Iron Maiden - The Book of Souls (2015)

Ik vond Iron Maiden al wel een genietbare band, maar een die-hard fan was ik zeker niet. Best opmerkelijk dat ik niet enkel kan genieten van dit album, maar dat ik me zelfs ten zeerste ga afvragen of dit album niet een podiumplaatsje gaat krijgen in mijn eindejaarslijstje. .

Een afwisselende, avontuurlijke, enthousiaste metal-plaat, die de ene na de andere gave riff introduceert. Ik wist eigenlijk al gelijk dat het goed zat toen de gitaren in het openingsnummer binnen kwamen vallen. Het album staat werkelijk bol van dit soort kleine geluksmomentjes. Woei, als elke band na 40(35 als je rekent vanaf het debuut) jaar te hebben bestaan zo'n album kon afleveren, zou het muzikale landschap er heel wat rooskleuriger uitzien. Empire of the Clouds is hier mijn lievelingsnummer. Men wilde het episch hebben, nou dan krijg je het ook. Werkelijk een monster van een track!

Het riedeltje waar ze dit nummer mee beginnen, dat onderweg nog een paar keer terugkomt en waar ze mee afsluiten. Als ik dat 'afzing', dan ontkom ik niet aan het idee dat ze hiervoor hun mosterd bij de Conimex-reclame gehaald hebben.

[quote]Deranged schreef:


blijkbaar is dit nodig om te onderstrepen dat het ironisch was bedoelt....

Ik vind Speed of light, Death or glory en Empire of the clouds echt goede nummers. De eerste twee klinken lekker opzwepend waarbij Bruce ook goed tot z'n recht komt. Die laatste heeft tenminste iets origineels over zich en wordt halverwege zowaar lekker dramatisch met zelfs dissonante gitaaraccoorden (iets wat bij Iron Maiden haast niet voorkomt).
Nummers als Tears of a clown, If eternity should fall en The great unknown hebben hier en daar wel een aparte, inventieve riff en opbouw en vind ik best ok, maar worden helaas afgewisseld met dertien in het dozijn stukjes.
Bij de rest heb ik het idee, had maar weggelaten, want ze klinken uitgekauwd, met simpele reeksen accoorden die vaak precies in vieren zijn te delen, en dan soms ook nog ontsiert met het hier al vaker aangehaalde "ho-ho-ho". Deze Sinterklaas klanken klinken echter precies zoals op die van Heaven can wait uit 1986, dus dat voegt ook niks toe.
Zeker, het is wat mij betreft ook de beste plaat sinds Brave new world en misschien Fear of the dark, maar meer ook niet... Maar iedereen veel luisterplezier natuurlijk als je het wel te gek vind;-)

Ik ben afgehaakt na Powerslave, nu ik dit luister weet ik weer waarom. Die zang van Bruce, dat trek ik echt niet meer. Zet Killers dus maar weer op, de eerste metal plaat die ik ooit kocht...

Hij stelt toch ook helemaal niet dat Youtube views gerelateerd is aan de kwaliteit van de muziek? Het enige wat wordt beweerd is dat Youtube views gerelateerd is aan de populariteit van een filmpje (of het nummer November Rain in dit geval). Dat lijkt me een terechte constatering die wel degelijk wal raakt.
Gezien het verschil in Youtube views durf ik ook wel te stellen dat November Rain bij meer mensen een geliefd nummer is dan het best bekeken nummer van Iron Maiden hoewel ik het met je eens ben dat dit niet direct zo hoeft te zijn.
Dat populariteit niks te maken heeft met kwaliteit van de muziek, is een makkelijk te verdedigen stelling, maar dat is niet wat hier beweerd wordt.

Nummer 1 in de rotatielijst! Heb ik een metal album al lang niet meer zien doen!

Ik kan hem verkeerd begrepen hebben maar hij stelt dat het feit dat 425 miljoen views betekent dat het geen 'kleuternummer' zou kunnen zijn, wat in mijn ogen zeker wel zo zou kunnen zijn, bij wijze van spreken. Kleuternummer is misschien beetje een crue uitspraak.

