menu

Rainbow - On Stage (1977)

mijn stem
4,21 (194)
194 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Polydor

  1. Kill the King (5:32)
  2. Medley: Man on the Silver Mountain / Blues / Starstruck (11:13)
  3. Catch the Rainbow (15:35)
  4. Mistreated (13:03)
  5. Sixteenth Century Greensleeves (7:36)
  6. Still I'm Sad (11:01)
  7. Kill the King * (5:56)
  8. Mistreated [Live in Osaka, 1976] * (12:14)
  9. Sixteenth Century Greensleeves [Live in Osaka, 1976] * (8:23)
  10. Catch the Rainbow [Live in Osaka, 1976] * (18:15)
  11. Medley: Man on the Silver Mountain / Blues / Starstruck * (16:22)
  12. Do You Close Your Eyes * (10:32)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 1:04:00 (2:15:42)
zoeken in:
avatar van Edwynn
Ik vind Rainbow nauwelijks te vergelijken met Zeppelin. Rainbow is veel meer op hardrock gericht en Zeppelin had veel meer pure blues en folky elementen.
De overeenkomst met Purple zit hem natuurlijk in Blackmore en zijn wens om klassieke dingen in de stevige harde rock te proppen.

chevy93 schreef:
Deep Purple is meer hardrock en echt uptempo. On Stage bevat veel uitgesponnen, rustige stukken. Iets wat Deep Purple nagenoeg nooit deed.


Tja als ik Made In Japan, Made In Europe, California Jam, Last concerts in.. etcetera hoor, hoor ik wel degelijk een band die nummers to the max aan het uitspinnen is.
Maar de vraag is of dat een terechte vergelijking is. Vrijwel elke rock en funkband deden dit soort dingen op het podium.

avatar van ricardo
4,0
Ik vind trouwens Led Zeppelin totaal niet te vergelijken met Rainbow. Tis net wat Edwynn zegt, Rainbow is veel meer hardrock georienteerd, en Zeppelin heeft veel meer folky en blues invloeden.

En dit vergelijken met Led Zep gaat mij ook te ver, want je had in de jaren 70 zoveel bands die lange uitgesponnen medleys maakten.

Wat wel waar is dat Led Zep en Deep Purple de hardrock natuurlijk echt op de kaart gezet hebben, gevolgd door Rainbow, Black Sabbath en Judas Priest, en nog iets later AC/DC en Kiss natuurlijk. Maar bands die je niet met elkaar vergelijken mag, want ze hebben allemaal hun sterke en minder sterke punten natuurlijk.

avatar van ricardo
4,0
Deze en Rising zijn de enigste 2 Rainbow albums die ik in bezit heb, en draai Rising een stuk sneller af dan deze. Dit is een album waar je lekker voor moet gaan zitten en de tijd voor moet gaan nemen. Rising is een mooi auto album die er tussendoor altijd wel ingaat, en wat toegangkelijker is naar mijn mening.

avatar van chevy93
4,0
ricardo schreef:
Ik vind trouwens Led Zeppelin totaal niet te vergelijken met Rainbow. Tis net wat Edwynn zegt, Rainbow is veel meer hardrock georienteerd, en Zeppelin heeft veel meer folky en blues invloeden.
En dit vergelijken met Led Zep gaat mij ook te ver, want je had in de jaren 70 zoveel bands die lange uitgesponnen medleys maakten.
Fijn, jij hoort het blijkbaar niet, ik wel. Ik trek ook geen vergelijking tussen Rainbow en Led Zeppelin, maar dit album en de manier waarop Led Zeppelin muziek maakte.

ricardo schreef:
En dit vergelijken met Led Zep gaat mij ook te ver, want je had in de jaren 70 zoveel bands die lange uitgesponnen medleys maakten.
Ik trek toch ook geen vergelijking OMDAT er een medley is, maar vanwege de INHOUD van de medley.

