Metallica - Hardwired... to Self-Destruct (2016)

Ondertussen kan ik zelfs ManUNkind waarderen.
Een halfje erbij dus 4*

Afgelopen dagen voor het eerst de rest van het album, buiten de 3 vrijgegeven nummers, geluisterd. In eerste instantie viel het me niet mee. Te lang, teveel mid tempo en die solo's....maar bij de tweede keer viel het me al meer mee. De sound is lekker vet en James beukt en zaagt er heerlijk op los. Zelfs de vaak, ook door mij, verguisde Ulrich drumt heel behoorlijk. Die solo's blijft een irritatie puntje. Dat hebben we nu echt te vaak gehoord Kirk! Halo of fire vind ik tot nu toe, na de 3 eerder bekende nummers het best. Heerlijk riff werk en veel afwisseling. Spit out the bone had ik na alle loftuitingen hier veel van verwacht maar valt me nog niet heel erg mee. Komt met name door het saaie refrein (of wat daar voor door moet gaan). Ik ga 'm morgen op het werk nog maar weer een keer luisteren. Want dat doet het album absoluut bij me; ik wil het vaker opzetten om het nog een keer te luisteren. En dat is lang geleden dat me dat bij een Metallica album is overkomen!

Vandaag ook weer beluisterd en terug een halfje erbij. Sterk is het allemaal niet maar er valt best wat te genieten en echt vervelend wordt het nergens.

Stiekem valt deze nog best goed mee. Het is natuurlijk verre van zo opzienbarend als het jaren '80-werk, het duurt allemaal veel te lang en het voelt met momenten serieus gezapig aan, maar het is nog zeer genietbaar en best "gemiddeld goed". Geen plaat die we meer dan drie keer zullen draaien, maar ook geen draak van een album. Lage verwachtingen komen goed uit.

Nummers zijn soms inderdaad iets te langdradig. Wanneer je aan het luisteren bent krijg je niet echt het idee welk nummer je nu daadwerkelijk aan het luisteren bent. Voor de rest zitten er wel wat uitschieters tussen, maar over het algemeen valt deze plaat prima weg te luisteren.

3*

Ik heb moeite om deze plaat in 1 keer uit te zitten. Gisteren is het me in een lange autorit eindelijk gelukt en ik was er doodmoe van. Het is een muur van 80 minuten waar je tegenaan beukt, wat mij betreft te veel van het goede. Ik vind ook eigenlijk de helft van de nummers op deze plaat matig tot slecht. ManUnkind is echt een gedrocht en had zelfs op St. Anger tot de mindere nummer behoord. Confusion, Halo On Fire (met compleet random outro), Now That We're Dead, Murder One reken ik tot de minste tracks. Opener Hardwired was ik ook bij release totaal niet van onder de indruk, al vind ik dit nummer in het totaalplaatje toch wel lekker. Lekker snel en agressief, ook al is de riff vrij simpel.

Kom ik meteen bij mijn grootste kritiekpunt, ik vind de riffs op dit album totaal niet memorabel. Het zijn vooral laag gestemde logge powerchords wat gespeeld wordt. Ik begrijp dan ook niet waarom zovelen dit album beter vinden dan Death Magnetic, die juist wel vol stond met dikke riffs. Productioneel is dit album dan weer wel beter voor elkaar dan DM, maar songtechnisch? Neuh ik vind van niet.

De beste nummers vind ik Atlas, Rise!, Moth Into the Flame en Spit Out The Bone. Dream No more heeft iets wat mij ook doet denken aan The Thing That Should Not Be, dat logge refrein is simpel maar zeer effectief.

Al met al een beetje 50/50 gevoel, maar ik geef m het voordeel van de twijfel. 3*

Opvallend: Op Death Magnetic kreeg iedereen credits voor elk nummer.
Op deze plaat is het zoals van oudsher "Hetfield/Ulrich". Behalve 'ManUNkind', dat Hetfield/Ulrich/Trujilo is. In geeneen nummer heeft Kirk meegeschreven.

Is dit niet te wijten aan het feit dat Kirk zijn iphone maar daarop 250 riffs is kwijt geraakt?

Voor het eerst de hele plaat uitgezeten. De betere nummers staan toch op de eerste CD lijkt het. De tweede is wat meer groove rock geörienteerd en daar ben ik in deze setting niet zo van. Ik ben het ook met richiedoom eens dat de riffs niet zo in het oor springen en als ik erop ga letten dan blijkt het die ene riff te zijn die elke tiener met metalaffiniteit wel een keer op zijn/haar gitaar gejamd heeft, zoals op 'Spit Out the Bone'. De Iron Maiden invloeden komen her en der ook wel naar boven in de gitaar en baslijntjes, wat geinig is, maar niet zo catchy als Maiden zelf. De drumsound ergert me eigenlijk toch echt een beetje. Wat is dat voor een vreemd basdrum geluid? Heeft Ulrich dan echt geen oren? Lijkt wel alsof hij tegen een kussen schopt.

Stem volgt na meerdere luisterbeurten.

