Talk Talk - The Colour of Spring (1986)

Uit een interview met zanger Guy:

The amazing thing about Talk Talk is that their early stuff was awful. I hope they're remembered for Laughing Stock. Their song 'New Grass' will be played at my funeral; it's the most beautiful song I've ever heard.

al waren ze hier niet meer zo early, sowieso Chameleon Day zal daar wel in de smaak vallen.

Wat zijn met name de vier middelste nummers toch fantastisch btw.

Hier ga ik niet al te veel woorden aan vuil maken. Geen hoe en waarom, geen analyse van wat ik nu precies goed vindt aan welk nummer. Deze cd is GEWELDIG. Punt.

Ben nu weer eens Living In Another World aan het beluisteren.

Ik herinner me nog een aflevering van de Avondspits waarin dit nummer het hele uur lang achter elkaar gedraaid werd. Iemand anders die het zich herinnert?

Toen kon Frits Spits nog op een leuke manier dwars zijn.

Nee, helaas niet. Moet wel een bijzonder uur radio zijn geweest. Ben het met deric raven eens dat Frits Spits toen nog leuk en enthousiast was. Dat is hij nu niet meer helaas.

Niemand...:)
Frits Spits wilde nog wel 'ns een nummer twéé keer draaien in zijn uur (Private Investigations schiet me te binnen), maar een heel uur hetzelfde nummer noemt men ook wel een Achteraffe Verzinsel.

Volgens mij is dat "spitsuurtje van Frits" hierboven al ergens besproken. Even scrollen dus.

Zoals er in de groepsnaam een herhaling zit. Zit deze ook in de discusie zal ik maar zeggen.

Ach, het is een discussiesite....talk, talk, talk, talk, talk...

Ik ga de discussie die blijkbaar eerder gevoerd is niet opzoeken maar wil wel even melden dat dit zeker geen verzinsel is. Ik luisterde toen naar de radio, en herinner me het wel degelijk en ...... het was niet Frits Spits. Hoewel het wel in de Avondspits was werd hij die avond volgens mij waargenomen door, ik dacht "de dikke blomberg" Tom Blom. Die man heeft daadwerkelijk een uurlang zijn mond niet opengedaan en een fijne en inderdaad eindeloze mix van Living In Another World gedraaid. Genieten geblazen, knap gedaan en je moet het ook maar durven vindt ik. In die tijd was het althans zeer bijzonder.

Vandaag op vinyl gekocht, 3 eurootjes. Een puntgave plaat en jongens wat een warm geluid komt er uit mijn speakers

Jaloers!

Ik heb deze niet lang geleden van mijn vriendin op vinyl gekregen, totaal onverwachts.

Ik ken eerlijk gezegd nog niets van Talk Talk, maar ik denk dat dit wel iets voor mij is. Ik ga het snel eens beluisteren!

Vorige week gekocht. Vandaag in de auto voor het eerst helemaal geluisterd. Echt een heerlijke plaat zondere mindere momenten. Stem volgt later, maar dat zal een hoge zijn.

Heerlijk lijkt me dat... Zulke pareltjes nog ontdekken!!

Haha, heb je gelijk in.
Mijn score is voor nu 4*, met kans op verhoging.

Heerlijk is dat zeker. Hoewel de collectie al erg uitgebreid is, blijft er natuurlijk altijd nog heel veel te ontdekken.

Wat mij betreft een zeldzaam lichtpuntje uit de verder wat vlakke tachtiger jaren, met Living in Another World als de perfecte single. Ook ik herinner me die ene Avondspits nog goed. Ik heb wat meer moeite met het kinderkoortje in Happiness Is Easy maar toch, 3 en een halve ster is wel het minste wat ik deze plaat kan geven.

Wat Talk Talk vooral bijzonder maakt is de stem van Hollis. Hij geeft de muziek zo'n aparte en dromerige sfeer mee dat het lijkt alsof het hogere pop muziek is. Quasi poëtische lyrics zijn voor mij vaak een hekel punt. Bij Talk Talk zijn de teksten vrij standaard, maar alles lijkt ondergeschikt te zijn aan het stemgeluid van de zanger. Erg knap.

Ziehier mijn ode aan Colour of Spring:

CD-review Talk Talk Colour of Spring - rockmuziek.be

Heerlijke muziek om even de dag aan je voorbij te laten gaan. Kende het nr Life's what you make it al geruime tijd, maar er staan veel meer pareltjes op.

Als introverte adolescent was deze LP mijn grote favoriet. De stem van Hollis, de muzikale variatie en melodieën en de teksten sloten precies aan bij wat ik was. En 25 jaar later vind ik de muziek nog steeds heerlijk. Mijn grote favoriet van het album is I don't believe in you, maar alle nummers zijn stuk voor stuk sterk.

Dit is toch wel mijn favoriete werk van Markk Hollis/Talk Talk. Deze plaat is de juiste mix tussen het poppy It's My Life en zijn wat latere wat "neuzeliger" werk. Bijzonder knap gemaakt, je wordt gewoon meegesleurd in deze plaat waar voor mij de hoogtepunten zijn het pakkende I Don't Believe In You, het fragiele April 5th en het caleidoscopische Time It's Time.

Ze komen binnenkort weer uit op cd las ik.

En op 180-grams vinyl vanaf de originele analoge masters inclusief een DVD-audio met als toegevoegde track "It's Getting Late In The Evening".

Er komt ook een heruitgave van de cd, maar dat is dezelfde mastering als de cd uit 1997, met wat nieuw artwork (Mark Hollis zleve heeft zich hiermee bemoeid!).
De releasedatum van het vinyl is 15 april of daaromtrent.

The Colour of Spring is de opvolger van hun succesalbum It's My Life en klinkt nog een ietsje avontuurlijker en lijkt nog meer een geheel dan zijn voorganger. Acht pakkende popsongs, melancholiek mede door de karakteristieke zang van Marc Hollis die perfect bij de sound en teksten past. De synths zijn smaakvol en niet overheersend en dat maakt dat dit album veel beter de tand des tijds heeft doorstaan dan de meeste andere in die periode.

Die Pierre (nu.nl) mag eerst wel eens fatsoenlijke zinnen leren bouwen voor hij zich aan recensies gaat wagen.

Hij zou wel eens gegrepen kunnen zijn door de bijzonder mooie klanken en daardoor leven in Another World. Het kan verkeren.