Jeff Buckley - Grace (1994)

Ik vind alleen Hellelujah mooi

So Real zorgt bij mij voor kippenvel, evanals Grace, uiteraard.

Off topic bericht verwijderd

Punt teruggegeven. Het venijn zit hem in dit album echt in zijn staart, corpus christi en so real zijn te mooi gedaan om onbeloond te laten. Mijn moeder is trouwens gek op deze plaat.

Wat een prachtig intiem en gevoelig album is dit eigenlijk. Ik heb hem nu even opstaan, maar het klinkt gewoon erg goed. Ik beluister hem niet veel, maar geniet er steeds van als ik hem eens afspeel. Hallelujah hoor je zo nu en dan op de radio nog wel eens, of in een film of soapserie word dat nummer bij begrafenissen nog weleens gedraaid.

Fantastisch nummer hallelujah, en 1 van de beste nummers die mij zo enorm raken die ik ooit gehoord heb. Dat nummer steekt voor mij met kop en schouders boven de rest uit.

goed album.

moest er aanvankelijk wel wat aan wennen, nog steeds eigenlijk.

voor nu 4*

Het mocht niet baten, mijn 5 sterren geven hem geen 1 honderdste punt extra.

Natuurlijk is er al heel erg veel gezegd en geschreven over deze fabelachtige cd. Daarom zal ik mij beperken!

Buckley is voor mij met Grace de belichaming van heden en verleden, de man die met zijn muziek de tijd uitschakelde en rock bracht die nieuw was maar eigenlijk ook al uitgevonden. De roots van zijn muziek was ouder dan hijzelf terwijl hij op geen enkel moment ouderwets klonk.

Met zijn jonge leeftijd (28) dichtte hij veelbelovend het gat in de tijd, alsof hij een rol speelde in Dr. Who.

Grace was zijn Tardis, een bonte aaneenschakeling van geweldige rocksongs, geen zee te hoog. Prachtig gezongen en gespeeld. Electronisch en akoestisch. Pure rock en tedere ballads. De plaat heeft de zeldzame eigenschap er verslaafd aan te kunnen raken, na afloop wil je hem nog een keer opzetten in plaats te kiezen voor iets anders.

Van alle fraais kies ik voor Dream brother als aller mooiste. De cd zal ongetwijfeld over 40 jaar nog steeds als onverwoestbare klassieker te boek staan.

fans van jeff buckley, zoals ik moeten ook is naar Rocco Deluca "mercy" luisteren, erg mooi en net zo goed gezongen!! (nouja bijn a net zo goed dan)

Rocco DeLuca & The Burden - Mercy (2009)

zeer sterk album van jeff met een ongelooflijk mooi ' hallelujah ' één van de beste songs aller tijden , geschreven en gebracht door leonard cohen , ook john cale heet er een prachtige cover van gemaakt , spijtijg dat we nu hier op de radio en ook tv doodgekletst worden door de verkrachting van dit o zo mooie lied door nathalia en die gabriel rios , triestig !

^Akkoord, dat nummer hebben echt al te veel mensen gecoverd. Ik vind Jeff's versie ook de beste, daar kunnen al die andere covers niet aan tippen. Alsof er geen andere emotionele nummers zijn die al die commerciële artiesten kunnen imiteren.

guardian , ok , het spijtigste is dat deze ''' talenten ''' geen eigen nummers meer kunnen maken en daardoor ' wereldnummers ' hopeloos verknoeien , dat is zeker niet de eerste maal ik denk nu aan het prachtige ' life on mars ' van bowie , behoorlijk de keel omgedraaid door die ellendige jasper steverlink of zoiets , amai , iemand zou dit moeten stoppen !!!!!

Lover You Should Have Come Over is voor mij hier de ware topper.

Prachtige CD, soms ietwat saai voor mij wat waarschijnlijk niet zo is. dit album is zo afwisselend, van Hallelujah tot Eternal Life.

Maar 1 nummer steekt er bovenuit: Grace, ik vind dat, met bijna zekerheid, het mooiste nummer ooit, en vooral het refrein en rond minuut 3,5 als Jeff hoog gaat zingen. Zelfs ooit moeten huilen bij dit nummer wat ik eigenlijk nooit heb.....

prachtig..

Ik vind dit zo'n enorm overschat plaatje. Daarmee zeg ik niet slecht, want er staan een paar hele mooie nummers op, waarvan last goodbye en Lilac wine er wel bovenuit steken. Zijn stem is mooi, maar zo de hemel in prijzen, daar begrijp ik niets van..!! Hallelujah van Cohen is veel mooier en doorleefder, daarmee vergeleken valt Hallelujah van Buckley echt in het niets.

Dat je hem overschat vind kan ik nog wel in komen, maar dat Buckley z'n versie in het niet valt gaat ook weer iets te ver. Leonard Cohen heeft zelf ooit gezegd dat hij de versie van Jeff Buckley beter vond dan z'n eigen versie.

