The Rolling Stones - Their Satanic Majesties Request (1967)

De meesten stoppen inderdaad met fan zijn na "Undercover"

[Baas Boven Baas Modus] Ik ken een heleboel mensen die al afgehaakt zijn bij Aftermath ...... [/Baas Boven Baas Modus]

Ik zag dit album in een platenzaak staan. Ik kende de reputatie van de plaat en twijfelde. De volgende dag ben ik direct weer naar die platenzaak gegaan en heb dit album aangeschaft. Ik heb er geen spijt van gekregen. Fascinerend album van The Stones. Ik vind hun experimenten met psychedelische rock wel interessant. Nummers zoals 'In Another Land' doen mij aan de oude Pink Floyd denken. Het is een album dat zeker een paar luisterbeurten nodig heeft om het te kunnen waarderen. Maar na die luisterbeurten vond ik het enige, echte slechte nummer See What Happens.

Er zijn wel nummers die goed beginnen maar te lang doorgaan, zoals Gomper, maar verder vind ik het een goed album. Daarnaast vind ik mensen die een band op een minder album beoordelen dom. Elke band heeft het recht om te experimenteren en daar kan dan wel eens een minder album uit voortvloeien (wat niet wil zeggen dat er daarna geen goede albums meer komen).

Misschien wel Het album van de sixtiees
Met het geniale (Brian Jones gedreven) Sing this All together (see what happens).

En dan de overgang naar She's a Rainbow; geweldig, tranen in je ogen

Nee , ik heb er niets mee . Het is een album die wel de sfeer typeert van 1967 , maar ik vind het niet bij The Stones passen . Ik vind het te overtrokken en vaak geforceerd halfzacht .
Het was een experiment en dat gun ik The Stones , maar een opvolger als Baggers Banquet is toch een verademing bij deze . 2000 Light Years From Home is sterk . Onderscheid zich vooral .

Ja, ik weet het, wordt algemeen beschouwd als het zwarte schaap uit de 60's.

En toch, die 60's sfeer is ongeëvenaard, qua tijdsbeeld goed passend, en creatief gezien echt wel interessant. Zeker vergeleken met Between the buttons. Een gewaagd experiment. Valt me nog mee dat ie überhaupt werd uitgebracht.
En zonder deze, geloof ik, zou Beggars Banquet nooit gemaakt zijn...

En 2000 Man is toch ook wel geniaal

Is het vloeken in de kerk als ik zeg dat ik de versie van Kiss op Dynasty lekkerder vind dan het origineel?

Heb helemaal niets met deze plaat van de Stones. Wat mij betreft zijn ze hier even van het pad af.

Is de paus katholiek?

Kan iemand de gebroeders Witjas even bellen ? Die jongens met de vesten met extra lange mouwen bedoel ik, want het gaat niet lang meer goed komen met Metalen Dirk 78 ........

Oeps, ik moet incognito.....
Maar als ik word opgenomen....mag dat dan in de vleugel bij de liefhebbers van deze plaat?

Ik kan de betreffende reactie niet meer vinden (zal wel verwijderd zijn) maar Thunderball schreef dat zeggen dat dit de beste plaat van The Stones vinden te vergelijken is met blauw het mooiste vinden als het groen is. Een nogal kortzichtige uitspraak. The Stones moet je niet met een enkele kleur vergelijken, maar met een schilderij waarop allemaal verschillende kleuren te zien zijn. Sommige kleuren vind de ene daarin niet in het schilderij passen, terwijl de ander het juist een hele mooie kleur vind: maar dat maakt niets uit.

Ik heb inmiddels al een maand luisterervaring met dit album en ik moet zeggen dat ik de negatieve reacties niet zo goed begrijp. Het belangrijkste argument is dat The Stones hierop niet zichzelf zijn, maar ja, dat kun je ook zeggen van The Beatles op Sgt. Pepper en die krijgt toch een stuk betere reacties. Ik vind dit album toch wel geslaagd (ondanks dat het onderdoet voor Sgt. Pepper). Natuurlijk is het concept een beetje afgekeken bij The Beatles, maar dit is dan ook het enige Stones-album waar ik dat gevoel bij heb. Ik wilde er toch eens dieper op ingaan.

1. Sing This All Together - Intro met blaasinstrumenten doet mij een beetje denken aan de jostiband, maar verder is het goed nummer. De opbouw van tussenstuk naar couplet is ook wel mooi gedaan.

2. Citadel - Cool intro. Het lied is op zich ook wel oke, maar had iets minder coupletten mogen hebben. Na 2 keer heb ik dat deuntje wel gehoord. Wel mooi hoe op het einde die blaasinstrumenten te horen zijn.

3. In Another Land - Dit heb ik altijd al een mooi nummer gevonden. Syd Barrett had het kunnen schrijven: zo sterk doet dit me aan The Piper At The Gates Of Dawn van Pink Floyd denken. Het nummer zit ook goed in elkaar en duurt ook niet te lang.

