Arcade Fire - Everything Now (2017)

mijn stem
3,15
352 stemmen

Canada
Rock / Pop
Label: Columbia

  1. Everything_Now (Continued) (0:46)
  2. Everything Now (5:03)
  3. Signs of Life (4:36)
  4. Creature Comfort (4:43)
  5. Peter Pan (2:48)
  6. Chemistry (3:37)
  7. Infinite Content (1:37)
  8. Infinite_Content (1:41)
  9. Electric Blue (4:02)
  10. Good God Damn (3:34)
  11. Put Your Money on Me (5:53)
  12. We Don't Deserve Love (6:29)
  13. Everything Now (Continued) (2:22)
totale tijdsduur: 47:11
599 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Leptop
 
0
geplaatst: 2 augustus, 18:16 uur [permalink]
Ik denk tijd voor een administratieve update van wat scores en toplijsten

avatar van coldwarkids
2,5
0
geplaatst: 3 augustus, 04:44 uur [permalink]
maximev schreef:
(quote)

Ik dacht nu echt dat ik 4 sterren heb gegeven aan reflektor, thx rap veranderen.
En die 3.5 is wel juist voor EN, het is een goed album maar dat is het ook maar, niets bijzonders,dus 3.5 vind ik juist...


3.5 is een ruime voldoende, dus een 7,5. Raar dat je dit dan leuk vind maar verder niet meer dan dat. Vreemd vind je zelf niet?

avatar van sj0n88
3,5
0
geplaatst: 3 augustus, 08:40 uur [permalink]
coldwarkids schreef:
(quote)


3.5 is een ruime voldoende, dus een 7,5. Raar dat je dit dan leuk vind maar verder niet meer dan dat. Vreemd vind je zelf niet?

Dat jij 3,5 automatisch rekent tot een 7,5 is misschien nog wel vreemder. Met een beetje logica kom je uit op 6,5-7,5. 6,5 voor een album met leuke nummers, maar met weinig diepte klinkt best plausibel.

Ik kom uiteindelijk denk ik ook uit op 3,5*. Het album levert vooral in het beginstuk (het geweldige Everything Now en het fijne Creature Comfort) en het eindstuk (Put Your Money on Me en Good God Damn) kwaliteit en veel luisterplezier. Zoals hierboven al vaker vermeld kent het middenstuk veel zwakke momenten. Voor een AF-album valt het tegen, maar dat neemt niet weg dat ik dit album meer dan prima te pruimen vind.

avatar van Chew
3,5
0
geplaatst: 3 augustus, 08:59 uur [permalink]
Gelukkig, het is een groeiplaat. Had na de eerste keer luisteren de pre-order van de night version op vinyl uit teleurstelling afgezegd. Maar het kwartje valt gelukkig de goede kant op. Ik neig naar 4* maar daar heeft het album zich nog te bewijzen als blijvertje.

4,0
3
geplaatst: 3 augustus, 09:26 uur [permalink]
Pretentieus. Dat predicaat verdienen eigenlijk alle Arcade Fire-albums. Zeker sinds het alom bewierookte debuut, heeft die pretentie het maken van een echt goed album in de weg gezeten. Neon Bible heb ik destijds grijsgedraaid, maar 10 jaar na dato klinkt het toch wel erg over-the-top bombastisch en zelfs ietwat gedateerd. The Suburbs bevat een handvol van de allerbeste AF-nummers, maar ook te veel nietszeggende fillers. En ook Reflektor is minstens de helft te lang om echt een topalbum te zijn.

Dan Everything Now. Over de titeltrack kan ik kort zijn: Song van het Jaar redt ie bij mij net niet (die eer gaat waarschijnlijk naar The Nationals Guilty Party), maar absolute festivalhit van de zomer is ie zeker. Signs of Life heeft al bijna net zoveel airplay gehad bij mij: het klinkt alsof de Talking Heads een versie van Mmm... Skyscraper I Love You hebben opgenomen (of ben ik de enige die bij dit nummer de hele tijd 'Porn dogs sniffing the wind' in zijn hoofd krijgt?). Het eveneens al gereleasete Creature Comfort klinkt muzikaal als The Cure, wanneer Robert Smith eens met zijn goede been uit bed zou zijn gestapt. Thematisch is het van een zwaarte die Smith en de zijnen juist doet verbleken. Deze tegenstrijd maakt dat het even duurt, voordat je het nummer onder de knie hebt, maar het is absoluut een groeier.

