Lou Reed - Transformer (1972)

Ik had hetzelfde. Er staan een paar goede nummers op, maar ook een paar gladde nietszeggende draakjes.

Okee, ik heb een leuke voor jullie. Ik ben via het nummer Satelite of Love (op een zeer aan te raden soundtrack van de film Adventureland) bij Reed en Velvet Underground terecht gekomen. Nu heb ik laatst een stukje van het beroemde VU album met die banaan geluisterd, maar vond ik het allemaal een beetje te rustig, vergeleken met Satelite dan. Nu is mijn vraag. Is dit album wel in het verlengde van dat prachtnummer? En hoe is dat met de rest van het oeuvre van Velvet Underground?

Velvet Underground is op Loaded na (in die tijd werd 'Satellite of Love' oorspronkelijk geschreven) een stuk experimenteler dan Transformer. Hun derde gelijknamige plaat is dan weer een stuk soberder dan Transformer.

Ik denk dat je Transformer maar gewoon eens moet proberen, zal vast wel goed komen als je 'Satellite' leuk vindt.

3e Velvet underground genaamd is zeer rustig, maar ik vind hem super mooi (Beste VU)
De 2e White Light White heat is hartstikke onrustig, hierbij vergeleken is Transformer (erg sterk overigens) voor doetjes.

De 4e Loaded is meer een pop/rock album.
Op transformer staan net als op de Banaan ook een paar ballads.
De banaan heeft inderdaad wel een paar "lieve " liedjes maar het ook best wel fellere nummers.

Toch een zeer goed album na zijn periode bij the velvet underground. Met een fantastische productie van Bowie. Hier tonen ze allebeide weer hun kunnen, reed als een zeer goed songschrijver. En Bowie als producer, ...

Mooie plaat met prachtige afwisselende liedjes. Doorheen het gehele album sijpelt een soort leeg katergevoel door. Doet me denken aan enkele pijnlijke zondagochtenden uit het verleden. Het soort ochtenden dat je je met een bonkende koppijn afvraagt wat er nou ook alweer zo geweldig was aan de grote stad.

Door enkel Bowie als producer op te voeren doe je de voor dit album erg belangrijke Mick Ronson te kort.
Ronson Spiders gitarist was mede producer en heeft bijgedragen aan de arrangementen.

Net als op 'Berlin' staat hier geen enkel zwak nummer op. Net als 'Berlin' is deze 4,5 sterren waard.

Dat jullie het weten....

De VPRO is begonnen met een documentaire-serie over de totstandkoming en achtergronden van klassieke pop albums.
A.s. zaterdag 22 januari is de lp Transformer, van Lou Reed aan de beurt.

Op Nederland 3, van 21.00 tot 21.55 uur.

Heet die reeks toevallig 'Classic Albums'?

Die hebben ze bij ons in België op Canvas al eens uitgezonden. Stuk voor stuk mooie documentaires!

Dat is dus zo dadelijk. Ik ga kijken.

Ik ook, lijkt me heel leuk. Misschien verklapt hij wel waarover Perfect Day nou echt over gaat

Niet dat ik me herinner. De docu werd afgelopen april ook al uitgezonden. Vond vooral de rol van Bowie interessant.

Ik heb ergens gelezen, dat hij eens heeft gezegd dat het "just a lovesong" is, maar dat is natuurlijk moeilijk te geloven.

Ik vond Bowie helaas wat weinig aan bod komen eigenlijk. Desondanks een interessante docu.

Dat nummer gaat gewoon over zijn heroïneverslaving

Viel me ook tegen dat Bowie niet meer genoemd werd, terwijl ik toch vermoed dat zijn rol zeer groot is bij dit album.
Verder vind ik Lou Reed meer een tekstschrijver dan een muzikant, zijn versies kaal op gitaar kwamen ook totaal niet uit de verf en dus moeten Bowie en ook Ronson, die de productie op zich namen, wel van grote invloed zijn geweest op dit album.

Ja dat gevoel had ik ook nogal. Voor de rest een vrij korte docu en ik vond hem wat minder als Graceland. Het ging vooral over de factory en de teksten en de muziek zelf vond ik ietwat te wenig aan bod komen.