4,5
Edwynn schreef:
Bij Mistreated mis ik overigens wel de stem van Coverdale. Dio heeft niet de stem voor een blueswerk als deze.

Dat heb ik ook hééél lang gedacht. Probeer de versie van Live in München eens. Die doet me de stem van Coverdale vergeten, totdat ik Made in Europe opzet uiteraard.

wizard schreef:
Volgens mijn zijn de inspiratiebronnen van beide bands verschillend.

Hoewel je de verschillen correct benoemt vergeet je volgens mij de overeenkomsten. Blackmore heeft wel degelijk blues gespeeld. Strange kind of Woman en Lazy zijn daarvan de beste voorbeelden voor wat betreft Deep Purple. De Man on the Silver Mountain medley bevat ook blues. Een stukje daarvan is te horen aan het einde van You fool no One, versie Made in Europe. Dan zijn er mensen die Mistreated vergelijken met Since I've been lovin' you; qua stemming bedoel ik, niet omdat ze op elkaar lijken.
Ook de oosterse invloed hebben Page en Blackmore met elkaar gemeen. Page kwam met Kashmir; Blackmore met Stargazer, Gates of Babylon en vooral Perfect Stranger.
En inderdaad is Powell goed vergelijkbaar met Bonham. Misschien omdat ik ouder word krijg ik steeds meer waardering voor Paice. Het zou zomaar kunnen dat die een groot verschil uitmaakte tussen Deep Purple en de rest.
Zie dit als aanvulling, niet als een poging tot tegenspreken.

avatar van Edwynn
M.Nieuweboer schreef:
, totdat ik Made in Europe opzet uiteraard.



Voor mij is dat de ultieme Mistreated versie.

avatar van goldendream
Raar dat een concert uit de Risingtour geen nummers uit dit album bevat, behalve een stukje van Starstruck.

avatar van Edwynn
Ik geloof dat er ook vinyluitgaven zijn die Starstruck als aparte track hebben.

Tijdens de tour was Do You Close Your Eyes de vaste afluiter. Stargazer werd ook wel gespeeld.

Wellicht is het interessant voor je om deze, deze of deze eens te checken. Die dekken de lading van die tour net iets meer in mijn beleving

avatar van BlauweVla
4,0
goldendream schreef:
Raar dat een concert uit de Risingtour geen nummers uit dit album bevat, behalve een stukje van Starstruck.

Ik heb altijd het idee gehad dat ze met "On Stage" voornamelijk het debuut album nog es (vet) over wilde doen, in de nieuwe line up, maar ik kan er naast zitten.

avatar van No Surrender
4,0
Heerlijk live album van Rainbow, met als hoogtepunt Catch the Rainbow. Heerlijke stem heeft Dio ook. Jammer dat Stargazer niet op dit album staat, is mijn favoriete Rainbow nummer. Tarot Woman had er ook wel opgemogen. Voor de rest natuurlijk een geweldige live plaat.

4,5
No Surrender schreef:
Tarot Woman had er ook wel opgemogen.

Van mij ook, maar ik heb ergens gelezen dat het niet zo goed werkte op het podium. Mijn grote wens is een gedegen live versie van Light in the Black. Ik heb een paar bootlegs gehoord. Verschrikkelijke geluidskwaliteit, maar oh oh oh wat is het spel goed.

avatar van crosskip
3,5
Vandaag deze op vinyl gescoord, Kill the King knalt hier intussen uit de speakers. Wat een geniale liveplaat is dit toch!

avatar van Dream Theater
5,0
Ben op dit moment even in de Rainbow Revival Mood om het zomaar te zeggen. Geweldig live optreden met een van de beste rockzangers allertijden Ronnie James Dio en de maestro himself op de gitaar Ritchie Blackmore. Alleen maar topnummers op deze plaat. Kill the King opent verpletterend, Catch the Rainbow is zoooooo mooi en Still I`m Sad beluister je met open mond! De rest is ook topklasse!

