Queen - Live at the Rainbow '74 (2014)

Ook dat laatste stukje van Brighton Rock er achteraan is echt fenomenaal.

Ik wacht nog even... Wil hem eerst even heel goed tot me door laten dringen, en dat kost mij gewoon tijd. Ik zal zelfs eerlijk toegeven dat ik de eerste cd nog niet eens beluisterd heb.... Mijn voorkeur gaat ook wat uit naar de tweede setlist, omdat die wat afwisselender lijkt.
Maar van uitstel geen afstel, mijn stem volgt...

Wauw, geweldig dikke 5 punten. Die stem van Freddie klinkt zo fantastisch.
Lang niet naar Queen geluisterd vond vroeger Live killers al geweldig, maar dit is toch echt stukken beter.
Bombastisch, rocknummers volledig over the top. Maar als het dan toch iemand moet doen dan Queen maar.

Live Killers is in intentie veel rauwer dan deze periode.
De Live Killers tour was erg speedy en weinig subtiel. Al heeft de plaat ondanks het bekende plakwerk ook wel zijn charme.

Maar deze prefeer ik ook. Hier was de bewijsdrang nog groter en de band speelt heel accuraat. En Freddie is inderdaad geweldig bij stem.
Is op Live Killers ook lang niet overal het geval. Freddie kampte met stemproblemen.

Nu ik dit album hoor, valt me meteen op dat May zijn solo blijkbaar dus nooit heeft aangepast.. want de solo die hier te horen is, is vrijwel identiek aan die van de opname van Wembley 1986, en toen ik de band in 2005 live zag, deed ie 'm nog steeds zo.

Van zo'n begenadigd gitarist verwacht ik toch wat meer variatie. Kan me ook niet voorstellen dat dat voor hem aantrekkelijk moet zijn, om die solo dus ruim 30 jaar lang te spelen... Blijft een mooie solo, zeker zoals ie hier is te horen, maar vond dat toch een beetje tegenvallen.

In grote lijnen heeft hij altijd vastgehouden aan het thema.
Zijn spotlight. Hij kan aardig uitpakken met zijn bekende effecten.
ik vind het persoonlijk jammer dat het nummer Brighton Rock niet veel Is gespeeld zoals de versie die op Sheer Heart Attack staat.
Op Live Killers staat een prima versie. Stuk sneller gespeeld, maar heel gedreven.
Jammer dat de vaart er dan weer uit wordt gehaald door de solo momenten voor May en Taylor.

Brighton Rock op Live killers incl solo vind ik de highlight van het hele album. Heel wat uurtjes lucht gitaar op gespeeld, vruuger haha. Vond het ook raar terug te horen dat die solo hier na Son and Daughter komt. Ik ken dan verder ook geen bootlegs, dat scheelt ook natuurlijk. Maar het went wel, past hier ook goed tussen.

May hield zelf natuurlijk ook van de sounds die hij tevoorschijn toverde.
Hij is beslist uniek daar in. Op de beginalbums toverde hij gewoon een mini orkest uit de Red Special.
En een pieler is hij nooit geweest. Ik kickte toen ook wel op de solo. Maar tegenwoordig is het toch echt een typisch classic rock momentje.
Taylor zijn bijdrage op de timpani tijdens de Live Killers uitvoering is nu eigenlijk obligaat.
Taylor is en was een John Bonham fan. Hij wilde kennelijk ook even laten horen dat hij wel.overweg kon met 2 van die dingen.
Eigenlijk is het een stomvervelende break in een geweldige song.

Het is inderdaad het spel van May wat de concerten in de vroege jaren voor mij zo interessant maakt. Hier durfden ze nog risico te nemen, pakten ze helemaal uit en konden albumsongs groeien wanneer ze live gespeeld werden. Halverwege jaren 80 wordt het allemaal een beetje te veilig en te makkelijk.

Overigens is de lijn met Led Zeppelin mij tijdens het luisteren van QUeen I en II nooit echt opgevallen. Pas bij deze live registratie ga ik overeenkomsten horen.

Ik bekijk nu live at Hammersmith odeon 1975 op BBC 4. Dat is ook wel band in vorm zeg. En Freddie zingt fantastisch.
Toch wel grappig om nu te weten dat ten tijde van dit album de grote doorbraak nog moest komen, en dat tijdens het concert wat ik nu kijk ze een dikke hit met rhapsody hadden. Totaal andere wereld voor de heren al.

Volgende release misschien? Mooie registratie hoor.

Is inderdaad ook een topconcert. Maar qua vorm nog niet heel anders dan hun Rainbow concert van November 1974.
Maar de band was nu echt erkend.
Er wordt nog weinig van Opera gespeeld. Bo Rap wel.
Het bouwt nog behoorlijk op het debuut, II en Sheer Heart Attack.
Maar van mij mogen ze dit uit brengen.
Het is er, dus laat ze het maar op poetsen.

- Paar jaar geleden hebben ze Hammersmith '75 al opgepoetst.
- Heel jammer dat de toegift van dat concert niet is gefilmd. De cameramensen van de BBC dachten dat het concert voorbij was en waren hun materiaal al aan het inpakken.
- Zowel Freddie als Brian hadden een flinke verkoudheid/griep.

