Queen - The Works (1984)

Ach, sommige mensen denken dat Dreams van Fleetwood Mac, Thunder only Happens when It's Raining heet, en ik ben ooit iemand tegengekomen die 'Mama' van Queen zo goed vond.

nou nou wat een kritiek zeg! Dit nummer bracht Queen samen met Radio Gaga wel weer terug op de internationale kaart, en was voor mij (en menig andere 80's mensen) de kennis making met deze band.

De clip zit vol humor, en het nummer trouwens ook! Helemaal niks mis mee!

Ik vind zelfs dat je wel een beetje een zuurpruim moet zijn om dit geen grappig nummer te vinden...

Ik vind het een erg leuk nummer.. en nee... ik ben absoluut geen toppers fan

Daar dachten ze in Amerika anders over. Stond Queens reputatie na Body Language al op de helling, deze clip gaf het laatste zetje richting afgrond. Amerikanen vinden dit maar bâh.

Ook mijn eerste kennismaking met de band. Toen vond ik het wel grappig, maar ik was 7 jaar oud en had nog nooit als vrouwen verklede mannen gezien.

Maar Amerika is Nederland niet.. Daar zijn ze nogal preuts, en bekrompen.. vinden ze een parental advisory uit omdat Prince in een liedje over masturberen zingt, bannen ze de video clip van Madonna omdat je een bh ziet etc etc... maar ondertussen....

Ik denk dat Queen qua "grootsheid/populairiteit" in deze periode wel op het hoogtepunt stond, of dit was in ieder geval de inleiding...

Als ik de (sublieme) docu "Days of our Lives" goed voor de geest haal was hun populariteit ten tijde van 'A Kind Of Magic' het grootste. Ze verkochten toen overal de stadions uit. Dit werd ingeleid door hun optreden op Live Aid in 1985. Na 'The Works' dus.

Dus dan klopt het wel wat ik zeg: tijdens Live aid waren ze DE act met Radio gaga... destijds waren ze the works aan het promoten.. dus... the works was de inleiding naar het grote populaire Queen

Amerika waren ze na de clip van I Want To Break Free kwijt dus volgens mij waren ze meer zichzelf aan het promoten.
The Works was daarbij al anderhalf jaar oud en daar waren al 4 singles van af gekomen.

... en de band lag eigenlijk op z'n gat. We hebben het (mede) aan Bob Geldof te danken dat Queen vanaf 1985 nog een band was.

Queen tourde in 1985( laatste stadium van The Works Tour ) en de stadions waren nog stijf uitverkocht , maar qua populariteit heeft Live Aid zeker een steentje bijgedragen .
De band van de dag , daar was iedereen het wel over eens . Albums verkochten weer als vanouds en beetje bij beetje kwam Queen toch weer waar zij wezen wilden .

Kom op bikkel, Queen was tijdens Live Aid véél meer dan alleen de beste van de dag, Queen's optreden voor het oog van écht de hele wereld is ronduit legendarisch en meermaals verkozen en uitgeroepen tot beste (rock)concert aller tijden. Live Aid is het grootste podium dat de popmuziek ooit voortbracht en Koning Freddie degradeerde er de voltallige concurrentie (op Bono na) tot houten klazen.

Onderstaand twee links naar fragmenten uit documentaires over Queen's concert tijdens Live Aid waarin goed naar voren komt hoe groots en overweldigend het allemaal was.

http://www.youtube.com/watc...

http://www.youtube.com/watc...

Dat de nummers op dit album live geweldig uit de verf komen, zo speelde Queen tijdens Live Aid Radio Ga Ga, Hammer to Fall en Is This the World We Created, is voor mij goed voor een verhoging van m'n beoordeling van deze plaat met 0,5 ster van 3,5 naar 4 sterren.

