Pink Floyd - The Endless River (2014)

Een gemiddelde op basis van 17 scores is wiskundig nauwelijks serieus te nemen. Dan geeft Musicmeter een veel beter beeld.

Op rateyourmusic.com bedraagt de gemiddelde score momenteel 2,83/5 (die score is wel al toegenomen), de ratings op de diverse Amazon-sites en iTunes schommelen tussen 3,5 en 4/5, op progarchives.com bedraagt het gemiddelde momenteel 3,5/5, dus vergelijkbaar met het voorlopige gemiddelde op Musicmeter.

Ondanks de gemengde tot gematigd positieve reacties komt het album binnen op de eerste plaats in de nationale albumlijsten van (voorlopig) Nederland, België, de UK en Nieuw-Zeeland (en op 2 in Italië).

Die scores zijn vrijwel altijd een stuk lager dan hier op de site, wij zijn gewoon een groep positivo's.

Als Pink Floyd fan 'van het eerste uur'...diverse keren live gezien; ja ook met Roger Waters; en geen goed woord over voor de 'division bell' en zijn voorganger, vond ik deze cd na de eerste luisterbeurt helemaal niets. Maar ik kon het niet laten om hem nog eens te beluisteren, thuis, in de auto en nog maar eens...en warempel....de cd groeide en groeit..!!
Ik kan nu maar 1 ding zeggen: Prachtig!!

In eerste instantie was ik behoorlijk teleurgesteld, maar ik vind hem toch steeds wat beter worden. Er wordt veel teruggegrepen op oude succes formules en soms is dat wat teveel van het goede en wordt het bijna Parodie Floyd. Toch overheerst de algehele PF sfeer en druipt de klasse er af en toe (Sum!) echt nog vanaf.

Ik vind The Division Bell best een goed album, maar om nu twintig jaar later weer net zoiets te maken vind ik wel vreselijk suf zeg. Inmiddels is dit wel erg oubollig en zijn ze een stel uitgebluste artiesten geworden. Man man wat een creatieve armoede.

Ik heb me verplicht het hele album te luisteren en het is me gelukt. Mooie nostalgische start, maar ik bleef me maar afvragen 'wanneer begint ie nou?'. Ofwel: saaaaaiii!
Komt op mij over als oude wijn in oude zakken. Dat er geen vernieuwing is is een ding. Maar enige originaliteit had toch wel gemogen. Jammer.

Bij mij precies andersom...in vergelijking met the division belle is dit vele malen beter. een cd die alsmaar beter wordt

Heb je hem wel geluisterd? Ik vind dit namelijk geen herhalingsoefening van The Division Bell.

Ikzelf ben geen groot Pink Floyd adept. Ik vind de albums van Ummagumma tot aan The Wall van een grote kwaliteit, waarbij The Dark Side of the Moon een klassieker is geworden alsook The Wall. Ik vind dat de kwaliteit van Pink Floyd lag in de bijdrage van alle bandleden en niet alleen Waters. Het wegvallen van Waters is overmatig besproken, de erkenning van Wright is gerechtvaardigd. Als dit Endless River het afscheid zou zijn van Pink Floyd, is het wat mij betreft een waardig afscheid. Prachtig herkenbaar gitaarspel van Gilmour, met bij tijd en wijle schitterende sfeerbeelden, die m.i. geenszins saai zijn. Tuurlijk zijn er herkenbare ijkpunten uit het oeuvre, maar voor mij niet storend. Gilmour is voor mijn gevoel niet roekeloos omgegaan met de erfenis van PF, door maar met albums te blijven komen of zoals je tegenkomt bij andere tijdsgenoten dat er zo'n 10 a 15 bandleden zijn gekomen en weer gegaan. Gilmour zul je niet zien op een podiumpje in een klein dorpje bij een festival zoals 10cc, om vergane roem krampachtig in ere te houden. Dit album heeft een kleine vocale bijdrage en dat komt de sfeer van het album ten goede. Het heeft ook wel wat Vangelisneske achtige klanken. Als dit leftovers zijn, dan zou ik willen dat mijn kliekjes ook zo zouden smaken.

Die saxofoonsolo in Anisina! Geweldig!

Waters is me eigenlijk een tikkeltje tegengevallen met zijn bitchy bericht betreffende zijn eventuele betrokkenheid bij dit album.

'I don't have an album coming out' Hoezo niet dan. Nog steeds niet. Dat ie zich schaamt.

Wat betreft dit album heb ik 'm nog steeds pas een enkele keer geluisterd en kan ik me het grootste gedeelte niet eens meer voor de geest halen. Hopelijk ergens vanmiddag toch nog eens proberen, wie weet gaat het kwartje alsnog behoorlijk vallen.
Wie weet.