4. 2000 Man - Een ontzettend mooi nummer. Mooi coupletje en het tussenstuk bezorgt me kippenvel. De herhaling van het coupletje met de hele band klinkt ook erg goed.

5. Sing This All Together (See What Happens) - Ja, daar kan ik maar weinig positiefs over zeggen. Het intro met die fluit is wel mooi (het doet me een beetje aan Strawberry Fields Forever van The Beatles denken). Maar zodra de rest van de band invalt verlies ik hier mijn aandacht. Dat gefreak van The Stones is voor heel eventjes leuk, maar om dat nu zo lang te laten duren. En dan dat geschreeuw er tussen door: verschrikkelijk. Ik zit eigenlijk het hele nummer te wachten op de beloofde reprise. Het geheimzinnige Cosmic Christmas, wat na deze reprise volgt, vind ik ook nog wel leuk om te horen. Ik denk dat The Stones niet helemaal nuchter waren toen ze dit nummer opnamen (dat hoop ik in ieder geval niet).

6. She's A Rainbow - Een van de klassiekers natuurlijk. Een zeer mooi nummer: daar kan ik verder niet veel meer over zeggen.

7. The Lantern - Dit vind ik op zich mooier dan She's A Rainbow. Vooral als die blaasinstrumenten er bij komen. Alleen de manier waarop het couplet steeds begint vind ik een beetje irritant.

8. Gomper - Mijn persoonlijke favoriet van dit album, hoewel sommige mensen daarvan zullen opkijken. Het begin vind ik gewoonweg prachtig, met die mooie gitaarpartij. Ik weet zo snel niet wat voor oosters instrument er gespeeld wordt in het refrein, maar dat klinkt echt goed. Daarna komt er geen zang meer in voor. Eerst vond ik het daarop volgende stuk maar saai: nu begin ik het hypnotiserende effect van dit stuk erg mooi te vinden.

9. 2000 Light Years From Home - Weer een klassieker. Een van de mooiste intro's ooit, met die baspartij en de door Brian Jones bespeelde mellotron. Dit instrument heeft over het algemeen een heel mooie invloed op het nummer. Het hele nummer vind ik erg mooi.

10. On With The Show - De afsluiter. Dat bekakte accent waar Jagger hierin in zijn zang gebruikt, maak het nummer voor mij al leuk om naar te luisteren. Die jaren 20 bar sfeer (of het beeld dat ik daarbij heb) klinkt goed in het nummer door. Volgens mij hoor ik hier weer de mellotron. In ieder geval vind ik dit instrument weer zeer goed in het nummer passen.

In het algemeen een vrij goed album dat uniek is in zijn soort. Het heeft meerdere luisterbeurten nodig om het mooi te kunnen vinden (dat was bij mij het geval). Prachtige hoes ook. Hoewel hij afgekeken is van Sgt. Pepper vind ik deze mooier (hoewel die van Sgt. Pepper ook prachtig is. Hij is iets bescheidener. Ik verhoog mijn stem weer naar 4.0.

De orginele hoes was niet echt bescheidener, daar zat er een "toverplaatje" op. Als je hoes heen en weer bewoog zag je de figuren in de afbeelding "bewegen"........ Ik vond het damaals vrij lullig eigenlijk ....... maar ik denk dat de echte verzamelaars er wel op tuinen ..

Ja, de 3D hoes is niet echt bescheiden te noemen, dat is waar. Maar op Sgt. Pepper kun je je ogen uit kijken, zoveel is er te zien. Dat vind ik op deze hoes wat minder en dat vind ik er juist mooi aan: hij is overzichtelijker. Ik heb hem zelf met een normale hoes. Ik weet niet hoe duur de 3D-versie is maar daar zal je toch heel wat eurootjes voor neer moeten leggen. En het blijft een hoes.

Zoow, hoeveel had jij gebruikt toen je deze gedachte kreeg. Hoeveel had je op. Welke paddo's gebruik jij?
Waar is het fout gegaan, ben je geslagen in je jeugd?

Man, durf jij je nog te vertonen op straat?

Dit kan toch niet, dat je uberhaupt die link legt, dat is al heiligschennis.
Voor jou, als straf, deze all-time klassieker van Kiss:
YouTube - KISS - Rare, Incredible Performance!

1. Waarschijnlijk heb ik een behoorlijk stuk minder gebruikt dan de heren van The Stones toen ze dit gedrocht opnamen. Lees anders Life van Keith Richards er even op na. Of een interview met John Paul Jones waarin hij zowel de opnamen van dit album als de staat waarin de band destijds verkeerde verafschuwde.

2. Rare opmerking zonder niveau. Ga ik niet op in.

3. Idem. Zie 2.

4. Wel, gedaan op 15 maart jl. Je hebt het kunnen zien. Heiligschennis ... hoezo? Dit album is toch echt een beroerd album van The Stones? Daar zullen velen het met me eens zijn. Overigens is de versie van Kiss gezongen door Ace Frehley; een groot fan van The Stones en Keith in het bijzonder. Ik vind (en ik mag dat vinden) de Kiss versie gewoon lekkerder klinken.