Niet dat ik zelf November Rain niet een goed nummer vind trouwens. Sterker nog, geniale song.

Ik houd het maar bij The Number Of The Beast.
De massa's positieve berichten over het 'geniale' Empire Of The Clouds snap ik daarbij ook niet.
Wat een uitgekauwd nummer met naar mijn mening heel slordig drumwerk. De opbouw kan mij nog wel bekoren, maar de opbouw richting de solo is tenenkrommend.
Het had een beter nummer kunnen wezen al zou het 7-9 minuten duren.

Maar goed, ieder z'n mening.

Meer bands hebben er tegenwoordig last van: songs die maar blijven uitdijen tot een lengte van meer dan tien minuten, terwijl vijf al afdoende zou zijn geweest. Op dit album staat zelfs de langste song die Iron Maiden ooit heeft opgenomen: Empire Of The Couds duurt maar liefst achttien minuten! Toegegeven, het is een prima song, feitelijk de beste van het hele album, maar dit is dan de uitzondering die de regel bevestigt. Ik heb niets tegen epische songs, maar veel van het hier aanwezige songmateriaal is onnodig opgerekt. Terwijl de band vroeger toch al genoeg had aan 6 a 7 minuten om een geweldige episch werkstuk af te leveren. Genoeg daarover- hoe klinkt de plaat? Tja, het is puur Iron Maiden, in de goede en slechte zin van het woord. Best wel weer fijn allemaal, maar je hoort slechts sporadisch een nieuw riedeltje langskomen. Grotendeels is het album een herhaling van zetten, best oké, maar nergens echt geweldig. En ik kan nog steeds niets met dat rommelige produktiewerk van Kevin Shirley. Laat het budget dan echt geen betere producer toe? Onbegrijpelijk.

Die laatste opmerking snap ik wel.. ik heb maar een paar tracks gehoord, maar een van de redenen dat ik studio albums van Maiden niet goed trek is die lelijk gecompresste drumsound. Kevin Shirley heeft overigens ook goed produktiewerk afgeleverd in het verleden, maar dat terzijde.

Nou echt super enthousiast raak ik niet bij het beluisteren.

De plaat klinkt super rommelig. Vooral de distortion van de gitaren en de drums. En wat zijn die drums rommelig en knullig soms, zeg. Kan Nicko na 40 jaar nog niet normaal dubbel-bass spelen, en die fills zijn echt amateuristisch. Dat is puur mijn gevoel, anderen zien dat anders.

Verder duren de songs inderdaad veel te lang. Veel en veel te lang. Het eerste nummer heeft ook een vervelend einde. Verder doet Bruce het uitstekend, hij is echt de perfecte zanger voor dit soort muziek.

Het tweede nummer vind ik ook niets voor mij. Klinkt als een beginnend bandje, maar voornamelijk door de drums en het slechte gitaargeluid. De zang staat harder in de mix dan de gitaren. De drums staan trouwens ook te hard in de mix.

Het is wel duidelijk dat ik geen Maiden-liefhebber ben, want alles wat ik slecht vind aan deze plaat, is juist hun kracht, heb ik het idee. Het is dan ook niet mijn bedoeling om het af te kraken.
Ben Bruce ook na 3 nummers helemaal zat, hahahaha....

Wil wel echt even kwijt dat het drumwerk echt beneden peil is. En de productie. Die toms klinken echt verschrikkelijk.

Daarbij is Maiden links en rechts toch allang door andere metalbands ingehaald?

Hoe kan het dat, als je andere metalplaten kent, mensen zo euforisch zijn over dat 18 minuten durende knip-en-plak-werk? Het hangt in mijn oren echt als los zand aan elkaar. Ik ken veel betere metalepics, ik noem maar even Iced Earth voor het gemak.

Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar dit klinkt als een beginnend bandje. Ik vind het echt jammer dat Maiden mij helemaal niet ligt. Kan me herinneren dat ik het vroeger wel gaaf vond. Ik haal mijn score ook maar weg, want ik vind het niet echt eerlijk om te stemmen.

"klinkt als een beginnend bandje"

Ben je serieus of ben je nu ontzettend aan het trollen?

