Queen - The Works (1984)

"Radio Gaga" lijkt simpel, maar is uiteindelijk zeer knap in elkaar gestoken en is complexer dan je eerst zou denken. Aanstekelijke popsongs schrijven is trouwens moeilijker dan je denkt, je moet er maar opkomen. Het is al te gemakkelijk om dat als "commerciële brol" te bestempelen, kom dan maar zelf af met een goede popsong.

De overproductie is inderdaad het zwakke punt van "the Works", maar dat geldt voor vele albums uit de jaren '80. Vaak maakte men in die tijd gebruik van synthesizers en synthidrums of ritmeboxen i.p.v. een echte begeleidingsband of orkest en dat vind ik jammer. De muziek klinkt hierdoor vlak, dit is doodse muziek.

Ik waag het te betwijfelen.

Volgens mij zijn A Night At The Opera en The Game succesvoller.

Ik geloof eerder dat hun "Greatest hits 1 & 2" de best verkocht albums zijn, toch na de dood van Freddie Mercury toen die albums als zoete broodjes over de toonbank gingen. Ook "Innuendo" dat eerder dat jaar 1991 verscheen verkocht bijzonder goed.
Het is zeer onwaarschijnlijk dat "The Works" één van de best verkochte albums van Queen is, halverwege de jaren '80 zat de LP-verkoop in een dal vanwege de slechte economische situatie.

GH 1 & 2 zijn inderdaad de best verkochte Queen-albums, maar het zijn compilaties en het ging hier om de studio-albums.

Mijn informatie klopte trouwens niet. Het is:

1. A Night At The Opera 8.000.000.
2. News Of The World 7.500.000.
3. The Game 7.000.000.

Ooops!

Van The Works zijn er 4.500.000 exemplaren wereldwijd verkocht.

sterke plaat zonder slechte nummers. Voor mij spant het geweldige is this the world we created...? de kroon. Daarachter komen it's a hard life en Keep passing the open windows. Daar weer achter de rocknummers als hammer to fall en Radio Gaga. Alleen maar goede nummers, dus 4,5 sterren

Dus je vind deze net zo goed als A Night At The Opera??

Deze cd is slappe hap.
Ik vind dat hier geen gedenkwaardige rifs op staan(op de singles na) ik vind dit echt een halfbakken album Het lijkt wel een herhalings oefening van oud succes maar dan veeeel minder
2*

Jij moet je nu echt doodschamen, want dit is toch werkelijk een vette plaat. VETTE PLAAT OF CD, DUS.

En jij ook. Ik zie zelfs K3 in een van jouw lijstjes staan.

kijk zo denk ik er ook over maar ik vind de nummers 1,3,6 en 8 niet redelijk goed maar die nummers zijn wat mij betreft klassiekers helaas is de rest minder

Beter dan de voorganger, dit album. Meer consistent ook. Met toch wel een paar zeer aardige nummers erop, zoals Hammer to fall. Op vinyl.

Matig geproduceerd album waarop Queen dan wel weer iets meer rock laat horen dan op Hot Space, het staat alsnog ver af van de sound waarom ik zo van deze band houd. Te veel pop, te weinig échte Red Special, Freddie is minder bij stem en te veel drum computers...

Tsja, ook hier weer trekken een select aantal sterke nummers (m.n. Hammer To Fall) het geheel omhoog. Maar het blijft, ook op live gebied, de mindere periode van Queen.

3*

het is alleen vreselijk jammer dat de singleversie van i want to break free niet op het album staat, want die is veel beter dan de albumversie. verder vind ik it's a hard life echt een vreselijk slecht nummer. queen heeft zoveel betere albums gemaakt dan dit.

Queen weer op weg naar boven. Na 7 zeer mager jaren, komen eindelijk de vette jaren er weer aan (weten we nu)

The Works was in commercieel opzicht in ieder geval weer redelijk succesvol, ook de nummer 1 hits keerden terug, met Radio ga ga en I want to break free. Nou vind ik dat juist bepaald niet de sterkste nummers van de cd.

The works is ook nog niet helemaal terug naar het oude niveau, maar het gaat weer beter. Vooral met nummers als It's a hard life, Is this the world we created en het voortreffelijke Keep passing the open windows.