Dan het middenstuk, dat opent met Peter Pan. Absoluut niet het lichtzinnige liefdesliedje dat sommigen het hier van betichten (hoor de donkere ondertoon in 'in my dreams you're dying'), maar op zijn best een aardig tussendoortje. Verdomd, horen we daar reggaeritmes in Chemistry? In tegenstelling tot velen hier, krijg ik absoluut geen acute uitslag bij reggae, maar dit is wel vrij inspiratieloos. Het punk/country-duo Infinite Content is het absolute dieptepunt van het album. Bowie-hommage Electric Blue vaart niet veel beter, met name door de zeer zwakke vocale prestatie van mevrouw Chassagne.

Met fijne baslijn van Good God Damn wordt de lijn omhoog weer ingezet. Ja, ook ik hoor de Luv-referentie in Put Your Money on Me, maar dat is voor mij geen diskwalificatie. Sterker nog, ik vind dit een van de beste nummers van het album, type volume hoog en dansjes door de woonkamer. We Don't Deserve Love is het meest typische Arcade Fire-nummer op het album en daarmee ook het meest kleurloze, prima nummer verder wel. De herkauwing van het titelnummer tot slot hadden ze van mij achterwege mogen laten.

Resumerend, waar hebben we de afgelopen drie kwartier naar geluisterd?
- Een Arcade Fire dat wederom ruimschoots put uit 50 jaar muziekgeschiedenis, maar daarbij deze keer kiest voor de wat lichtere varianten als disco en reggae. De vergelijking met Let's Dance van hun grote voorbeeld is dan al snel gemaakt.
- Een Arcade Fire dat weer overduidelijk een thema door onze strot aan het duwen is, al het contrast tussen de lichte muziek en de zware lyrics meestal goed geslaagd.
- Een Arcade Fire dat als vanouds pretenties heeft, en zich daar weer in vergaloppeert. De beweging disco-wave-reggae-punk-country-rock-disco kan zelfs Arcade Fire niet geloofwaardig brengen. Het album had zodoende ook best Let's Pretend kunnen heten.

Al met al dus een typisch Arcade Fire-album. Wéér geen topalbum, daarvoor is het middenstuk echt te zwak. Aan de andere kant staan hier wel weer een aantal nummers op, waar ik heel veel plezier aan beleef. Als ik het cijfermatig zou moeten beoordelen, kom ik aan 5* voor het openingstrio, 2,5* voor het middenstuk en 4* voor het slot. Afgerond kom je dan op een 3,75*. Dat rond ik af naar boven, aangezien ik albums liever beoordeel op hun hoogte- dan hun dieptepunten.

3,0
0
geplaatst: 3 augustus, 09:31 uur [permalink]
sj0n88 schreef:
(quote)

Dat jij 3,5 automatisch rekent tot een 7,5 is misschien nog wel vreemder. Met een beetje logica kom je uit op 6,5-7,5. 6,5 voor een album met leuke nummers, maar met weinig diepte klinkt best plausibel.

Ik kom uiteindelijk denk ik ook uit op 3,5*. Het album levert vooral in het beginstuk (het geweldige Everything Now en het fijne Creature Comfort) en het eindstuk (Put Your Money on Me en Good God Damn) kwaliteit en veel luisterplezier. Zoals hierboven al vaker vermeld kent het middenstuk veel zwakke momenten. Voor een AF-album valt het tegen, maar dat neemt niet weg dat ik dit album meer dan prima te pruimen vind.

Toch iemand dat het snapt,de meeste nummers zijn best goed,zonder meer of minder,na een tijdje doe ik er mischien wel een half sterretje af jongens

avatar van KKOPPI
2,5
0
geplaatst: 3 augustus, 11:08 uur [permalink]
Het fenomeen groeier, ik zou hier toch wel het een en ander over kwijt willen.

