Rainbow - Rising (1976)

Mwah, ben ik het niet helemaal mee eens. Deep Purple in Rock voldoet toch ook enigszins aan jou bovenstaande (ge-quote) reactie. En dat album was er 6 jaar eerder. En dan noem ik niet eens Made in Japan met Space Truckin (ok, vooral keyboards). Maar goed, dat is jou persoonlijke mening en als jij dat zo vind dan is dat prima.

Rising is het ware vervolg op Deep Purple - In Rock, daarmee slaat AstroRocker de spijker op de kop. Child in Time is het magnum opus van de rockmuziek, Stargazer magnum opus part II.

Sorry maar dat vind ik echt tever gedacht....sterker totaal niet vergelijkbaar.

Lol

Ook zo'n plaat die ik maar met moeite kan afluisteren.

Kan me wel herinneren dat ik de twee slotnummers erg lekker vind.

Ik vond Rainbow (en alles met Dio) altijd een beetje teveel Dungeons & Dragons...

Kill the King vind ik hun gaafste nummer. Lekker tempo, lekker kort, lekker krachtig.

Ik niet. Qua stijl en impact ligt dit album in het verlengde van In Rock. Rising, een volgende mijlpaal in de doorontwikkeling van rock en ontwikkeling van metal.

Totaal Niet Rising zit veel meer in symfo hoek die totaal niet te vinden is op IN ROCK

Wat Metal betreft moet je toch bij een ander album wezen van dit jaar, nml. Sad Wings Of Destiny van JP.

Rising is (evenals In Rock) een voorbode van progressive metal, akkoord, maar met symfo heeft dit album weinig van doen.

Afgezien van de lyrics is Rising ook niet wezenlijk progressiever dan In Rock.

[quote]PurpleJapan schreef:


Rising is (evenals In Rock) een voorbode van progressive metal, akkoord, maar met symfo heeft dit album weinig van doen.

Afgezien van de lyrics is Rising ook niet wezenlijk progressiever dan In Rock.[/quote

nummers als Tarot Woman en Stargazer vind je met de beste wil nooit op In Rock

Tekstueel wijken beide stukken af van het gebodene op In Rock, maar om nou te stellen dat Rising over de gehele linie ambitieuzere composities bevat; nee.

Rainbow borduurde voort op de muzikale erfenis van Blackmore in Purple, maar verlegde de lyricale koers richting "sword, magic and wizardry".

Daarmee was de band ontegenzeggelijk grensverleggend, evenals haar 'voorganger' dat zes jaar voordien op eigen wijze was.

In Rock heeft nog echt het jamgevoel in zich. Rising is meer sophisticated.

Zoveel hard rock bands waren er niet in 1976. Al snel wordt de sticker klassieker erop geplakt. Vaak terecht en hier al helemaal. Ben het met Nieuwsstad eens dat dit album echte composities bevat ipv verzameling hard gespeelde blues orientated jam sessies. Waarmee ik In Rock teveel typeer , maar het gaat om het punt.

Spontaniteit versus berekening, maar voorzien van dezelfde sophistication, zo luidt mijn eindoordeel.



Er waren plenty hardrock bands in 1976; duizenden, waarschijnlijk ontelbare. Slechts enkelen daarvan - waaronder uiteraard Rainbow - bezitten anno 2013 een échte klassiekerstatus. De overgrote meerderheid van betreffende groepen is afgezien van bij een selecte groep heavy 70's rockers van alle leeftijden, vrijwel volledig uit beeld verdwenen.

Wat een onzin. ACDC, Priest, Motorhead, Thin Lizzy, Van Halen en nog vele, vele meer hebben zich ontwikkeld tot platinum-selling bands. Kan je van de sprookjesrock van Rainbow niet zeggen.

Overigens kent niemand die ik ken, deze band.

Volgens mij moet jij het woordenboek er nog eens bij pakken. Sophistication en spontaniteit gaan absoluut niet samen.

Enkele van de bands die je noemt debuteerden na 1976, anderen waren dat jaar nog geen gevestigde act.

Nog vele, vele meer??? Noem er nog eens 25 dan???



Heb ik gedaan. Maar nog steeds zie ik de contradictie niet.

De bands die jij daar noemt treden nog steeds op waardoor ze nu groter zijn. Maar destijds was Rainbow net zo groot hoor. In 1980 waren ze bijv. hoofdact op het Monsters of Rock festival waar die dag ook bands als Judas Priest en the Scorpions speelden.

Ik wel. In Rock klinkt als een stel spontane rauwe jams die ze zonder al te veel erover na te denken op tape hebben gekwakt. Daar is weinig verfijnds(sophisticated) aan.

De productie van In Rock mag rauw zijn, compositorisch is het verfijnd (sophisticated) in optima forma.

Idem inzake mijn kennissenkring. Kun je nagaan hoe bevoorrecht wij zijn.

Nee is veel spontaner en meer jam achtig dan Rising. Rising heeft verfijndere melodieën.

Rising is verfijnder geproduceerd, waardoor de melodieën gesophisticeerder overkomen. That's it.

@purplefan: duizenden hardrockbands in 1976? Het woord was maar net uitgevonden so to speak. Knappe vent als je er meer dan 100 kunt vinden met een album of ep release tot die tijd. Laat staan het tienvoudige. Zoals je zelf al opmerkte moesten vele bands nog debuteren.

Rising heeft toch veel meer prog elementen dan dat die er ooit zouden zijn bij IN ROCK. Alleen al door dat verschil gaat iedere vergelijking mank.

Nee, het zit hem niet alleen in de productie. Ook als je bijv. kijkt naar de zanglijnen in nummers als Speed King, Bloodsucker of Hard Lovin' Man. Die zijn veel ritmischer, terwijl Dio juist heel melodieus zong. Hetzelfde geldt voor Blackmores gitaarspel. Van korte hakkende riffs ging hij over naar meer melodieus en verfijnd werk.

Doe mij Rising maar! In rock is ook wel goed maar als ik tussen beide moest kiezen wist ik het wel...Ik hoor trouwens absoluut geen 'prog' op Rising. Op In rock dan nog eerder. Al gaat me dat ook te ver om 'prog' te noemen.

Aerosmith, Scorpions, Uriah Heep, Queen, Black Sabbath, Judas Priest, Thin Lizzy, Grand Funk Railroad, KISS, Led Zeppelin, The Who, Golden Earring, Kinks, Motorhead, Slade, The Sweet, Van Halen, Y&T, Whitesnake, Cheap Trick, Rush en de lijst gaat maar door... Allemaal erg goed verkopende en minstens zo interessante hardrock acts als Rainbow, met debuten van veel eerder dan Rainbow.

En in mindere mate ook Budgie, Atomic Rooster, Bad Company, MC5, Vanilla Fudge, Blue Oster Cult etc.

Ik vind Rainbow absoluut een goede band, maar jij stelt dat wat zij deden zo verheven is boven andere bands. Overigens was het debuut van Triumph ook uit 1976 en die waren me toch een partij groot in de 80's...

Je vergeet één van de grootste uit de jaren 70; Status Quo!

Er zijn er zoveel meer die ik vergeten ben. Hawkwind nog bijvoorbeeld.

Als ik de lijst zo zie dan was Rainbow inderdaad de grootste in 1976. Sommige op hun retour, sommige nog in opkomst. Maar ze zijn eventjes later wel ingehaald door vele vele andere bands. Zie dit als mijn persoonlijk mening, dus als je het er niet mee eens bent dan snap ik dat wel.