menu

Rainbow - On Stage (1977)

mijn stem
4,21 (182)
182 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Rock
Label: Polydor

  1. Kill the King (5:32)
  2. Medley: Man on the Silver Mountain / Blues / Starstruck (11:13)
  3. Catch the Rainbow (15:35)
  4. Mistreated (13:03)
  5. Sixteenth Century Greensleeves (7:36)
  6. Still I'm Sad (11:01)
  7. Kill the King * (5:56)
  8. Mistreated [Live in Osaka, 1976] * (12:14)
  9. Sixteenth Century Greensleeves [Live in Osaka, 1976] * (8:23)
  10. Catch the Rainbow [Live in Osaka, 1976] * (18:15)
  11. Medley: Man on the Silver Mountain / Blues / Starstruck * (16:22)
  12. Do You Close Your Eyes * (10:32)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 1:04:00 (2:15:42)
zoeken in:
avatar van BlauweVla
4,0
Mijn kennismaking met de krachtige wat jongensachtige stem van Ronnie James Dio (nou ja "Love Is All" kende ik al wel).
Ik heb altijd het idee gehad dat ze de nummers van het debuut even over wilde doen zoals het had gemoeten. Waarschijnlijk daarom geen "Stargazer". Sommige stukken duren mij veel te lang, wat mij er vaak van weerhoud om dit album helemaal te luisteren. Maar ik denk wel dat dit misschien wel het beste Rainbow album is.

avatar van Bluebird
4,0
Stargazer behoorde wel degelijk tot de setlist maar heeft om nooit echt opgehelderde redenen dit album niet gehaald.

avatar van BlauweVla
4,0
Omdat het net op de studio album verschenen was denk ik dus.

avatar van Bluebird
4,0
Wie weet. Of de liveuitvoering liet te wensen over. Wel weer een Kill The King waar nog geen sterveling van had gehoord tot het op het aanstaande LLRnR zou verschijnen. Handige verkooptruc.

avatar van BlauweVla
4,0
Ja, ik zag op de WDR Rockpalast het concert van Rainbow waar Ronnie het publiek vraagt om het nummer "Long Live Rock 'N' Roll" te ondersteunen, omdat het nog niet helemaal af was

avatar van sq
5,0
sq
wijsneus schreef:


Kijk eens op dit album
Kant 3 : 13 min 01 sec



Ja gewonnen, en ook nog een live album

avatar van sq
5,0
sq
Bluebird schreef:
Wie weet. Of de liveuitvoering liet te wensen over. Wel weer een Kill The King waar nog geen sterveling van had gehoord tot het op het aanstaande LLRnR zou verschijnen. Handige verkooptruc.


Maar ik heb altijd aangenomen dat Kill the King ook echt het openingsnummer is geweest. En dan lijkt me het toch niet meer dan normaal dat je dat - zeker als je dat intro nog meebeschouwt - ook (en als eerste) op de live-registratie zet.

Kán natuurlijk ook dan nog een verkooptruuk zijn, maar ook weer niet zo heel speciaal: het komt natuurlijk wel vaker voor dat artiesten een live-set met een nieuw nummer beginnen.

avatar van Bluebird
4,0
Zeker. En als zodanig had Blackmore zoiets ook helemaal niet nodig. Bij mijn weten bevat geen enkel DP of Rainbow livealbum chronologisch gezien nieuwe nummers dus waarom zou dat dan wel op On Stage moeten... DP concerten hadden meestal de gewoonte met een snelle rocker (Highway Star, Burn, Fireball) af te trappen en aangezien bij Rainbow Tarot Woman niet geschikt genoeg werd bevonden en het bestaande repertoire blijkbaar geen alternatieven bood leende dit nieuwe nummer zich daar perfect voor. Gewoon een try-out volgens mij. Later werd het over-the-rainbow intro opnieuw gebruikt en Kill The King vervangen door Spotlight Kid als openingsnummer. Ook al zo'n rampestamper.

avatar van ricardo
4,0
Ik heb deze en Rising in mijn bezit van Rainbow, en vermaak me er kostelijk mee. Heb aan die 2 albums ook wel genoeg van Rainbow in huis heb ik het idee. Wel jammer dat Stargazer en Tarot Woman niet op dit live album staan. Vooral Tarot Woman had ik weleens in de live vorm willen horen. Vooral het keybord begin van dat nummer, had weleens willen horen hoe ze daar live mee uit de verf zouden zijn gekomen.