3 sterren voor mij. Er staan echt wel de nodige prima nummers op, maar het geheel mist de dynamiek om het echt een overall een echt uitstekende CD te maken. Iets teveel nummers op hetzelfde tempo, dezelfde type zanglijnen en hier en daardoor wat langdradig. Ook de productie, hoewel stukken beter dan de twee voorgangers, mist toch weer de nodige dynamiek. Volgens mij had dit met een kritischer selectie van een nummer of 9 het beste Metallica album sinds The Black Album kunnen zijn.

Dat schijnt een smoes te zijn voor zijn gebrek aan inspiratie. Zie interview in de nieuwe Aardschok.

Alsof wij allemaal de Aardschok in huis hebben of moeten halen.

Vat het maar eens kort samen in je eigen woorden zou ik zeggen.

Het is een bronvermelding, beste Kronos. Rudi1984 is zo aardig aan te reiken waar de informatie te vinden, en het is aan jou, en iedere andere user, of je die wilt opzoeken.

Inderdaad zeg... Graag gedaan hoor.

De vraag is natuurlijk waarom het een smoes schijnt te zijn voor zijn gebrek aan inspiratie.

Blijkbaar staat daarover iets te lezen in de Aardschok. Maar wat dat dan is, die informatie krijgen we niet. Alleen een verwijzing naar Aardschok.

Een bronvermelding is iets anders. Daar laat je mee weten waar je bepaalde informatie vandaan hebt.

Maakt niet uit of dit waar is. Ik had liever gehad dat ManUNkind en Am I Savage op die verloren Ipod hadden gestaan. Wat een verschrikkelijke nummers zijn dat.

Ik begrijp niet zo goed wat veel mensen tegen Manunkind hebben...?
Samen met Atlas rise en Halo on Fire toch wel één de betere songs.
Dream no more had het beste nummer van dit album kunnen zijn. Maar de eenvoudige structuur draait dit nummer de nek om. jammer.

Klopt, staat me iets bij vanuit een hele oude Aardschok, 1983 of 1984 denk ik. Maar toen schreeuwde hij nog voornameljk;-) (op Kill'em all)

Bestaat dat onding nu nog steeds?

Dat Hardwired klinkt best aardig als je 'm nog eens aan zet met een vertraging van een paar seconden

Ik heb de nummers van de eerste CD al aardig wat keren in een andere volgorde gedraaid en het lijkt wel of ze dan nog beter worden. Sommige nummers zijn daar ook wat aan de te lange kant, maar ze boeien wel. Halfje erbij vanwege die eerste CD. Bij de tweede CD gaat die overdaad aan lengte zelfs tot irritatie leiden.
Ik denk dat ik redelijk snel de tweede CD niet meer zal draaien. 1 schijfje is prima.
De eerste CD helemaal, Spit out the bone en Lords of summer en je hebt 8 nummers van zo'n 50 minuten van goede tot top kwaliteit.

Ben ik met je eens! Dat zou inderdaad een beter album hebben opgeleverd. Vandaag maar weer eens opgezet en bij cd2 begint het toch een wel érg lange zit te worden hoor...teveel mid tempo op dat schijfje. Ik schrok bijkans toen Spit out the bone begon haha. Dat geweld verwacht je niet meer na die nummers ervoor

Hij zakt qua score waarschijnlijk deze week nog onder die van Death Magnetic. Had ik niet verwacht na al die opwinding voorafgaand aan de release.

Misschien ben je nog te jong om te weten dat Death Magnetic aanvankelijk ook best wat lovende reacties kreeg.

Ah, daar ben je. Vroeg me al af waar je bleef.

Waarom ben jij er nog? Je vindt dit toch een rukplaat. Als ik dat heb gemeld, ben ik meestal weg.

Vind het interessant om te volgen, ook al is de plaat zo slecht. Was toch ooit m'n favoriete band.

Lekkere plaat met een goede productie, zodat de drums tenminste weer lekker klinken

Probleem van deze plaat vind ik toch weer de veel te lange speelduur. Van mij was cd1 met het laatste nummer van cd 2 mooi genoeg geweest. Ik weet wel dat Lars kan drummen en Kirk kan gitaarspelen! Op den duur vind ik het ook wat stuurloos klinken, en dan weet je niet meer welk nummer bezig is.

Toch bij vlagen een mooie energieke plaat, en dat is voor deze heren van in de 50 niet verkeerd en hoeven ze zich niet voor te schamen.

Ik denk dat dit voor Metallica ook ongeveer wel het maximaal haalbare is! Betere albums komen er denk ik niet meer, hoeft ook niet, op deze is genoeg te beleven. Op de te lange speelduur van sommige nummers na een prima album ?

Smoes of niet, naar mijn ervaring blijft een riff of idee dat je echt goed vind ook zonder iphone/ipod in je hoofd zitten. Daarnaast duurt het opnemen van een Metallicaplaat dermate lang dat Kirk tijd genoeg heeft gehad om met nieuwe ideeen op de proppen te komen.... Ten slotte getuigen de solo's op dit album niet van een overvloed aan inspiratie.

Wat heb je aan 250 a 500 riffs. Knip en plakwerk en langdradige nummers is het gevolg aldus de laatste 2 albums. Ga terug naar de basis lekker jammen met z'n 4. Voor 8 jaar lang wachten op een album had ik wel betere songs verwacht.