Ik heb het toendertijd gezien en heb de groep altijd omarmt . In 1976 was ik 8 en werd fan , en niet zo'n klein beetje ook . In de 80er jaren verbreedde mij muzikale spectrum en was ik wat minder onder de indruk van hun albums .
Maar ik ben ze altijd blijven volgen . Tijdens Live 8 was het kippevel bij mij hoog en was ik weer even het kleine ventje die plakboeken maakte en de slaapkamer volhing met Queen . Vervuld van trots was ik . Tuurlijk waren ze het hoogtepunt !

Maar ik ga The Works niet in punten verhogen vanwege hun magistrale optreden . Daar ben ik te realistisch voor .
De beste albums waren al lang gemaakt , maar neemt niet weg dat hun liveconcerten ijzersterk bleven .

Ik heb dat ook eens gehoord. Wat een onzin. Het duurde 18 minuten.

Tuurlijk was het heel indrukwekkend, dit was een kolfje naar hun hand. Ze hadden flink gerepeteerd, bovendien. Desondanks ging het einde van Hammer To Fall een beetje de mist in, maar dat maakt niet zo veel uit. Wel leuk dat ze dat nummer speelden trouwens, en niet alleen maar voor oude hits kozen.

Queen speelde goed, zette het publiek naar hun hand en was zonder twijfel een hoogtepunt van de dag en één van de hoogtepunten in hun carrière. Maar het beste concert aller tijden... Aller Tijden? Zwaar overdreven.

Hammer to Fall is ook wel een knaller van een song, die de plaat wel (Samen met Hard Life, Tear It Up en Keep Passing...) omhoog trekt.

Het zijn echt Radio Gaga, Man on the Prowl (zielloos), Break Free (gewoon slecht) en Machines (geen woorden voor) die ervoor zorgen dat ik The Works niks vind.

Is This the World We Created mag er ook wezen. In elk geval 1000x beter dan Friends Will Be Friends.

Met 9 songs heb je ook gewoon niet zo'n uitgebreide plaat, en als dan al 4 daarvan ondergemiddeld zijn, tja....

De wisselvalligheid is mede te danken door de verstandhouding , die op dat moment gewoon niet goed was .
Dan krijg je al snel te maken met compromisen sluiten . En dat heeft invloed op de kwaliteit .
Radio Ga Ga is modern , maar ik vind het wel een geslaagde track , mede omdat ondanks de electronica de Queenfeel wel behouden blijft . I Want To Break Free is inderdaad een prul van de eerste orde , zelden zo'n slap nummer gehoord .

@De buurman

Live Aid was een puinhoop, de bands/artiesten wisten niet hoe laat ze op moesten, konden niet soundchecken, het was één grote improvisatie. Tijdens dat soort momenten geven talent en kwaliteit de doorslag. Zo bezien kan Queen's optreden tijdens Live Aid, nogmaals, op het grootste podium dat popmuziek ooit voortbracht en voor het oog van écht de hele wereld, met recht aanspraak maken op het predikaat 'beste rockconcert allertijden'. Dat de band flink gerepeteerd had, vier dagen full-time om precies te zijn, meer dan wie ook die dag, bewijst dat Queen, meer dan welke andere band/artiest, in de gaten had welke unieke exposure en impact het evenement met zich meebracht, en nog steeds brengt. Me dunkt dat dit een kwaliteit op zich is.

Hoe dan ook, de omstandigheden on stage waren tijdens Live Aid voor alle bands/artiesten gelijk en de vastselling dat Queen die dag de voltallige concurrentie deklasseerde is, nu een keer niet, appels met peren vergelijken. Dat het maar 18 minuten duurde, so what? De meeste andere bands/artiesten wisten er nog geen minuut de aandacht van het publiek vast te houden terwijl Queen met haar volledige set van zes hits écht de hele wereld in verroering bracht.