avatar van Bluebird
4,0
Zoals al eerder vermeld staat op Live In Germany '76 wel een uitvoering van Stargazer van maar liefst 17 minuten waar de keyboardsolo van Tarot Woman aan voorafgaat met in het nummer zelf een dubbellange gitaarsolo. Oorspronkelijk was de keyboardsolo ook voor Stargazer bedoeld maar is op Rising weer voor het intro van TW gebruikt. Als die je bijzonder boeit is de aanschaf dit album zeer de moeite waard. En naast Rising en On Stage zou ik ook zeker Long Live Rock 'n' Roll erbij nemen ricardo.

avatar van ricardo
4,0
Bluebird schreef:
Oorspronkelijk was de keyboardsolo ook voor Stargazer bedoeld maar is op Rising weer voor het intro van TW gebruikt. Als die je bijzonder boeit is de aanschaf 'dit album' zeer de moeite waard. .
Je bedoeld het live album Live In Germany uit 1976 met 'dit album' zeker?

avatar van Bluebird
4,0
Yep.

avatar van Edwynn
Ik vind dat uitgesponnene juist geweldig. Die 2 Live In Germany's/Munich zijn praktisch dezelfde albums als deze on stage. Maar de kleine ditjes en datjes in de instrumentale stukken maken het albums om lekker in te verdwalen.
En Live in Munich heb ik ook nog op dvd. Een gigantische regenboog bestaande uit gloeilamen boven het podium. En de Teac bandrecorder staat naast het podium mee te draaien. Geweldig.
Overigens heb ik het idee dat Dio op deze On Stage even in moest komen. Ik vind zijn prestatie op Kill The King niet echt om over naar huis te schrijven. Maar verderop wordt dat ruimschoots gecompenseerd met als hoogtepunt Catch The Rainbow.

avatar van Bluebird
4,0
Hee, een Harderwieker. Ben ik geboren en getogen. De dvd Live In Munich heb ik ook, moet um alleen ff onder het stof vandaan halen.

4,5
ricardo schreef:
Wel jammer dat Stargazer en Tarot Woman niet op dit live album staan. Vooral Tarot Woman had ik weleens in de live vorm willen horen.
De heer Blackmore oordeelde dat het live niet goed werkte, dus na een paar keer ging het van de set list af.
Ik ken een bootleg opname van Light in the Black. Geluidskwaliteit is a la zakradio uit het jaar 0, maar oei wat klinkt dat goed. LitB ging er af omdat Cozy Powell nog wel eens met bloedende handen van het podium ging.

avatar van vielip
2,5
BlauweVla schreef:
Sommige stukken duren mij veel te lang, wat mij er vaak van weerhoud om dit album helemaal te luisteren.


Dat is dus ook mijn 'probleem' met dit album. Niet alleen dit album overigens. Meerdere live albums van jaren 70 giganten hebben dit euvel en zullen daardoor van mij nooit echt de volle mep krijgen. Maar dat terzijde.

avatar van rudiger
vielip schreef:
(quote)


Dat is dus ook mijn 'probleem' met dit album. Niet alleen dit album overigens. Meerdere live albums van jaren 70 giganten hebben dit euvel en zullen daardoor van mij nooit echt de volle mep krijgen. Maar dat terzijde.


Dat was in de jaren 70 vrij normaal om lange nummers te maken en vooral live on stage .
Kijk maar naar Golden Earring , Pink Floyd , Deep Purple en Led Zep .
Vind dat geen belemmering om de volle mep te geven .

avatar van vielip
2,5
Die bands bedoelde ik inderdaad en ja, dat is voor mij dus wel een belemmering om de volle mep te geven. Al dat geimproviseer irriteert me mateloos in de meeste gevallen. Maar goed, een andere uitleg kan zijn dat het muzikaal vakmanschap is

avatar van rudiger
vielip schreef:
Die bands bedoelde ik inderdaad en ja, dat is voor mij dus wel een belemmering om de volle mep te geven. Al dat geimproviseer irriteert me mateloos in de meeste gevallen. Maar goed, een andere uitleg kan zijn dat het muzikaal vakmanschap is


Ja ieder zn smaak natuurlijk maar ik houd juist van dat geimproviseer en daar zijn live albums uitermate geschikt voor .

avatar van Edwynn
Van die lange stukken kan ik geen genoeg krijgen. Heel sfeervol allemaal. Bijna magisch. In dat improviseren was Blackmore dan ook behoorlijk bedreven. Dat zien we tegenwoordig weinig terug op live rockalbums. Zo goed mogelijk de albumversie naspelen, is de nieuwe standaard.

Kill The King verloopt nog wat roestig, ook Dio is daar nog niet in zijn beste doen, maar daarna is het genieten geblazen.

