Pink Floyd - The Division Bell (1994)

Mooi iets Wright en Gilmour als muzikale ziel van de band. In dat geval was Waters de denker en Mason ten slotte de lolbroek.

Wat een prachtige gitaarsolo zit er toch in "Wearing The Inside Out".
Door wie wordt dit nummer gezongen? Richard Wright?
Verder blijven "Cluster One" en "Poles Apart" juweeltjes.

Een cd die nooit gemaakt had mogen worden enkel cluster one kan mij boeien de rest is geneuzel van de bovenste plank. Ooit gekocht, twee keer gespeeld, nooit echt goed gevonden, nu ligt cd stof te vergaren. Nee de new pink floyd is nooit mijn ding geworden. Wie niet beter weet zal het wel goed vinden waarschijnlijk, ieder zijn ding, not mine.

Ja. Richard schreef ook de muziek, Anthony Moore (met wie hij ook samenwerkte op zijn solo album 'Broken China') de tekst.

de nummers van dit album op de Pulse dvd zijn zeer goed, vooral "what do you want from me".

Berichten verplaatst naar Pink Floyd.. en wat verwijderd

Sinds het overlijden van Richard Wright heb ik dit album de laatste tijd behoorlijk veel gedraaid.
En dan met name het nummer Wearing The Inside Out, wat in de dagen na zijn overlijden elke keer een brok in mijn keel als gevolg had.

Wat een geniaal nummer, wat een heerlijke zangpartij van Richard, wat een persoonlijke tekst en wat een onnoemlijk fijne solo van Meneer Gilmour...

Ook de rest van het album is (op een paar wat mindere nummers na) zeer de moeite waard.
Een mooie en waardige afsluiter van het boek Pink Floyd, wat zeker na het overlijden van Richard, toch helaas wel uit is

You're deadly (W)right!

Met het optreden op live 8 als afscheidsconcert na 40 jaar pink floyd.

Goed album, mijn eerste kennismaking met Pink Floyd.
Ik vind het spel van Gilmour op dit album een lust voor het oor, bijvoorbeeld het gitaarwerk in What do you want from me?
Marooned is het mooiste instrumentale nummer wat ik ooit gehoord heb, wat een akkoorden. Tip: Marooned live van The Stratpack dvd.

Je eerste kennismaking met Pink Floyd? Dit is een goed album, Gilmour en Wright hebben mijns inziens bewezen dat ze het ook zonder Waters kunnen.
Ik raad je aan om ook te luisteren naar Dark Side Of The Moon en Wish You Were Here. Ook Final Cut en Meddle zijn erg mooi. En zo mis ik er nog wat. Als je deze albums nog niet gehoord hebt, dan raad ik je aan om dat te doen. Deze albums zijn vaak nog mooier dan Division Bell.

Pas uit me vaders cd kast gepakt en maar eens opgezet......
Resultaat: alweer een schitterende plaat van pink floyd.

Ik Zet dit album nu in me top 10!
De nummers 'Cluster one' en 'What do you want from me' zijn gewoon te mooi. Dit album kan nét niet op tegen albums zoals The dark side of The moon en Whis you were here maar, het is gewoon een héél mooi album dat een terchte plaats in mijn Top 10 heeft verdiend!

Mooi heh die vaders die van te gekke muziek houden. Zo kom ik er ook altijd op.Mijn vader stelte de laatste tijd wel altijd zijn eigen bandjes samen. En high hopes vond ik altijd een van de fijste nummers van Pink Floyd en hoewel ik een groot gedeelte van de nummers van Pink Floyd heb had ik dit nog nooit gevonden. Ook omdat ik de titel van het nummer niet wist. Nu heb ik hem eindelijk en schijnt de cd ook super te zijn. Ik snap dus helaas het lage gemiddelde niet. Maarja wat doet het er toe zolang ik hem maar goed vind. Kan nog wel janken dat een reunie er echt niet meer in ziet. Nu maar hopen dat ik Gilmour een keer aan het werk kan zien. Waters heb ik al gehad en dat was geweldig. Het beste wat ik ooit gezien heb,

koop David Gilmour Live In Gdansk maar eens en je komt de deur niet meer uit .

toch wel apart, what do you want from me is zo standaard als maar zijn kan voor een floyd nummer

gevalletje, dat hebben de heren al meerdere malen eerder gedaan , mar ja, het werkt dus doen we het nog ene keer

nee dankje

Tja, je kan het dan wel doorsnee vinden maar het verdient toch meer dan 1.5, als je eens dieper luistert zul je dat wsl ook met mij eens zijn.

nee,dat ben ik niet met je eens

dit is ene zwakke floyd plaat, men deed allang weinig spectaculairs meer, men was allang verzadigt mbt ideeen, en je hoefde in 1994 allang niet meer te rekenen op enige vernieuwing en verfrissing, iets wat floyd juist groot heeft gemaakt

Gewoon weer een slap Gilmour album, dat mag wel duidelijk zijn. Desondanks muzikaal toch best een lekkere plaat.