Is het feit dat muziek 'groeit' wel een garantie dat het ook altijd goed is?

Natuurlijk groeit muziek altijd, maar ik heb het idee dat tegenwoordig het groeien als een soort excuus wordt gezien waardoor een album kan worden gewaardeerd. Niet meer de eerste indruk. Bij The Suburbs werd ik vanaf het begin omver geblazen, maar er zaten ook 'groeiers' tussen. Een soort balans.

Soms wordt muziek vanaf het begin als saai, repetitief of gewoon slecht wordt ervaren; echter als je het vaak genoeg luistert ga je het sowieso waarderen. Hoe vaak maak ik mee dat er weer een nieuwe Coldplay uit is, bar slecht, maar dat ik hem na dertig keer op de radio toch een keer laat staan omdat het uiteindelijk wel lekker in het gehoor ligt.

Het is misschien een soort mini-hersenspoeling waardoor je muziek niet zozeer meer waardeert om de puurheid ervan maar om de constante cirkel waar je jezelf in plaatst waardoor een soort self-fulfilling prophecy ontstaat.

Ik wil mij hier naar niemand in het bijzonder refereren maar het zet me wel aan het denken.

3,5
0
geplaatst: 3 augustus, 11:21 uur [permalink]
KKOPPI schreef:
Het fenomeen groeier, ik zou hier toch wel het een en ander over kwijt willen.

Is het feit dat muziek 'groeit' wel een garantie dat het ook altijd goed is?

Natuurlijk groeit muziek altijd, maar ik heb het idee dat tegenwoordig het groeien als een soort excuus wordt gezien waardoor een album kan worden gewaardeerd. Niet meer de eerste indruk. Bij The Suburbs werd ik vanaf het begin omver geblazen, maar er zaten ook 'groeiers' tussen. Een soort balans.

Soms wordt muziek vanaf het begin als saai, repetitief of gewoon slecht wordt ervaren; echter als je het vaak genoeg luistert ga je het sowieso waarderen. Hoe vaak maak ik mee dat er weer een nieuwe Coldplay uit is, bar slecht, maar dat ik hem na dertig keer op de radio toch een keer laat staan omdat het uiteindelijk wel lekker in het gehoor ligt.

Het is misschien een soort mini-hersenspoeling waardoor je muziek niet zozeer meer waardeert om de puurheid ervan maar om de constante cirkel waar je jezelf in plaatst waardoor een soort self-fulfilling prophecy ontstaat.

Ik wil mij hier naar niemand in het bijzonder refereren maar het zet me wel aan het denken.


Wel een interessant punt wat je maakt. Ik denk alleen niet dat het persé klopt. Sommige albums vind ik na een aantal keren luisteren nog steeds vrij matig, terwijl bijvoorbeeld mijn top 10 voor een groot deel uit albums bestaat die ik in eerste instantie een beetje mwah vond (nooit verschrikkelijk). Maar je hebt wel gelijk in de zin dat ik in een album na een aantal keer luisteren altijd wel wat moois vind, ook al zijn het maar enkele nummers. Daar moet ik wel bij zeggen, ik begin ook alleen maar aan albums waarvan ik al weet dat het potentieel iets voor mij is (vanwege recensies, genre, single (s) die ik even geluisterd heb). En je hebt ook de andere kant van de medaille, albums die steeds minder leuk worden naarmate je het vaker luistert (waar dit album van Arcade Fire last van lijkt te hebben). Dat zou niet moeten kunnen als jouw theorie klopt.

