Rainbow - Rising (1976)

Goed album, maar ik vind lang niet alle nummers even sterk.

Denk ook dat dit de bedoeling is Kronos...
RJ Dio en Blackmore hadden toen ook wel al de muzikale kennis om te weten dat een album vol Stargazers te bombastisch en te log zou zijn.
Deze Rising heeft de perfecte opbouw. Tarot Woman is een krachtige en epische opener, die direct zorgt voor goede eerste indruk. Daarna hebben we een simpel en goed hardrocknummer, gevolgd door één v/d eerste 'power metal' nummers, gevolgd door weeral een simpel hardrocknummer. Deze zijn mss niet van een superhoog niveau maar:
* wel goed op hun plaats op het album, lekker om te luisteren EN VOORAL
* bedoelt als aanloop naar het tweeluik Stargazer/ A Light In Black.
Door de simpele hardrocknummers voor de twee epische songs te laten komen, zet Blackmore de laatste twee nummers mooi in de verf en vallen ze ook meer op.

Dat is een leuke hypothese, maar volgens mij klopt die niet. Aangezien Rising als LP is uitgekomen, had je dus 1 helft met aanloop naar de climax (Stargazer en Light in the Black), en dan de twee beste nummers.
Ik ben zelf niet van de generatie die nog alles op LP kocht, maar ik kan me voorstellen dat als je na 20 minuten naar de speler moet lopen om de plaat om te draaien en weer aan te zetten, dat een eventueel opgebouwde spanning dan al redelijk weer weg is.
Dan zou het dus logischer zijn om Stargazer en A Light In The Black als afsluiter van kant A en B, respectievelijk, te nemen.

Zelf vind ik overigens Tarot Woman het beste nummer van deze plaat.

Ik ken hem ook nog als LP.
Voor kant 2 moest ik meer in de stemming zijn als kant 1 maar als ik dat was dan was kant 2 ook wel dubbel genieten !

Overigens vind ik het gesoleer in "Light in the Black" iets te lang duren maar komt waarschijnlijk omdat "Stargazer" er al voor staat.

Zelden zo'n goed drumwerk gehoord als op dit album....

Klopt inderdaad. De b kant bevat het concept gedeelte en de a kant bevat de losse, luchtigere nummers.

En toch denk ik dat dit min of meer de bedoeling was...
Rekening houden met het omdraaien van de plaat hielden ze denk ik niet; Idee= luchtig --- opbouw ---> climax.

Logischer lijkt het me ook, maar niet zoveel genieten!

Dat u Tarot Woman als hoogtepunt beschouwt begrijp ik; ook ik gaf dat nummer een sterreke (samen met... rarara )

Do You Close Your Eyes?

Waw! Hoe weet jij dat?
Vooral niet Stargazer, echt het minste nummer v/d plaat

Rainbow krijgt 4 ster. Vrij harde plaat.Goed songmateriaal.

Wat een geweldig begin heeft dit album toch. Door dat begin heb je enorm veel zin om dit album te beluisteren. Het eerste nummer vind ik dan ook gelijk het beste nummer van dit album. De rest is ook goed, maar vind ik toch een stuk minder dan het openingsnummer. Pure magie is dat. Dat nummer kan soms dagenlang in mijn hoofd blijven hangen, waardoor ik het album toch regelmatig opzet. Dit album heeft een goed voorbeeld van hoe je een goede opener maakt die een onvergelelijke indruk achterlaat.

Tony Carey en Jimmy Bain hielden het niet lang vol bij Blackmore. Rainbow kent vele bezettingswisselingen. In 1995 maakte Ritchie nog een aardige Rainbow cd, daarna ging het als een nachtkaars uit. Van Rising zijn er legale live versies bekend van in ieder geval Starstruck(medley), Do you close your eyes? en Stargazer.

Helemaal mee eens. Ik vind het vooral geweldig hoe de drums na de keyboardintro het nummer in komen, dat is echt zo'n "luchtdrummoment"

Dat drumstuk is idd echt kippevel, en dat stukje leef je echt naartoe. Hetzelfde heb ik ook met Blackened van Metallica.

Het heeft eventjes geduurt, maar ik ga dit album dan nu toch echt een 5* geven. Gewoon van begin tot eind hoe kort hij dan ook is een geweldig album.

wat een intro

Idd, Stargazer had de afsluiter moeten zijn. Want Light In The Black vind ik toch het minste nummer van dit album.

Deze eindelijk maar eens op CD aangeschaft; en het kippenvel golfde ! Dat intro van Tarot Woman : werkelijk goddelijk .

En het goede drumwerk : ja, helemaal waar. Maar Cozy Powell is dan ook één van de allerbeste drummers, zeker in de rock.

Er bestaat ook een lange versie van Stargazer.

Die is nooit officieel verschenen.

