Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium (2006)

Wel héél erg snel beugehoord - is dit een Grammy waard? En wat voor een mormel is Snow ((Hey Oh)) in godsnaam?

Het heeft iets met Drugs te maken, verder weet ik er ook niet veel vanaf.

In mijn ogen de beste cd/lp ooit gemaakt!
Draai het al 2 jaar achter elkaar, vooral in de auto, en het verveelt nooit!
Ieder nummer is anders en haalt op zijn manier zo'n hoog niveau, wordt je koud van.
Wet sand is onze favoriet en dan op 10, heel hard dus!
Is nauwelijks nog te verbeteren, maar met Frusciante weet je het nooit.
Daar hoop ik dan ook op.

Ik heb deze plaat na 1 jaar weer eens onder het stof gehaald en ik moet zeggen, het klinkt nog altijd even lekker dan de 1e keer. Het verveelt idd niet!

Waarom staat ie dan 6e in je top 10?

Er zitten ook een paar leuke trompetstukken in. Zou dat allemaal gespeeld worden door Flea??

Volgens Wikipedia zijn die inderdaad allemaal door Flea gespeeld.

Gewoon weg zalige CD

Behoort tot één van mijn favoriete CD's ! Ze komen steeds met creatieve songs af! Bovendien zijn de teksten ook goed.

Ook het rockgehalte ontbreekt er niet in.

Toch grappig. Hoewel ik best een Peppers fan ben en dit album ook zeker graag hoor, kwam ineens in mij de gedachte op dat ik het helemaal niet erg zou vinden als er geen nieuw album meer zou komen... Ik zou dit best een hele mooie afsluiter van hun carriere vinden.

Misschien ook wel omdat ik niet op nog een Stadium Arcadium zit te wachten en ze toch ook niet meer terug gaan naar de muziek die ze op BSSM maakten. Dus ja, wat dan?

teveel vullers

Stadium Arcadium laatst na lange lange tijd weer eens opgezet. Al bij al een leuk album met heel wat goede nummers, maar wat me er toch aan tegen staat: er staan ook een heleboel niet zo sterke nummers op. Ik denk dat de heren RHCP er veel beter aan hadden gedaan om voor een enkele cd te gaan in plaats van voor dit dubbelalbum. Hadden ze dat gedaan dan zou dit zeker 4 sterren waard zijn, nu blijft het wat mij betreft op 3.5 steken, en dat heeft het voornamelijk aan het geweldige gitaarwerk van John Frusciante te danken. Wat een held is die man.

Dàt denk ik er ook van. Gooi die vullertjes weg en maak er een enkele plaat van en je hebt een echt steengoed album.
Al bij al een behoorlijk goede beurt, maar na 2 nog sterkere albums valt deze dus toch iets lichter uit.

Er staan wel goede nummers op, maar daarbij hadden ze het moeten laten. Zonder die zwakkere nummers, zou het best één CD mogen zijn, dan was mijn cijfer een stuk hoger. Maar nee, niets nieuws voor mij erbij, al het vorige werk is beter, en origineler.

Wow hoe komt het dat die zo hoog in de top staat.
Vind dit album niet zo spectaculair en vooral meelopend met de rage.

veel mensen zeggen altijd dat snow een slecht nummer is amar hij staat wel 1 bij favoriete tracks

Snow heeft een geniaal riff, maar ik vind het nummer zo kinderachtig klinken. Dat heb ik bij de meeste nummers op dit album.

klote, commercieel

ooit waren de Peppers mijn favoriete band, het is vooral door SA dat ik ze niet meer kan waarderen.

Er zitten inderdaad wel een paar commerciële (slechte) nummers tussen, maar als je dit echt goed beluisterd ga je hier echt wel een paar pareltjes tegenkomen, zoals She's Only 18, Slow Cheetah, She Looks To Me en Storm In A Teacup. Dat de eerste twee nummers van elke cd nu erg commercieel bedoeld waren, betekent niet dat het hele album met zulke nummers gevuld is. Ik kan me niet voorstellen dat je dit als Peppers-fan serieus beluisterd hebt en dan 0,5* geeft met zo'n korte toelichting, maar dat is mijn mening.