Het komt echt door de productie en de drums. Met name de fills. Echt, ik meen het.
De gitaarriffs en solo's zijn erg goed, maar ik kan mijn aandacht er niet bij houden.

Echt, ik vind dit klinken als een dertien-in-dozijn metalbandje in een kroeg. Dat is puur mijn gevoel.

Ik vind dit een moeilijk in te schatten album, er zijn heel wat goede aspecten maar ook heel wat die me niet aanspreken. In vergelijking met hun recentere werk (aMoLaD, tFF) zijn ze er in geslaagd om lange composities nu wel interessant te houden zonder eindeloze herhalingen. Enkele elementen voor en tegen:

+ Prachtig riff en solo werk
+ de energie en het speelplezier spatten er vaak af
+ sterke en gevarieerde songs, onverwachte breaks en tempwisselingen houden je aandacht erbij
+ zang van Bruce op de tweede CD

- productie: zang en drums zijn soms te aanwezig, de gitaren gaan bij momenten verloren onder de zanglijnen (vooral op When the River Runs Deep vind ik dit storend). Vaak vind ik het te rommelig klinken (terwijld Dance of Death bewijst dat Kevin Shirley wel een goede productie kan neerzetten)
- Sommige lyrics of zang zijn wat belachelijk 'climb like a monkey'?!, het ge Who-oh-oh op The Red and the Black is er echt zwaar over. Dit in schril contrast met de mooie teksten van Emipre of the Clouds, If Eternity Should Fail
- Tears of a Clown en Man of Sorrows hadden er beter af gelaten geweest...
- Zang van Bruce bij When the river runs deep, the red and the black doet mijn tenen bij momenten net niet krullen. In vergelijking met de zang op aMoLaD is er toch wel achteruitgang als hij hoog zingt. Daarentegen levert hij top prestaties op Death or Glory en Shadows of the Valley.
- de schaamteloze rip-off van wasted years, Shadows of the Valley zou veel beter zijn zonder deze eerste minuut. Verder hoor ik denk ik ook stukjes terug uit Sign of the Cross, Run Silent Run Deep, Dance of Death, ...


Kortom, een verwarrend album dat nog alle kanten kan uitgaan bij mij, ofwel groeit het en 'valt de frank' zoals bij Dance of Death (wat voor mij een van hun beste, meest gevarieerde albums is) ofwel stoor ik me na verloop van tijd meer en meer aan de mindere punten (zoals bij aMoLaD, welk ik te uitgerokken en uitgekauwd vind).

Voorlopig een 4 met mogelijkheid om naar 3-4.5 te gaan.

Ozric Spacefolk
Ik vind de drums van Nicko eigenlijk wel gaaf, wellicht niet zo creatief, of technisch correct, als sommigen in het genre, maar wel lekker ritmisch. In "If Eternity Should Fail" weet hij zelf het even voor elkaar te krijgen om mijn adem te ontnemen. Ik doel dan op het stukje rond 4.50 minuut.

Een uitspraak als "klinkt als een beginnend bandje" kan ik in het geheel niet plaatsen. Je hoort hier mijn inziens juist vrij duidelijk een band met veel bagage, die zelfs 'voorzichtig' naar het verleden durft te hinten(Shadows of the valley).

De productie is inderdaad niet zo goed. Bepaalde dingen staan te hard vooraan in de mix. Ik stoor me er echter ook niet echt aan.

Ik twijfel qua score met name tussen 4* en 4.5*. De band heeft het wel eens beter gedaan(Powerslave, Somewhere in Time), maar dit is een plaat waar je U tegen kan zeggen.

Grappig, één van de dingen die mij direct opviel in positieve zin waren de drums. Vooral in Empire en de titelsong vind ik het drumwerk erg creatief en gevarieerd.
De productie had idd beter gekund, maar dat is naar mijn mening een euvel op alle Maiden platen.
Zwakste nummer vind ik Speed of light. De rest kan ik geen genoeg van krijgen.