Bij Mistreated mis ik overigens wel de stem van Coverdale. Dio heeft niet de stem voor een blueswerk als deze.

avatar van vielip
2,5
Edwynn schreef:

Bij Mistreated mis ik overigens wel de stem van Coverdale. Dio heeft niet de stem voor een blueswerk als deze.


Mee eens! Minst geslaagde nummer op dit album vind ik.

avatar van glenn53
4,5
Ja maar wanneer Coverdale dit nummer bij Whitesnake zingt dan mis ik Glenn Hughes in die tussenstukken.

avatar van Edwynn
En dan mis je ook weer Blackmore op de gitaar. Hoewel ik de versie op Live In The Heart Of The City echt gaaf vind, gaat er niets boven de diverse versies van Deep Purple.

avatar van De buurman
4,0
Bij vlagen is dit een uitstekend album. Blackmore, Dio en Powell behoren natuurlijk tot de eredivisie van de hardrock. Kill The King is een geweldige energieke opener en deze versie van Man On The Silver Mountain doet de gezapige studioversie compleet vergeten. Maar dat eindeloze gepiel van Blackmore, met zijn volumeknop bijna dicht, haalt alle vaart eruit. Sound is wel OK, het album heeft veel sfeer, maar het had wat puntiger gemogen. Tarot Woman of Light In The Black hadden echt wat toegevoegd.

avatar van chevy93
4,0
Hoewel het (uiteraard) nooit zo goed zal worden als bij Deep Purple, is het toch wel een hele geslaagde poging. Gisteren weer eens beluisterd en het is echt een goede plaat.

Ik vind het echter wel meer Led Zeppelin met wat Deep Purple erbij dan andersom.

avatar van wizard
4,0
Led Zeppelin?

Dat heb ik echt nog nooit in Rainbow gehoord., dus ik ben wel benieuwd welke overeenkomsten jij hoort.
Volgens mijn zijn de inspiratiebronnen van beide bands verschillend. Blackmore speelt hardrock met klassieke invloeden, Jimmy Page is volgens mij meer geworteld in bluesrock. De zangers (in het geval van Rainbow bedoel ik Dio) van beide bands hebben een onvergelijkbaar stemgeluid, de rol van de toetsen is anders, en volgens mij hebben Bonham en Powell ook weinig gemeen.

Ik vind beide bands echt niet op elkaar lijken...maar ik ben benieuwd waarom jij dat wel vindt...

en waar deep purple ook meuk kan afleveren heeft dit album imo alles

alle muzikanten in topvorm , dio op de taart

avatar van chevy93
4,0
Elke band kan meuk afleveren. Ontrechte vergelijking. Als je de Deep Purple-vergelijking wilt trekken, trek je die met Made In Japan. En dan is het toch opeens een heel ander verhaal.

avatar van chevy93
4,0
wizard schreef:
Ik vind beide bands echt niet op elkaar lijken...maar ik ben benieuwd waarom jij dat wel vindt...
Deep Purple is meer hardrock en echt uptempo. On Stage bevat veel uitgesponnen, rustige stukken. Iets wat Deep Purple nagenoeg nooit deed.

De Medley bijvoorbeeld:
Man on the Silver Mountain zou zo op Led Zeppelin IV kunnen staan.
Blues is net een variatie op Since I've Been Loving You.
Starstruck is wat meer Deep Purple met het orgel, maar nadat ze even stoppen met spelen is het eerder Led Zeppelin.

wizard schreef:
De zangers (in het geval van Rainbow bedoel ik Dio) van beide bands hebben een onvergelijkbaar stemgeluid,
Plant heeft een uniek stemgeluid en er is niemand die hetzelfde geluid produceert als hij. Maar qua tempo en entourage lijken ze heel erg op elkaar.

avatar van De buurman
4,0
chevy93 schreef:
Plant heeft een uniek stemgeluid en er is niemand die hetzelfde geluid produceert als hij. Maar qua tempo en entourage lijken ze heel erg op elkaar.


Ik vind Dio een totaal andere zanger dan Robert Plant. Om maar een voorbeeld te noemen: Plant was zijn stem al voor zijn 30e ongeveer kwijt, Dio bleef de sterren van de hemel zingen tot zijn 67e.

wizard schreef:
... en volgens mij hebben Bonham en Powell ook weinig gemeen....


Dat juist wel. Volgens mij had Cozy Powell in theorie prima John Bonham kunnen vervangen, na 1980. Veel power, weinig subtiliteit. Hij kon het in ieder geval al goed met Plant vinden, getuige deze video:

YouTube - Robert Plant and Cozy Powell on Tiswas (1981)

Gast
geplaatst: vandaag om 16:31 uur

geplaatst: vandaag om 16:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.