Genesis - Invisible Touch (1986)

Gezien het feit dat er geen andere muzikanten genoemd worden bij de credits van dit album zal het wel uit de trukendoos van Banks komen.

Kan er idd ook niks over vinden dus zal wel dan.

Ok; dat album heb ik dan ook niet; heb ik nl nooit iets aan gevonden. Zo zie je maar weer; een foutje is snel gemaakt!

Tja, wat valt er nog toe te voegen aan al het hierboven geproduceerde?
Niet veel...
Voor mij zijn alleen 'Land of confusion' en 'Domino' enigszins de moeite waard. Maar bij de rest haak ik heel snel af. Titelnummer is wat mij betreft zwaar overschat...

Ik zal het maar gelijk toegeven, toen deze plaat uitkwam vond ik het best goed. Ik kende het oude werk echter nog niet! En toen ik dat ontdekte viel deze plaat van z'n sokkel. Het titelnummer is vlees noch vis, maar Anything She Does spant de kroon in nietszeggendheid. De nummers The Brazilian en Domino behoeden dit album voor de totale ondergang, al overtuigd Banks niet voor de volle 100 procent. En ook Collins is een schim van het drumbeest dat hij eens was. Dit en Abacab zijn overduidelijk mijn minst favoriete Genesis albums.

Eigenlijk helemaal geen 4 maar het concert in de Kuip in 1987 heeft me nog maanden achtervolgt. Weinig echt aansprekende nummers maar de sfeer van deze hele lp doet me weer verlangen naar die ene dag in juni '87...

Ja vooral het slot die avond was een enorme afknapper, zelden zoiets meegemaakt.

Vertel eens? Waardig afgesloten met Los Endos?

Een knokpartij vlak voor het podium tijdens de Turn It On Again medley waardoor de heren er mee stopten en het podium afliepen. Afknapper.

Een paar verdwaalde voetbal hooligans die dachten ik ben in de Kuip. Moet toch op zijn minst even knokken ????

Ik stel me eerder voor dat het een potje Genesis- v.s. Collinsfans geweest zou kunnen zijn.

Tijdens de Turn It On Begin medley zou dat zomaar eens gekund hebben !

Ik heb van dat incident op dat moment gelukkig weinig meegekregen, behalve dat het concert abrupt tot een einde kwam en we in verwarring werden achtergelaten. Later kwam het verhaal dat Tony Banks tijdens het concert “bekogeld” zou zijn of, inderdaad, dat er een knokpartij zou hebben plaatsgevonden. Zelf had ik toen ook de indruk dat er een fluitconcert was voor hun (in mijn ogen Genesisonwaardige) medley en de heren daarom het podium verlieten...

Nou............ oordeel zelf maar ff. Ik vind het wel lachen maar met Genesis heeft het idd geen ene moer meer te maken.

YouTube - Genesis - Turn It On Again Medley Part 2 (Wembley) HQ

Ja.... ik snap wat je bedoeld. De groep is rond deze tijd echt gebombadeerd tot een stadionband.
Een veel groter publiek aansprekend en meeliften op Collins zijn megasucces. Het lijkt ook wel op de Phil Collins show.
Heeft met de oorsprong weinig meer van doen.

Nee het was echt een knokpartij, ik stond er niet zo ver vandaan.

Daar stonden de Blues Brothers wel vaker garant voor......

Verschrikkelijk. Waarom is Collins dit gaan doen op enig moment, wanneer is die beslissing genomen? De performance is tenenkrommend, de keuze van de songs verschrikkelijk.. Zonnebril, hoed.

Het erge is dat Banks en Rutherford hierin zijn meegegaan. Maar mijn concert, ik weet niet wat ze daarvoor allemaal nog hebben gespeeld, zou het niet zijn geweest. Enfin, Collins heeft zijn excuses aangeboden.

Ik zou zeggen, voor straf een wereldtoernee met complete uitvoeringen van Selling England by the Pound en A trick of the tail. En vergeet Steve Hackett niet te vragen.

Volgens mij is dit als geintje ontstaan tijdens een Princess Trust show waar Phil Collins een dergelijke medley zong. Het is kennelijk overgenomen voor de Mama tour in 83/84 en is het langzaam een eigen leven gaan leiden. De Mama tour heeft destijds het Europese vasteland niet aangedaan (alleen de USA en 5 shows in de UK) dus wellicht vond men het daarom nodig dit aan iedereen te laten zien tijdens de Invisible Touch tournee. Dat Banks en Rutherford hierin zijn mee gegaan is inderdaad ongelooflijk maar Collins had met zijn enorme solosucces nu eenmaal de touwtjes in handen. Als Hackett de band in 1977 de band nog niet had verlaten dan had hij dat nu zeker gedaan.

Tony Banks wekt in ieder geval niet de indruk dat ie er veel lol aan beleeft. Voor de rest lijkt het ook een noodzakelijk kwaad.

Money talks, bullshit walks...

Banks en Rutherford vaarden er wel bij , dus die vonden het volgens mij wel best zo.
Maar dit is typisch iets voor een Collins soloshow. Gek genoeg leek hij meliger en meer de lolbroek dan bij zijn eigen shows.
Echt de omgekeerde wereld. Zo mysterieus en spannend de band ooit was...... en dan deze opvoering...... het blijft een raar gezicht.