@bikkel

De verhoging van mijn beoordeling van The Works met 0,5 ster van 3,5 naar 4 sterren is niet alleen vanwege het feit dat drie nummers van dit album tijdens Live Aid geweldig uit de verf kwamen, maar ook omdat alle nummers op deze plaat die tijdens The Works Tour,
The Magic Tour en The Freddie Mercury Tribute Concert (andere gelegenheden laat ik buiten beschouwing) gespeeld zijn, (meestal) outstanding waren. Zo is het 'vermaledijde' I Want To Break Free, ondersteund door een vuurspuwende gitaar, een lust voor het oor.

Dit is wel héél erg vanuit de beleving van een fan geschreven! Niet erg maar enig gevoel voor objectiviteit ontbreekt mijns inziens volledig. Queen was die dag één van de bands/artiesten die een optreden weggaf dat, om wat voor reden dan ook, in het geheugen gegrift staat van elke muziekliefhebber!

Klopt, ik ben die hard Queen-fan en steek dit niet onder stoelen of banken. Verder bestaat objectiviteit niet in mijn ogen, je kunt hoogstens proberen zo objectief mogelijk te zijn. Dat Queen tijdens Live Aid de voltallige concurrentie deklasseerde is mijn mening, feit is dat er talloze malen, op een zo objectief mogelijke wijze, vastgesteld is dat de performance van Queen die dag huizenhoog boven die van alle andere bands/artiesten uitstak.

Lees, luister en kijk maar!

http://news.bbc.co.uk/2/hi/...

http://www.youtube.com/watc...

Queen had gewoon een perfecte strategie . Stuurde hun eigen geluidsman richting P.A en die toverde er het beste en hardste geluid uit op die dag .
Hun set was straight , verpakt met hits en het meest publieksvriendelijk . Queen was op dat moment nog steeds de beste liveband .
Het beste optreden ooit vind ik wat vergezocht , maar in legendarisch opzicht , absoluut een hoogtepunt !

Jij hebt overduidelijk aandachtig naar de onlangs uitgezonden Queen-docu '"Days Of Our Lives" gekeken, bikkel. Geweldig hoe de band dat daar flikte en alle aanwezigen (organisatie, bands/artiesten, pers en publiek) overdonderde en stomverbaasd achterliet. Emotioneel behoort Live Aid toe aan Bob Geldof, maar muzikaal zonder meer aan Queen, in het bijzonder Freddie. Niets of niemand, spijtig genoeg de hongerende bevolking van Ethipië incluis, heeft zoveel profijt gehad bij het evenement als Queen.

De band stond tijdens de eerste weken na Live Aid weer evenzeer in de overweldigende belangstelling van publiek en pers als tijdens en vlak na Bohemian Rhapsody, en m.n. Greatest Hits schoot wereldwijd naar de top van elke lijst met bestverkochte albums. Twee weken na Live Aid stonden er maar liefst acht Queen-albums tegelijkertijd in de Britse Album Top 100, een nog altijd ongeëvenaarde prestatie.

Nogmaals, tijdens Live Aid speelde Queen zeven nummers, zes in de reguliere set, en één als encore vlak voor de afsluiting van het evenement in Londen. Drie daarvan, Radio Ga Ga, Hammer to Fall (beiden regulier) en Is This The World We Created (encore) zijn afkomstig van The Works. Iets dat dit album voor mij éxtra memorabel maakt.

Ik heb stukjes op You Tube van die docu gezien ( zijn nu overigens verwijderd ) maar niet over Live 8 . Ik had me er al wat eerder in verdiept .
Met name Freddie had een beetje de pest in dat zij niet waren gevraagd voor het Do The Know It's Christmas project , waar alle engelse popgiganten van toen (1984) deel aan namen .
Fred zei aanvankelijk nee , maar kon uiteindelijk natuurlijk niet weigeren .

Geldof benaderde naar eigen zeggen vooral nieuwe(re) bands/artiesten voor Do They Know... Al gaan er geruchten dat het feit dat Queen's concertreeks eerder dat jaar in Zuid Afrika, waarmee de band de culturele boycot (ingesteld door o.m. de Britse muzikantenvakbond) van deze toenmalige apartheidsstaat trotseerde, de daadwerkelijke reden vormt voor Queen's absentie.

