Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)

Ik neem aan dat jij een seizoenskaart hebt voor de Efteling.

Ik heb zoals je weet ook een diepe weerzin voor langharige malloten die in spijkerjacks op gitaren hensen.. maar dit dadaïstisch amateurisme hoeft voor mij ook niet echt. Alhoewel er best toffe nummers tussenstaan. Ook Arnold Layne heb ik altijd een leuk nummer gevonden, niet eens zo psychedelisch, meer een soort van tongue-in-cheek knipoog. Maar dit gehele plaatje slaat een beetje door in zijn kindergefreubel.. alsof een paar volwassen kerels elkaar met overslaande stem lord of the rings zitten navertellen, nerdy en vervelend.

*Kijkt naar zijn avatar*
Lang haar: check, spijkerjack: check, gitaar: check. Malloot? Gelukkig, geen check.

Nou Rudiger , een junk op een bank vergelijken met Syd Barret gaat mij toch te ver .
In jou opinie was Barret niets anders dan een figuur die zijn aderen volspoot en kinderachtige liedjes schreef . Dat de man vele malen de weg kwijt was zal ik niet ontkennen , maar hij heeft zeker iets teweeggebracht . Ik vind het grotendeels knap wat hij hier schrijft . Miniatuurtjes en goed bedachte klankkleuren . Zoiets was er dus nog niet .
Een nummer als Dominoes ( niet op deze plaat aanwezig) is bijvoorbeeld geniaal . Luister maar eens naar een uitvoering van Gilmour ( op zijn acoustische dvd .)

Aparte, bijzondere 'drugsplaat' met rare geluidjes en zelfs een koekoek meen ik te horen. Ik zou een joint moeten nemen om dit misschien te kunnen waarderen , maar daar begin ik beide maar niet aan.

Klopt die dvd heb ik in bezit mede door de mooie uitvoering van Shine On .
Dominoes ook goed uitgevoerd door Gilmour . Staat die niet ergens op een solo album van Barret.

Er zijn van die albums die moet je alleen luisteren na het nuttigen van een joint.

Dominoes staat op Barret (1970)

Ik denk dat ik bij sommige nummers van deze plaat wel wat sterkers nodig heb; ik denk aan paddo's .

Avontuurlijk/experiment is best, maar je moet het niet zo overdrijven dat het een geflipt iets wordt. Gelukkig staan er ook wel (wat) goeie nummers op op, maar ik vind het wat dat betreft een wisselvallige plaat. Voor wie het wel smaakt: veel plezier ermee, met of zonder joint .

Beetje een album waar ik gemengde gevoelens bij heb vaak. In het begin dat ik hem leerde kennen kon ik hem beslist niet waarderen. Ik hield vooral niet van de 60ties sound van deze plaat. Maar inmiddels heb ik een aantal jaren 60 albums gekocht die ik enorm kan waarderen. Met name van The Doors en het debuut van Velvet Underground, en aangezien deze er qua sound niet erg ver vanaf zit, heb ik deze toch leren waarderen, vooral door met name The Doors, ook in die albums komen veel tingeltjes en riedeltjes voor die ik zo typerend voor de 60ties sound uit deze periode vind. Je moet echt zin hebben om deze te gaan afspelen, als dat niet zo is dan heeft het geen zin om hem te draaien. Ik zal deze er niet snel en spontaan in gaan doen, dan moet ik er eerst vaak aan gedacht hebben om hem af te spelen, en dan draai ik hem op den duur wel, en soms wel 3 keer achterelkaar.

Echt geniaal zou ik het niet willen noemen, maar het zit toch behoorlijk goed inelkaar deze plaat. Hoewel ik niet alle nummers even goed vind, ben ik toch enorm blij dat ik hem ken en uiteindelijk ook nog heb weten waarderen.

Hoe is The Doors vergelijkbaar met dit album?

Het jaartal .

YouTube - Riso do MUTLEY

The Doors is niet te vergelijken met Pink Floyd . Albums verschillen dag en nacht .

Waar The Piper vooral uit flarden ideetjes en improvisatie moet zijn ontstaan , is het debuut van The Doors toch een stuk compacter en bondiger . Muzikaal ook meer uit het idee van Jazz , Blues en Rock geboren . Is ook niet echt pschydlisch . Meer theatraal uiteindelijk . Aangepast op de lyrics van Jim M . Al schijnt Light My Fire geschreven te zijn door gitarist Robbie Krieger .

