David Bowie - ★ (2016)

Dat was het eerste dat ik dacht toen ik het nummer voor het eerste hoorde, bijna een jaar geleden. Toevallig bleek de nieuwste van Radiohead dan ook in het verlengde te liggen. Het nummer Blackstar had niet mistaan op A Moon Shaped Pool.

Nog een fan van Franck Maudit hier. Graag meer van die stukjes in 2017

Mijn zegen ook hoor Franck.
Ik mag het graag lezen.

Hier ook.

Jij ook blijven schrijven deric.

Ons Franc doet wel zijn best om het MuMeaans analfabetisme binnen de perken te houden en en passant filosofie voor noobs erin te vlechten.

De Bikkeliaanse zegen wordt die uitgekeerd in gerstenat?

Ik ben met mijn gloednieuwe bezem even door de laatste paar berichten gegaan. Het ging hier en daar wel erg off-topic Graag weer wat meer focus vanaf nu!

On-topic dan. Dit is uiteindelijk mijn nummer 2 van dit jaar geworden.
Het absolute meesterwerk van dit jaar is voor mij toch echt van Fantastic Negrito

Heb het toch op 1 gezet op 2016 lijst. Hoewel het album mij wat te 'beladen' blijft overkomen. Heb er ook afgelopen jaar niet goed naar kunnen luisteren, misschien komt hier nog verandering in.

Bijna een jaar geleden nu.. Het zal wel altijd een album met een aparte lading blijven, waardoor ik er lang niet altijd zin in heb. Ik kan me niet herinneren dat een release zo bizar verliep. De hele aanloop had ik niet echt mee gekregen, maar een week voor de release begon ik het te volgen en er naar uit te kijken. De nacht van rijdag op zaterdag meteen online geluisterd. Op zaterdag al voornemens het album te kopen en dan op maandag dat totaal onverwachte bericht. Het blijft bijzonder dat niemand (ik ook niet dus) ook maar vermoedde dat hij stervende was, zelfs niet na die clips, terwijl het achteraf zo duidelijk over maar één ding lijkt te gaan. Het zal komen door de vele personages die hij speelde gedurende zijn carrière, en door het feit dat hij wel vaker een duistere sfeer opriep, maar het blijft vreemd de oude berichten terug te lezen zonder maar één suggestie van iemand.
Ik heb de aankoop van het album daarna 2 maanden uitgesteld. Ik kon er gewoon niet naar luisteren. Vooral door die sfeer.

Hoe treurig zijn dood ook.. Ik ben blij met hoe het gelopen is met zijn kennismaking met Donny McCaslin's band in New York, waardoor het laatste album deze jazzy Blackstar is geworden, en geen Tin Machine achtig project of zo.
Kant A (briljant) is wel duidelijk favoriet bij mij, met als hoogtepunt het energieke 'Tis a Pity She Was a Whore.

Vandaag voor de 40ste keer beluisterd en daarmee het op 2 na meest beluisterde album van de afgelopen 4 jaar, die in die periode is uitgebracht.

Reden genoeg om dit toch 5* te geven.

Het enige album uit 2016 die ik daarmee waardeer afgezien van de verzamelaar Pure van McCartney.

Het er iets meer van verwacht maar valt tegen begrijp ook niet echt de hoge waardering maar dat terzijde.

Hoor je 'm nu voor 't eerst? Laat 'm effe op je inwerken, en probeer nog een paar keer.. Vaak helpt dat bij dit album!

Ik vind dat ik hier in het begin van het jaar wel iets te hard over was. Ik blijf Blackstar en Lazarus echt geweldige nummers vinden, waarin Bowie een soundtrack creëert voor zijn eigen dood. Echter, ik kan niet ontkennen dat ik de andere vijf nummers van dit album ondermaats vind. Vooral de twee nummers die al voor het opnemen van Blackstar gereleased waren (Sue en Tis a Pity She was a Whore) vind ik afdoen aan de magie die het titelnummer en Lazarus wel hebben, helemaal omdat deze nummers niets, maar dan ook niets met Bowie's dood te maken hebben. Dat wil niet zeggen dat een nummer niet goed kan zijn als het niet bij de rest van de thematiek van een album past, maar aangezien ik deze nummers ook muzikaal niet bijster interessant vind, blijft er toch een naar gevoel achter. Het niveau van Lazarus en Blackstar is zo torenhoog dat de andere vijf nummers bij lange, lange na hier niet in de buurt komen. Wat er dan voor mij overblijft is een album dat ik helaas beschouw als inconsistent.

* is een plaat waar Bowie natuurlijk ook mysterieus genoeg blijft om niet alle geheimen prijs te geven.
En hoe had je de plaat beoordeeld als er niets met hem aan de hand zou zijn geweest?
Wij als buitenstaanders wisten toch helemaal niet dat zijn nabije dood aanstaande was.
Wat kun je concluderen in Sue, als hij zingt, The Clinic Called, The X Ray Is Fine.
Was dit een beginstadium van de onderzoeken die hij wellicht al kreeg?
Luister de teksten vooral, want er is wel degelijk onheilspellendheid.
Duidelijkst, naast de titelsong en Lazarus is (achteraf) natuurlijk I Can't Give Everything Away.
Bowie geeft hier ook al een hint.
" Ik kan niet alles prijsgeven."