Ach, uiteindelijk maakt het niet uit of je iets mooi vindt door veel luisteren of door liefde op het eerste gezicht. Als je er maar van kunt genieten

avatar van KKOPPI
2,5
1
geplaatst: 3 augustus, 11:30 uur [permalink]
Mausie schreef:

Ach, uiteindelijk maakt het niet uit of je iets mooi vindt door veel luisteren of door liefde op het eerste gezicht. Als je er maar van kunt genieten


Dat is ook wel zo, maar vaak wordt het klasseverschil niet genoeg benadrukt. Als iemand EN vier sterren geeft alleen omdat het een groeier was , en Funeral ooit vier sterren gaf omdat het gewoon een heel goed album was (veel beter dan EN, laten we de gemiddeldes erbij pakken), zijn de twee beoordelingen hetzelfde maar verschilt de context heel erg.

avatar van Rudi S
4,0
0
geplaatst: 3 augustus, 11:43 uur [permalink]
KKOPPI schreef:
(veel beter dan EN, laten we de gemiddeldes erbij pakken)


Dat zou wel raar zijn, bij mij scoort deze hoger dan het debuut en bij jou staat de 3e op 1 in jouw album top 10 ondanks de gemiddelde scores hier

avatar van KKOPPI
2,5
0
geplaatst: 3 augustus, 12:03 uur [permalink]
Rudi S schreef:
(quote)


Dat zou wel raar zijn, bij mij scoort deze hoger dan het debuut en bij jou staat de 3e op 1 in jouw album top 10 ondanks de gemiddelde scores hier


Ik trek iedereens smaak ook niet in twijfel, dat is iets anders. Ik vind Suburbs veruit hun beste maar het gemiddelde daarvan is ook veel hoger dan EN.

avatar van mr-mucho
2,5
1
geplaatst: 3 augustus, 18:30 uur [permalink]
Lastig te plaatsen album. Naast het conceptuele lijkt de band te zijn vergeten om plezierige, grootse of rake muziek te maken. Ik hoor het concept, maar voel nauwelijks de muziek. Het begint sterk, maar zakt vervolgens compleet weg in een repetitief dal. Dat repetitieve zal vast een functie kennen binnen het concept, maar het voegt binnen het muzikale zo weinig toe. Veelal zoutloze tonen die een echo lijken te zijn van eerder genoemde bands en stromingen. Slechts de titeltrack wist mij enigszins te roeren (in eerste instantie om ver te blazen). Die titeltrack stemde mij hoopvol voor een spectaculair vijfde album.

Maar dat valt vies tegen. Ben voornamelijk in een staat van verwarring als het laatste nummer is afgelopen. Alsof deze band mij met hun concept van massaconsumptie in de zeik heeft genomen. Een dag versie, een nacht versie, een alle-talen versie, een mega promotie etc.

Stiekem hoop ik dat ik in de zeik ben genomen en er over een week het daadwerkelijke album, zonder enige vorm van promotie bij mij op de deurmat ligt. Dat zou een sterk staaltje conceptueel denken zijn.

avatar van Don Cappuccino
2,5
1
geplaatst: 3 augustus, 22:26 uur [permalink]
Normaal beluister ik de nieuwe Arcade Fire met de releasedatum, maar met Everything Now heeft het toch even geduurd voordat ik hem heb beluisterd. Ik had na de singles niet echt de neiging om de plaat op te zetten en na de eerste beluistering weet ik waarom. Dit zijn de impressies.

Arcade FIre borduurt voort op het Reflektor-geluid, maar dan vele malen gezapiger en oppervlakkiger. Het openingsbod van de band is met afstand het sterkste; de titeltrack is gruwelijk catchy met zijn ABBA-achtige hoofdmelodie, maar de melancholie en weemoed die Arcade Fire kenmerkt is hier in volle glorie te horen. Signs of Life is een heerlijke groovy Talking Heads-achtige track die mij zeker in beweging zet. Ook Creature Comfort overtuigt met zijn vette stemmige baslijn en synths. Gelikt, maar met een zekere stekeligheid.

Daarna stort de boel echt genadeloos hard in. Van Peter Pan en Chemistry kan ik je twintig minuten na beluistering geen enkele melodielijn meer voorzingen, zo nietszeggend is het. Het duo Infinite Content is al helemaal materiaal om je wenkbrauwen bij te te fronsen: matige punk en een akoestische evenknie; wat is hier het nut van? Electric Blue heeft een redelijke instrumental, wordt compleet om zeep geholpen door Regine's afgrijselijke vocalen.

