Genesis - Invisible Touch (1986)

Tja, en eigenlijk had het niet eens gehoeven. Zie het vergelijkbare geval Marillion die een monumentale zanger en frontman ook moest inruilen voor een aanvankelijk twijfelachtige keus. En zo slecht verkocht CAS nog niet eens maar men moest duidelijk weer een stapje terug doen. Helaas vonden de heren afgeladen stadions en klinkende platenverkopen blijkbaar belangrijker dan het creatieve produkt en trokken te vroeg de stekker er uit. Doodzonde.

Wat een discussie. Maar weer gauw terug naar het album.

Voor de radio-vriendelijk-types onder ons is dit een fijne cd.
Zo veel hits...

Voor de wat gevorderden muziekliefhebbers onder ons staan hier echter maar drie fijne liedjes op.

Tonight (x3), Domino en The Brazilian.

Althans, da's mijn mening.

Die mening kan ik geheel onderschrijven. En maar weer eens een treffend voorbeeld hoe men met een paar woorden alles kan zeggen.

niet helemaal mee eens. Ik vind "Land of confusion" een nummer wat altijd ondergewaardeerd wordt. Goede song hoor, ook met een maatschappelijke kritische tekst die slaat op de wereldtoestand van toen
De nummers die hierboven genoemd worden zijn inderdaad ook goed.

Wanneer Land Of Confusion een wat minder vervelend oorwormgehalte had gekregen mee eens. Na al die jaren klinkt het muzikaal nog even simpel en vluchtig als weleer......... voor mij nog altijd een skipper, al was de clip overigens wel amusant en de inhoud aansprekelijk.

YouTube - Genesis Land of Confusion

IT bevat voor mij verder het minst memorabele materiaal sinds er nog 3 over waren.......

Ik vind het na al die jaren nog steeds even fascinerend

Ach ja, zoiets blijft natuurlijk altijd actueel en daarom ook tijdloos....... kan alleen dat dreinrefrein niet aanhoren.

So this is the world we live in... ooohh oh etc
Goed refrein hoor

Persoonlijk gaan mijn haren veel meer overeind staan bij Invisible Touch zelf. Zeker live, brrrrr....

Land Of Confusion vind ik persoonlijk een heerlijk nummer om te horen, de energie spat er gewoon vanaf. Pracht nummer met een puik zingende collins erop.

Ken dit album niet in zijn geheel, maar zal me niets verbazen als ik Land Of Confusion het beste nummer van deze cd vind.

Land Of Confusion is net zo overwoestbaar als een bepaald type tweewieler uit een ver oosters land.

Ik zou liever willen zeggen dat die tweewieler ongeveer hetzelfde geluid maakt. Daar houden de overeenkomsten dan wel mee op.

De hits Invisible en Land kan ik ook vrijwel niet meer horen, maar dat geldt voor zoveel hits van bands die op de radio helemaal zijn grijs gedraaid. Toch bevat dit album mooie songs en een erg gave afsluiter (Brazilian). De andere hit (Tonight x3) is dan wel weer lekker om de full versie te horen en niet de radio edit.
Vanaf begin al 3,5 ster waard...

Citeren uit eigen werk, bij: Genesis - Archive - Volume 2: 1976 - 1992 (2000)

Do The Neurotic: op 'Invisible Touch' staan maar 8 nummers, dit nummer had er dus makkelijk bij gekund. En 2 instrumentaaltjes is toch geen probleem. Al vind ik deze zelfs beter dan 'The Brazilian'.

Feeding the Fire: is een duidelijk 'Invisible Touch' product en had naar mijn mening niet misstaan tussen de rest. Had dus goed een album van 10 nummers kunnen worden zonder aan kracht in te boeten.

Volgens wiki: The brass sound in the song is played on an E-mu Emulator II by Tony Banks. The sample itself is taken from a horn chart of one of the band's previous songs, "Paperlate", which featured the Earth, Wind & Fire horn section.

Aha dank je, vandaar dat ik het altijd wat cheapo en plastic vind klinken....

E-mu Emulator - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Kan degene die besloten heeft dat 'Do The Neurotic' niet op het album zou komen alsnog gestenigd worden aub.

Heeft ie gevoel voor humor dan?

Treurige opvoering van Turn It On Again overigens.

Hij kan/kon het toch wel gezien die maffe 80's clipjes?

Goh, ik kende hem niet, maar inderdaad een fijn nummer! Maar ik begrijp wel dat het er niet op beland is, de rest van het songmateriaal zou de kwaliteit van het nummer naar beneden halen...

Wisselvallig album. De minste die ik ken maar ben niet bekend met Abacab en Calling all Stations.
Het titelnr. vind ik maar niks. Tonight Tonight Tonight is nog steeds die vette uitschieter van vroeger. Land of Confusion vind ik in principe wel goed alleen teveel gehoord. In Too Deep lijkt me een track die ook wel op een Phil Collins album had kunnen staan, weinig aan. Storen doe ik me niet aan Anything She Does maar ben blij dat het voorbij is. Domino weet me toch niet optimaal te pakken, maar verveelt ook zeker niet. Throwing It All Away valt me tegen, blij dat het voorbij is en The Brazilian mag even op repeat. Uitstekend instrumentaal nummer.

