Rush - Signals (1982)

Ik hoor veel bijzondere dingen op deze plaat en ken de verhalen van de liefhebbers van deze plaat. Toch doet deze mij wat minder. Ik heb er eigenlijk geen echt goede reden voor, het is een gevoel. Ik draai de cd momenteel en wederom bekruipt me datzelfde gevoel; er komt te weinig adrenaline los...

Dit album weet me maar niet te boeien. Rush lijkt na Moving Pictures op zoek te gaan naar een nieuw geluid, maar vergeet ondertussen om interessante liedjes te schrijven. Dat gevoel krijg ik hier een beetje bij.
Ik houd wel van de new wave-invloeden, maar de meeste nummers beklijven niet. Alleen Subdivisions en The Analog Kid blijven redelijk hangen. Dan blijft er eigenlijk maar een saai album over.
Voorlopig geef ik 3 sterren, in de hoop dat Signals naar verloop van tijd tóch steeds interessanter wordt. Dan zit een verhoging er misschien nog wel in.

Ik vind Losing It ook wel behoorlijk de moeite waard.

Idd een heel fraai melancholisch nummer over een ballerina die vergane glorie is geworden. Was ook wel iets voor het songfestival geweest.

Countdown!!!!!!!!!

The Weapon

Het album is weliswaar niet zo top als A Farewell to Kings, Hemispheres of Moving Pictures, maart wel een uitstekend album met een heerlijke opening (opende ooit zo in Ahoy...).
Al met al een album dat er voor mij zeker mee door kan gaan,al zijn er zoals hierboven betere albums gemaakt

Signals is totaal anders qua stijl in vergelijking met Hemispheres en A farewell to kings vind ik. Moeilijk met elkaar te vergelijken dus. Ik verkies Signals in ieder geval elk moment van de dag boven die andere twee..

Qua stijl zou ik ook overduidelijk voor Signals kiezen. Ik ben geen groot progliefhebber en al helemaal niet van die oude prog van Rush. Signals is in mindere mate nog steeds progrock, maar het voert niet meer zo de boventoon. Het klink niet meer zo gedateerd en het gaat hier wat meer richting hardrock en new wave vind ik.

Ik heb hetzelfde. De stap richting meer toegankelijke pop/rock die Rush hier duidelijk maakt en doorzet de komende 10 jaar, is mijns inziens een goede keuze.

Op 2112 na, draai ik niets van voor Signals van Rush. Geddy Lee is ook minder irritant als zanger vanaf Signals.

De stijl veranderingen binnen Rush is wat mij betreft ook het sterkste punt van de band. Bijna altijd wist Rush mij goed te raken. Op een enkele cd na.

Tja en die stem van Geddy was in het begin wel wennen geblazen ja. Maar toch werkt het binnen Rush. Ik ben het wel met Ozric eens dat Lee sinds hij wat lager zingt ook beter klinkt.
Ik denk dat bijna iedereen heeft moeten wennen aan Geddy Lee zijn stem toch?

Ja, ik ook. Maar ik zou die glazenvermorzelende voordrachten op 2112 ook niet meer anders willen. Op Signals(eigenlijk al vanaf Permanent Waves) is de zang iets comfortabeler geworden.
En wat je zegt. Stijlveranderingen. Maar wel subtiel. Het is op en top Rush. Dat hebben ze heel knap gedaan.

Die veranderingen in zanglijnen (en dus het lager zingen) vinden we inderdaad al terug op Permanent waves. Vanaf dat album hebben ze me toch een rits klassiekers uitgebracht...werkelijk fenomenaal naar mijn idee!

Het solowerk van A Farewell.. en Hemispheres ( La villa) is van ongekende schoonheid, dat de groep later nauwellijks meer gedaan heeft (uitgezonderd nog op Moving Pictures), maar de inbreng van Lifeson met klasse solo's lijkt wel per album minder te worden (i.v.m. bovengenoemde albums)

Lifeson speelt idd steeds dienstbaarder binnen het trio, net als de rest eigenlijk. Hierdoor vind ik de band gegroeid. Wellicht zijn de pieken er hier en daar uit, maar het levert bijna altijd solide albums op die over de breedte zeer boeien.

De gitaarsolo van La Villa is overigens de mooiste ooit ...

Opvallend emotionele plaat. Meestal zijn dit soort jaren 80, door synthesizer gedomineerde albums bloedeloos, maar niet deze. Mooi.

Het openingsnummer is top, heeft iets dreigends. Ook destijds tijden een concert was dit hun eerste nummer. Dit album vond ik zelf een soort overgang naar ander RUSH werk i.v.m. hun albums hiervoor

Ik vind dit album helemaal niets met uitzondering van Subdivisions
Veruit het zwakste album van Rush.

Ik vind het erg vreemd dat dit album hoger scoort dan Fly by Night.

Je bent toen ook meteen maar afgehaakt, naar je stemmenlijst te oordelen

Voor mij hoort deze toch wel bij hun drie beste albums, maar dat heb ik hierboven al eens in een heuse Mening beargumenteerd.

Nou neen hoor dat zijn: Roll the Bones, Presto en Vapor Trails (althans dat is mijn mening)

Deze behoort toch echt tot de top van wat deze mannen uitgebracht hebben.

Hier staat toch die electrische viool solo op? Moet m weer eens opsnorren, te lang eleden gedraaid eigenlijk. Heb ooit ergens gelezen dat hier een 5.1 mix van is.

Van Ben Mink idd.

Sterke plaat.Vooral door het briljante drumwerk en de indrukwekkende baspartijen die hier een genot voor het oor zijn.Van het overdadige gebruik van toetsen ben ik normaal gesproken niet zo'n liefhebber maar dat pakt op Signals best goed uit.Aan de zang kan ik nog steeds moeilijk wennen maar per Rush plaat wordt dat beter.Sterkste nummers; the Analog kid en Digital man....wel echt een muzikanten band.

Ook ik ga hierin mee, ik ben een groot fan van hun oude werk maar heb het eigenlijk doodgedraaid (eigen schuld).
Alleen "Signals" en "Caress of Steel" draai ik nog wel eens.

De stijlverandering na dit album is inderdaad een goede keuze, het voorkwam dat ze een karikatuur zouden worden van zichzelf.
Mooie ingetogen songs die zich niet zo opdringen als op "Moving Pictures", ergens is "Signals" hun meest onderschatte plaat wat ook hun eigen schuld is want tot vervelends toe spelen ze alleen maar "Subdivisions" en de rest volgens mij eigenlijk nooit op hun concerten.

Vorige keer in NL naast Subdivisions ook The Analog Kid en de keer daarvoor (of die daarvoor) ook Digital Man. Voor het nog eens live meemaken van The Weapon zou ik wel een lief ding overhebben.

Ook Signals is gewoon een goed album van Rush. Deze band maakt eigenlijk geen slechte albums of slechte songs, heb ze er tenminste nog niet op kunnen betrappen.
Draai het niet meer zo vaak maar daar komt dankzij dit topic vandaag nog verandering in.
4 sterren.

Closer to the Heart? :-p

Dat is altijd zo goed bij welke RUSHplaat dan ook, want Neal is de beste drummer in dit genre. Een bere goede drummer die perfecte tempowisselinegn kan doorvoeren. Heerlijk!!