En ten aanzien van je link .... ik zou erom kunnen lachen als je hem zelf had verzonnen.

Mooie reactie man.

Een beroerd album van de stones ? hmmm, nee toch echt niet hoor



en over die link; is wel humor toch ?

Ik niet ... en die 'velen' is waarschijnlijk wishful thinking ofzo En nee, ik gebruik niet (behalve een pen om te schrijven en een toestenbord om te tikken ). De KISS versie... het is maar wat je mooi vindt en ieder simpelweg zijn favoriet.

Over het album verschillen we van mening, maar dat maakt deze site tot wat die is, toch?

Ten aanzien van die link: zeker, maar ik heb die (in andere vormen) al meerdere malen mogen zien, en een grap is nu eenmaal maar 1 keer echt leuk.

Overigens daag ik je uit om deze YouTube - KISS 2000 Man MTV Unplugged 1995 eens te bekijken.

ok, check, is idd cool

Respect.

Nuchter niet een van mijn Stones favorieten. Maar heb de plaat weleens geluisterd met een portie paddestoelen achter de kiezen en daar word die toch aanzienlijk beter van.
2000 light years from home En zo voel je je ook aan het einde van de plaat.

In ieder geval 1 van de meest tijdsgebonden platen van The Stones . Wel apart te concluderen dat er veel aanhangers zijn van dit album . Toch een soort van cultstatus .
Ik wil niet kinderachtig zijn en de zoveelste vergelijking maken met Sg.Peppers van The Beatles ( al roepen The Stones zich dat enorm op zich af met alleen al de hoes.) maar ik heb altijd het idee dat The Beatles veel dichter bij zich zelf bleven op die bewuste plaat .
The Stones maken een geforceerde indruk in veel van hun liedjes hier . Onder het motto van we moeten nu een pschydelisch album maken om vooral bij te blijven .
McCartney had natuurlijk ook naar Pet Sounds geluistert , en dat inspireerde tot het maken van een album met een concept .
Opvallend is dat de pschydelia op Pepper maar mondjesmaat aanwezig is .(kinderspel bij bijvoorbeeld The Piper At The Gates Of Dawn van Floyd uit dat zelfde jaar .)
Het is vooral een plaat met liedjes die sterk zijn door de enorme diversiteit .

Bij The Stones voelt het hier ongemakkelijker , maar dat is mijn mening .
De groep begon zich wel te ontplooien als diverser , maar dat komt veel beter tot uiting op de volgende 4 studioalbums . Platen die de klassieke status al lang en breed verdiend hebben , en waar je duidelijk hoort dat ze achter hun werk staan .
Ik vind dat de band hier ondanks de goede bedoelingen de plank misslaat . Te gemaakt , te anoniem , maar als tussendoortje toch grappig .
Het was kennelijk een plaat die gemaakt moest worden .

Ga ik nogmaals roepen dat TSMR in de Mono-mix veel dichter bij het Stones geluid blijft en een veel logieser vervolg op Between The Buttons is ........

Helemaal mee eens. Een geniale opvolger zelfs.

Als je BTB nu hoort, een naieve 60's band. Veel Kinks achtige songs.
Maar dan TSMR, vind ik echt een geniale overgang....
Experimenteel gezien ongeevenaard.
Zonder deze plaat had Beggars Banquet nooit gemaakt kunnen worden. Sterker nog, hadden ze deze vibe maar vast gehouden.....

Misschien was deze plaat inderdaad nodig voor een bepaalde overgang , want met "'Beggars '' begonnen The Stones aan een reeks uitmuntende albums . De periode '' 68 tot 72 '' wel te verstaan .
En nogmaals deze plaat moest kennelijk gemaakt worden in dat tijdsbeeld .
Maar ik vind alleen die hoes al .... tja , wel mooi gemaakt hoor , maar het wijkt zo af van de altijd robuuste Stones . Een jaar later krijg je een verboden hoes van dat toilet en dan de hoes van Sticky Fingers . Dat zijn hoezen die passen bij The Stones . En de muziek , het is misschien leuk bedacht en 2000 Light Years From Home is een uitstekende track zelfs , maar het valt bij mij toch in de catogorie mindere Stonesplaten .

Maar hoe beoordeel je dan Between the Buttons?

Ik ken niet het hele album , dus dan heeft een beoordeling hier op MM niet zo veel zin . Wat ik ken is nog lang niet zo experimenteel in ieder geval . Wel een wat mystiekere sound tentoonstellen ze daar .

"moeilijk" album met een aantal hoogtepunten, maar ook nummers waar niet doorheen te komen is.
En ik kan het niet helpen, maar de vergelijking met SGT Pepper is overduidelijk hier.

Zeker niet mijn favoriete Stones album. De originele hoes is overigens erg mooi!

Stiekem vind ik dit een heel leuk album, ik vind het een prima document om te zien hoe de stones omstreekst '67 waren, prima toch?