Dat ie zich ' niet' schaamt?, bedoel je waarschijnlijk.
Waters heeft bijna 25 jaar geen nieuwe muziek meer uitgebracht, en teert nog meer op PF, gezien zijn tours, dan Gilmour. Maar who cares. Ze kunnen hun eigen verleden nooit meer evenaren, niet in de verste verte. Over een paar jaar zijn ze 80 en is het slechts een hele kleine voetnoot in de muziekgeschiedenis geworden.

Nee, eigenlijk bedoel ik dat niet. Weet niet waar u vandaan komt, misschien is het een kleine kloof. Maar hier is dat een vrij gangbare manier om zoiets te zeggen. Een soort toewensing.

Dat ie zich maar mooi de ogen uit z'n kop schaamt.

Zijn laatste echte solo album is van meer dan twintig jaar geleden, ik blijf dat erg jammer vinden. En onderhand hoeft het inderdaad al bijna niet meer. Iedere serieuze artiest zou gewoon een hele dikke discografie moeten hebben, wanneer dat niet het geval is vind ik dat toch altijd een beetje dubieus.

Pure nostalgie. Wat mij betreft het beste album sinds Animals en het beste album van 2014. Ontzettend mooie opbouw. Het album zuigt je naar binnen, direct vanaf de eerste noot en laat daarna niet meer los. Het kabbelt mooi voort en wie fan is v/h Gilmour / Wright samenspel (zoals ik) dan is dit echt een juweeltje. Het is neigt inderdaad veel meer naar WYWH (en hoe) dan naar The Wall, hetgeen de commerciële fans niest blij mee zullen zijn. Dit is fantastisch als Echoes, On The Run, Shine On 2, Welcome To The Machine, One Of These Days, Animals, Obscured By Clouds of More je ding is.

Gilmour heeft het uitbrengen vooral de PF die hards iets gegeven om van te smullen. En sound die wel al sinds Animals niet meer hebben gehoord. En God....wat heb ik het gemist.

Het enige minpunt is wellicht dat er vrijwel geen zang aanwezig is. Als Gilmour nou een maar mooie teksten had laten schrijven door Polly, dat was dit met recht een meesterwerk te noemen. Maar zijn gitaarwerk maakt een hoop goed..............hij kan het nog steeds. Op naar zijn nw solo album volgend jaar.

Heb hier niet de mogelijkheid, maar dit moet bijna wel ongelofelijk goed zijn op op DVD-Audio/DTS. Iemand hier ervaring mee ?

Al jaren geen fan meer, want daar was geen reden voor. Toch luister ik nog graag naar hun oude albums, hun fantastische eersteling die destijds alles achter liet wat er eerder aan muziek was gemaakt, tot en met WYWH. Animals kon nog net met 1 goed nummer, daarna waren alleen specifieke nummers nog de moeite waard. Zoals verzameld en in elkaar gevlochten op de prima verzamelaar Echoes.
En dan nu dit. Een verzameling left overs, opnieuw opgewarmd en geserveerd. Sfeervol, mooi als herinnering aan de tijd dat de band het vuur nog voelde branden. Maar ook enigszins gezichtloos door het (vrijwel) ontbreken van teksten. De teksten waren voor mij altijd de peper in hun soms wat smakeloze schotels. Pink Floyd was prima als je stoned was, het kabbelde lekker door, klonk goed en stoorde geenszins. Wat wil je nog meer? Nou ja, niet altijd stoned zijn.
Dit is net zo iets. Sfeervol maar ook heel veel van hetzelfde. Zoals iemand hieronder terecht vaststelt, wanneer begint het nou eens? Maar ik zal het nog een paar keer later passeren, misschien dat ik ergens iets van een rode draad of een muzikaal thema ga ontdekken.

Eigenlijk hadden ze dit gewoon gratis moeten weggeven. Als afscheidsgeschenk aan iedereen die hen (ooit) een warm hart toe droeg. Voor al die mensen die al jaren trouw fan zijn en de vele miljoenen die dat de band uiteindelijk opleverde. Dat had makkelijk gekund. Dat was veel mooier geweest. Nu wordt de waarde van dit alles voor een belangrijk deel bepaalt door het bedrag dat we er voor neer moeten tellen. Alsof dat het mooier of beter maakt. Maar misschien is dat ook wel de opzet van dit album, dat je er voor betaalt zodat je het meer gaat waarderen.

Ik hink op 2 gedachten met dit album.

