Queen - The Works (1984)

Is dit een onverholen oproep aan Rockfan om The Works bij je buit te maken?

Rockfan zou zich tervergeefs bij mij melden... . "The Works (1984)" maakt geen deel meer uit van mijn bescheiden cd verzameling. Of "The Works (1984)" bij mij is gestolen of dat ik het album zelf heb weggedaan........ Ik zou het echt niet meer weten .

Dit is niet echt het album van Queen die ik als 1e zou luisteren, wanneer ik zin in Queen heb,
Het blijft wel een leuke album, maar het is niets vergeleken met ''A Night At The Opera''.
Wat een geweldig nummer is Is This The World We Created toch, prachtig.

The Works moet je niet vergelijken met A Night At The Opera want Opera is een hele andere tijd met een hele andere rockmuzikale tijdgeest opgenomen. Vergelijk dit album eens met andere albums uit 1984 als The Unforgettable Fire en Born in the U.S.A. en je komt erachter dat dit wel degelijk een goede plaat is.

1975 had A Night at The Opera, Wish You Were Here en Physical Graffiti.
1984 had The Works, The Unforgettable Fire en Born In The U.S.A.

De emoticons geven mijn gevoelens t.o.v. van het niveau van deze albums, en het algemene niveau van rockmuziek in deze jaren, haarfijn aan.

Prachtig! En helemaal waar!

Waarom zou ik het niet moeten vergelijken, het is van hetzelfde band?

Hier heb je wel een punt.

Queen anno 1984 staat dichter bij U2 en Bruce Springsteen anno 1984 dan bij haarzelf anno 1975. Een andere tijdgeest met gewijzigde muzikale conventies is hier debet aan. Vandaar dat een vergelijking tussen The Works en A Night at the Opera mank gaat.

Hier suggereer je min of meer dat Queen in 1975 een band was die totaal zichzelf was en in 1984 dat niet was .
Nu ja, Queen's sound bleef herkenbaar en natuurlijk werden de eigentijdsere sounds wat aangedikt .

Maar Opera is gewoon een veel beter album dan The Works . Doordachter , geraffineerder en met een veel sterker uitgediept geheel .
En in de 70er jaren was de experimentdrift groter . Als het goed en origineel was , dan kreeg je die vrijheid . In de jaren 80 veranderde alles en gingen de meeste megarockacts mee met de heersende trends . Een minder goede ontwikkeling artistiek , maar het was kennelijk de enige manier om te overleven .
Queen bleef wel gewoon goed verkopen en ook live werd het groter en groter
Toen Queen aan Opera begon , stonden alle gezichten nog dezelfde kant op . In 1984 was dat niet meer het geval . Mercury was op dat moment niet meer de toonaangevende componist , en Taylor en Deacon begonnen zich steeds meer te profileren als componist .
Daarbij , Taylor en May omarmde liever de rockkant en Deacon en Mercury zochten naar wat nieuwe uitvalswegen . Al is Mercury hier in ieder geval niet vernieuwend met zijn 3 bijdragen .

Je kunt best vergelijken , want het is inderdaad dezelfde band , maar na Opera komt de band zelden meer in de buurt van dat niveau . A Day At The Races en News Of The World zijn nog albums die fier overeind staan . Alles wat erna komt is minder . Dat is mijn mening .

Vergeleken met die 2 albums steekt The works nogal bleekjes af vind ik.

ClassicRocker slaat weer toe: hoe slecht (of hoe goed) The Works is hangt weer eens af van het niveau van andere platen die in dat jaar zijn uitgebracht.

Nu ben ik toch bang dat hij zich hier vertild in vergelijken. Zijn de albums uit 1975 al met elkaar vergelijkbaar, je kunt hier in ieder geval nog zeggen dat alle drie cd's in ieder geval zo'n beetje rond 5***** zitten.

Die (enige) gemeenschappelijke overeenkomst houdt met de vergelijking in 1984 al volledig op. Dat zou Classicrocker wel willen, The Works op hetzelfde niveau als The Unforgettable fire of Born in the USA. Als je toch kiest voor het criterium eenzelfde hoeveelheid sterren kun je bij 1984 beter kiezen voor Tonight van David Bowie en Camouflage van Rod Stewart.....

Veel Queen-fans gaan inderdaad nogal onvoorwaardelijk prat voor de band.
Bij Radiohead ontvouwd zich zoiets ook al.
Maar dan zeg ik ook weer dat als CR dit net zo goed vind als The Unforgettable Fire of USA, dat ie dan ook vooral moet genieten van dit album.

In mij herinnering was 1984 nu niet bepaald een groots album jaar . Maar The Unforgattable Fire van U2 sprong er echt wel uit . Artistiek bepaald sterker dan The Works .
Born In The USA werd in Nederland pas in 1985 een megasucces . Een aardige plaat , maar ik ken ze beter van The Boss .
En 1975 had inderdaad meer te bieden aan sterke albums . Born To Run, ook uit 1975 van diezelfde Springsteen vind ik een stuk sterker dan Born In The USA .

