dEUS - Worst Case Scenario (1994)

Wat is Right As Rain toch een geweldig ondergewaardeerd nummer! Slechts drie stemmen! Voor mij het mooiste nummer op dit album, meteen gevolgd door Hotellounge.

Nu vier stemmen, ik zag dat ik die track niet eens had aangevinkt.

Op mijn versie staat ie niet. Dat verklaart misschien al iets?

Dan heeft waan dus nog die oerversie in huis, zonder Right As Rain en Great American Nude, maar met Let Go?

Yep. Van het label Bang! Op bijna alle versies staat Right As Rain wel, begrijp ik?

Moet ik al dollartekens in de ogen krijgen?

Nee, want ik heb die versie ook (en later de andere gewoon ook gekocht). Meer leuk voor het idee dat 'je er vroeg bij was'

Zo is dat. Ik koester ook het feit dat ik samen met een stuk of vijftig anderen bij een concert in de Hengelose Metropool was in april/mei '94.

Ik ken die versie omdat ze die vroeger bij de bibliotheek hadden, is inderdaad nog voordat de band bij Island tekende, geloof ik. In die versie heb ik de plaat leren kennen, en ergens mis ik nog steeds die oude volgorde en Let Go (hoewel vooral Right as Rain dat ruimschoots compenseert).

Daarom driewerf hoera voor deze heruitgave, die ik ook spoedig in huis ga halen zodra de schamele financien het toelaten

Overigens heb ik Suds & Soda, Morticiachair en Hotellounge aangevinkt als favoriete nummers. Het is moeilijk mijn gelukzaligheid te omschrijven toen ik de band voor het eerst live zag op de jongste editie van Pukkelpop, en ze al deze drie zo'n beetje achter elkaar speelden. Op datzelfde festival ook o.a. Faith No More en Wilco gezien, enfin, u begrijpt: ik ben er nog steeds een beetje schor van.

Maar natuurlijk is het niet meer dezelfde band als ten tijde van WCS, met Stef Kamil Carlens en Rudy Trouve...

Ik kom er net achter dat ik ongeveer verantwoordelijk ben voor 1 van de 14 bladzijdes van berichten bij dit album.
Het moet niet gekker worden.Terwijl ik dit album in een woord kan samen vatten.

Meesterlijk!

Ik heb dit album een maand geleden gedownload, maar weet nog niet precies wat ik er van vind. Aan de ene kant staan er meesterlijke rocknummers op, (Suds & Soda, Let's Get Lost, Hotellounge) aan de andere kant komt het me nét iets te experimenteel (bij gebrek aan andere woorden) over. (Let go, W.C.S, Morticiachair) Niet dat ik de experimentele nummers slecht vind, maar ze zouden toch beter zijn met wat meer structuur. Maar waarschijnlijk moet het muntje bij me gewoon nog vallen. Ik vind de stem van Barman trouwens wel heel mooi.

4,0 die waarschijnlijk hoger gaat worden

En het muntje is gevallen. Ik heb mijn stem verhoogd naar 5,0 en het een top-10 positie gegeven. Meesterlijk album, waarbij experiment heel goed gecombineerd wordt met geweldige nummers. Als absoluut hoogtepunt Secret Hell. Ik heb de afgelopen jaren geen nummer gehoord dat zó mooi is.

Wauw wat is Hotelllounge een prachtig nummer (album ook hoor), had ik eerlijk gezegd nooit verwacht van deze band...

In A Bar, Under The Sea en The Ideal Crash al eens geluisterd?

nee die zijn nu aan de beurt...

Meesterlijke plaat! Suds & Soda

Dit is de tweede plaat van dEUS die ik beluister, na Vantage Point en deze is toch een heel stuk beter. Het is wat rauwer onder meer dankzij Stef Kamil Carlens. Dat bevalt me beter. Mijn favoriete nummer is WCS (First Draft). Het begiint redelijk rustig, een beetje dreigend en op het einde ontploft het dan: geweldig. Enkel Great American Nude en Divebomb Djingle vind ik miet zo goed.

Een van de absolute albums uit mijn jeugd. Op veel fuiven staan rondspringen op Suds & Soda.
Maar ook het rustige'Right as Rain' vind ik gewoon een prachtnummer. Voor mij is en blijft dit DE deus plaat. Experimenteel en eenvoudig, onstuimig en ingetogen...

Daarna vind ik deus te braaf, te juist en te poppy geworden. Het ruwe en gedurfde is er gewoon van af.

Helemaal eens met Victor Jan: Right as Rain is zo'n prachtig nummer!
Favorieten: Via, Hotellounge, Right as Rain

Dit is mijn allereerste recensie die ik schrijf dus bij deze;

Wat een fantastisch album, sowies mijn favoriet na het globaal beluisteren van dEUS.
Voor het eerst live gezien in maastricht tijdens de zomer van 2010.