Er wordt gelukkig weer een klim ingezet. Good God Damn wordt weer gekenmerkt door een heerlijke baslijn. Put Your Money On Me is het meest ambitieuze werkje van de plaat, met een mooi gelaagd arrangement en een sterk refrein dat prachtig openbreekt. Dit was een erg goed einde geweest, ware het niet dat de boel met het extreem langdradige We Don't Deserve Love en Everything Now (Continued) als een nachtkaars uitgaat.

Zo is Everything Now een plaat met zeer gemengde gevoelens, maar zeker niet de catastrofe die heel veel mensen er van maken; al valt het middenstuk (Peter Pan - Chemistry - Infinite Content) daar zeker weten wel onder. Dat is met afstand het slechtste dat de band tot nu toe op plaat heeft gezet. Wanneer er zo'n aanzienlijk stuk van een album zo slecht is (1-1,5*) en het beste materiaal 4*-materiaal is zal er nooit een hele hoge beoordeling gaan uitrollen.

avatar van iHateDolphins
3,5
0
geplaatst: 4 augustus, 10:02 uur [permalink]
Mausie schreef:
En je hebt ook de andere kant van de medaille, albums die steeds minder leuk worden naarmate je het vaker luistert (waar dit album van Arcade Fire last van lijkt te hebben). Dat zou niet moeten kunnen als jouw theorie klopt.


Lijkt mij juist wel te kunnen toch? Het kan twee kanten op gaan. Eerst niks, maar door intensief luisteren dat je het daarna goed kunt gaan vinden (of verdraagbaar), of eerst helemaal geweldig en dat je het kapot luistert of gewoon niet interessant genoeg is voor je en verveeld raakt/aandacht kwijt raakt.

Ik heb soms ook wel dat ik nummers die ik de eerste keren luisteren geweldig vindt en na te vaak luisteren niks meer vind of simpelweg te vaak geluisterd heb.

Smell Like teen spirit heeft dat wel een beetje bij mij. Een van de beste albums voor mij, maar dat eerste nummer skip ik vaak omdat ik hem simpelweg te vaak geluisterd heb. Te vaak geluisterd naast mijn eigen luisterbeurten omdat je er op de radio, in de kroeg en overal mee doodgegooid werd. Terwijl het zelfs misschien wel het beste nummer van de plaat is?

Een ander fenomeen wat ik wel eens heb is dat ik nummers super vind en mijn vriendin ze niks vindt. Ze heeft dan wel eens de neiging om het nummer belachelijk te maken door een refrijntje of stukje of iets heel specifieks belachelijk mee te zingen/na te doen. Nou ja, dan kan ik dat nummer dus wel weggooien want dan hoor ik dus altijd dat belachelijke stukje...

Maar goed, dat is dus het interessante psychologische gedeelte van muziek en wellicht niet helemaal het juiste topic ervoor

avatar van Screenager
3,5
0
geplaatst: 4 augustus, 11:37 uur [permalink]
KKOPPI schreef:
Het fenomeen groeier, ik zou hier toch wel het een en ander over kwijt willen.

Is het feit dat muziek 'groeit' wel een garantie dat het ook altijd goed is?

Zeer terechte opmerking en hier heb ik me zelf ongetwijfeld ook al 'schuldig' aan gemaakt. Het gebeurt volgens mij wel degelijk regelmatig dat mensen muziek beginnen apprecieren louter en alleen door herhaling en het gegeven dat ze het goed willen vinden. Ik twijfel er niet aan dat dit zelfs een beetje het geval is voor mezelf bij deze EN. Het gaat hier immers om AF, een van mijn favoriete bands, en ze hebben me met de eerste 4 albums nooit teleurgesteld (tenzij hier en daar een iets minder nummer).

Ik gok dan ook dat ik het hele album en voornamelijk het middenstuk Peter Pan, Chemistry en Infinite Content meer kansen geef dan als dit album van Janneke en Mieke zou zijn.