@ wijsneus

Lijkt me geen goed idee 'A Light In Black' eraf te laten.
Ten eerste wat denken aan de tijd v/h album.
Maar vooral: het nummer is partII van 'Stargazer', het vervolg.
En in ons achterhoofd even het feit houden dat wanneer het op LP uitkwam prachtig in mekaar viel: luchtige en power A-kant + epische B-kant.

Persoonlijk vind ik Light In Black wel een passende afsluiter.
Na het bombastische Stargazer nog een gitaargerichte song met finesse...
Een lang tussenspel en je voelt: het hoogtepunt is bereikt, de plaat mag stillaan afsluiten.

Dat Tarot Womanachtige intro werd live wel uitgevoerd, althans op mijn exemplaar van Live In Germany. Stargazer schopt het daar tot 17m10s. Het gesuggereerde langere outtro kan ik tot op de laatste paar seconden na niet ontdekken, op de normale studioversie duurt ie even lang...

Light In The Black barst van de power en gedrevenheid en zit vol geniaal gesoleer, wie denkt eraan om een dergelijke afsluiter te schrappen die je totaal wezenloos achterlaat?

Stargazer VS A Light in The Black...
Welke van de 2?

Zinloze vergelijking.

Inderdaad, als we zo gaan redeneren zal er niet veel meer overschieten.
Punt kan wel zijn dat de éné met kop en schouders boven de andere uitsteekt op zowel tekstueel, vocaal en muzikaal vlak...
Maar de andere schrappen? 'Die andere' kan ook magistraal zijn hé...

Zie je het al gebeuren: Bah, gaan we The Call Of Ktulu niet schrappen James? Ja Ullrich: want Creeping Death is toch ietsje beter... En zo valt het ook magistrale The Call af

Ligt In The Black erafhalen? Hoe haal je het in je hoofd, dat vind ik het beste nummer van dit album op de opener na dan, want die vind ik superieur aan alle nummers die hierop staan. Dit is gewoon een super plaat die gewoon geen enkel nummer missen kan. Do You Close Your Eyes vind ik het minst goede nummer op dit album, en zelfs dat nummer is nog vrij goed. Run With The Wolf is ook ietsje minder dan de rest van dit album, maar de andere nummers zijn gewoon erg goed.

Ricardo maait me hier het gras keihard voor de voeten vandaan, behalve dat op mijn versie van dit album "Run with the Wolf" staat .

A Light in the Black heerscht grote tijd!

Dat gezegd hebbende ga ik dit album meteen maar weer eens afspelen.

Maar dat bedoelde ik natuurlijk niet ! Stargazer is in mijn programmering de afsluiter v/h album, en A Light In The Black komt daar een stuk voor !
En ik zei : het MINSTE nummer. Dus wil dat niet zeggen dat het er niet op mag............

Nou, noem dat maar min...........

Vandaag met een vertraging van 34 jaar pas ontdekt. De plaat lag in geremasterde vorm spotgoeiekoop te grabbelen, en ik dacht... waarom niet?
Ik verwachtte meer een soort Deep Purple, Act II, maar kwam toch wat bedrogen uit.
Ik hoor voorlopig niet echt veel songs waar ik ook maar een beetje happy van wordt, hoe hoog de gemiddelde score hier ook is.
Ik hoor echt geen echt goede songs, en wàt zou dan de eventuele single geweest zijn, vraag ik me af, want ik hoor niets dat er ook maar een béétje uitspringt... één grijze brij die me niet kan pakken, echt niet.

Ik herkende ook geen halve song, het is allemaal "nieuw" voor mij, ik draaide deze in de vrachtwagen, maar de klik komt er voorlopig absoluut NIET.
Gauw hierna toch maar de nieuwste van Admiral Freebee gedraaid en daar kwam het wauwgevoel onmiddellijk.

Misschien kom ik er later gedeeltelijk op terug, voorlopig moet deze plaat het bij mij met 2.5 stellen, en neen, ik wordt hier niet echt vrolijk van.... een redelijke teleurstelling.
En ik kan met de beste wil van de wereld geen 2 "favoriete" songs aanduiden.

Als je het verschil niet hoort tussen een lichtvoetig nummertje als Do You Close Your Eyes? en het epische Stargazer of het razendsnelle A Light in the Black, dan weet ik het ook niet meer. Misschien een beetje te vroeg een uitspraak gedaan? Na één of twee keer luisteren is het met de meeste albums wel wennen, want monotoon is deze toch echt niet te noemen vind ik .

HIj valt me na de superperiode van Deep Purple van even voor het verschijnen van dit album hier... echt héél dunnetjes uit, ik hoor echt geen halve prima song, maar.... we proberen het nog wel eens, later on.

De singles waren Starstruck en Do You Close Your Eyes. Merkwaardige recensie meneer Mckenzie, dit geldt bij de liefhebbers unaniem als het magnum opus van de heer Blackmore.