Wauw, Hotellounge wat een verschrikkelijk goed en sterk nummer, 6 minuten fantastische dynamiek. Daarnaast nog enkele leuke nummers zoals W.C.S, Suds&Soda en Via

Smijt Great american nude en de afsluiter weg en je hebt een vijf sterrenalbum. Ik vind het ook ongelooflijk dat ze zich hierna elke keer weer bleven vernieuwen zonder een slecht album uit te brengen.

Great American Nude stond er officieel ook niet op

Nope, wel op de Zea-single. Ben blij dat ie er op mijn versie wel opstaat, geweldig nummer! Eén van de sterretjes die ik heb aangevinkt, samen met Right As Rain en Hotellounge. Was ook erg leuk dat ie gespeeld werd bij een optreden van Zita Swoon, toen Tom ook even langskwam.

Op mijn oude Bang! versie dus niet....ik heb nu die deluxe edition maar eens besteld....

Wat hou ik toch van deze georganiseerde chaos!
En van deze emoticon:
I'm just sayin

'Mute' is misschien wel mijn favoriet, wat een heerlijke brok waanzin!
Verder is zo ongeveer alles zeer goed tot geweldig. Het grappige is ook dat als je de pagina's eens doorleest, zowat elke track wel eens vernoemd is als 'onderschatte song'. Dat zegt volgens mij evenveel als de 4.02 die er staat.

Een niet al te toegankelijke plaat volgens mij. Misschien dat het ook wel ligt aan het feit dat ik niet zoveel rock luister. Eerste luisterbeurt in ieder geval nog niet echt een goed beeld kunnen krijgen van dit album maar ik ga het gewoon nog een aantal keren proberen. Daarna maar eens verder kijken binnen de discography van dEUS.

Mijn absolute nummer één!

Niet bepaald toegankelijk, maar eens je gewend bent aan de dEUS-sound ontdek je naast de singles Suds and Soda, Via en Hotellounge (Be the Death of Me) ook parels als W.C.S. (First Draft), Morticiachair, Right as Rain, Secret Hell,...

De brok gekheid gecombineerd met genialiteit en de hechte groepsband (dit blijft nog altijd de beste dEUS-formatie tot op heden) zorgen hier voor een (voor België) nog ongeëvenaard meesterwerk!!!

Het is zoiezo geen toegankelijke plaat ook al luister je veel rock. Heeft wel een paar luisterbeurten nodig om te bepalen of je het wat vind inderdaad.

zoals ik eerder al bij zea schreef is de trasklist hierboven niet die van de originele versie op bang! records, wel die van de internationale versie op island records (die dan later weer in belgië is uitgebracht via bang! records)

de originele versie bevat geen "great american nude" of "right as rain" omdat die al op de zea ep stonden. bevat wel het ietwat verwaarlossbare maar wel lekker noisy "let go". originele tracklist is:

1. Intro
2. Suds & Soda
3. W.C.S. (first draft)
4. Jigsaw You
5. Morticiachair
6. Via
7. Let Go
8. Mute
9. Secret Hell
10. Let's Get Lost
11. Hotellounge (be the death of me)
12. Shake Your Hip
13. Divebomb Djingle

5-sterren plaat in beide versies.

Ik vind dit een wisselvallig album. Bij vlagen melodieuze alternatieve rock en af en toe $!@#%-herrie. Gelukkig vaak ook een goede combinatie van beiden. Mute en Suds & Soda zijn daar in mijn ogen voorbeelden van. Op het eerste gezicht voor iemand die niet van alternatieve rock houdt is dit herrie, maar er zit toch ook iets melodieus in wat het toch een goed nummer maakt. Daarnaast doen verschillende nummers mij denken aan bands als Radiohead. Het gaat om de melodieuze, rustigere (meer ingetogen) nummers waarbij er sprake van zang is in plaats van krijsen (dat ligt mij niet zo). Jigsaw You, Via en Hotellounge zijn voorbeelden van. De overige nummers vallen bij mij een beetje wisselend in de smaak. Ik merk ook dat ik dat viooltje (dat is het toch) soms erg veel toegevoegde waarde vind hebben, maar af en toe ook heel irritant. Ik vind het vooral jammer dat aardig tot goede tracks soms "verpest" worden door clichématig hardrockgedrag of experimenteel geluid. Maar dat is wellicht ook voor velen juist de charme van dit album. Ik ben sowieso niet van de rock en hou meer van het melodieuze. Deze band is voor mij waarschijnlijk iets te experimenteel, maar toch vond ik het album een aantal sterke nummers bevatten en niet slecht. Ik ga echter niet mee met het albumgemiddelde. Het album zweeft tussen de 3* en 3,5*. Ik kies nu voor de hogere score.

Probeer dan eens The Ideal Crash. Een minder experimenteel album, maar er staan wel tien bloedmooie songs op. Zal je waarschijnlijk beter bevallen