avatar van Broem
5,0
Ook een van mijn toppers uit het genre. Onlangs de vinyl versie weer eens van zolder gehaald. Dit naar aanleiding van een mooie DP box die ik binnen kreeg. Kon het niet nalaten om de Rainbow uitvoering van Mistreated ook te luisteren. Going back in time. Alles op dit album is geweldig. Hardrock zoals het hoort. Still I'm Sad dat dit alweer ruim 30 jaar oud is.

avatar van jailhouserocker1
5,0
Dit is idd een van de beste live albums uit de jaren 70, samen met Strangers, Unleashed enz. Wat een geweldige band was dit toch, ongelofelijk. Betere zijn er in mijn ogen niet geweest en zullen er ook nooit meer komen Jammer dat Blackmore zo'n egotripper was die geen persoonlijkheid naast zich dulde anders hadden we nog vele en vele jaren van deze topsamenstelling kunnen genieten. Maar......van de andere kant gezien: dan hadden we weer niet die geweldige Sabbath albums gehad. Blijkt dus maar weer dat elk nadeel zijn voordeel heeft!! Bewezen is hier maar weer eens dat Dio de beste hardrockzanger aller tijden is en Blackmore de beste hardrockgitarist.

avatar van vielip
2,5
Bewezen wordt dat uiteraard nergens

avatar van ricardo
4,0
De jaren 70 is natuurlijk het live album decennium bij uitstek geweest.

Dat word echt door meerdere bands bewezen.

Dit album is daar zeker geen uitzondering op.


avatar van viking1
5,0
Erg goed live album van rainbow,heb de geremasterde uitvoering.
Heb alle cd's van rainbow ,prachtige set list.
Wat kon die ronnie james zingen wat n strot.
Een van mijn favoriete rock bands.
En wat is man on the silver mountain een geweldig nummer.

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
Mistreated vind ik niet echt een nummer voor Dio, dan gaat de voorkeur uit naar Whitesnake - Live...in the Heart of the City, Coverdale zonder Blackmore. (Ritchie zelf heeft ook wel eens meer pit in Mistreated gegooid dan op On Stage, moet u Deep Purple - Live in London horen.)
Jammer dat er geen drumsolo in Still I'm Sad zit maar verder een meesterlijke uitvoering.
Geniaal dat Catch the Rainbow een kwartier duurt, al stelt Ritchie Blackmore je geduld soms op de proef met zijn gepiel, zo ook het intro van Sixteenth Century Greensleeves en wat heerlijk als hij dan in één keer voluit die akkoorden speelt. Kill the King speelden ze dus al lang voordat het in de studio opgenomen werd en met Man on the Silver Mountain is het beste als laatste bewaard. Dat stukje blues komt voort uit de improvisatie van You Fool no One, uit zijn dagen met Deep Purple. Hier heeft hij dat verder ontwikkelt en soleert kostelijk tegen Tony Carey op. Het album heeft ook een prachtig geluid.

avatar van Edwynn
Met je eerste zin ben ik het volledig eens. Dio was niet bij machte om de juiste emotie in een bluessong als Mistreated te leggen. Hij is meer van de plechtige en stemmige declamaties enzo.
Catch The Rainbow daarentegen heeft bijvoorbeeld weer iets mystieks hetgeen Dio weer als geen ander wist te bewerkstelligen met zijn stem.

sugartummy
mijn voormalige drum-leraar (student conservatorium) vond deze versie van kill the king echt geweldig. ik heb geen speciale voorkeur voor mistreated (ken 3 versies). natuurlijk zijn de 4 nummers superieur aan die op het debuut album. vooral still i'm sad is beduidend beter. ik luister liever hiernaar dan naar made in japan (ook al is die ook fantastisch). is hier naderhand nog veel aan gesleuteld?