Ik zou toch erg graag Hyde Park 76 zien, maar ook daarvan is er geen toegift. OOk Hammersmith '79 is erg goed.

En Houston 77, Earls Court 77 ook, hoewel daar vooral in het begin problemen zijn met Freddie zijn microfoon, kortom genoeg materiaal om op te poetsen en uit te brengen. Smulwerk!

Ik heb gisteravond het eerste half uur gemist bij 'Nacht van de Popmuziek' bij de NPO, maar volgend jaar (10-jarig jubileum) gaat er dus wel een verzoekje naar van Nieuwkerk en Blokhuis om een nummer van dit album/dvd te laten zien.

Verplichte kost voor beide mannen (en live muziekminnend Nederland).

Ik heb het eerste half uur wel gezien, maar ik heb geen Queen gezien. Ondanks dat het wel aangekondigd werd.
Waarschijnlijk te veel tijd verloren met het praten over de eigen voorkeuren van de heren.
Het wordt gelukkig elk jaar beter met de nacht van de popmuziek, maar Marhijs v. N. en Leo B. geven wel erg voorrang aan hun eigen smaak.
Jammer, want over het algemeen vind ik ze prima te pruimen.

Op zich off topic, maar je hebt aan de ene kant wel gelijk. Aan de andere kant heeft dat het voordeel dat ik ook andere soorten muziek, bands en stromingen leer kennen. Ik bedoel, ik zag daar bv een oude opname van een wat gezette oudere dame genaamd Sister Rosetta Tharpe die (in 1944) even liet zien hoe je bepaalde solo's keihard en strak speelt op een electrische gitaar en mij een andere kijk op gitaarhelden gaf. En dat alweer zo'n 70 jaar geleden !!

Dat waardeer ik dan ook zeer van het programma en ik vind ook echt niet alles top wat ze uitzenden. Dat kan ook niet. Muziek is zo breed.

Maar goed, wij mogen de heren natuurlijk adviseren om dit album eens beter te leren kennen..

En dat programma 'Nacht van de Popmuziek' is natuurlijk een heerlijk speeltje voor dit duo.

Gisteren het album weer beluisterd, wat een prachtige registraties. Samen met Montreal 81 toch wel het beste wat de band tot op heden aan live albums heeft uitgebracht. De volle mep, 5 sterren.

Top 10 lijst van MuMe 2014 ingeleverd:

Dit ALBUM is mijn nr 1 !

Dat zijn er dan in ieder geval al twee! Hoewel het wat mij betreft een prima muziekjaar was, 2014, is het beste wat er dit jaar uitgekomen is toch echt een live-opname uit 1974!

Bij mij op nummer 3

Queen voor 1975 en na 1979 tot 1989 heb ik eigenlijk nooit beluisterd. Wat moet een mens met meer dan 'A night at the opera' en een handvol geweldige singles daarna? Ik in ieder geval niet heel veel. Deze plaat toont in ieder geval aan dat de geweldige shows die ik rond 1978 in Ahoy zag een goede voorgeschiedenis hadden. In 1974 in de Rainbow in Londen beklom de band een berg waar ze tot op de dag van vandaag zitten. Geweldig concert en ik denk dat de mensen die er bij waren een geweldige avond hebben gehad.

Het hele verhaal staat op WoNo Magazine.

Wo.

Hoe kan het dat deze plaat niet heel erg hoog staat in de toplijst van 2014?
toplijst 2014

Heb ik ook naar staan te kijken en mij wat verwonderd. Minimaal 20 stemmen (er zijn er 112). En,volgens mij, een zeer hoog gemiddelde.

Omdat het geen nieuwe muziek is, misschien ?

Omdat het een liveplaat is uit 2014. En ik vind het terecht.

Volgens mij heb ik 'm wel meegenomen in mijn eindlijst.

Dus een liveplaat uit 2014 komt niet in de toplijst van 2014? Raarrrrrr....

.....wel in deze lijst, op 66
http://www.musicmeter.nl/list/top2014

Vandaag voor het eerst kunnen beluisteren.
Potverdimme wat een plaat zeg !!!

Heb 'm nog niet maar is het niet jammer dat het zo gefragmenteerd overkomt ?

Ik bedoel als ik solo's, intro's niet volledige gespeelde songs en covers wegstreep kom ik in totaal op 12 volledige songs terwijl de tracklisting er 24 weergeeft.

Áls het gefragmenteerd zou overkomen zou dat natuurlijk erg jammer zijn. Het 'probleem' is echter dat deze concertregistratie verre van fragmentarisch is. Het zijn juist twee concerten (in de luxeversie) die staan als een huis en klinken als een sterk geheel. Dus gewoon aanschaffen! Mocht je het dan onverhoopt tóch fragmentarisch vinden, betaal ik je de kosten wel terug (behalve als je de box van plan bent aan te schaffen ) Dat durf ik gezien de kwaliteit wel aan

Vertrouw maar op het cijfer van 4,48 na 112 stemmen. Je kan echt niet verkeerd met deze plaat.