Queen - Live at the Rainbow '74 (2014)

Ik snap fragmentarisch niet helemaal. Er is gekozen om bijv. Son and Daughter in 3 delen weer te geven, terwijl het gewoon 1 lange song is. Hetzelfde geldt voor Keep Yourself Alive.

En dat Queen sommige songs samensmeedt tot een medley, was toch allang bekend? Dat deden ze in 1986 nog steeds.

Ik twijfel er niet aan dat dit een fantastisch albums is.
Toch hoor ik liever geen medleys en songs die in 3 aparte delen worden opgevoerd.

"Liar" is ruim 2 minuten langer als het studio origineel, wat wordt er meer/langer gespeeld ?

Het zijn twee integrale concerten, dus er wordt niks apart opgevoerd.
Het is alleen de indexering van de cdspeler. Alles loopt gewoon in elkaar over.

En als je niet van medleys houdt, dan is Queen (live) niet de band voor je.

Door de moeilijkheidsgraad van bep.songs ontstonden de medley's, maar ook om maar zo veel mogelijk te laten horen.
Ook Son & Daughter en de verdeling met meerdere stukken is goed gedaan.
Het klinkt organisch en het loopt soepel inelkaar over.
Een duidelijk staaltje van een geoliede band die uitstekend op elkaar ingespeeld was.

Veel later verdenk ik de band er wel van om het oude spul wat gemakzuchtiger in een medley te proppen.
Reden; Vooral om de hits te laten horen.
Zover was Queen ( gelukkig) nog niet hier.

Het zijn gewoon zeer sterke en verzorgde live-versies van songs die zoals ze op de plaat te horen zijn live veelal niet mogelijk waren. Het resultaat is rauwer, maar veel energieker. Er wordt heel avontuurlijk gespeeld met de songs, op een manier die ze later niet meer deden.
Gewoon luisteren, dit album, hij zal zeker niet misstaan in je collectie!

Het blijft uiteraard ook in alle opzichten de meest interessante Kwienperiode voordat later de commerciële uitmelkerij zijn intrede deed en het supersterrendom de magie de nek om begon te draaien. Een prachtig document voor de serieuze progrockfan en niet alleen van dat moment.

Heh, als ik deze plaat weer eens opzet dan ben ik weer ff helemaal 15 jaar en terug in de glamrocktijd waar het voor mij zo'n beetje mee begonnen is. Is het al begonnen?

Sentimenteel geraas uit 1974 !!

Maar het is natuurlijk wel een feit dat de gretigheid en de songs uit die periode geweldig zijn.
Queen brengt hier spannende muziek die meerdere facetten van de rock bevatten.
hardrock, symfonische rock en art-rock.
Op haar best. Al zal het mij blij maken als er nog wat uitgebracht wordt. Tot 1979 bijv.

Gooi maar open die kluizen !

Een cd van de Works Tour lijkt mee ook wel een fijne aanvulling.

Ik heb een bootleg ( de enige van Queen die ik heb ) uit 1985. Ook afkomstig van The Works tour. Tokyo live.
Geen denderende kwaliteit en Roger Taylor gebruikt heel veel electronische pads.
Nu niet meer om aan te horen werkelijk.
Vrij standaart setlist ook.

Nee, de jaren 80 heb ik nu wel gehoord.
Queen vind ik het interessants in de 70's.

Queen is wat mij betreft altijd interessant. Het minst interessant vind ik Live Magic en Live Killers.

Live Killers omdat het geen echt livedocument is, en je dat echt er van af hoort.
Live Magic omdat de songs zwaar zijn ge-edit.

Wembley, On Fire, Montreal en Hungarian zijn prima platen die toch tussen 1979 en 1986.
Montreal en On Fire vegen de vloer aan met Live Killers/
Wembley en Hungarian zijn van de Magic tour, en toch de laatste momentjes met een live Freddie.

Verder is Rock from Rio er eentje van The Works-tour.

Ik heb ze veel en helaas alleen vanaf 1981 live gezien. Vond The Works tour geweldig. Voor mij het mooiste podium van Queen. Heb Zelf "Action And More Action" uit 1982, Hot Space in Leiden uit 1982,
Leiden The Works uit 1984, Live at Leiden 1986, Queen in Viena 1984, Rock In Japan 1985,

Heb je ook Rock from Rio. Dat is een quasi-officiele plaat.

Nog in 1979 gezien. 1e concert die ik ooit zag en tevens de laatste met Mercury.
Rauw en vuig concert. Fred had duidelijk stemproblemen. Maar wel een waanzinnige ervaring. Taylor ving een hoop op qua vocalen.
Denderde echt boven Freddie uit op een gegeven moment.

In 2006 Queen & Rodgers gezien. Degelijk en goed. Maar ja....... not the real thing.

Rock in Rio heb ik ook. Heb de Tour van 2006 '' first leg" gevolgd. Was even royal family.