1: ik heb dit ooit eerder in de jaren 70 veel beter en authentieker gehoord.

2: als onbevooroordeelde luisteraar zeg ik van, heerlijk album met mooie sfeermuziek en mooie soundscapes.

Ik heb de cd en dvd set blind gekocht en er beslist geen spijt van, lekker wegzwijmelen, maar als ik dan wish you were here opzet denk ik van, tja dat is gewoon het origineel en de oorsprong van deze.

Als afscheidsalbum misschien wat teleurstellend omdat het weinig origineel is, maar toch enorm genietbaar op zijn tijd.

Marooned van division bell hoor je op deze trouwens ook bij vlagen wel terug.

Ik kan me trouwens niet voorstellen dat mensen die van pink floyd houden deze een onvoldoende zouden geven.

Geef een 3.5 voor deze.

Veel meer zat er natuurlijk ook niet in voor een nieuw album. Geen Wright en geen Waters. Dus alles bij elkaar geveegd om toch nog iets onder de PF naam uit te brengen zonder van een verkapte solo onderneming te spreken. Prima genietbaar in ieder geval al blijft het zonder Waters uitermate slappe knieënmuziek. Maar wel van een fraaie soort.

Ik hoef er geen haast mee te maken denk ik zo.
Misschien begin ik er ook wel niet aan.
Ik lees hier voornamelijk berichten over een herhalingsoefening. Wel dan niet positief.
Links en rechts ondertussen wat stukken gehoord. Maar dat klonk wel heel bekend.

Mijn priroriteit in muzikaal opzicht ligt niet zo meer bij Floyd. Nog tal van andere acts die ik moet doorgronden.
Waters solo maakt mij nog wel nieuwsgierig.
Hoop dat ie nog het heilige vuur heeft om nog een keertje iets te melden.
Gastrolletje voor Gilmour en het boek kan dan helemaal dicht betreft nieuw materiaal.

Over en sluiten.........

Wel aardig dat deze plaat mede geproduceerd is door Phil Manzanera de gitarist van Roxy Music.
Overigens een behoorlijke saaie plaat deze endless river. Er zit geen enkele spanning in.

Oh, maar ik kan mij niet voorstellen dat PF liefhebbers die van de creativiteit en dynamiek van pak 'm beet WYWH, DSOTM, TW en A, dit met een voldoende waarderen.

Ach, dat lukt mij toch aardig, Rudy!

Ja, maar jij bent dan dus net zo creatief als Waters en Barret

Ach en natuurlijk zijn er liefhebbers die dit mooi vinden, maar er zijn er ook die dit niet mooi vinden en daar ging mijn reactie over.
Sommige missen gewoon de dynamiek en vinden dit voort kabelen andere vinden dat mooi en luisteren achterover in de leunstoel met een koptelefoon op, prima toch.

Zo is het maar net, Rudy!

Volledig eens, Rudy!

Moet zeggen dat het heerlijke gitaarwerk van Gilmour voor mij een hoop vergoed.

Kan nog steeds zeggen dat ie alsmaar beter wordt

Vandaag de erg mooie box met cd en blu-ray ontvangen incl. een mooi hardcover boekje en wat kaarten.
Lekkere sfeermuziek en de 5.1 surround geeft een erg vol geluid, zoals muziek hoort te klinken. Maar toch mis je de stem van Gilmour of de echte avontuurlijke songs. Het zal de leeftijd van de overgebleven heren wel zijn en graag nog een keer laten horen dat er nog echte muzikanten bestaan die mooie muziek kunnen maken in een al hectische maatschappij. Wat dat betreft is dit dan weer een prima geslaagd werkstuk om bij tot rust te komen.

Ben zeer wel liefhebber van PF maar had van dit album ( incl de DVD) wel wat meer verwacht. Alles zeer herkenbaar en ook niet geheel onverdienstelijk in het andere "jasje" en je moet het een paar keer over je heen laten komen zonder onderbrekingen, (doen zij ook, "endless") maar vind het heel jammer dat ik feitenlijk gezien 2 cd's heb, ipv één + een DVD MET ( !) beelden ipv alleen maar witte letters. Beetje jammer en een beetje zondegeld die 28 €uri's
In het toetje zit een klein beetje beeld maar is mi weinig waardevol en voegt niets toe, ik snap dus ook niet zo goed waar MADJACK71 ( 15-11> 13.32) de sfeerbeelden vandaan heeft! Wil ze graag zien(?)

..@Pretzel; ..die sfeerbeelden vinden plaats in mijn gedachten, scheelt toch maar weer mooi € 28,-