avatar van BlauweVla
4,0
Het schijnt wel her der wat plakwerk te zijn van verschillende concerten van deze tour (dat hebben "Made in Japan" en vooral "Made in Europe" van Deep Purple ook), maar dat is geen schande. In een interview met Dio van rond 1994(?) verteld hij over "On Stage" and Black Sabbath's "Live Evil", die waren wat hem betreft het tegenovergestelde van elkaar qua aanpak. Iets van dat "On Stage" een live plaat was die je opneemt en op plaat zet. In de studio denk ik niet dat er veel aan gedaan is. Volgens het boek Rainbow Rising is de CD een stuk vetter als de originele LP...

avatar van da dude
5,0
YES! Eindelijk! Voor de liefhebbers: de expanded edition van dit album is uit, met een tweede disk met daarop nummers die uit de opnames van de Japanse tour zijn gepakt. Oké, niet echt onmisbaar voor de gemiddelde luisteraar, maar voor de liefhebber die er na al die andere live releases nog steeds geen genoeg van krijgt een meer dan welkome aanvulling.

Afkomstig uit de archieven van Deep Purple las ik ergens, dus wie weet kunnen we in de toekomst nog meer verwachten. Ik zeg: bring it on!

4,5
Een van de beste live registraties die ik gehoord heb, op made in japan na.

avatar van AstroRocker
4,5
Wat mij betreft staat deze release op hetzelfde niveau als Deep Purple's Made in Japan.
Het album opend brilliant met Kill the King, een uptempo nummer. Het eerste hoogtepunt is wel Catch te Rainbow. Het zeer rustige intro met draarbij de fraaie zang van ome Dio. Rond 4:25 is er dan even de tempo versnelling, weer een fraai rustig gedeelte om die langzaam opbouwd nar een climax" beginnend rond 6:10. En natuurlijk het heerlijke gesoleer van Ritchie Blackmore. Dat blijft echt een klasse apart. Erg fraai is het ook rond 9:40 als heer Powell spetterend invalt na een rustige passage.
Sixteen Century Greensleeves is ook al zo'n fraai nummer met een rustig intro. Still I'm Sad ook al zo'n heerlijk uitgesponnen nummer.
Het enige minpunt is dat Stargazer er niet opstaat. Maar daar hebben we Rainbow - Live in Germany 1977 voor . Dit album geef ik 4,5 sterren.
Overigens heb ik dit album ooit als lp gehad en was ik altijd erg gefascineerd door de fraaie hoes en foto's aan de binnenkant. Erg gaaf gedaan.

Lazarus Stone
Dio was knap wrokkig dat hij nooit de eer kreeg die hij verdiende, bij deze dan, wat mij betreft de beste rockzanger ooit.
Still I'm Sad.

avatar van De buurman
4,0
Volgens mij kreeg Dio wel degelijk de eer die hij verdiende. Volgens mij was hij daar ook helemaal niet "wrokkig" over. Zo'n beetje iedere hardrocker ter wereld vond hem de beste zanger, toch?

avatar van Edwynn
De beweringen komen weer als los zand uit de lucht vallen inderdaad. Dio heeft gedurende zijn leven en dood van vriend en vijand alle egards mogen ontvangen.
Enkel bij dat hitje van Roger Glover stond hij niet in de credits. En dan was er nog dat akkefietje rondom het Live Evil album van Black Sabbath. Maar dat is allemaal uitgepraat en opgelost. Nog voordat hij stierf.

avatar van BlauweVla
4,0
Er was dan nog wel "Live in Germany" waar Ritchie op de hoes staat, zonder zanger, tot ongenoegen van RJD en verzamelaars waar hetzelfde gebeurde. Maar al met al heeft Dio dat zelf ook mijn zijn live albums gedaan...

avatar van De buurman
4,0
Zelfs op het label van Rising heet de band nog Blackmore's Rainbow. Het was Dio toen hij met Blackmore ging werken heus wel duidelijk wiens bandje het was.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:57 uur

geplaatst: vandaag om 10:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.