Roger Waters - Is This the Life We Really Want? (2017)

Man man, ik heb het nu wel begrepen Wiloost. Geweldig dat je een 1 durft te geven en dat wel 10 x moet benadrukken ( Ik heb net weer onbevooroordeeld zitten luisteren naar deze cd. Niet geluisterd naar de teksten. Het doet me helemaal niets).
Neem aan dat Waters na jouw flijmscherpe kritiek niets meer zal uitbrengen.
Next!

Mensen, Wiloost heeft zijn mening herhaaldelijk gegeven en die moeten we gewoon respecteren. Punt. Hij is overigens niet de enige die teleurgesteld is lees ik zo tussen de regels door.
Het is natuurlijk nooit leuk om tegengas te krijgen op een album dat je zelf helemaal geweldig vindt. Zeker als je de argumenten niet kunt pruimen. Maar zo is het nu eenmaal. Ieder zijn heug.

Dit geschreven hebbende, binnenkort ga ik zelf eens aan dit album beginnen. Ben benieuwd of ik de zwartgallige kritiek van Waters kan hebben.

Er is een verschil tussen kritiek en inhoudsloos provoceren.
(Ik luister daarom ook meestal niet meer naar de teksten. Die doen er niet toe).

Wiloost slaat natuurlijk wel een beetje door met zijn *, maar eerlijk is eerlijk. Over het algemeen wordt ' is this the life we really want' zonder enige kritiek compleet de hemel in geprezen enkel en alleen omdat het Roger waters is, zo lijkt het bijna. Terwijl het best een saaie plaat is vol met clichés uit het verleden.

Dit inderdaad. Ik vergeleek het al eerder met een luisterboek, misschien wel een niet al te best luisterboek. Eén keer luisteren oké, maar waarom zou je het nog een keer luisteren? Dit is een val waar je als artiest inloopt als het vooral tekst gedreven is.

Voorlopig zijn de stemgemiddelden van Waters vgl. met het zo aanbeden gitaarslaapmiddel Gilmour toch wel beduidend hoger. Voor mij iig het bewijs dat de waardering niet uit de lucht gegrepen is. Ik mag dan ook het liefst iets horen waar wat in gebeurt. En dan zijn teksten toch wel een dankbaar hulpmiddel.

Een kabbelend beekje, een beetje doezelen in de zon na een biertje of wat te veel, in slaap vallen op de bank.

Ik kan er helemaal niets mee, ook niet na meerdere draaibeurten. Ik vind het fijn voor de mensen die het een meesterwerk vinden maar voor mij valt dit album niet in die categorie.

Er is best kritiek, ook van de "liefhebbers."
Het is zeker geen originele vernieuwende plaat en Waters gebruikt absoluut echo's uit het verleden.
Hij is voor mij ( en dat heb ik ook al eerder aangegeven hier) zeker niet de meest originele songwriter, maar wel eentje die wal raakt en het sterk kan overbrengen.
Ik zal de laatste zijn om dat niet in te zien.
Amused To Death bijv. vind ik indrukwekkender.
Maar er valt genoeg te genieten op deze plaat.
Waters vat de koe bij de horens en tekstueel krijgt het meer ruimte dan ooit.
Tja, als je daar niet van houdt en er dingen gaat bijslepen die weinig betrekking hebben op de plaat zelf, dan ben je toch klaar. Punt gemaakt en volgende plaat beluisteren.
En dat Waters er een luisterboek van maakt - ik heb zijn aanpak wel eens een rockhoorspel genoemd - is prima. Totaal geen moeite mee.

Plus dat de muziekpers over het algemeen lovend is over deze plaat.
Daar hoef je je verder niets van aan te trekken, maar het stemgemiddelde hier zegt idd ook wel wat.

Terug naar het album (toch een interessantere discussie in mijn ogen): hoe zijn de zangprestaties van Waters op dit album? Want dat is soms wel een dingetje bij hem. En hij is al een zeventiger.

(En ja, ik kan hem natuurlijk ook zelf gaan luisteren en dat ga ik zeker ook doen. Hij staat op de aanschaflijst. Maar ik ben toch benieuwd.)

Die kun je in z'n geheel gewoon op Spotify horen. Ik koop eigenlijk helemaal geen cd's meer tenzij de opname in 5.0 is. Waters klinkt hier erg doorleefd en reflectief met hier en daar nog een ferme uithaal. Hij is gewoon zichzelf en dat is voor mij voldoende.

De man heeft natuurlijk een oudere zangstem gekregen.
Een nachtegaaltje is hij nooit geweest, maar zijn stem heeft naar mijn idee wel wat aan warmte gewonnen. Minder krachtig, maar dat is logisch als je de 73 hebt aangetikt.
Het neurotische is er ook nog wel trouwens.