Verder natuurlijk okay als het niet je ding is.
Maar het gaat dieper dan je denkt.

"David Bowie didn't know he was dying until the last few months."

Intigrerend stuk.
Ik kijk uit naar de docu.
Dank voor de link Poles Apart.

David Bowie Doc Filmmaker Bowie Learned Death Was Near in Final Months | IndieWire Wilde dus net deze link plaatsen maar zie dat Poles Apart me voor is geweest.

Mooi verhaal. Helaas heb ik geen BBC. Hopelijk komt deze documentaire ook op óf de Belg óf Nederlandse tv. Altijd interessant!

Dan heb ik goed nieuws voor jou. Docu valt donderdag 12 januari te bekijken op Canvas.

Dat is zeker goed nieuws! Ik had het nog niet gezien! Bedankt Franck Maudit!

Hmmm, we zaten er dus vele pagina's lang keihard naast, anders gezegd, wat wij vooraf niet zagen, was er dus ook niet, aldus de maker van de clip van Lazarus.

Nou kan je dat ook met een korrel zout nemen, maar het neemt (bij mij) wel een stukje magie weg. Toch maar donderdag aankruisen in de agenda, thx voor de tip, Franck Maudit

Gelukkig is er nieuwe EP én een nieuwe clip

Ivo van Hove, toch een integer man, spreekt een aantal beweringen uit de docu wel enigszins tegen. Verder wil ik er niets over kwijt want dan zou ik de beste man zijn vertrouwen beschamen. Maar ik zou die documentaire toch maar met een kritische blik benaderen. Maar dat geldt voor alles in het leven

Waarom? Ik kreeg de indruk dat iedereen er buitengewoon integer aan meewerkte.
Was een mooie documentaire en er heeft/had verder niemand belang bij om de waarheid/eigen ervaringen geweld aan te doen.

Ik heb de docu voor alle duidelijkheid wel nog niet gezien, enkel het stuk in The Guardian gelezen. Dus eigenlijk houd ik beter mijn mond

In de week dat de clip voor Lazarus werd opgenomen is zijn behandeling definitief gestaakt en wist hij dus dat zijn einde nabij was. Het oorspronkelijke idee was dan misschien wel om het verhaal van Lazarus uit te beelden, maar kan me niet voorstellen dat zijn eigen naderende einde geen rol heeft gespeeld bij de opnamen. Dan hebben we er toch niet zo heel ver naast gezeten? Het beeld dat Bowie alles tot het allerlaatste heeft gecontroleerd en geregiseerd, dat is wel deels ontkracht denk ik.

Mij maken ze niet wijs dat er op z'n minst geen dubbelzinnigheid in de clip en tekst van 'Lazarus' zit. De ene betekenis hoeft de andere niet uit te sluiten. Net zoals de dode Major Tom in 'Blackstar'. Overigens wel een fraaie metafoor om je carrière mee af te sluiten: Lazarus werd uit de dood opgewekt en in wezen zal Bowie ook nooit echt verdwijnen.

Wel jammer dat de originele versie van 'Sue' het album niet heeft gehaald. Die is veel intrigerender, kruipt je meer onder de huid. Ook staan er op de No Plan EP toch wel betere songs dan 'Sue' en 'Girl Loves Me'. Er had één vijfsterrenplaat ingezeten, toch wel zonde.

Een jaar oud. Ik zet m weer eens op. Voor zijn overlijden had ik een enorme Bowie fase. Toen hij heen ging werd dat alleen maar aangewakkerd tot nog meer. Daarna de boel even laten rusten, maar de eerste tonen van deze plaat bezorgen me meteen weer kippenvel. In 3 dagen tijd ging dit album van een heerlijk nieuw Bowie album, naar een bizar trieste plaat met een eigen verhaal.

Onlosmakelijk verbonden met zijn naderende dood. De titel track en lazarus blijven prachtig. Ik ga er nog even voor zitten..

Cheers Bowie... Ik vier je leven en muziek vandaag!

Het toeval is natuurlijk wel groot.
Een dood verklaarde Bowie, in dezelfde week als toen de clip van Lazarus geschoten werd.
De betrokkenen in de docu The Last Five Years, kwamen bij mij overigens oprecht over.
Zonder uitzondering mensen die de grote Bowie bewonderden.
Maar Bowie hield daarvoor natuurlijk al rekening met het feit dat hij spoedig zou sterven.
Het blijft voor mij dus niet minder beladen en tragisch als ik de clip terug zie.
In Oktober gemaakt en in Januari gestorven.

Alweer een jaar.

Vind het overigens wel terecht dat de MuMe-redactie de top 100 over 2016 zo snel weer van zijn site heeft teruggetrokken. Het is natuurlijk ronduit beschamend dat deze plaat de tweede plaats in die lijst mocht innemen, terwijl het qua impact en kwaliteit en verhaal natuurlijk op één had MOETEN staan. Nu stond er weer -o zo cliché- de nieuwe Radiohead-plaat, die weliswaar alleraardigst was, maar mooi en nederig in de schaduw van deze zwarte ster had moeten staan....