Toen Geldof Queen benaderde voor Live Aid en m.n. Fred, binnen de a-politieke band de meest afkerige van een mix tussen muziek en politiek, neigde naar een nee, prikkelde Sir Bob heel handig zijn ego door, waarheidshalve, tegen hem zeggen: "Fred, from all the stars, you are born for this stage". Uiteindelijk zegde Queen toe, de rest is geschiedenis...

En U2, het andere hoogtepunt van de dag.

Zeker , U2 steeg ook tot grote hoogten . Bono is natuurlijk ook een frontman die wel wat over brengt op het publiek . Anders dan Freddie Mercury , maar zeker ook op een uitstekende manier , al vind ik 'm af en toe wat te prekerig . U2 is dan ook veel meer een band die een politiek statement maakt .
Maar bij Queen gebeurde er iets zoals " A Kind Of Magic " . De band kwam op en je voelde een bepaalde vibe , die op die dag nog niet was vertoond .
Niet eens op muzikaal technisch gebied ( want op het einde van Hammer To Fall ging het inderdaad even mis bijvoorbeeld ) maar de groep straalde kracht en energie uit . 20 minuten ging het publiek ( incl . het publiek die geen fan waren ) helemaal loos en dat was een knappe prestatie .

Queen stak, ook op muzikaal-technisch gebied, huizenhoog boven de overige bands/artiesten uit. De uitvoering was vrijwel feilloos, straalde tomeloze kracht en energie uit en het voltallige publiek, wel of geen fan, ging helemaal los.

U2 volgt op gepaste afstand maar was tijdens Live Aid zonder meer 'the best of the rest'. Bono die het publiek inging om een jongedame ten dans te vragen en daarmee tot irritatie van de rest van de band de set overhoop gooide. Legendarisch!

Zeg eens, rkdev, welk album uit 1984 hoor jij liever, Queen's The Works of U2's The Unforgettable Fire?

Ik wil niet voor mijn beurt praten , maar rkdev heeft een dikke 5 staan bij The Unforgettable Fire .

Ik kies ook voor de tweede optie.

U2 zat toen tegen hun plafond waar Queen een mindere periode doormaakte.
Twwe totaal verschilende platen wat mij betreft.

(en niemand praat er over Simple Mind's Sparkle In The Rain, die in mijn opinie beiden overtreft...)

Ik herinner mij Live Aid nog goed en U2 en Queen maakten de meeste indruk op mij.
Het albumverkoop ging bij beiden de hoogte in. Maar van Queen kocht het publiek de Greatest Hits en vroegere albums waar dat bij U2 hun recentste Unforgettable Fire daarvan profiteerde.
Queen had zijn beste periode allang achter de rug, U2 zat artistiek in stijgende lijn en hun piek moest nog komen.

En terecht vind ik want The unforgettable fire torent huizenhoog boven The works uit!

Iedereen heeft het altijd maar over die 2 bands als het over Live Aid gaat maar er was nog een band die geschiedenis schreef op die dag; Status Quo! Was gestopt met touren een jaar ervoor en werden door Geldof overgehaald om Live aid te openen. Omdat er volgens Geldof maar één band was die die dag kon en moest openen. Rocking all over the world werd het lijflied van Live Aid en ook zij kwamen weer helemaal 'in the picture'. Het betekende min of meer de doorstart voor de band. Zelfs in een boek van U2 wordt opgemerkt dat er heel veel mensen speciaal voor Status Quo naar Live Aid kwamen getuige het aantal vlaggen in het publiek. En of je Status Quo nou goed vindt of niet, de opening van het evenement is metershoog kippevel!! En, toeval of niet, een jaar later speelden Queen en Status Quo samen 3 avonden in hetzelfde stadion.