Nee, daar geloof ik niks van. Dit is puur een Collinsgril waaraan de heren vriendelijk werden verzocht mee te werken. Met de Way We Walk tour komt deze medley niet meer voor, althans ik heb er daarna nooit meer iets van gezien of gehoord. Zonder die wanstaltige medley ging het Genesis al goed genoeg en zelfs Rutherford kwam nog nooit zo plat uit de hoek. Ik zie het meer als een bijzondere vriendendienst voor een verdwaalde collega.

Inderdaad een beetje vreemd voor zo'n band als genesis. Misschien dat ze zichzelf te serieus vonden en het zo wat luchtiger wilde maken.... Geen idee hoor maar het zou zo maar kunnen

Vind ik eigenlijk ook. Ze stonden tenslotte op het toppunt van hun populariteit en dan wil je nog wel eens doorslaan. Gelukkig was het in de jaren 90 voorbij met de ongein.

Ik tel op Live over Europe 2007 wel vier tracks van Invisible touch, 20% van alle nummers die op de cd staan, maar geen spoor meer van de ongein die er toen gemaakt werd.

Hopelijk dus dan toch een bijzaak dat thuis hoort in de eighties, waarvan ik wel zeker weet dat live Turn it on again ook vaak als medley werd gebruikt, met sporen van allerlei oude nummers, die verder niets met Genesis van doen hadden.

Schoenmaker hou je bij je leest is eigenlijk wel van toepassing. De vervreemding van de fans heeft geleid tot een buitengewoon bizar einde, als je het goed nagaat.

Ik twijfel of dat wel zo is. Banks kijkt nooit vrolijk( ook niet bij de laatste tour) en Rutherford lijkt mij zo'n man die wel te porren is voor dit soort grollen, al zou je dat misschien niet denken.
Maar goed, Collins zal wellicht wat eisen hebben neergelegd onder het motto van ''Jongens alles leuk en aardig, maar met die saaie progrock van vroeger ben ik wel klaar, we gaan lol beleven.''

Er werd lekker verdiend, de groep was populair, de stadions uitverkocht, weinig klagen.
Collins stapte uit de band op een bepaald moment, dat is nooit onder druk van Banks en Rutherford gebeurd.
Tijdens We Can't Dance Tour en het nummer ICan't Dance deden ze gezellig mee in het sillywalk gedeelte. Weer een ander geintje, ik denk dat ze het best wel ok. vonden eigenlijk.

Het sillywalkloopje hoorde iig bij een rasecht Genesisnummer als titeltrack van misschien wel hun meestverkochte album. Geen enkele moeite mee en van jatwerk geen enkele sprake. Hoewel muzikaal een minimalistisch nummer, toch hoogst origineel, tegendraads en met een zeer vermakelijke inhoud.

Ik moet echt concluderen dat de heren zich met dat laatste album inclusief ome Phil toch weer geprobeerd hebben te herstellen van de commerciële jaren 80 mode. Aan de andere kant moeten we ook de humoristische clips niet vergeten waarin ook werd geprobeerd van het al te serieuze en moeilijke imago af te komen. En het werkte wonderwel.

Ik kan me niet voorstellen dan Banks en Rutherford uit eigen beweging domme deuntjes op de planken willen brengen, gezien de inhoud van hun soloalbums alleen al. Die van Collins staan er bol van en appelleerden blijkbaar het meest aan de smaak van een breder publiek. Als je als band dan toch aan elkaar overgeleverd bent moet je nou eenmaal water bij de wijn doen stel ik me zo voor. Dat de wijn voor hem te waterig werd bewees Collins dus door domweg op te stappen om zijn Motownhobby voort te kunnen zetten.

De heren Banks en Rutherford hebben zich daarna met een nieuwe zanger weer geheel in ere hesteld wat mij betreft. En ook solo zijn ze van een totaal ander nivo.

Rutherford zocht ook wel degelijk aansluiting bij het grotere publiek met Mike & The Mechanics.
Zeker geen domme deuntjes, maar wel met als doel hits te scoren (in ieder geval de beginperiode.)
Dus van daaruit concluderend had Mike wel degelijk de smaak te pakken gekregen.
het geeft verder ook helemaal niets. Genesis maakte nu eenmaal een doorstart naar een groter publiek. Collins zal dat zetje gegeven hebben, maar Banks en Rutherford waren er bij, gingen er in mee en profiteerden mee. Eigenlijk heel simpel.
Op We Can't Dance is zeker een licht herstel te horen, hij overtuigd zeker meer dan deze, alleen al de produktie maakt het dragelijker, maar feitelijk veerde ik weer op bij Calling All Stations.
Een erg ongewaardeerd werkje, blijf ik vinden.

Precies. Ik denk dat CAS er ook zeker niet was gekomen met ome Phil aan het stuur. Mag in ieder geval duidelijk zijn waar het muzikale hart van de heren ligt.

Nee, denk ik ook niet. Banks en Rutherford konden eindelijk weer eens iets maken wat weer enigzins deed denken aan de oude Genesis.
Op wat miskleunen na, lukt het ze heel aardig. Niet vergelijkbaar met hun beste werk, maar het avontuurlijke klinkt toch wel heel prettig.
Moedige plaat die natuurlijk flopte..... Kon ook niet anders.