Simple Minds - Sons and Fascination (1981)

Ik ben ook benieuwd hoe Adrianne Lenker's Songs - Instrumentals het in de eindlijst gaat doen. Die werden in de markt gezet als losse LPs maar als één CD-setje. Nú samenvoegen CHIEP, dan kunnen we lachen

Ennn......................gerepareerd!!

Vind je? Dit gaat nergens naar toe. Sister Feelings Call is nu helemaal verworden tot een zwik bonusnummers.

Waaaattttttt????

Een van de fraaiste post-punk platen van het begin van de jaren 80, die door vele kenners van het genre zeer gewaardeerd wordt, bestaat volgens deze site niet als afzonderlijk album, maar als "alternatieve titel" van SAF? Terwijl ik hem hier in de koffer heb zitten???

Vertaal dit eens naar bijvoorbeeld Abbey Road en Let It Be. En stel nu eens dat die twee platen destijds als marketingstunt in één cellofaan verkocht waren; zou dan een van die platen onder vermelding van "alternatieve titel" en in de vorm van bonustracks zijn bestaan op deze site leiden?????

MuMe zakt hier vreselijk door het ijs. CHIEP (e/o andere crewleden) hou hier a.u.b. mee op.

Was de benaming Sons and Fascination/Sister Feelings Call al bespottelijk, de oplossing die nu gekozen wordt zorgt er helemaal voor dat SFC als aanhangsel fungeert. En dat is het dus NIET! Sister Feelings Call is een volwaardig album en qua sfeer totaal anders dan Sons and Fascination. Ze horen bij elkaar (Sons en Sister), maar zijn afzonderlijke albums met hun eigen geluid.

Ach het is een beetje interessant doenerij. Wij van Mume vinden iets dus het is zo.

De Nits combi Henk en Kilo mogen wel uitkijken.

Niet te veel zeuren bij de bazen of er wacht je een ban.

En hier van het gerenommeerde discogs.com een lijst met alle zelfstandige releases van het afzonderlijke album 'Sister Feelings Call': Simple Minds - Sister Feelings Call | Releases | Discogs

Het gaat om maar liefst 35 zelfstandige releases!! Bepaald geen "bonustracks" bij SAF.

Zie nu pas deze discussie en waardoor deze komt. Spuit elf doet dus ook een duit in het zakje: ik heb de twee losse lp's en niks op cd. Weet daarom niet beter dan dat het losse albums zijn.

Op de Wikipedia pagina zijn ze ook duidelijk in hun overview (nu weet ik ook wel dat die niet altijd betrouwbaar zijn).

In elk geval is dit niet een album welke ook verkrijgbaar is met bonustracks (!). Dus zoals het nu staat klopt sowieso niet. Ook het artwork niet (want dan zou de titel Sister Feelings Call zichtbaar moeten zijn en dat was op de latere cd release).

Met andere woorden: een merkwaardige beslissing voor deze site. Maar ach, wie luistert er naar spuit elf

Spuit 1 t/m 10 en 12 t/m oneindig zijn één en al oor en knikken instemmend

Ook Spuit 17 vindt de huidige situatie niet kloppend.

Ik had gehoopt op een kerstcadeau van de sitebeheerders.
Toch blijf ik positief en gunnen ze ons een nieuwjaarsgeschenk.
Uiteindelijk richten we ons tot intelligente mensen die zich niet almachtig voelen, begrip hebben voor onweerlegbare argumenten en een foutje durven toegeven. Een foutje durven toegeven is immers een bewijs van intelligentie.
Dit komt goed en alvast bedankt bij voorbaat aan de beheerders.

Zojuist het album Sister Feelings Call van Simple Minds toegevoegd aan deze site. Echt een waanzinnig goede plaat. Het album ontbrak hier op de site vanwege een onverklaarbare reden. Echt geen idee waarom...Één van de grote post-punk platen van het top post-punk jaar 1981! Hoe kan deze ontbreken? Op andere kwaliteitssites staat hij wel...

Wel ironisch: de personen die -bij een pubquiz- het beste weten dat beide albums een twee-eenheid vormen, maken zich het meeste druk om dat het nu een gekunstelde eenheid is.

Een foutje durven toegeven is een bewijs van intelligentie. Mensen straal negeren is een bewijs van arrogantie.
Het zal verstandig zijn het hier verder maar bij te laten. Hoe er over ons, deelnemers, gedacht wordt, is intussen duidelijk.

Mannen, de crew heeft elders aangegeven ernaar te kijken. Het publieksstandpunt hier is nu wel duidelijk.

Simple Minds - Sister Feelings Call (1981) - MusicMeter.nl

Met dank en hulde aan de crew voor hun luisterende oor en begrip.

En nu nog even de berichten en stemmen terugplaatsen. Is dat technisch mogelijk? Dan is het allemaal weer goed.

Super van de crew!
Is dit het moment om het item 'muziekdvd's' weer te openen? Grapje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

wat een geweldig album! uit hun beste periode.

Vanavond een Simple Minds avondje en daar mag deze natuurlijk niet bij ontbreken. Ik heb dit album destijds op vinyl gekocht en toen zat Sister Feelings Call erbij als gratis bonus. Ik las eerder dat mensen hier ontkennen dat dit op deze manier uitgebracht is en dat het twee aparte platen waren die je apart moest kopen. Dat klopt niet, de eerste 10.000 persingen waren duo uitgaven. Je kreeg Sister Feelings Call erbij als bonus. Ik heb ook nog wel eens gehoord dat dit alleen in Nederland was omdat de band hier veel bivakkeerde en de opnames ook in Nederland zijn gemaakt terwijl ze in een vakantiehuisje zaten. Geen idee of dit waar is. Later stond Sister Feelings Call los in de winkel.

