David Gilmour - Rattle That Lock (2015)

Complete album gehoord. Eerste indruk: onderhoudende plaat, toegankelijk en muzikaal kleurrijk. Iets meer 'gepeperd' dan On an island. Verwacht dat een paar stukken op het podium wat steviger gaan uitpakken ('Today', 'In Any Tongue' en het titelnummer). Dat gaan we over anderhalve week merken.

Interessant stukje. Het valt mij op hoe zeer hij bezig is met het verwerken van het jammerlijke overlijden van Rick Wright. Of verwerken, misschien simpelweg de behoefte aan een eerbetoon.

Wederom passen de stemmen van Gilmour, Crosby & Nash perfect bij elkaar. Ik zou het niet erg vinden als ze op dit album veel samen zingen.

wowter, waar heb jij het complete album gehoord? En zingen Gilmour, Crosby & Nash meerdere nummers samen?

Dat wou ik horen. Wordt het toch nog gezellig!

Met jou is het toch altijd gezellig, Hans?

Dat hangt dan wel van de muziek af. Daar draagt comateus materiaal meestal niet erg aan bij in ieder geval.

De vrijgegeven fragmenten beloven gelukkig meer dan ik er van verwacht had.

Hele nummer Today is ook al uitgegeven en te beluisteren op Youtube. Weer een compleet ander nummer overigens...

Tis wel wennen............ krijg er een wat unheimisch gevoel bij.

Beetje Peter Gabriel jaren 80 heeft het wel....... na ja, het kan er mee door.

1. Pers...
2. C&N verzorgen in één nummer de achtergrondvocalen, 'A Boat Lies Waiting'. Nummer gaat over Wright. De opnames met C&N vonden al in 2013 plaats.

Ik heb enkel wat flarden gehoord, waaronder idd A Boat Lies Waiting. Die stemmen van de drie heren passen echt goed bij elkaar.

Ik wacht het vrijdag af. Ik heb album besteld. Vrijdag of zaterdag zal ik hem ontvangen.

Toch weer even de teaser van 5 AM geluisterd. Erg fijn en wat een heerlijke sound haalt Gilmour toch uit zijn gitaar. A Boat Lies Waiting is een soort On an Island II, maar zeker niet verkeerd. Hier dan ook de link naar Today (Audio Only) en Rattle That Lock (Official ....

Nieuwe tour is afgelopen zaterdag begonnen in Pula (Kroatie) Je kan op youtube al filmpjes zien van dit concert. Concert begint met 5 AM en daarna Rattle that lock.

Kwaliteit is uiteraard erg slecht op YT. Maar wel leuk om even te kijken.

Thanks, ga morgen eens kieken en luisteren . Vrijdag ga ik eens ouderwets naar de platenzaak om het album te bemachtigen.

Een mooi hoesje maakt het helemaal niet goed..... Totale miskleun. Grote ontgoocheling als PF fan. Een afscheid in mineur.

Was er al bang voor............

Rattle That Lock (titelnr) doet het ergste vrezen, maar Today is al een stuk beter te pruimen. Mede dankzij de lijnen van Guy Pratt. Heb geen hoge verwachtingen, maar een 1,0 voor Gilmour kan ik me echt niet voorstellen.

Waar heb jij dit album dan gehoord, collectorW?

Ik heb slechts flarden op you tube voorbij zien komen.

Verscheidene grote highend zaken hebben hier in Belgie een pre-view gemaakt voor hun beste klanten.... Ik heb het album 3x beluisterd, en kan mij niet bekoren, helaas ! Mss een brug te ver?

Tsja, als het je niet kan bekoren, dan is dat zo. Ik ga het album morgen of zaterdag beluisteren.
Ik woon niet in België, dus ik moet kennelijk nog geduld hebben.

Als ik me niet vergis, kon je deze ook in Nederland reeds helemaal gaan luisteren.... Was dat niet bij alpha ?