Leuk om af en toe nog eens op te zetten maar niet veel meer.

Veel haatstemmen hier
Zijn vast dezelfde mensen die More Fool Me skippen uit principe.
Maarja ik kan mij er wel iets bij voorstellen. Als ik in de jaren 70/80 had geleefd zag ik Phil Collins waarschijnlijk ook als landverrader.
Desalniettemin vind ik dit het beste jaren 80 album van Genesis. Niet dat ik dit echt heel vaak draai, maar erg vervelend vind ik het eigenlijk niet.
Invisible Touch & Land of Confusion vind ik prima pop singles.

Hij is geen landverrader, maar je hoort toch ook het grote verschil in zang en aanpak van Collins zeg maar tussen de jaren '70 en daarna, grofweg gezegd?

Om die reden zijn het geen haatstemmen: had Collins met Genesis in de lijn van A trick of the Tail gebleven of in ieder geval symfonische rock van een hoog gehalte blijven maken én was hij niet zo blêrend gaan zingen, was er niet zoveel aan de hand geweest.

Dus geen haatstemmen, het gaat mij in ieder geval puur om verschil in kwaliteit tussen het één en het ander.

Plus het tijdloze van het een en het vluchtige/gedateerde van het ander. IT bevat gewoon te weinig memorabel werk wat mij betreft.

Eens met de twee voorgangers! Jaren 70 waren veelal gevuld met symfonische geluiden van Genesis, jaren 80 werd plat en goedkoop. Dat gold voor vele goede artiesten/ bands die om welke reden dan ook de richting van een commercie-sound opgingen of het gingen uitproberen. Hierdoor werd het minder tijdloos en zeker minder geliefd bij de fans.

Kijk maar naar de albums die in dit jaartal zijn uitgekomen van bijvoorbeeld Neil Young, Rolling Stones, Bob Dylan en ja zelfs rond die tijd ook The Moody Blues, van eigen bodem Flairck en Pink Floyd (alhoewel ik het met die laatste niet echt mee eens ben ). Allemaal weken ze af van hun herkenbare geluid en bleek dus bij het publiek niet aan te slaan.

Als ik het aantal sterretjes dan nog bij dit album zie, kan het dus altijd erger

Muziek wat ze al gemaakt hadden kunnen ze natuurlijk niet tot in den treure blijven uitmelken, en dan doel ik vooral op hun jaren 70 symphonische albums.

Geen wonder dat ze een andere koers zijn gaan varen, en natuurlijk speelt geld een grote rol daarbij, want gemakkelijk in het gehoor liggende poppdeuntjes verkoopt nou eenmaal het best.

Gelijk hebben ze, zou iedereen zowat gedaan hebben denk ik.

Ik mag de singles van dit album nog altijd graag horen, ik mag wel over dat fanatieke van vooral het nummer land of confusion.

Ik heb het album nog nooit in zijn geheel gehoord, maar zo af en toe op de radio vind ik deze singles echt nog steeds super om te horen, hoor hier liever na dan b.v de singles van joetoe of de grijsgedraaide top 10 van de classic rock zenders.

Wat tot in den treure is uitgemolken is volgens mij juist de Genesis jaren 80 koers. Met als resultaat dat de laagdrempelige popdeuntjes wat al te vaak de trommelvliezen bereikten. De jaren 70 symfo blonk vooral uit in creativiteit, experiment en gelaagdheid. Een 'hit' is dan ook meestal precies wat het woord al zegt. Iets wat het publiek massaal pakt om daarna weer snel door de mand te vallen. Dat heb ik dan toch minder met de platen van 10 jaar daarvoor. Maar ieder zn smaak en mening uiteraard.

Staat geen slecht nummer op eigenlijk.

Het hoogtepunt van het commerciële succes en in de jaren '80 was ik er helemaal zot van. Nu zie ik het allemaal wat anders en is het duidelijk dat dit verre van hun beste werk is.

Heel sterk: Tonight, Tonight, Tonight, Land Of Confusion en The Brazilian. Live zijn dit drie ijzersterke nummers.

Sterk/Redelijk sterk: al de rest (de twee ballads zijn zo typisch Collins, maar ze mogen er zijn), behalve

Matig: Invisible Touch en Anything She Does

Het openingsnummer vind ik een irritant nummer. Live is de intro ervan nog te doen, maar dan begint het gedoe met het publiek. Het doet me denken aan Sussudio. Te veel Collins en te weinig Genesis.

Ik verwijs graag naar de live-uitvoeringen omdat ik Genesis live een absolute topband vind. Alleen kan Collins irriteren.

3,5 sterren