David Bowie - ★ (2016)
Alternatieve titel: Blackstar
mijn stem
1046 stemmen
0
geplaatst: 11 januari 2017, 23:10 uur
Het is verder ook geen big deal.
Laat een ieder maar op zijn manier muziek beleven.
De plaat staat als een huis en is in ieder geval een prachtig slotakkoord.
Laat een ieder maar op zijn manier muziek beleven.
De plaat staat als een huis en is in ieder geval een prachtig slotakkoord.
0
geplaatst: 12 januari 2017, 13:44 uur
aERodynamIC schreef:
Ik heb het album ook anderhalve week voor release al voor het eerst gehoord, maar heb geen last van wat jij omschrijft. Misschien ook omdat ik te veel met mezelf bezig ben qua muziekbeleving en al het gezwijmel en ramptoerisme zoals jij het omschrijft maar nauwelijks heb opgepikt (ik weet heus wel dat het er was en is). En door dat allemaal links te laten liggen is en blijft Blackstar nog steeds mijn eigen beleving. Of het anders is geworden na zijn dood? Durf ik niet goed te zeggen. Zijn dood heeft wel impact op me gehad, maar ik vond het album daarvoor al zo mooi dus of dat echt enorm is veranderd? Lastig. Maar het is wel mijn eigen beleving gebleven. Gewoon door er op mijn eigen manier mee om te gaan, en dat is lekker veel Bowie platen gedraaid te hebben die dagen en verder niks.... erg genieten van Blackstar ook en het tot mijn favoriete Bowie albums gaan beschouwen, zo niet mijn favoriete album van hem
Ik vond het verhaal van Elbsegler niet zo raar eigenlijk, maar snap ook dat zijn dood juist wel veel heeft veranderd voor anderen aan de beleving van dit album.
(quote)
Ik heb het album ook anderhalve week voor release al voor het eerst gehoord, maar heb geen last van wat jij omschrijft. Misschien ook omdat ik te veel met mezelf bezig ben qua muziekbeleving en al het gezwijmel en ramptoerisme zoals jij het omschrijft maar nauwelijks heb opgepikt (ik weet heus wel dat het er was en is). En door dat allemaal links te laten liggen is en blijft Blackstar nog steeds mijn eigen beleving. Of het anders is geworden na zijn dood? Durf ik niet goed te zeggen. Zijn dood heeft wel impact op me gehad, maar ik vond het album daarvoor al zo mooi dus of dat echt enorm is veranderd? Lastig. Maar het is wel mijn eigen beleving gebleven. Gewoon door er op mijn eigen manier mee om te gaan, en dat is lekker veel Bowie platen gedraaid te hebben die dagen en verder niks.... erg genieten van Blackstar ook en het tot mijn favoriete Bowie albums gaan beschouwen, zo niet mijn favoriete album van hem
Ik vond het verhaal van Elbsegler niet zo raar eigenlijk, maar snap ook dat zijn dood juist wel veel heeft veranderd voor anderen aan de beleving van dit album.
En ik heb weer een hele andere ervaring haha. Ook ik vond dit album voor z'n dood al een briljant album. Ik vind wel dat door zijn dood bepaalde woorden, nummers en de clips duidelijker zijn geworden en in mijn ogen dus ook nog knapper. Alleen door dat hele dood sfeertje er om heen had/heb ik gewoon geen zin om dit album vaak te luisteren. Dus wat dat betreft heeft zijn dood en dat verhaal eromheen mijn luisterervaring wel behoorlijk beïnvloedt. Aan de ene kant vind ik het nog indrukwekkender wat Bowie hier gedaan heeft, aan de andere kant wordt het album voor mij zo zwaar dat ik er geen zin meer in heb om naar te luisteren.
Al met al is het daarom wel een heel speciaal album om die reden.
0
geplaatst: 12 januari 2017, 14:03 uur
aERodynamIC schreef:
Misschien ook omdat ik te veel met mezelf bezig ben qua muziekbeleving en al het gezwijmel en ramptoerisme zoals jij het omschrijft maar nauwelijks heb opgepikt (ik weet heus wel dat het er was en is).
Misschien ook omdat ik te veel met mezelf bezig ben qua muziekbeleving en al het gezwijmel en ramptoerisme zoals jij het omschrijft maar nauwelijks heb opgepikt (ik weet heus wel dat het er was en is).