Vraag me af waarom ieder nieuw album van elke willekeurige band of artiest vernieuwend en verfrissend moet zijn , op deze plaat blijft de typische Floyd sound juist aanwezig en als je als band al meer dan 35 jaar meedraaid vraag ik me af of ze ineens smartlappenmuziek of accordeon moeten gaan spelen .
Alleen High Hopes en Marooned en Cluster One verdienen natuurlijk meer als 1.5 ster maar goed smaken verschillen uiteraard.

Misschien heeft Nick Mason met dit album eindelijk zijn Ferrari Enzo af kunnen betalen .

punt is, een plaat als deze kan me nog 5 keer uitbrengen, het maakt niet uit, het zal ok blijven klinken, het zal verkocht worden, maar boeiend, nee niet bepaald, vernieuwend, hoeft niet, maar als het even kan, graag!

ik vind dit een dieptepunt, het is floyd op zijn flinterdunst

het typische floyd geluid is niet meer dan een truukje geworden

Tja, alleen het Floyd geluid staat niet altijd garant voor vernieuwing en artistieke guts. En zeker niet zonder meneer Waters. Daarom: aangename behangmuzak in een vertrouwd jasje voor de fan/liefhebber.

Hoe kan jij nou weten dat ik `n collage van The Division Bell aan de muur heb hangen , BB .

Heel mooi album. Heeft in mijn optiek één grote misser! Cluster One duurt VEEL te kort!!!

High Hopes vind één van mooiste Floyd nummers ooit! PRACHTIG

Ik kan me wel in de mening van Joy vinden dat dit album teveel als een truckje klinkt uit het verleden van Pink Floyd. Ten dele is dat helemaal waar. Maar muzikaal gezien is dit zo smeuig en perfect uitgevoerd, niet vernieuwend natuurlijk, maar de productie is erg goed en op zijn tijd als ik thuis dingen aan het doen ben vind ik dit toch een heerlijk album om dan af te spelen. Een 1.5* vind ik ook te weinig, vooral voor High Hopes, Cluster One en natuurlijk het beste nummer van dit album Marooned. En ik luister hier natuurlijk stukken liever naar dan naar hun eerste albums.

Wat moet je hier nou nog van zeggen. Het blijft voor mij althans een fijn album met een goede productie. Echter veel draaien doe ik hem niet, ondanks dat hij niet verkeerd is zoals ik al eerder schreef. De albums uit de jaren zeventig zijn wel regelmatig in de cd-speler te vinden Het is misschien wel het gevoel dat hier te veel bij speelt dat dit het laatste studio album is van een legendarische band en dat wil je helemaal niet weten. Vergelijk het met een goed boek, als je het uit hebt weet je het verhaal. Bij iedere herlezing vallen bepaalde details op, maar het gevoel van de eerste leesbeurt komt niet terug. Daarnaast is dit album min of meer het afscheid van Richard Wright in de stuidio die veel te vroeg zijn ogen voor altijd dicht deed. Ja, het doet mij beseffen dat hier het Pink Floyd verhaal ten einde was, iets wat maar moeilijk te begrijpen viel voor wat ze voor de muziekwereld hadden gedaan.

Ik vind dat het Floyd Verhaal al vanaf The Wall ten einde was. Ook op dat album was de inbreng van de overige leden uiterst gering. Maar dat is voor mij het laatste echte volwaardige Pink Floyd album.

wat een criteria,op zijn tijd als ik thuis dingen aan het doen ben vind ik dit toch een heerlijk album om dan af te spelen

aldus ricardo

je bedoelt muzikaal behang, idd meer ist nie

maar als ik thuis dingen aant doen en zet ik no nonsens deuntjes op die iedereen na 1 regel kan meezingen

(slayer of zo)

Nie altijd Slayer, dan gaak liever slapen.

Was Je punt nou?

Nee echt ik kan dit op zijn tijd net als Momentary Lapse Or Reason en Long Road Out Of Eden best op de achtergrond beluisteren.

Uiteraard het liefst Zappa bij mij net als bij jou, maar dit is geluidstechnisch als productie net als Momentary Lapse en Long Road Out Of gewoon topklasse, niet meer of minder.


Mwa eigenlijk ook best saai indeed, ik beluister liever iets anders.

De 3.5* blijft wel staan vanwege de goede geluidskwaliteit en smeuige nummers, best lekker op zijn tijd.