Wat ik veel lees is dat het weinig vernieuwend is en dat alles al een keer gedaan is. Natuurlijk is dat ook wel zo, maar dat vind ik juist de kracht van Maiden. Ze maken al tig-jaar dezelfde muziek. Maiden is geen band die wil vernieuwen, hoewel het geluid absoluut evolueert. Vooral sinds Gers meeschrijft vind ik dit hoorbaar.
Er zijn genoeg bands die constant zichzelf opnieuw willen uitvinden. (ook geweldig) Maar als dat soort bands een nieuwe plaat aankondigen hoopt men vaak dat er een terugkeer naar het 'oude geluid' volgt.
Maiden doet dat niet.
Maiden is Maiden en daar zijn ze verdomd goed in.
Maar goed....ieder zijn ding.

Daarnet de schijfjes gekocht vanavond eens beluisteren. Hoewel ik de keuze had tussen de gewone en de deluxe versie heb ik de gewone gekozen. Is dat iets om spijt van te hebben? M.a.w. mis ik iets aan het fotoboekje?

Volgens mij mis je niks. De Deluxe versie is gewoon een mooiere verpakking. that's all.

Haha, erg herkenbaar dit. Gelukkig kwam ik erachter dat het 'Turn like the devil, climb like a monkey' een quote is van de befaamde WWI-gevechtspiloot Manfred von Richthofen over het destijds nieuwe Fokker-vliegtuig. Ik kon de tekst daardoor toch net wat beter hebben.

Ik denk dat je zeker gelijk hebt dat er veel metalbands zijn die technisch gezien veel verder zijn als Iron Maiden, toch is dit nog altijd mijn nummer 1 metalband.
Volgens mij is het vooral de sound en de stijl die veel mensen aanspreekt. Vaak als ik nieuwe bands hoor denk ik, dit is misschien technisch wel een stuk knapper gemaakt, en heeft veel minder "zwakke punten" maar het grootste minpunt is dat het geen Maiden is
Veel metalbands vind ik gewoon te hard, agressief of eentonig klinken. Maiden heeft precies "mijn smaak" op het gebied van metal; elegant met een scherp randje, duister, maar niet te zwaar en boeiende nummers die ik kan blijven luisteren.
Nou vind ik ook niet dat nieuwere bands Maiden moeten na-apen, Mastodon vind ik bijvoorbeeld wel een boeiende band.

Deze plaat is voor zover het tot me doorgedrongen is weer precies wat ik van ze verwacht, de vorige 2 heb ik grijsgedraaid, maar toch lijken ze net zwakke puntjes van die platen op deze te hebben weggewerkt, meer variatie al AMOLAD en wat meer rockend als TFF. Objectief gezien vast nog niet perfect, maar voor mij had Maiden het niet veel beter kunnen doen.

prachtig album dit! Ik geniet vooral erg van empire of the clouds, top nummer. Ik zou zelfs een beetje de vergelijking tussen deze en echoes van pink floyd durven te maken. Beide zijn afsluiters van rond de 20 minuten, en beide zijn geniale nummers.

Voor een paar extra euro's best de moeite waard

Ik heb het niet eens over nieuwe bands, want die ken ik niet. Ik had eens iets van Avenged Sevenfold gehoord, maar ik pas wat dat betreft.

Ik bedoelde meer powermetal bands als Angra, Helloween, Iced Earth, etc.
Technisch veel beter (met name drums) en ook productioneel beter.

De gitaristen van Maiden zullen ongetwijfeld waanzinnig goed zijn, maar ik heb weinig verstand daarvan. Voor mijn gevoel is Wishbone Ash, Camel en Ozric Tentacles etc. het toppunt van goed gitaarspel.

Wat me in Maiden gewoon erg tegenstaat, is dat de band nauwelijks schijnt te zijn geëvolueerd. Ik dacht dat ze meer richting progmetal inzaten, maar daarvoor is het allemaal veel te simpel en basaal.

Na nog eens luisteren, merk ik dat Bruce ook best wel vals zingt hier en daar. Maar dat doen de zangers van veel van mijn favoriete bandjes ook, dus dat kan me dan weer niet zoveel schelen.