Meestal pik ik daar ook amper wat van op. Maar met Bowie leek er geen ontkomen aan. Op internet maar ook op tv. Maar goed, als ik er ooit eens aan toe ben ga ik het album wel weer beluisteren en dan slijt die associatie hopelijk snel.
1
geplaatst: 12 januari 2017, 22:48 uur
Kortom, eenieder beleeft het anders, hoewel, we zijn het unaniem eens als "insiders" dat we het album allemaal al prachtig vonden voor z'n dood en we ook allemaal ver verheven waren boven het ramptoerisme.
Zo allemaal gezellig saampjes de herhaling op de belg kijken?
Zo allemaal gezellig saampjes de herhaling op de belg kijken?
0
geplaatst: 9 februari 2017, 14:20 uur
Grappig, ik zie nu pas dat als je dit album op RYM van sterren wil voorzien dat er dan zwarte sterren komen ipv gele sterren.
0
geplaatst: 18 februari 2017, 18:17 uur
Blackstar en Lazarus zijn meesterlijk, Girl Loves Me, Dollar Days, I Can't Give Everything Away zijn aardig.
Tis a Pity, Sue (Or in a Season of Crime) kende we al van te voren maar lijken op Demo's die nog niet af waren maar toch op het album zijn gezet. De oude versie van Sue is ook veel spannender en beter.
Helaas laatste plaat van deze meester!
Tis a Pity, Sue (Or in a Season of Crime) kende we al van te voren maar lijken op Demo's die nog niet af waren maar toch op het album zijn gezet. De oude versie van Sue is ook veel spannender en beter.
Helaas laatste plaat van deze meester!
0
MW Flevoland
geplaatst: 21 februari 2017, 11:42 uur
Choconas schreef:
Deze laatste Bowie heeft wel aardig wat draaibeurten nodig gehad, voordat ik er pas vat op kreeg. Uiteindelijk heb ik er gemengde gevoelens over. Om met het grootste euvel te beginnen: ik kan het titelnummer, waar de plaat mee start, maar moeilijk verdragen. Ik denk dat het vooral ligt aan de drum 'n bass-achtige begeleiding van dit nummer. Want hoewel ik op zijn tijd erg ben te porren voor goede drum 'n bass, vind ik de flirts van Bowie met drum 'n bass over het algemeen weinig geslaagd (zowel nu als in de jaren '90). Bovendien gaat in het tweede deel van het nummer het stemmetje ("I'm a blackstar") me op den duur storen. Met het tweede nummer ('Tis a Pity She Was a Whore) heb ik lang niet zoveel moeite als met Blackstar, maar het weet me ook niet erg te pakken.
Vanaf Lazarus begint echter de sterke fase van het album. Het heeft ongetwijfeld met zijn overlijden te maken, maar alleen al de openingsregel van dit nummer geeft me elke keer weer kippenvel ("Look up here, I’m in heaven"). Het is een vrij ingetogen liedje, waarbij Bowies stem zeer indringend is. Daarbij is de instrumentatie om je vingers bij af te likken, zeker als de saxofoon de ruimte krijgt! Sue (Or in a Season of Crime) en Girl Loves Me zijn vervolgens twee aardige liedjes met een sterke groove. Sue heeft een zeer dwingend ritme, terwijl Girl Loves Me me af en toe doet denken aan het nummer Soldier Of Love van Sade. Dollar Days is naast Lazarus wat mij betreft het prijsnummer op dit album, een prachtige melodie met een wederom indringende Bowie en fantastische muzikale begeleiding (die saxofoon!). Fraai meanderend aan de hand van eerst die wederom geweldige saxofoon en daarna de elektrische gitaar, sluit het nummer I Can't Give Everything Away het album ten slotte op een waardige manier af.
Al met al is het album Blackstar voor mij niet het meesterwerk dat velen erin zien, maar heeft het wel een aantal zeer sterke momenten. Die momenten worden gedragen door de prachtige instrumentatie, mooie melodieën en de indringende stem van Bowie.
Deze laatste Bowie heeft wel aardig wat draaibeurten nodig gehad, voordat ik er pas vat op kreeg. Uiteindelijk heb ik er gemengde gevoelens over. Om met het grootste euvel te beginnen: ik kan het titelnummer, waar de plaat mee start, maar moeilijk verdragen. Ik denk dat het vooral ligt aan de drum 'n bass-achtige begeleiding van dit nummer. Want hoewel ik op zijn tijd erg ben te porren voor goede drum 'n bass, vind ik de flirts van Bowie met drum 'n bass over het algemeen weinig geslaagd (zowel nu als in de jaren '90). Bovendien gaat in het tweede deel van het nummer het stemmetje ("I'm a blackstar") me op den duur storen. Met het tweede nummer ('Tis a Pity She Was a Whore) heb ik lang niet zoveel moeite als met Blackstar, maar het weet me ook niet erg te pakken.