The Doors zijn natuurlijk wel psychedelisch maar dan op een totaal andere manier dat het debuut van Pink Floyd.
Bij the Doors draait het vooral ronde de intens donkere en mysterieuze sfeer, dat van Pink Floyd is experimenteler, speelser en complexer, voor een deel ook geïmproviseerd lijkt mij.

Is zie ook de vergelijking niet behalve dat beide bands een junk in hun gelederen hadden .
Maar de muziek is totaal verschillend

Is wel juist , maar ik hoor niet in elke Doorssong de Psychedelia terug . Staat voor mij toch meer bekend als mysterieuzere klankkleuren en aparte geluidjes .
Tuurlijk hangt die sfeer er wel , maar het is niet het uitgangspunt van de muziek . De nummers van The Doors zijn nogal verhalend . De muziek is vanuit een Jazzy /blues achtig perspectief geschreven . Wel heftiger , dus gaat het meer de rockkant op .

En Rudiger ; Jij komt wel heel erg vaak terug op het Junkie zijn van bepaalde artiesten . Het is niet zo dat ik sit soort mensen de hemel in prijs . Maar in de 60's en 70's was het gebruik van geestveruimende middelen vaak een inspiratie voor goede muzikale ideeen . Sommige gingen daar ver in en anderen wisten het binnen de perken te houden .
John Lennon was overigens op een bepaald moment ook verslaafd aan heroine en er zijn talrijke voorbeelden van meer artiesten waarvan je het aanvankelijk niet zou denken . Alleen Jim en Syd kwamen er veel meer mee in de publiciteit .

Mee eens, dat staat uiteindelijk los van de kwaliteit van de muziek (al kan het er zeker invloed op hebben).

Want als ik dan een blik op rudiger's top 10 werp:

David Gilmour was ook een cokehead, Lennon was een junk, en laten we al helemaal niet over Keith Richards beginnen.

Keith heeft toch nog nooit iets gebruikt ?
Soms worden de beste songs gemaakt onder invloed van .
Maar er werd `n vergelijking gemaakt tussen het Doors debuut en tussen Piper .
Ik vind het totaal verschillende albums .

Nee hoor, er word helemaal niet zo letterlijk een vergelijking tussen de Doors debuut(de Doors in het algemeen als je goed gelezen hebt) en dit album gemaakt. Alleen dat ik wil zeggen dat er veel riedeltjes en tingeltjes die de jaren 60 zo typeerden, op zowel dit album als op dat van de Doors voorkomen vind ik. Al vind ik de muziek van de Doors nog een stuk tijdlozer klinken, door de donkere en duistere sfeer.

Dit is een echt tijdgebonden album vind ik, iets wat echt mid tot eind jaren 60 typeert.

Zo van met een bloempje achter je oor in het gras lekker naar muziek zitten luisteren.

Die laatste opmerking, smiley meegenomen, kan ik toch echt niet plaatsen. Dan moet je eerder bij The Mamas & the Papas zijn.

Tuurlijk, dat is ook zo, is ook een beetje cynisch bedoeld natuurlijk, vooral voor de hippies die dit destijds ook erg goed vonden.

Als ik zin heb in dit album, dan voel ik mij ook echt een hippie en kan ik dit echt enorm waarderen.

Ik geef niet voor niets een 4* inmiddels nu.

Zo kun je Pet Sounds ook wel vergelijkbaar noemen. Of Magical Mystery Tour.

MMT veel vergelijkbaarder dan Pet Sounds zou ik zeggen.. de sitars en orgeltjes en oriëntaalse invloeden alom. Lavalampen-time voor alle tenenkaashippies zou ik zeggen Alhoewel de tenenkaas van MMT niet stinkt en deze behoorlijk zurig ruikt..

Het Pink Floyd boegbeeld album der hippies deze vind ik.

Soms is het heerlijk om mij een retro hippie te voelen met deze plaat op mijn platenspeler met usb aansluiting.

Nee hoor, de cd hiervan draai ik af en toe weleens, en vind het toch wel een lekker album om mijn hoofd eens helemaal mee leeg te maken na een lange werkdag vol stress.

Wat is The Gnome een klein maar o zo geniaal trackje!

Als dat een keer in je kop zit ........... Ik had vroeger een kollega'tje die Grimbel heette ....... ze was nog heel klein ook ....... Toen kreeg ik dat liedje helemaal nooit meer uit m'n kop

Haha dikke je moest je lach wel inhouden zeker.