Ik vind een 0,5 wel erg laag.

Ik bedoel maar; We hebben het hier wel over RHCP...

De meeste Hitzone-cd's verdienen zelfs beter.

Weet je wat ik altijd zo'n gezeik vind? Dat mensen gaan zeuren over dat het te commercieel is geworden.

Je bent fan of je bent het niet, je vind de cd leuk of je vind de cd niks. Een band veranderd of veranderd niet, kom dan niet aanzetten met het is té commercieel geworden.

Dat moest ik even kwijt, ik vind dit een geweldig album wat ik uren kan luisteren en wat na 2 jaar nog steeds niet verveeld is.

Het is gewoon duidelijk dat het commercieeler worden de sound heeft veranderd. Dat kan je leuk vinden of niet. Maar de oorzaak ervan mag best genoemd worden.

Overigens hoef je als fan niet elke CD goed te vinden.

Ik heb ook niet gezegd dat je als fan elke cd goed moet vinden, dat heb je mij niet zien zeggen. Maar ik vind het gewoon gezeik, bij the Peppers hoor je het mensen zeggen, bij Coldplay hoor je het mensen zeggen. Dat gaan mensen altijd zeggen als een band bekender wordt bij een groot publiek. Alsof ze het niet kunnen hebben.

Niet elk nummer op deze schijf is even goed, dat klopt. Maar voor alles op 1 disc te kunnen zetten moeten er toch minstens 12 songs sneuvelen, en aan zoveel vullers kom ik eigenlijk niet.

En dat ze niet meer hetzelfde klinken als vroeger? Ik zie niet echt waar dit een nadeel is. Ik hoor graag oude songs als "True men don't kill coyotes", maar evengraag "snow", "wet sand, of "stadium arcadium".

De peppers zijn gewoon uit hun oude funk-periode gegroeid, ze zijn geëvolueerd naarmate ze ouder werden, dat heb ik liever dan bands die heel hun leven dezelfde albums maken.

Erg lekkere cd. Ik draai hem nu al 3 dagen nagenoeg non-stop en eigenlijk vind ik alleen Wet Sand niet interessant.

Ach, AC/DC maken hun hele leven ongeveer dezelfde cd's. Dat wordt door hun fans gewoon geaccepteerd. Wanneer de Peppers in 2009 met een soort van funkend 'Blood Sugar Sex Magik' zouden komen, zal dat minder snel geaccepteerd worden. Het is maar net in welke tak van muziek je zit, en welk imago je hebt.

Het verschil is dat AC/DC op hun laatste album nog steeds niet uitgeblust klinkt. De Peppers klinken juist op de laatste albums alsof ze het allemaal wel geloven. Ze funken op dit album nog wel, maar ik mis de hart. One Hot Minute vind ik dan ook de laatste echt interessante cd.

Hm, ze klinken op de laatste albums absoluut anders dan op het eerste werk, maar in ieder geval niet uitgeblust.
Dit klinkt lekker energiek en zeker wel met hart. Geen hoogvlieger, maar absoluut niet uitgeblust.

Fikse tegenvaller. De uitgebrachte singles konden mij niet overtuigen, te gladjes en weinig pepper.
Tot nu toe zijn mijn favorieten platen: Blood Sugar Sex Magik waar de funk heerlijk toeslaat en One Hot Minute is een beetje ondergewaardeerd maar Dave Navarro brengt ook weer een wending in het geheel. De rustige plaat Californication vind ik zeker gewaagd en geslaagd.
Live in 1991 op Torhout hebben de Peppers mij overtuigd dat ze de moeite zeker waard zijn.

Zal je toch ook eens Mother milk moeten proberen, in dezelfde sfeer als BSSM.

@devel-hunt Knock me down