Vanaf Lazarus begint echter de sterke fase van het album. Het heeft ongetwijfeld met zijn overlijden te maken, maar alleen al de openingsregel van dit nummer geeft me elke keer weer kippenvel ("Look up here, I’m in heaven"). Het is een vrij ingetogen liedje, waarbij Bowies stem zeer indringend is. Daarbij is de instrumentatie om je vingers bij af te likken, zeker als de saxofoon de ruimte krijgt! Sue (Or in a Season of Crime) en Girl Loves Me zijn vervolgens twee aardige liedjes met een sterke groove. Sue heeft een zeer dwingend ritme, terwijl Girl Loves Me me af en toe doet denken aan het nummer Soldier Of Love van Sade. Dollar Days is naast Lazarus wat mij betreft het prijsnummer op dit album, een prachtige melodie met een wederom indringende Bowie en fantastische muzikale begeleiding (die saxofoon!). Fraai meanderend aan de hand van eerst die wederom geweldige saxofoon en daarna de elektrische gitaar, sluit het nummer I Can't Give Everything Away het album ten slotte op een waardige manier af.
Al met al is het album Blackstar voor mij niet het meesterwerk dat velen erin zien, maar heeft het wel een aantal zeer sterke momenten. Die momenten worden gedragen door de prachtige instrumentatie, mooie melodieën en de indringende stem van Bowie.
Ik ga me hier volledig bij aansluiten en kan er ook niet heel veel meer van maken. Het blijft een mooi album (vooral vanwege het magistrale Lazerus) maar een 4,2 als gemiddelde voor de gehele cd hoor ik persoonlijk niet. Vraag me wel eens af of hij anders ook deze score gehad zou hebben als hij nog leefde maar dat zullen we nooit weten.
0
geplaatst: 21 februari 2017, 20:50 uur
Sorry, maar ik vind het nummer Blackstar magistraal (ieder het zijne) en ja toen dit nummer uitkwam was niemand op de hoogte van zijn gezondheidsprobleem maar wel verheugd over het nummer zelf.
Verder wordt het nummer hier op Lazarus na het meest gewaardeerd, zo dat moest ik effe kwijt
Verder wordt het nummer hier op Lazarus na het meest gewaardeerd, zo dat moest ik effe kwijt
0
geplaatst: 23 februari 2017, 17:11 uur
Er valt eigenlijk niks meer toe te voegen over deze meeslepende pracht plaat. Die van a tot z boeit.
Waarschijnlijk heeft MW Flevoland wel gelijk dat deze plaat (mede) zo'n hoog gemiddelde heeft omdat Bowie gestorven is. Zijn teksten krijgen zoveeeel meer lading.
Waarschijnlijk heeft MW Flevoland wel gelijk dat deze plaat (mede) zo'n hoog gemiddelde heeft omdat Bowie gestorven is. Zijn teksten krijgen zoveeeel meer lading.
0
geplaatst: 24 februari 2017, 16:36 uur
Hallo ik was wat aan het opzoeken naar de vinyl box reality tour maar weet iemand wat het verschil is met de hq versie want die is veel duurder
0
geplaatst: 3 maart 2017, 21:54 uur
Alles is al gezegd. Wat een plaat, wat een timing.
In al zijn droefheid: fantastisch.
Zullen we stoppen met de recensies?
In al zijn droefheid: fantastisch.
Zullen we stoppen met de recensies?
0
Franck Maudit
geplaatst: 3 maart 2017, 23:49 uur
bobstan schreef:
Zullen we stoppen met de recensies?
Zullen we stoppen met de recensies?
Ach welnee. Doe eens gek en verblijd ons met een nieuwe invalshoek.
Ik zal het graag lezen.
2
geplaatst: 7 maart 2017, 14:40 uur
Blackstar, Lazarus, Dollar Days en het slotnummer vind ik bijzonder goed. Voor de rest wil ik zijn dood en het zware aan dit album niet laten verbloemen dat ik de rest echt beduidend minder vind. Het chaotische 'Sue' en Girl Loves Me. Vooral dat laatste nummer steekt, door de zwakke teksten refererend aan Clockwork Orange heb ik me laten vertellen. Schreeuwerig, ronduit lelijk.