Vreemd album blijf ik dit toch vinden. Toen ik deze LP destijds kocht volgde ik Queen niet meer zo en hield me meer bezig met New Wave bands, maar vanuit oude liefde toch aangeschaft.
Als ik m nu nog wel eens draai vind ik eigenlijk geen enkel nummer goed. Tear it up is een aardige May/oude Queen rocker en vind Machines wel geinig, omdat het gehoorlijk afwijkt en wel lekker klinkt. Lekker rock nummer vond ik nu juist het B kantje van GaGa, I go crazy, maar die staat weer niet op de LP (wel op de latere cd als extra track).
Heb soms het idee dat Queen ook niet goed wist wat ze nu wilde.
Een herhaling van Crazy little Thing Called love in de vorm van Man on the Prowl (Brain haalt zn Telecaster weer uit de mottenballen), een herhaling van Love of my life met Is this the World ??
Ondanks dat ik het een zwak album vind, kan ik wel genieten van Freddie's stem en Brian's gitaarcomposities.

Erg poppy en te makkelijk album. Puur gemaakt voor de commercie om het debacle Hot Space te compenseren. Jammer, had meer in gezeten gezien Hammer to Fall en Is This the World We Created?

I Want to Break Free heeft voor mij een bruiloften en partijen melodie !!

Mijn 1e kennis making met deze band.. Radio Gaga.. en uiteraard daarna I want to break free..

Het album voldeed niet helemaal aan mijn verwachtingen maar toch zo'n nummers als I't's a hard life, Is this the world we created en tear it up erg lekkere Queen tracks!

In mijn tienerjaren (nog niet zo heel lang geleden) draaide ik haast niets anders dan Queen. De hele dag door stonden de cd's op, tot gigantische ergernis van de rest van het gezin. Ik had verwacht dat ik het zelf ook wel zat zou worden, maar ik kan nog steeds erg genieten van de muziek en ook al luister ik het minder dan toen: ik ken nog steeds alle songteksten uit mijn hoofd.

"The Works" heb ik altijd één van de mindere albums gevonden, maar voor mij waren al hun platen toen gewoon 5 sterren waard. Dat is veranderd toen ik kritischer naar muziek ging luisteren, maar toch vind ik dat "The Works" nog steeds genoeg aardige nummers heeft. Misschien ben ik wel de enige, maar ik vind 'Man On The Prowl' stiekem wel een leuke rock 'n' roll song. Behalve de vier prima singles (in Engeland alle vier dikke hits) is 'Keep Passing The Open Windows' ook redelijk. Het echte hoogtepunt is voor mij het akoestische 'Is This The World We Created?', één van Queen's beste albumtracks.

'Tear It Up' vind ik een erg slappe rocksong die live wel wat beter klonk, en 'Machines' vind ik nu erg lachwekkend (tot niet lang geleden vond ik het nog één van de betere tracks op dit album). Een belachelijk nummer dat vreemd genoeg toch aan te horen is door de (als altijd) goede zang van Freddie.

"The Works" is een plaat die ik nog altijd met plezier luister, en niet alleen omdat het jeugdsentiment is.

Als kind luisterde ik ook heel graag naar Queen, overlaatst dach ik ook van wat zou het geven om nog eens naar deze plaat te luisteren. Het klinkt allemaal zeker nog goed, maar niet zo'n topper als ik vroeger had gedacht, geef mij dan maar Innuendo...

Ik blijf dit een carbon copy van The Game vinden, maar dan zonder feeling. Het album kent zeker z'n momenten (Radio Gaga, Machines, Tear It Up, Hammer To Fall), maar het klinkt zo lusteloos, zo ingevallen en zo ingecalculeerd. Het is duidelijk dat de gezichten ten tijde van deze plaat niet dezelfde kant op stonden.

Het is voor mij nà het album "Jazz" nooit meer goed gekomen met Queen. Of hoe een band die in de seventies de ene schitterende plaat na de andere uitbracht....verviel tot.... tot ja wat? Ik weet het niet, maar hun albums stelden keer op keer teleur. Queen was een pure hitband geworden die geen béétje moeite meer deed om nog behoorlijke albums te maken. Waarvan dit slappe ding hier alweer een bewijs is, voor mij althans toch!

