Spinvis - Trein Vuur Dageraad (2017)

Onwaarschijnlijk goed. Vijf ballen!

Nachtwinkel = Lotus Europa

Ik hoop niet dat je daar drie luisterbeurten voor nodig had.

Zeker niet. Doen we er nog één: 'Loop der Dingen' = voorstudie van 'Overvecht'

'Hij danst' doet me ergens wat denken aan 'Eugene' van Sufjan Stevens. Even vrij geassocieerd.

Er staan prima kleinkunst en popnummers op dit album, maar ik snap de hoge scores niet helemaal. Ik ben nooit een groot Spinvis fan geweest, maar vind dat op Justine Keller bijvoorbeeld mooiere nummers staan. Zeker geen slecht album though.

godverdikkeme, wat prachtig was mijn eerste luisterbeurt, vooral Stefan & Lisette, De Kleine Symfonie en Trein Vuur Dageraad zijn meteen om van te huilen zo mooi.
wel altijd jammer dat die eerste twee singles al zijn uitgebracht (en dat ik het niet kon laten ze al te beluisteren) alhoewel ze heel goed in het album geplaatst zijn.

Stefan & Lisette.....

Ach, zo gaat wel vaker bij dit soort albums: men heeft er lang naar uitgekeken en de echte liefhebbers stemmen als eerst, en bovendien vanuit hun eerste enthousiasme. Het gemiddelde zal de komende weken wel een aardig stukje gaan zakken. Mijn eerste indruk is overigens vrij positief. Mijn stem volgt over een paar dagen.

Vrijdag 7 april, Oude Luxor Theater in Rotterdam. Vol verwachting zit het publiek klaar voor het optreden van Spinvis. Niks cluboptreden, maar luxe in het pluche. Een omgeving waar Spinvis ook prima past.
De spanning was net even wat groter, omdat er veel nieuwe nummers gespeeld zouden gaan worden van het dan nog niet uitgebrachte nieuwe album Trein Vuur Dageraad.

Een aparte titel die Spinvis ook toelichtte met als conclusie dat het eigenlijk niet eens iets betekende maar dat hij drie woorden op rij zo mooi vond.

Opener Ergens Toen was ook de opening van een schitterende avond. De oude nummers kregen een compleet ander arrangement en de nieuwe nummers wisten me gelijk te grijpen. Ik herkende ze dan ook onmiddellijk toen ik ze voor het eerst hoorde in de studioversie. Eigenlijk vond ik juist die nummers de mooiste dit optreden.

Het zegt al genoeg over hoe dit album wel eens zou kunnen gaan binnenkomen. Heel goed dus. Er ligt een soort kalme deken over de veertien nummers met hier en daar een wat frivoler uitstapje (Dageraadplein).
Iets minder knutselfrutsel en een logische voortgaande lijn ten opzichte van voorganger Tot Ziens, Justine Keller, die tot nu toe mijn favoriet was.

Daar kan Trein Vuur Dageraad zeker wat aan gaan doen, maar zoiets vraagt tijd. En tijd genoeg voor deze puike plaat.
Het optreden is nu nog sterker verbonden met deze plaat. Normaal vind ik het altijd wat jammer als zo'n beetje alle nummers van een concert nog niet bekend zijn, maar nu komen ze juist extra sterk binnen en is de beleving van dit album net even in een ander daglicht komen te staan.

Overigens mag celliste Saartje Van Camp ook niet onbenoemd blijven. In de band valt ze al op, maar op dit album krijgt ze toch een prachtige hoofdrol toebedeeld en terecht.
En voor wat betreft het hoogtepunt van dit album: het titelnummer. Bezorgde me in het theater torenhoog kippenvel en doet dat nu weer.

Trein Vuur Dageraad is een juweeltje, en juweeltjes moeten we koesteren. Bij deze......

Het debuut heeft een Lo-Fi sound en bevat een hoop liedjes die met lijm, papier en een schaar in elkaar zijn gezet. Je kon de kartelrandjes bij wijze van horen. Het had zeker zijn charme dat piep en kraakwerk maar het zou niet meer van deze tijd zijn. De tijden van het geweldige debuut liggen ver achter ons. Is dit erg?

Nee absoluut niet!! De man heeft zich ontwikkeld en dat uit zich vooral in de prachtige melodieën op dit rijk georkestreerde album. De fluister zang kenden we inmiddels wel maar het lijkt meer dan ooit zijn plek te hebben gevonden.

Hij wilde eigenlijk een kale elektronische plaat maken maar daar bleken zijn kwaliteiten niet in volle bloei te komen. Zijn wij even blij dat het niet zo'n geforceerd experimenteel album zoals the Age of Adz van Sufjan Stevens is geworden. Zo'n album waarbij de experimentele drijfveer boven het maken van goede liedjes wordt verheven.

Ik denk dat dit de Spinvis is die ik het liefst hoor en hij op deze manier ook het best tot zijn recht komt. Echte pure schoonheid komt van binnen en dat is te horen. Zo'n nummer als Tienduizend Zwaluwen. Man wat fantastisch mooi.

Zou zo maar eens mijn favoriete Spinvis album kunnen worden.

Shit, ik vind deze nog een beetje lastig. Veel is voor mij een beetje 'serieus', bij Spinvis kom ik voor het speelse, de gekke teksten over experimentele instrumentatie, waar de diepgang steeds zo'n beetje half doorheen komt en in kleine dingen zit. Liedjes als Ik wil alleen maar zwemmen, Heel goed nieuws en Koning alcohol. Dit album neemt zichzelf een beetje serieus, en dat vind ik moeilijk, ik vind het dan al snel cheesy. Echt mijn probleem, vrees ik. Ik blijf het zeker nog proberen, wie weet komt het nog .