Enerzijds geniet ik van de recensies hier, de lofbetuigingen en de waarden die aan het laatste album worden gehecht. Anderzijds zijn mensen geloof ik ook blind gestaard op de dood van Bowie en wat dat met dit album doet. Ieder mag interpreteren in de teksten wat hij wil maar persoonlijk denk ik dat 80% van wat er hier geschreven wordt niet te linken is aan zijn dood. Het is geen verschrikkelijk album, maar ik ben benieuwd of er mensen om zijn dood heen kunnen kijken en dán het album kunnen beoordelen. Want is dit los van het sentiment en het gissen naar boodschappen écht zo'n beter album dan The The Next Day? Ik zou wel eens willen horen wat dit album op zichzelf dan zo goed maakt, want los van een paar goede nummers hoor ik het persoonlijk niet. Met parels als Ziggy en Low vind ik het namelijk persoonlijk onmogelijk te constateren dat dit dan zijn beste album moet zijn, is dat los te koppelen aan de sentimenten die er omheen hangen? Ik vraag het me af. Maar goed, iemand die mij misschien andere inzichten kan geven?
Enerzijds geniet ik van de recensies hier, de lofbetuigingen en de waarden die aan het laatste album worden gehecht. Anderzijds zijn mensen geloof ik ook blind gestaard op de dood van Bowie en wat dat met dit album doet. Ieder mag interpreteren in de teksten wat hij wil maar persoonlijk denk ik dat 80% van wat er hier geschreven wordt niet te linken is aan zijn dood. Het is geen verschrikkelijk album, maar ik ben benieuwd of er mensen om zijn dood heen kunnen kijken en dán het album kunnen beoordelen. Want is dit los van het sentiment en het gissen naar boodschappen écht zo'n beter album dan The The Next Day? Ik zou wel eens willen horen wat dit album op zichzelf dan zo goed maakt, want los van een paar goede nummers hoor ik het persoonlijk niet. Met parels als Ziggy en Low vind ik het namelijk persoonlijk onmogelijk te constateren dat dit dan zijn beste album moet zijn, is dat los te koppelen aan de sentimenten die er omheen hangen? Ik vraag het me af. Maar goed, iemand die mij misschien andere inzichten kan geven?
0
geplaatst: 7 maart 2017, 17:24 uur
Er zijn inmiddels 63 pagina's over deze plaat.
Wat voor inzichten wil je ruim een jaar later nog hebben?
Het is jou mening, that's it vrees ik.
Wat voor inzichten wil je ruim een jaar later nog hebben?
Het is jou mening, that's it vrees ik.
2
geplaatst: 7 maart 2017, 17:35 uur
Monsieur' schreef:
... is dat los te koppelen aan de sentimenten die er omheen hangen? Ik vraag het me af. Maar goed, iemand die mij misschien andere inzichten kan geven?
... is dat los te koppelen aan de sentimenten die er omheen hangen? Ik vraag het me af. Maar goed, iemand die mij misschien andere inzichten kan geven?
Ik vind het juist opmerkelijk dat er users zijn die de plaat per sé los van het overlijden van Bowie wensen te beoordelen. Dat is zoiets als Picasso's Guernica bekijken zonder dat je je iets van dat bombardement wilt aantrekken.
0
geplaatst: 7 maart 2017, 18:03 uur
Ik ben het met je eens dix.
Maar nogmaals....die discussie is al eindeloos gevoerd.
Maar nogmaals....die discussie is al eindeloos gevoerd.
0
geplaatst: 7 maart 2017, 19:23 uur
Hij is pas 1 jaar dood. Voor mij is het onmogelijk het verschijnen van dit album en zijn verscheiden 3 dagen later, met alle verwijzingen daarnaar in clips en teksten, los van elkaar te zien. Daar zal nog wel de nodige tijd overheen gaan. Blackstar en Lazarus zijn in ieder geval nummers die bij de allerbesten horen die hij heeft gemaakt in de laatste 25 jaar. Zover ben ik al wel.
0
geplaatst: 6 mei 2017, 11:19 uur
Eindelijk voor een normale prijs op vinyl gevonden. Prachtig artwork erbij, wat ook erg leuk is natuurlijk
0
geplaatst: 6 mei 2017, 14:58 uur
spoiler schreef:
Eindelijk voor een normale prijs op vinyl gevonden. Prachtig artwork erbij, wat ook erg leuk is natuurlijk
Eindelijk voor een normale prijs op vinyl gevonden. Prachtig artwork erbij, wat ook erg leuk is natuurlijk
Wat is een normale prijs als ik vragen mag?