Maar goed, uiteindelijk gaat het er wel om of je ook van dit album begint te genieten tijdens het luisteren en dat is nu toch zeker het geval bij mij. Peter Pan is leuker geworden doordat mijn vriendin en ik het stukje "be my wendy, I'll be your Peter Pan" enthousiast meezingen (incl de nadruk op de b en p-klanken) en het klassieke rock reffrein van Chemistry valt ook wel in de smaak. Het reggaedeuntje klinkt bij mij jammer genoeg nog steeds meer als een mop dan een nummer. Een niet erg geslaagd nummer uiteindelijk.
Infinite Content (deel 1) viel bij mij eigenlijk wel meteen ietwat in de smaak. Rechttoe rechtaan rock (punk) in de lijn van Month of May en een begin dat wel erg aan Normal Person (mijn favo nummer van Reflektor) doet denken, al haalt het natuurlijk dat niveau niet. The suburbs-versie van Infinite Content kan ik ook wel verteren. Vind het wel interessant om 2 concepten van 1 idee te horen.

Niettemin is de voorlopige 3.5 ster meer dan gerechtvaardigd doordat ik EN (het nummer), Creature Comfort, Electric Blue en We Don't Deserve Love 4 nummers vind van een AF op z'n best (4.5-5*) en ook Put Your Money On Me en Signs of Life gemakkelijk een 3.5-4* halen. Interessante vaststelling is dan dat elk nummer van minstens 4 minuten het zeer goed doet. De 'mindere' nummers duren dus gelukkig het minst lang.
Ook het totaalconcept van de plaat, waar al zoveel over gezegd en geschreven is, vind ik zeer interessant. Het artwork en het krantje met 'advertenties' bij de nightvinyl zijn echt zeer geslaagd.
Als dit album iets minder repetitief was geweest en hier en daar een -al dan niet bombastisch -climaxje had geintroduceerd (ik denk aan Signs of Life, Good God Damn en Put Your Money On Me), had ik het album ongetwijfeld nog beter kunnen smaken.

avatar van Johnny Marr
4,0
1
geplaatst: 4 augustus, 18:12 uur [permalink]
Luistert erg vlot weg. Tussen EN en Reflektor zit niet veel niveauverschil vind ik. Toch iets te hard neergesabeld deze.

avatar van hobbyrocker
2,0
1
geplaatst: 4 augustus, 18:43 uur [permalink]
Dit valt niet mee. Na jaren in retraite komt Arcade Fire terug met iets wat erg uitgeblust op me overkomt. Ik schrik hiervan. Dit klinkt als een zwanenzang. Everything Now daarentegen is één van de meest catchy nummers die ze hebben uitbracht. Dichterbij een hit zal Arcade Fire nooit meer komen. Voor de rest vind het album respectievelijk irritant en bloedeloos klinken, om tolerabel te eindigen. Ik ga nu weer Funeral luisteren om mee eraan te herinneren dat Arcade Fire me echt kon betoveren.

avatar van FRNKY
1,5
0
geplaatst: 5 augustus, 09:21 uur [permalink]
Nou het heeft twee weken geduurd maar dan ben ik er ook helemaal klaar mee. Zelfs Put Yout Money On Me heeft de houdbaarheid van een pak yoghurt. Het is inderdaad een groeier gebleken maar dan wel de verkeerde kant op.

2,0
1
geplaatst: 5 augustus, 10:43 uur [permalink]
Ouch!
Van alle reviews die ik gelezen heb is deze het verreweg het meest veelzeggend.

Ik kan me helemaal vinden in de scherpe analyse in deze review en denk zelfs dat Win en Regine hier even stil van worden...

EN lijkt Arcade fire's "Jumping the shark" momentje. Met als gevolg dat ik voorlopig moeite heb om welke plaat dan ook op te zetten van 1 van mijn favoriete bands van deze eeuw..

avatar van ElPatron
2,5
0
geplaatst: 5 augustus, 11:09 uur [permalink]
galleryplay schreef:
Ouch!
Van alle reviews die ik gelezen heb is deze het verreweg het meest veelzeggend.