Dat weet ik. Ik heb ook een Spotify account, maar ik koop nu eenmaal graag cd's. Qua geluidskwaliteit vind ik daar ook wel een verschil in zitten en dan luister ik toch liever de cd. Meestal ben ik aan het 'voorluisteren' op Spotify, maar bij dit album wil ik het graag in alle aandacht en in mijn eentje doen. Dan draai ik graag gelijk maar de cd.

Anyway, dank beiden. Doorleefd is logisch en ook prima natuurlijk. Dat hij zelfs wat aan warmte heeft gewonnen is ook wel opvallend. Ik begin toch wel erg benieuwd te worden. Toch deze week maar eens een bezoekje brengen aan Plato.

Voor een tientje per maand geeft Spotify cd kwaliteit en kun je onbeperkt downloaden. Ben er blij mee.

Oh en geen aandelen.

Spotify geeft geen cd kwaliteit. Maar goed, dat is een andere discussie. Het maakt hoe dan ook muziek luisteren wel makkelijk. Ik heb overigens ook een premium account.

Ze zeggen anders van wel maar ik zal het nog eens scherp beluisteren dan. Zolang ik het verschil toch niet hoor lijkt het me geen onoverkomelijke zaak.

Spotify geeft absoluut geen cd kwaliteit. Voor mij prima in de auto hoor, maar thuis gaat echt de cd erin.

Daarom ook alleen nog uitzonderingen. In ieder geval prima dat je niet eerst je geld aan een miskoop hoeft weg te smijten zoals vroegah. Voor de rest is de Spotify kwaliteit meer dan voldoende voor mijn slakkenhuispantser en trommelvliezen van olifanteleer.

Sinds deze mogelijkheid er is heb ik iig geen haast meer met een cd aanschaf bedoelde ik maar.

Nou, zijn zangprestaties vind ik niet bijzonder. Moet ook zeggen dat ik het op The Most Beautiful Girl zelfs storend vind. Maar niet iedereen kan net als Mick Jagger zijn hele carierre op hetzelfde niveau blijven zingen .

Uiteraard niet. Je ziet bij veel zangers, zeker als ze hun stem regelmatig forceerden, dat hun stem echt achteruit gaat. Gilmours stem is ook niet meer wat het geweest is. Bij Mark Knopfler is het eigenlijk andersom. Ik vind zijn stem nu echt mooier dan in de jaren 80. Maar Knopfler heeft natuurlijk ook nooit heel veel gevraagd van zijn stem. Hij zocht nooit zijn eigen hoogste noten op.

Ik vond de zangprestaties van Waters op Amused To Death ook niet echt goed. Maar dat is iets wat bij Waters zo is en op zich heb ik daar geen problemen mee. Zo goed als Waters zong op Shine On zal hij toch nooit meer gaan doen. Die zangprestatie heeft Waters in mijn ogen nooit meer geëvenaard.

Daar sluit ik me volledig bij aan!

We zijn inmiddels 42 jaar verder gents.

Ik vind 'm verassend goed bij stem. Wel wat ouder, breekbaarder af en toe, maar er zit wel echt ouderwets venijn in met af en toe een uithaal en z'n lage stem in de titelsong vind ik eigenlijk wel heel mooi.

Doet er toch helemaal niet toe bij popmuziek de kwaliteit van de stem? Kijk naar Neil Young; nog nooit kunnen zingen. Toch gewaardeerd door de jaren. Hoort gewoon bij popmuziek

Waters is geen zanger bij uitstek, maar maakt genoeg los.
Perfectie is niet altijd de sleutel tot succes.
Neil Young is oa. idd het perfecte voorbeeld.

Bikkel is perfectie nu wel of niet de sleutel

Berichten die te expliciet over politiek gingen verwijderd + reacties hierop verwijderd.

Ik twijfel daar nog over. Soms geef ik geen score puur omdat sommige albums voor mij daar te diep voor binnen komen, of bepaalde herinneringen aan heb. En ik heb echt de tijd nodig om dit album te laten bezinken. Het is, persoonlijk geschiedkundig gezien, voor mij een feest van herkenning van sferen van de jaren 80. Het realisme van Waters beschouwingen vind ik soms deprimerend herkenbaar maar eerlijk.

Ergens wil ik er ook nog niet aan dat dit het laatste album van Waters zou kunnen zijn want aan sommige dingen mogen, van mij, gewoon geen eind komen. En ik luister het album op momenten dat ik er tijd voor heb, ik wil het niet consumeren om over een maand erachter te komen dat ik dit album niet meer beluister omdat muziek vandaag de dag soms zo makkelijk te consumeren is. Daarvoor is Waters mij te dierbaar.

Edit: dit was een reactie van mij op een later verwijderde berichtenserie waar gevraagd werd of ik nog een score aan dit album zou gaan geven.