0
geplaatst: 7 mei 2017, 15:40 uur
Da's toch een redelijk normale prijs?
Wel enorm de moeite om m op lp te hebben inderdaad.
0
geplaatst: 7 mei 2017, 17:09 uur
lennon schreef:
Da's toch een redelijk normale prijs?
Da's toch een redelijk normale prijs?
Ja-ah, dat zei spoiler toch ook al? Wat is je punt nou eigenlijk?
0
geplaatst: 7 mei 2017, 18:33 uur
Ja-ah... Hij zei eindelijk tegen normale prijs.... Dus ik vroeg me af of ie m misschien voor een tientje had gescoord...
0
geplaatst: 7 mei 2017, 21:57 uur
lennon schreef:
Ja-ah... Hij zei eindelijk tegen normale prijs.... Dus ik vroeg me af of ie m misschien voor een tientje had gescoord...
(quote)
Ja-ah... Hij zei eindelijk tegen normale prijs.... Dus ik vroeg me af of ie m misschien voor een tientje had gescoord...
De prijs waarvoor ik deze plaat aangeschaft heb vind ik inderdaad normaal.
Bij de release was deze al minimaal € 30,- en nu zie ik hem zelfs nieuw te koop tussen de 35 en 40 euro's.
En ik verrek het om dat te betalen voor een enkele LP. Nu voor net geen 2 tientjes kon ik hem niet laten liggen
0
geplaatst: 7 mei 2017, 22:30 uur
Snap ik...voor een enkele plaat is 30 belachelijk .
Maar ik kocht de witte vinyl ook gewoon voor 22 euro...
Na zijn dood was de lp niet aan te slepen en stegen ook de reguliere prijzen
Maar ik kocht de witte vinyl ook gewoon voor 22 euro...
Na zijn dood was de lp niet aan te slepen en stegen ook de reguliere prijzen
0
geplaatst: 7 mei 2017, 22:42 uur
Ik wilde de plaat destijds ook al voor zijn dood en de daarmee gepaard gaande hype aanschaffen.
Na zijn dood was de LP inderdaad niet meer aan te slepen en vlogen de prijzen inderdaad omhoog.
Na zijn dood was de LP inderdaad niet meer aan te slepen en vlogen de prijzen inderdaad omhoog.
0
geplaatst: 15 mei 2017, 23:57 uur
Heb de LP toch ook maar es aangeschaft, al heb ik er wel de volle 30 € voor betaald. Ziet er wel erg mooi uit. Dit is echt één van die albums die je beter op vinyl koopt, ziet er veel mooier uit dan de CD.
3
Elbsegler
geplaatst: 23 juni 2017, 19:43 uur
Nu, na anderhalf jaar, kan ik de clip van Lazarus nog steeds niet bekijken zonder tranen in mijn ogen te krijgen. Dat komt niet door de muziek, die natuurlijk ook briljant is, maar door het beeld dat Bowie in deze clip neergezet heeft. Waarlijk een groot artiest.
0
geplaatst: 14 juli 2017, 20:25 uur
Gisteravond voor het eerst sinds een lange tijd meteen op vol volume het nummer Blackstar geluisterd. Vanaf het eerste tot het laatste moment een ervaring die me meesleurt in iets bovennatuurlijks. Wat een wereldnummer.
Briljant gedaan ook is de structuur: Eerst die vreemde avant-garde jazz met Bowie's bezwerende vocalen (het hiernamaals), daarna wordt je het middenstuk ingezogen waarin de bekende 'glam' periode Bowie te horen is (aards), en vervolgens neemt het begindeel van de track langzaam maar zeker alles weer over, terug naar het hiernamaals. Waarschijnlijk complete onzin wat ik hier zeg, maar zo komt de track precies op mij over.
Briljant gedaan ook is de structuur: Eerst die vreemde avant-garde jazz met Bowie's bezwerende vocalen (het hiernamaals), daarna wordt je het middenstuk ingezogen waarin de bekende 'glam' periode Bowie te horen is (aards), en vervolgens neemt het begindeel van de track langzaam maar zeker alles weer over, terug naar het hiernamaals. Waarschijnlijk complete onzin wat ik hier zeg, maar zo komt de track precies op mij over.
* denotes required fields.