Edwynn schreef:
Ik zie het niet als negatieve context. Ik constateer wel dat Signals, Grace Under Pressure, Power Windows en Hold Your Fire van behoorlijk gladde producties voorzien zijn. Voor 19zoveelen80begrippen ultrahip. De onderlinge verschillen vind ik miniem. Ofschoon ik de laatste twee nog gladder vind dan de eerste twee. Dat ligt denk ik ook aan het verschil in balans tussen toetsen en gitaar.
Dat in het achterhoofd hebbende, heeft het mij ook altijd verbaasd waarom Rush geen dikke hits heeft gescoord in dat decennium. Want radiovriendelijk is het zeker. Aan de oppervlakte is het catchy, bij vlagen dansbaar en meezingbaar. In de onderlagen is er voor de liefhebber een keur aan prachtige muzikale details te ontdekken. Zelf denk ik dat het (gebrek aan imago) daar debet aan is. Wel een liefhebbersband maar een echt breed publiek werd niet aangeboord omdat promotors die stap niet waagden. Of zoiets.
Mooi verhaal. Als het op de radio was geweest was het mij niet opgevallen, maar zo vind ik de jaren 80 albums van Rush wel overkomen.
Het enige wat gelijk gebleven is aan hun jaren 70 albums is het gecastreerde kippestemmetje van Geddy Lee.
Het underground en authentieke sfeertje van de jaren 70 wat mij zo enorm bevalt is compleet verdwenen.
Ik heb deze, Power Windows en Hold Your Fire op een sd kaartje gezet en in mijn autoradio gedaan, kan best zijn als ik die albums wat meer hoor dat ze mij beter gaan bevallen, maar zo goed als Moving Pictures en À Farewell To Kings zal deze niet gaan worden voor mij.