Maar ik ben dan zelf ook meer een 70's liefhebber dan een 80's liefhebber . Vooral bands/artiesten die toen ontstonden , maakte hun beste werk in dat tijdperk . Queen dus ,
Roxy Music , Supertramp , Yes, Genesis , Stones ( al hadden die in de 60's al het nodige goede gemaakt .) Fleetwood Mac , Bowie ......... Etc .

Er zijn maar weinig artiesten die hun hoge niveau van de jaren '70 in de jaren '80 konden voortzetten. Bruce Springsteen is één van die weinigen, Queen duidelijk niet.

De vergelijking U2 en Bruce Springsteen met Queen... brrr.

Natuurlijk is The Works totaal anders dan het majestueuze jaren '70 werk. Als ze dat waren blijven herhalen, was Queen verworden tot een soort gimmick die uiteindelijk in steeds kleinere zaaltjes voor een vaste aanhang hun knappe werkjes waren blijven herkauwen.

Met The Works waren ze weer helemaal actueel, alhoewel ze het verloren terrein in de VS er bepaald niet mee terugwonnen. Ik blijf het een sterke en sfeervolle plaat vinden. Ik vind het zelfs hun laatste echt goede plaat.

King Crimson had een geslaagde comeback in de jaren 80... Heep had ook een aantal degelijke platen en verder kan inderdaad maar weinig 70's band herinneren die echt goed bezig waren in de jaren 80...

Camel had ook wel zeer vette plaat middels Stationairy Traveller...

Typisch dat deze plaat zowel een paar van hun beste songs heeft, als een paar van hun slechtste songs...

Machines, Break Free, Man on the Prowl zijn ongenadig slecht... Hard Life, Gaga en World we Created zijn kantje boord, maar Keep Passing the Opens Windows, Tear it Up en Hammer to Fall zijn toch wel aangename en steviger rockers...

Vind deze samen met 1 andere, die noem ik even niet, de slechste plaat van Queen. Geen verrassing, meen ik, aangezien dit toch in de ongeliefde periode van Queen is uitgebracht. Redenen voor mijn oordeel zijn vervelende, opgeblazen nummers als Radio Ga Ga, Machines, Man on the Prowl en I Want to Break Free bijvoorbeeld. Maar ook deze plaat heeft goede nummers, maar liefst drie(!), en dat zijn It's a Hard Life, Keep Passing the Open Windows en Hammer to Fall. Vooral die laatste rockt stevig de pan uit. Simpel maar krachtig zo hoor ik ze graag.

De niet genoemde nummers hoor ik ook liever niet trouwens.

Het valt me op dat er zo veel verschil in mening is betreffende de goede en de minder goede songs op The Works . Het stemgemiddelde geeft zo ongeveer aan dat dit album matig tot redelijk gewaardeerd wordt .

Ik vind Machines en Radio Ga Ga zeker de moeite waard . Zo zie je maar .

machines b kantje van radio gaga, vond het als jochie een heel lekker nummer, zojuist ff gedraaid sinds ages, en ik vind dat nog steeds

men had nog een vet b kantje uit die tijd,, geen id mer van welke single, moet ik mijn singleverzameling - ergens in ene stoffige doos opgeborgen - eens uitpluizen

Ik kijk net even naar de stemmen die op de afzonderlijke nummers gegeven zijn, maar ik ben een van de weinige die Keep Passing the Open Windows leuk vind...

Machines is volgens mij de b-kant van I Want To Break Free. Die single heb ik ooit eens van m'n oudste broer gekregen.

Ik denk dat de b-kant van Radio Gaga I Go Crazy is.
Goed nummer. Had zo wat meer leven in de nogal dooie zaak op het album kunnen schoppen.

Nou zo een ontiegelijk goed nummer is I Go Crazy nou ook weer niet. Ik vond m nogal flauw en had absoluut niet op het album moeten verschijnen.

Leuk nummer, I Go Crazy. Maar past niet zo bij de andere rockers op The Works. Typisch een goed b-kantje, van Radio Gaga overigens. Luchtig maar zeker de moete waard.

Malle, misschien bedoel je Soul Brother, het b-kantje van Under Pressure. Ook prachtig.

I Go Crazy lijkt mij meer een nummer die zo maar ontstond tijdens een potje jammen .
Het is ook wat licht melig , maar wel een heel lekker rockertje . Ik vind het in de sfeer van de plaat ook niet echt een passende song . Wel leuk om het als bonustrack toe te voegen .... wie weet .
Soul Brother is bepaald beter , die had zo op Hot Space gekund .
Soul brother i.p.v Cool Cat bijvoorbeeld . Op kant 1 had Soul brother niet gepast .

Krijg nou wat. Had ik vandaag een collega die I Want to Break Free aan het zingen was, begin ik enthousiast een gesprekje over Queen, zegt ze me: "Is dat van Queen dan?"

...

Om het eens zachtjes uit te drukken; niet best!

Ik probeer dit ook al 27 jaar te ontkennen

Wat voor persoon gaat uit eigen beweging "I Want to Break Free" zingen?!?

Een toppers-fan?!?

Goh, mijn moeder denkt nog steeds dat Purple's Child In Time door David Bowie wordt gezongen.
*kruipt in de kelder van schaamte*