Ik had nogal het gevoel dat hij verslavingen en drugs nogal vermeed in de docu. Zoals over die dealer met die grappige naam, niet dat ik hem kende. ofzo.. Zo´n instelling.

Dan lijkt het mij ook dat het geen lovesong maar dat het gaat over zijn verslavingen.

Hiervoor vinden we in de tekst geen enkel bewijs. Dat hij enkele songs over druggebruik heeft geschreven, betekent niet dat alle andere songs geheime boodschappen over drugs bevatten.

Integendeel, als Lou heroïne bedoelt, dan zingt hij ook heroïne.

Het is best mogelijk dat hij het aanvankelijk als lovesong heeft geschreven. Alleen het vreemde einde van de song (er later bij verzonnen?) doet vermoeden dat de ik-figuur een date-raper of een lustmoordenaar is.

Grappig dat je het zegt, dat viel mij ook op. Apart als je bedenkt wat hij allemaal gezongen heeft over drugs en de hele VU-scene waar hij indertijd inzat. Misschien wil hij werken aan zijn imago, of is ie bang dat zn moedertje meekijkt.


Die gitaarversies van Transformer-nummers vond ik ook erg tegenvallen. Op de studio-versies tussendoor klonk alles gewoon goed (als altijd) en dan valt de akoestische Reed inderdaad een beetje tegen. Ik ga maar eens wat live-materiaal opzoeken op Youtube, ben benieuwd of zijn nummers dan wel goed uit de verf komen. Ik vind zijn stem er overigens beter op geworden. Mooi dat diepe, warme basgeluid. Als hij een reeks nummers akoestisch opneemt, kan hij zo een paar albums uitbrengen a la Johnny Cash met zijn American-serie.

Grappig dat je dit dan weer zegt, terwijl je eerder aangeeft dat de nummers 'kaal' niet uit de verf komen. Ik had namelijk precies hetzelfde! Toen ik hem die nummers kaal zag uitvoeren, moest ik meteen aan Johnny Cash denken.

Ja, ik vond zijn stemgeluid wel mooi op de docu, maar de uitvoering van de nummers dus niet zo. Dat lag in ieder geval niet aan zijn stem en als hij de uitvoeringen wat zou verbeteren, heb ik wel zin in een album van de akoestische Reed.

Ik had ook niet de indruk dat hij die nummers echt serieus een akoestische versie probeerde te geven. Het was erg {pseudo)-nonchalant een beetje doen van...och, ik kan veel beter, maar ik heb er niet zoveel zin in, maar als je persee wil dat ik even de gitaar pak dan doe ik wel een paar nummertjes.
Hij zong niet eens de volledige zinnen en hield de zanglijn helemaal niet aan.
Lou heeft altijd die gemaakt onverschillige houding aangenomen die door veel mensen wordt aangezien voor de echte coole rockstar. Het is echt een pose.
Dit ondanks het feit dat hij al 20 jaar geen noemenswaardig album heeft afgeleverd. Gezien zijn leeftijd mag je hem dat vergeven, maar het teren op de absolute klassiekers Transformer, Berlin en nog wat albums van wisselende kwaliteit daarna, tot New York zeg maar, duurt nu toch wel al erg lang.

Ja vooral toen hij Perfect Day uitvoerde wat niet sterk.
O Such a.......(4 seconden pause ) Perfect Day.
Dat was niet sterk nee..

vinjut gek ?

na al die jaren lijkt het mij ook niet echt schokkend/uitdagend om voor de zoveelste keer die nummers te spelen

magoed, voor de docu dan maar zal reed gedacht hebben

Dat is precies wat me stoorde. Als de docu hem niet zint, kan ie beter niet meewerken. Of het goed doen.

Vond het trouwens wel leuk om die sessiemuzikant te zien/horen, Herbie Flowers, met name toen het over het basloopje op Satellite of Love ging. Ook de technicus was een interessante toevoeging wat mij betreft.

Edit: bedoel natuurlijk het basloopje van 'Walk On The Wild Side'

denk niet dat de docu hem niet zinde, zijn stralende oogjes toen hij eea wegfaadde achter de mengtafel en alleen strijkers overhield, daarin kwam zijn passie en enthousiasme over d eplaat naar voren

je hoeft ook niet alles leuk te vinden als men een docu over een plaat van jou maakt en je daarin figureert