Eerste keer beluisterd daarnet: echt mooi. Heel mooie songs, en ik ben er zeker van dat hel album na nog enkele luisterbeurten me nog beter zal bevallen.

Ik hou het nu op 4*, maar hier is het laatste nog niet over gezegd!

Het album is prima, maar niet constant genoeg voor vijf sterren in mijn ogen, maar.... (deze uitvoering van) Hallelujah vind ik het op 1 na mooiste nummer aller tijden

Jeff Buckley had een bijzondere stem, was een verdienstelijk zanger en een uitstekend vertolker. Als songwriter zou hij misschien niet sterk genoeg gebleken zijn om te blijven verrassen. Maar wat hij op Grace liet horen is hoedanook de moeite. Dat was het al voor hij in de Mississippi ging zwemmen.

Heel persoonlijk album. We horen veel gemoedstoestanden/stemmingswisselingen in één nummer.

Ook voor mij geldt, hallelujah is mooi, rest kan mij niet echt bekoren

Ik vind Hallelujah juist 1 van de juiste nummers.

En ook een pluim trouwens naar de drummer Matt Johnson want de drums vind ik ook wel perfect passen! _0_ dream Brother is trouwens mijn nieuwe favoriet met Grace, echt prachtig ook!

Vreemd hoe je oordeel over een album kan veranderen.. De eerste keer dat ik dit album een aantal jaar geleden luisterde vond ik het niks. Een aantal maanden later vond ik het geweldig en het heeft zelfs lange tijd op nummer 1 in mijn top 10 gestaan. Op dit moment kom ik echter niet meer verder dan 4*, het boeit me gewoon niet meer zo. Vreemd, vreemd, vreemd .

Net nog eens het titelnummer beluisterd; wat een hemeltergend sterk werkje blijft het toch! Ik vind hem nu zelfs beter dan Hallelujah, die lange tijd met kop en schouders boven de rest stond. De opbouw in Grace is perfect en om de climax te beschrijven schiet het woord "adembenemend" tekort. Ik verwijs ook even terug naar deze, die op de vorige pagina was terechtgekomen:
Die moet iedereen gewoon gezien hebben!

Songs from the siren.

Dat kwam in mij op bij de eerste twee luisterbeurten.

Muziek die op en neer deint als de branding, de golfslag.
En dan die stem van de zoon van ... het kan geen toeval zijn.

Mooi omschreven. Ik voel dat ook wel zo. De muziek klinkt heel spontaan en ongedwongen. Als de natuur...

Toch eens reageren op dit album... Ik vind het een fantastisch meesterwerk, maar wel met een gigantisch nadeel. Als je, zoals ik, naar deze cd ( 3 jaar geleden ) met een gebroken hart gaat luisteren dan doordrenkt de muziek, Buckley's stem ( en zeker de teksten ) je lijf. Een nummer als " Last Goodbey " scheurt dan echt door je ziel heen. Heb er echt een tijd niet naar kunnen luisteren omdat ik wist dat dan er weer herinneringen naar boven zouden komen.

Oh, wat had ik een hekel aan Grace..

Kan nu weer lekker luisteren, maar dit is nou echt een album wat een mens tot op het bot kan raken...

Dat zegt toch wel wat over de status van deze plaat . Buckley had gewoon die klasse om emotie over te brengen .
Evenals als zijn betreurde vader een groots vocalist .

Helemaal mee eens! Die gast van 'n Lisa Loïs heeft ook behoorlijk meegedaan aan deze massale verkrachting.. Zonde, want hierdoor wordt 't voor mijn gevoel steeds meer een commercieel nummer, terwijl de versie van Jeff zó prachtig is, en die van Leonard Cohen ook briljant is.. Helaas, helaas...

Overigens, de cover van Lilac Wine vind ik ook erg geslaagd, prachtige versie! Waar ik de versie van Nina Simone soms iets te vlak (sorry voor de nina simone fans) en te platjes vind, is deze versie van Jeff Buckley vol met gevoel.

Daarnaast ook liedjes als Lover, You Should Have Come Over en Dream Brother ook erg goed. Corpus Christi Carol heeft bij mij even moeten wennen, maar nu is het ook een mooi nummer dat me elke keer weer precies goed weet te raken!

Alleen 't hardere liedje Eternal Life is voor mij 't lelijke eendje, verder een fántastisch album.

Een waar meesterwerk, ooit begonnen met Hallelujah, geen andere mooie liedjes op het album, toen weer geluisterd naar Hallelujah, geen mooie liedjes op het album, toen nog maar een laatste keer geluisterd naar Hallelujah, en daar kwamen Grace en Last Goodbye bij, totdat alles nu bij elkaar valt, en wat een geweldig mooi album is dit toch

In de tijd dat dit album uitkwam vond ik zijn manier van zingen maar irritant, en de nummers te complex...

Maar ja, je wordt ouder en wijzer zeggen ze Ik heb het album inmiddels binnen, en ga er eens lekker voor zitten. Beter laat dan nooit....