Maar goed, over dit album. Eigenlijk is dit voor mij alles waar de Simple Minds voor staan. Het is bijna trance muziek met die bezwerende beats en bas en een klankentapijt van gitaar en toetsen. De bijzondere teksten van Jim Kerr tillen alles naar een hoger plan. Dit is een "work of art" en de band mag trots zijn dat ze ooit zoiets fraais hebben gemaakt. Er staat geen slecht nummer op en ik kan hier ook nog steeds enorm van genieten. Ik draai dit ook het liefst op vinyl in de originele versie, ook Sister Feelings Call draai ik het liefst op vinyl. Voor mij zijn dit qua beleving twee verschillende albums.

Dat vakantiehuisje (Beekse Bergen volgens mij) was tijdens hun Real to Real tour, begin 1980. Ze traden toen veel op in NL, België en Duitsland en hotels waren te duur, dus kozen ze voor een uitvalsbasis.

Destijds pas ontdekt na NGD via mijn oudere broer. Ik zal nooit vergeten de eerste keer dat ik Love Song hoorde: de hemel ging open; wat een fantastisch nummer.
Vanaf dan 110% fan.
Daarna de albums SAF/SFC verder ontdekt net als al hun vorig werk; één grote schattenjacht. En ik realiseerde me dat ik er meer van kende dan aanvankelijk gedacht en ... wat dit dubbelalbum betreft geen enkel zwak moment maar het ene meesterwerk na het andere.
En nu vandaag is er nog geen enkele slijt te vinden; je blijft gewoon teruggrijpen naar deze albums met hetzelfde plezier als zoveel jaren geleden.

Vandaag weer even op de speler. Wat een fantastisch album blijft dit toch. De 5 sterren blijft stevig staan en ik zou meer geven als dat mogelijk zou zijn. Een absolute jaren 80 klassieker waarin ook het bijzondere en gelaagde gitaarwerk van Burchill een dikke pluim verdient. Heel fraai...

Qua gitaarwerk is dit album een grote stap tov Empires and Dance. Ik denk dat producer Steve Hillage, zelf gitarist, daar ook een aandeel in heeft gehad.

Op reis door new wave kom ik na de vorige Simple Minds Empires and Dance bij hun vierde album Sons and Fascination. Het verscheen gelijktijdig met Sister Feelings Call.

Twee albums tegelijkertijd uitbrengen? Heel bijzonder en de albums daarvoor volgden elkaar ook al in hoog tempo op. Deze Simpele Zielen bleken creatieve én productieve Schotten die bovendien volop in ontwikkeling waren wat betreft hun geluid.
Sons and Fascination had ik eigenlijk beter ná tweelingzus Sisters Feelings Call kunnen bespreken, want die laatste leverde hun tweede Britse hit op, te weten The American in mei '81. Van Sons and Fascination werd Love Song in augustus dat jaar een hit. Maar goed, ik houd me maar even aan de planning...

Mijn kennis van de Simple Minds beperkte zich tot enkele hitsingles, mede daarom het foutje dat ik zojuist benoemde. Toch ben ik verbaasd dat menigeen deze Simple Minds zo superieur acht ten opzichte van de latere jaren. Ik ben namelijk over Sons and Fascination niet zo wild enthousiast, waarover dadelijk meer.

De eerste twee albums vond ik zeer prettig met alle zijsporen, via Empires and Dance werd voorzichtig het begin van een eigen geluid gerealiseerd. Op Sons and Fascination hoor ik wel degelijk voorbodes van wat door sommigen neerbuigend als stadionrock wordt omschreven.
De nummers in vogelvlucht: als een milde Joy Division klinkt lichte postpunk in de 6/4-maat van In Trance as Mission, de riff van Sweat in Bullet klinkt als een voorbode van wat U2 en INXS later zouden doen (stadion!), wat in november '81 een bescheiden #52 opleverde. Ietwat monotoner is 70 Cities as Love Brings the Fall, maar dat heeft wél een uitbundig refrein (stadion!). Kant 1 sluit af met een drumgroove die me aan XTC's Makin' Plans for Nigel doet denken, dit in het lekkere Boys from Brazil.

Love Song opent niet alleen kant 2, het haalde als single in augustus 1981 #47 in het Verenigd Koninkrijk. Voor het eerst hoor ik daar de synths van het vorige album, waar de invloed van Giorgio Moroder zo doorklonk. Ingetogener synths in This Earth That You Walk Upon en ook in titellied Sons and Fascination, alsof ik iets van Depeche Mode of Yazoo hoor. Funkbas en synthesizers in slotnummer Seeing Out the Angel.

Daarbij zijn de composities langer dan voorheen met ruimte voor uitbouwen en herhalen: slechts acht nummers, de kortste 4'30". Op kant 1 meer ruimte voor gitarist Charlie Burchill, op kant 2 is het toetsenist Mick MacNeil die dominanter is. Derek Forbes en Brian McGhee vormen daarbij een lenige ritmesectie die van postpunk naar funk en terug kan laveren en Jim Kerr heeft zijn diepe stem gevonden die aardig kan galmen (stadion!).

Hierboven las ik enthousiaste, vaak mooie verhalen van liefhebbers van dit album. Ik vind de composities echter niet spannend genoeg in verhouding tot de lengte ervan en kom uit op een wat saaie 7 als schoolcijfer. In Oor dacht Bert van de Kamp er het zijne van (even scrollen).
Tezamen met Sister Feelings Call werd in september 1981 #14 gehaald, hun hoogstgenoteerde elpee tot dan toe.

Spoedig kom ik uit bij The American, de eerste hitsingle van dit dubbele album. Tussendoor ga ik kort naar een andere hit uit mei '81: The Sound of the Crowd van The Human League, te vinden op Dare.