Ik kan me helemaal vinden in de scherpe analyse in deze review en denk zelfs dat Win en Regine hier even stil van worden...

EN lijkt Arcade fire's "Jumping the shark" momentje. Met als gevolg dat ik voorlopig moeite heb om welke plaat dan ook op te zetten van 1 van mijn favoriete bands van deze eeuw..


Daarom ga ik mede terug naar een 2 sterren waardering folks. Disco/Abba-achtige muziek ken ik al van de jaren 70/80 vorige eeuw. Deze plaat is niet vernieuwend; concept wel goed,- maar de muziek niet.

Gelukkig is er nog steeds de heilige-drie-eenheid te beluisteren: Funeral, Neon Bible & The Suburbs. Goede albums, vernieuwend en goede muziek; gisteren volgens mij deze albums nog opgewaardeerd.

avatar van Frenz
2,0
0
geplaatst: 5 augustus, 11:13 uur [permalink]
Vind de recensie helemaal in lijn met die van Oor.

Heb helemaal geen moeite met pretenties, sterker nog, pretenties kunnen artiesten tot grote hoogten stuwen en echte kunstwerken achterlaten.

Maar pretenties óm de pretentie en dan nog zeggen dat 'wij' het niet begrijpen, ja mss over time. Nee bedankt

avatar van ohmusica
2,0
0
geplaatst: 5 augustus, 11:55 uur [permalink]
Je kan het ook zo zien, controverse levert uiteindelijk ook weer een impuls in het aanscherpen van je persoonlijke smaak of interesse. Er worden al zat 'veilige' albums uitgebracht, van kraak nog smaak tot hapklare brokken. Ik kan niet zeggen dat dit 'over the shark is' het is voor mij eerder 'over the edge', mogelijk heeft een tunnelvisie hun parten gespeeld, op een gegeven moment zit je er dan zo diep in dat zelfkritiek niet meer mogelijk is. Het is speculeren... ik kijk uit naar een interview over de totstandkoming van dit album en hun reactie op de kritiek.

avatar van vinylbeleving
2,0
0
geplaatst: 5 augustus, 12:00 uur [permalink]
Frenz schreef:
Vind de recensie helemaal in lijn met die van Oor.

Heb helemaal geen moeite met pretenties, sterker nog, pretenties kunnen artiesten tot grote hoogten stuwen en echte kunstwerken achterlaten.

Maar pretenties óm de pretentie en dan nog zeggen dat 'wij' het niet begrijpen, ja mss over time. Nee bedankt


Helemaal mee eens. Ik irriteer me daarnaast aan de arrogante houding van Arcade Fire tenopzichte van hun publiek. Allemaal leuk en aardig die hele markering om de plaat heen, maar Ik hoor gewoon een uitgebluste band die in de studio met een Daft Punk meneer één goede single heeft gemaakt, met nog wat extra nummers eromheen, die nog niet eens als b kantje hadden mogen doorgaan. En ondertussen maar bleren dat wij het niet begrijpen. Nee jongens, de liedjes deugen gewoon niet.
Ga dus niet zitten klagen maar neem je 'verlies', verdwijn even voor een paar jaar uit de media, en kom dan terug met een plaat die ons allemaal van de sokken blaast. Dat zou pas een (marketing) stunt zijn.

avatar van west
4,0
3
geplaatst: 5 augustus, 12:11 uur [permalink]
galleryplay schreef:
Ouch!
Van alle reviews die ik gelezen heb is deze het verreweg het meest veelzeggend.

Ik kan me helemaal vinden in de scherpe analyse in deze review en denk zelfs dat Win en Regine hier even stil van worden...

Ik denk dat ze zich helemaal rot lachen van al die semi-wetenschappelijke prietpraat die over het internet uitgerold wordt. Ze hebben een geinig kritisch concept ontwikkeld met allerlei toeters en bellen en daar de nieuwe muziek bij gemaakt. Resultaat: een wat gladderre commerciëlere plaat. That's all folks!

avatar van Rudi S
4,0
1
geplaatst: 5 augustus, 12:21 uur [permalink]
west schreef:

Ik denk dat ze zich helemaal rot lachen van al die semi-wetenschappelijke prietpraat die over het internet uitgerold wordt.