Zelfs niet met Innuendo?

Ik vind dat wat hard beoordeeld. Misschien was het je ding niet meer, maar het lijkt me dat je moeilijk veel problemen kunt hebben met albums als The Miracle, Innuendo of The Game... Ik heb beslist niet het idee dat ze gingen coasten. Hooguit viel een album wat tegen, meer niet.

Erg goed Queen album, klinkt ondanks de afwisselende songs als 1 geheel.
De hits blijven gewoon goede nummers, en de hardere nummers passen er goed tussen (ook omdat ze niet zoals op de opvolger, te hard zijn).

Dat gezeur over te commercieel etc vind ik echt onzin.

Op de hoog gewaardeerde 70's albums van ze stonden ook vrijblijvende deuntjes zoals "Killer Queen" en "You're my best Friend" en daar hoor je niemand over....

Queen was in een groot deel van de 70erjaren ook al een hitmachine . De eerste singles van die albums kwamen zonder problemen in de top 10 , de navolgende singles bleven meestal steken in de top 20 .
Met Radio Ga Ga en I Want To Break Free deed Queen helemaal goede zaken want in Nederland kwamen beide nummers op 1 .
Maar ik deel de mening dat Queen vanaf Jazz minder boeiende albums ging maken .
The Works is in zekere zin wat armoedig . Radio Ga Ga , hoewel erg in het tijdsbeeld van de jaren 80 gemaakt , is eigenlijk nog het meest tot de verbeelding sprekend .
Hier werkt de combi Queen en elektronica wel .
De melodielijn is sterk en de song blijft wonderwel overeind door een karakterstiek refein . Het blijft apart dat een rocker als Roger Taylor hiermee voor de dag kwam . Dit zou je eerder toeschrijven aan een Mercury .
Diezelfde Mercury brengt hier overigens zijn zwakste bijdragen ooit aan een Queenalbum .
Het zijn obligate herhalingsoefeningen van zijn kant .
Overtuigender is zijn samenwerking met May in het maar al te ware Is This The World We Created ?
Machines en Hammer To Fall , ja niet toevallig met een fiks rockelement , zijn vrij sterk .

Hmm zou Killer Queen toch niet een vrijblijvend deuntje willen noemen. Het betekende hun grote doorbraak, heeft de Queensound in een notendop en vooral een geniale gitaarpartij.

Het verschil met de jaren '70 is dat Queen toen nog veel aandacht besteedde aan hun albums. Latere albums waaronder deze The Works en opvolger A Kind of Magic zijn duidelijk minder evenwichtig met zowel sterke nummers (veelal de hits) als mindere songs.

Ik weet niet of je kunt stellen dat Queen in de jaren 70 meer of minder aandacht aan hun cd's besteedde dan in de jaren 80.

Wat ik wel vermoed is dat Queen betere albums zou hebben gemaakt als zij meer tijd hadden genomen of gekregen om ze te maken.

Ik denk dat het opnieuw bepalen van richting (weg van de jaren 70) en een enigszins opgedroogde bron aan goede ideëen (composities) heeft geleid tot steeds slechtere cd's.

In principe is de opzet van de Queen cd's niet eens zo gewijzigd, in de loop van de tijd. Dat je je horizon moet verbreden en niet kunt blijven hangen in de jaren 70 vind ik begrijpelijk.

Maar als je geen goede nummers hebt, of goede ideëen, moet je het de tijd geven. Dat was later, in de jaren 80 beter. Toen was de druk van de ketel door niet elk jaar met een nieuwe cd te hoeven komen.

The Works gaat toch weer een andere kant op dan Hot space. De laatste wordt vooral geteisterd door compositorische bloedarmoede. Op The Works heeft Queen qua productie de jaren '80 ontdekt. De composities zijn weer wat beter.

Maar nog lang niet van een acceptabel niveau. Ik zeg expres geen 'oud niveau' omdat ik het lovenswaardige streven van Queen om zich (blijvend) te vernieuwen wil ondersteunen. Van mij hoefden ze tijdens The Works niet terug naar Queen II of A night at the opera.

Als de composities, de inspiratie, uitvoering en inzet maar voldoende zijn.