Klinkt gaaf! Toen was ik 1 ..tja welke zangers zijn wel goede vervangers gebleken he..

was er in Londen bij tijdens het afscheidsconcert. George was wel erg goed.

Wow memorabel moment in de popgeschiedenis. Vind somebody to love met hem wel mooi..

Zeker. Had me via een loterij van de fan club opgegeven. Nooit verwacht maar toch gekregen?

Ontzettend cool om zoiets te winnen..

Interessant live-document van Queen want op de vooravond van hun doorbraak. Hier klinkt Queen nog als een hardrockband al werden de vleugels al uitgespreid richting barok en artrock waarmee Queen groot zou worden. Queen klinkt hier gedreven, de krachtige stem van Freddie Mercury is hier op zijn best en ze hadden toen al behoorlijk goed songmateriaal om te boeien. Zeker aanbevolen voor Queen-fans (en ook anderen).

Wat ook knap is dat de coirtjes hier nog zo goed klinken.
De uithalen van Taylor in The Lap Of The Gods zijn echt hoog.
Freddie is echt in de vorm van zijn leven. Wat een power en wat warm in de rustigere stukken.
Hij bleef goed zingen nadien, alleen door de vele tours kreeg hij natuurlijk wel steeds meer moeite met de hoge noten. Te weinig rust en het onvermijdelijke feesten zal ook niet geholpen hebben.
De man is meerdere keren door een hel gegaan.
Al vrij vroeg in het Queenverhaal werden er knobbeltjes op zijn stembanden gevonden.
Maar in de rock is hij onbetwist 1 van de beste vocalisten gebleven.

Hier is alles nog relatief nieuw. Een frisse originele sound, fijne setlist en een band die zich nog echt moet bewijzen. Topregistratie !

Voor mij is de echte meerwaarde, het idee dat Queen 2 keer in een jaar de Rainbow wilden spelen.

1 keer was begin van het jaar, en toen waren ze nog niet doorgebroken, en bij de 2e keer in het jaar was Killer Queen een wereldhit.
Men was nogal sceptisch of ze de zaal wel vol zouden krijgen.

Hoe dan ook. Ik ken geen livedubbelaar van een band met een concert van vóór en ná de doorbraak. Een uniek document dus.

Beste Queen release sinds het album Made in Heaven!
Persoonlijk vind ik dit nu het beste live album van de band! Heerlijk bombastich en puur, Queen op zn best!
Wat blijven Ogre Battle, Great King Rat en Father To Son toch heerlijke rockers!
Wat een contrast met de band als je het vergelijkt met de jaren 80.

Dezelfde bootleg heb ik ook, alsmede het optreden op een dvd. Qua stage, lichtshow etc is het een lust voor het oog. Vergelijkbaar met de lightrig van Live Killers maar dan in het kwadraat.Maar de band zelf klinkt idd erg tam. Je hoort zelfs af en toe stemmetjes uit de synthesizer die het koorwerk ondersteunt, bv bij we are the champions.

Wat dat betreft rockt de magic tour toch meer, ook is het lichtgebeuren nog iets grootser. Maar wel elk optreden dezelfde setlist helaas. Tijdens de workstour werd er toch iets meer gewisseld en zelfs fragmenten uit Liar, Keep your self alive, Great king Rat, Killer Queen of Dragon Attack gespeeld. De variatis lijkt iets diverser.

Maar nu op naar meer 70's opname, Houston 77 bv!

Houston of Earls Court.

Kerstavond concert 1975 lijkt me ook wel wat.

Ik ben voor!!

Earls Court heeft toch problemen met het eerste nummer? Dat de mic van Freddie het vaker niet dan wel doet? Hoewel dit met het nodige plakwerk wel valt te repareren.

Is kerstavond 1975 ook uit Rainbow, waarbij ze een rock and rollmedleuy spelen waar Taylor een pruik draagt? Want die beelden staan mij bij van een VHS band. De opname is volgens mij ook al eens opgepoetst en bij de BBC uitgezonden een paar jaar terug en klonk erg fijn!

Alles van voor 1980 wordt blind aangeschaft door mij maar hoe ouder of vroeger des te beter.

Na deze weer eens beluisterd te hebben en bekeken sluit ik me daar graag bij aan.

Blijft lekker Queen live!

Tja, heb ook het idee dat er vrij rap na Jazz vier nieuwe bandleden in de groep kwamen. Op basis van de jaren 70 alles aangeschaft van Queen tot Innuendo. Maar Vanaf Jazz luister ik daar nooit meer naar. Nog erger, die soloplaat van Mercury toendertijd zelfs gekocht en een aantal maxi singles ten tijde van A kind of magic ? Hun oeuvre heeft toch iets weg van het oude en nieuwe testament waarbij ik altijd weer teruggrijp naar die magische eerste jaren. In dat tweede deel hebben ze met een hoop kunst en vliegwerk, knippen en plakken en een hoop machinerie geprobeerd de neergang te verbloemen. Helaas heeft de jaren 80 productie daar ook nog eens aan meegeholpen ( and everybody played synthesizer).