Zeker, ook die review weer, de schrijver heeft het zelfs over Narcissus , maar dat is meer op de schrijver in kwestie van toepassing , er wordt gewoon veel meer gemaakt van dit album dan het is, namelijk een simpel popplaatje en geen verbetering vd catalogus laat staan de wereld.

avatar van hobbyrocker
2,0
0
geplaatst: 5 augustus, 13:37 uur [permalink]
Waarschijnlijk dacht Will Butler werkelijk dat hij met EN een alomvattend multimediaal kunstwerk heeft gemaakt, dat de tijdsgeest haarscherp vangt en ons een broodnodige spiegel voorhoudt. Dan mag je het hem best vergeven wanneer hij nu even de onbegrepen kunstenaar uithangt, nu de kritieken over het algemeen wat lauwtjes zijn.

2,0
0
geplaatst: 5 augustus, 13:56 uur [permalink]
hobbyrocker schreef:
Waarschijnlijk dacht Will Butler werkelijk dat hij met EN een alomvattend multimediaal kunstwerk heeft gemaakt, dat de tijdsgeest haarscherp vangt en ons een broodnodige spiegel voorhoudt. Dan mag je het hem best vergeven wanneer hij nu even de onbegrepen kunstenaar uithangt, nu de kritieken over het algemeen wat lauwtjes zijn.


Dit is inderdaad eerder het geval dan dat hij zich rot lacht over de kritieken, getuige zijn wanhopige pogingen op twitter om er de goede moed in te houden. Beetje genant eigenlijk hoe Arcade fire in de verdediging schiet via social media.
Of zoals Nico Dijkshoorn ooit schuld bekende toen hij er niet in slaagde om de draak te steken met Roel van Velzen: "Niet begrepen ironie is slechte ironie"

avatar van hobbyrocker
2,0
0
geplaatst: 5 augustus, 14:01 uur [permalink]
Verstandiger was het inderdaad om stil te houden. Mooie en rake uitspraak van Nico Dijkshoorn.

avatar van west
4,0
0
geplaatst: 5 augustus, 15:18 uur [permalink]
galleryplay schreef:
(quote)

Dit is inderdaad eerder het geval dan dat hij zich rot lacht over de kritieken, getuige zijn wanhopige pogingen op twitter om er de goede moed in te houden. Beetje genant eigenlijk hoe Arcade fire in de verdediging schiet via social media.

Ach, ik vond deze anders heel raak, over 'rappen' op Signs of Life:
"Maar dat is hoe het werkt tegenwoordig, als mensen zoiets maar vaak genoeg blijven herhalen, wordt een verzonnen feit vanzelf waar. Mensen houden van die buzz en willen graag delen in het gevoel ergens kwaad om te zijn".
Bron: Arcade Fire-frontman Win Butler ontkent dat hij 'rapt' op nieuw album | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

 
0
geplaatst: 5 augustus, 15:24 uur [permalink]
west schreef:
(quote)

Ach, ik vond deze anders heel raak, over 'rappen' op Signs of Life:
"Maar dat is hoe het werkt tegenwoordig, als mensen zoiets maar vaak genoeg blijven herhalen, wordt een verzonnen feit vanzelf waar. Mensen houden van die buzz en willen graag delen in het gevoel ergens kwaad om te zijn".
Bron: Arcade Fire-frontman Win Butler ontkent dat hij 'rapt' op nieuw album | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl


Luister dan gewoon naar Rapture (Blondie) of - verder terug - People's Choice - Do it Any Way You Wanna.

Heel matig, pretentieus album dit en ik snap de verheerlijkaars net zo min als de dissers/smispelaars: put it all behind you en gebruik die tijd om andere muziek te draaien. Genoeg andere leuke dingen ...
Alsof het er echt toe doet wat een artiest van/over zijn eigen muziek zegt