Plaat is gelekt

1 dag voor de release datum kan je al bijna geen lek meer noemen. Morgen ga ik hem horen op Spotify, ik ben zeer benieuwd, kijk behoorlijk uit naar dit album.

Is ook geen pf plaat he! Maar blijkbaar hebben sommige nog niet door dat het een solo album is...mijn opinie is dat de plaat zeker wel hoger dan een 1 verdient. Ieder zijn mening natuurlijk maar een 1 is zo statement stem.

Het kan jou niet bekoren maar is dat objectief genoeg om een 1 te presenteren? Slaat Gilmour soms naast zijn snaren? Of heb je het teveel vergeleken met PF? Ik zal het morgen wel horen of ik het met zo'n bar slecht cijfer eens kan zijn. Zelfs een gemiddelde Marco Borsatan album scoort bij mij niet zo laag, en die staat mijlenver van mijn muzieksmaak af.

Als het album echt zo slecht bevalt ga je het echt geen drie keer uitzitten.

Dus dat aspect rammelt al.

Inderdaad, een 1 geef je bij een gerecht die je bij de 1e hap al uit spuugt.

De gratis kanalen bieden het op dit moment wel aan maar willen nog niet echt meewerken, dus waarschijnlijk zullen we het morgen wel horen.

Dat er moois op te beleven valt heeft het fragment van laatst mij al bewezen dus ik zeg laat maar lekker komen.

Vreemd, duurde hier iets van 45 seconden

Zal me er van het weekend eens aan wagen, maar ik moet zeggen dat ik er niet veel van verwacht en hoop op een grote meevaller.

Nu hier ook aan de praat. Eerste indruk, zeker wel een mooi album.

Precies wat je mag verwachten. 5 A.M. blijkt een instrumentale opener waar de luisteraar wordt getrakteerd op een inleiding door middel van het karakteristieke gitaarspel, en dat speelt op deze plaat gelukkig wederom een zeer prominente rol.

Hij weet wat liefhebbers als ik willen horen, en daar voldoet hij aan.

Ondanks het reeds bekende titelnummer als geheel gelukkig toch niet te uptempo. Genoeg ruimte voor atmosferische instrumentale passages, en een nummer als A Boat Lies Waiting dat precies doet wat de titel al doet vermoeden.

Al met al gewoon de Gilmour sound zoals die altijd is geweest, hier en daar hoor ik zelfs iets wat herinneringen oproept aan een plaat als Obscured by Clouds.

En zoals we op de titeltrack ook al hebben gehoord op bepaalde momenten een zekere sleet op de stem die hem zeker niet ontsiert.

De al dan niet voorbarige negativiteit is niet serieus te nemen.

Voor de liefhebber gewoon een zeer smakelijke traktatie, deze plaat.

Naast al verwachte namen (Wyatt, Manzanera, Crosby & Nash) ook verrassende muzikanten: Roger Eno, Colin Stetson en ene Gabriel Gilmour. 1 ster? Laat me niet lachen. Alleen op papier al minstens 3 sterren. Dat wordt smullen.

Da' wast 'm dan.

Album start met de voortreffelijke klanken van de Gilmour gitaar, en eindigt daar ook mee. Spot on zoals we gewend zijn.

Album dat echt exact doet wat je had kunnen hopen, en daar ben ik blij om.

Wellicht zelfs nog iets beter dan de voorganger, maar ligt er sowieso niet ver vandaan. Wat betreft zowel klank als kwaliteit.

Meest opvallende nummertje voor nu was toch wel The Girl in the Yellow Dress. Een jazzy track die mij doet denken aan Katie Melua.

En laat ik nou net een enorm Katie Melua fan zijn.

Inclusief mooi sax werk, net als op de vorige verzorgd door David zelf neem ik aan.

Hoe dan ook, album kan bij mij niet meer stuk.

Voor nu dikke 3.5.