Wat me wel kan schelen, is de saaie en (onnodig) langgerekte songs. Het overduidelijke, fragmentarische knip-en-plak-werk, om maar epics te kunnen laten horen. En het drumwerk. Het drumwerk staat me zo erg tegen. En dan staat het ook nog eens snoeihard in de mix, er wordt niet eens moeite gedaan om het te verstoppen.

Ozric Spacefolk Ja sorry met nieuwe bands bedoelde ik vooral "nieuwere bands" die vanaf de jaren 90 groot geworden zijn. Aangezien je zei dat Maiden is ingehaald ging ik automatisch uit van latere bands.

Maar ik doelde vooral op dat je je afvroeg waarom mensen nog euforisch over nieuw werk van Maiden zijn aangezien er betere bands in het genre zijn.
Met mij antwoord bedoelde ik dat het vooral de sound en stijl van Iron Maiden is die mij heel erg aanspreekt, technisch vind ik het ook mooi klinken al heb ik daar weinig verstand van als niet muzikant zijnde. Ik kan dan ook niet goed inschatten hoe wel of niet goed het drumwerk is, maar ik vind Nicko's sound erg origineel en passen bij Maiden. Volgens mij licht het antwoord op de vraag waarom nog zoveel mensen euforisch over deze plaat zijn bij dat het puur een gevoelskwestie is en dat de stijl bij velen aanspreekt.
Het klopt trouwens ook dat deze wel minder progressief klinkt als TFF, Maiden evolueert wel alleen heel langzaam, misschien bijna onbewust. Het klinkt voor mij als een band die precies doen waar ze zelf zin in hebben.
De te langgerekte nummers, tja ik moet zeggen dat Maiden eerder te veel als te weinig wil doen, (the Great Unknown vind ik wat dat betreft een uitzondering) maar als ik de teksten goed in mijn hoofd heb en de nummers vaak genoeg heb gehoord klinkt het voor mij toch zeker niet compleet zinloos uitgesponnen. "Het had vast korter gekund maar niet gehoeven"
Ik zal je ook zeker geen ongelijk geven over je kritiekpunten, alleen vind ik de muziek van Iron Maiden nog altijd zo fascinerend, boeiend en meeslepend dat ik me niet stoor aan de imperfecties. Vooral een kwestie van persoonlijke smaak dus.

Ik denk ook inderdaad dat Maiden meer een fan-band is. De fans vinden het te gek, en de anderen niet zo.

Ik had het kunnen weten, en mij de teleurstelling kunnen besparen. Ik bedoelde het ook niet gemeen. Ik luister dan weer naar Uriah Heep, die anderen ook helemaal zat zijn. Zo heeft elke band zijn vaste fans, en ik vind het wel weer erg leuk voor de band en de fans dat er zo'n vette plaat is verschenen. Ik kan er alleen met de beste wil helemaal niets mee.

Inderdaad, ik denk dat de oude platen bij velen makkelijker zullen aanslaan. Het nieuwe werk is goed voor de liefhebbers maar zal niet bij iedereen goed vallen. De kritieken op deze nieuwe platen zijn vaak niet onterecht, maar voor de gene die zich er niet aan storen is het een berg kwaliteit van een band die het haast niet kan verpesten.

Dus vind ik het eigenlijk wel briljant.

Vooral op A Matter of Life and Death stoor ik me daar wel eens aan. Op het einde van het nummer moet dan absoluut nog iets van de intro terugkomen wat in mijn oren dan gekunsteld klinkt.

Op Book of Souls vind ik het nogal meevallen. Dingen die aanvankelijk fragmentarisch klinken vallen voor mij al snel op hun plaats. Ik denk dat Iron Maiden zelf gewoon graag lange nummers maakt. Maar Opeth is er naar mijn mening veel beter in.

Ook wat die 'slechte productie' betreft lijkt Maiden te kiezen voor vrijheid. Zo staat in Aardschok te lezen dat Kevin Shirley hen net als Martin Birch nooit vraagt om nummers te veranderen.
Ik dacht ergens gelezen te hebben dat Adrian Smith niet zo tevreden was met de producties. Slecht vind ik het niet maar van mij mag het ook beter afgewerkt worden. Martin Birch leverde beter werk.