Ik had dezelfde ervaring als aERodynamIC.
Vorige week vrijdag zag ik Spinvis in Zwolle en de nieuwe nummers sloegen in als een bom. Met het refrein van 'Trein Vuur Dageraad' als een mantra in mijn hoofd ging ik naar huis de volgende dag Spinvis weer live te zien spelen in de Concerto van Amsterdam. Daar toen 'Trein Vuur Dageraad' als verzoeknummer aangevraagd, die ze toen vervolgens ook speelden.
Toen als klap op de vuurpeil werd het album onverwachts al verkocht. Die had ik al op de site besteld, maar gelukkig was ik met een vriendin die 'm wilde aanschaffen, waardoor ik alsnog dezelfde dag van de mp3'tjes kon genieten.
Een geweldige totaalervaring, daar waar ik normaal gesproken ook liever ouder werk hoor op concerten.

Van de Bruid en de Zee synths klinken anno 1979/1983, eigenlijk op diverse nummers, ook de eenvoudige invulling daarmee is een beetje typisch voor die tijd.

dit album is zo warm en lief,
't lijkt me ook heel moeilijk om hier niet heel verliefd op te worden en ik denk dat ik t al ben.

Zit de CD bij de LP, zoals het geval was met Tot Ziens, Justine Keller?

[quote]Johnny Marr schreef:
Zit de CD bij de LP, zoals het geval was met Tot Ziens, Justine Keller?[/quote

Jazeker, zoals het hoort en waar veel platenmaatschappijen nog wat van kunnen leren

Joepie! Akkoord, spoiler. Zou iedere plaat eigenlijk standaard moeten hebben, de CD versie erbij. Super handig.

O man ik ben weer verliefd aan het worden...

Zeker al met dit soort prijzen (de nieuwe lp's worden per week duurder lijkt het wel). Of een mp3 code. Maar zelfs dat kun je vaak vergeten. Moet anno nu niet kunnen (immers ook leuk om het in de auto te draaien of op je mobiel te zetten).

Voor de zoveelste keer geluisterd, het is en blijft wonderschoon.
Het viel me al op in de Koninklijke Schouwburg en nu ook op het album: de gitaar met nylonsnaren; vaak veel subtieler en warmer dan de stalen snaren.

Deze gaat heel snel op. Beoordelingen beloven veel goeds.

Hoe vaker ik het album hoor, hoe teleurstellender ik hem vind. Alles wat Spinvis Spinvis maakte lijkt verdwenen. Muzikaal wordt het bijna nergens interessant. Nummers kabbelen maar door, vooral Van De Bruid En De Zee en Stefan en Lisette. Maar waar de "oude" Spinvis vaak een eigenzinnige draai aan nummers kon geven, hoor ik nu niets anders dan een Roosbeef, pak hem beet. Ik snap dan de lyrische reacties hier ook totaal niet. Ik vind dit overduidelijk Spinvis' minste.

Pas één luisterbeurt ver hoor ik weer een fraai in elkaar gezette plaat. Tekstueel dik in orde en zo mogelijk meer dichterlijk dan de vorige albums. Toch bekruipt me ook een klein beetje het gevoel dat Appels123 goed beschrijft: ik mis een beetje dat hele eigenzinnige wat ik altijd zo aan Spinvis kon waarderen, een kleine verandering van toon of tekst dat een nummer nog meer bijzonder maakte. Aan de andere kant is dit echt een "volwassen" album van iemand die duidelijk composities weet te maken, in tekst en geluid.

Moet eerlijk zeggen dat het nummer Stefan en Liset me wel op de zenuwen werkt die enorme lange zinnen en dan net niet rijmen weetjewel

Geniaal nummer wat mij betreft.

Er staan een paar (hele) mooie nummers op, maar toch ook een paar niet zo bijzondere. Verbaas me daarom ook wat over het wel hele hoge gemiddelde hier, hoewel ik zelf naar boven heb afgerond op 4*.

Voor mij vallen alleen Ergens Toen, Serenade en Nachtwinkel een beetje uit de toon. Deze nummers hadden prima weggelaten kunnen worden. Of nog beter: vervangen door nog een episch nummer met de lengte van Stefan en Lisette of Trein Vuur Dageraad.

Maar het gaat mij te ver om zo'n fantastisch album af te rekenen op 3 korte nummers die iets minder bijzonder zijn en gemakkelijk te skippen zijn. Spinvis zal er ongetwijfeld z'n bedoeling mee hebben gehad. Ik focus me liever op de talrijke hoogtepunten (vandaar dat er mogelijk nog wel een 0,5* verhoging in zit). Nummers als Tienduizend Zwaluwen, Artis en Trein Vuur Dageraad mogen toch haast wel Nederlandse klassiekers kunnen worden.

Ik weet niet of je het tegen mij had Gretz, maar van die 3 bedoelde ik alleen Nachtwinkel. Ik doelde ook op Van de Bruid en de Zee, Dageraadplein, Alles Is en Wat Blijft. Die zijn van een (wat) ander niveau dan de rest. Daardoor vind ik een deel van dit album erg fraai en een deel aardig (goed).

Heb je de geheime boodschap in deze nummers nog niet ontdekt dan?