Interpol - Our Love to Admire (2007)

Nog geen 50 minuten zonder bonustracks? Vind jij dat "aan de lange kant"?

Deze woeste westerntrip is zo voorbij, dus maak je over die lengte maar geen zorgen.

Mwah, hij is inderdaad niet lang, al lijkt 'ie wel langer dan bijvoorbeeld Turn On The Bright Lights. Nu is het verschil tussen die twee niet bijster groot, maar daar waar TOBL voorbij lijkt te vliegen, vind ik het bij Wrecking Ball wel zo ongeveer tijd om af te sluiten voor Interpol. En inderdaad: na het volgende nummer is het dan gedaan met deze plaat.

Zeer knappe plaat.

Interpol is een van mijn favo bands. Ze hebben een zeer mooi eigenschap dat ik nog bij geen enkel huidige band heb gevonden, nl dat ze de bas een zeer belangrijke rol geven zonder dat het overheersend en eentonig overkomt.

Prachtig!

5*

dan zal je tal van post punk bandjes ook kunnen waarderen. ( al zijn ze niet allemaal zo goed als de Carlos D) Veel newwave/postpunk bandjes gebruiken de bass ook meer als melodish instrument, en sommige geven de bass zelfs de rol van de lead gitaar.

Pioneer to the Falls wordt zeker een klassieker. In mijn mening nu al een van de mooiste nummers ooit.

Ja, als ik Pioneers aan iemand anders laat luisteren, zeg ik ook altijd. Dit is een soort meesterwerk, zoiets als de mattheus passion van Bach, maar dan kort.

Lighthouse was trouwens altijd een skipnummertje voor mij. Dat ben ik nu ook prachtig gaan vinden. Geweldige dramatiek heeft dat nummer, toch wordt ik er vrolijk van.

De luistertrip is ook niet volledig zonder The Lighthouse. Ik durf zelfs zeggen dat het album op hetzelfde niveau afsluit dan dat het opent, want hoewel Pioneer en The Lighthouse best verschillend klinken zijn het beide pareltjes waarvan we als muziekliefhebber niet anders kunnen dan vrolijk worden.

Goed album met een prachtige opener!

Daarna zakt het een beetje en mist het mij net iets te veel tempo, maar Rest my Chemistry en Who do you think zijn echt 2 toptracks en daar krijg ik nu nog steeds niet genoeg van.

Minste van de 3 maar die andere 2 vind ik dan ook wel verschrikkelijk sterk dus misschien een beetje verwend

The Heinrich Maneuver, wat een briljant nummer is dat.
Hele album is overigens geweldig, wat een sfeer.

Inderdaad,top nummer! die clip ervan moet je ook es zien.

Wat me het meest opvalt aan Our Love to Admire is de stem van Paul Banks. Bij Turn on the Bright Lights en Antics merk je dat Paul heel onzeker was over zijn stem,heeft ie toegegeven in een intervieuw. Zoals bijv bij Roland(daar zit een soort van megafoon-effect over zijn stem heen).

En hier merk je heel goed dat hij veel opener is,zijn stem klinkt naar mijn mening zelf ook mooier dan op de vorige albums. Dat monotone is hier ook dan helaas wel veel minder dan op de vorige albums. Aan de ene kant wel jammer,want dat was ook een sterk aspect van zijn zangstijl.

Zijn deze en Antics nou echt slechter dan TOTBL? Want die vindt ik werkelijk geweldig, maar ik twijfel om die andere twee ook te halen.

Alle albums van Interpol zijn wat mij betreft meer dan de moeite waard, maak je maar geen zorgen hoor. Het is geen TOBL, maar wel hele, hele lekkere muziek

@ Jensi: inderdaad, jammer van dat monotone, dat vond ik juist prachtig op TOBL. Al is de zang op deze ook gewoon erg goed, dat a capella stukje in Pioneers To The Falls is bijvoorbeeld zeer mooi.

Maak je geen zorgen,als je TOTBL geweldig vindt zul je met deze en Antics geen moeite hebben;P. Alledrie doen ze niet onder voor mekaar, maar persoonlijk vind k TOTBL wel de beste.

@ Smiechtel : Geen seconde twijfelen, dit is echt wel een fraai stukje muziek, ik zou zelfs niet weten welke van de twee ik beter vind ( TOTBL of OLTA ). TOTBL klinkt als een underground meesterwerk, waarbij geniale structuur en songs centraal staan. OLTA voelt anders aan. Het is wat grootser, heeft meer sfeerelementen in zich, en voelt soms aan als een conceptuele film. Alleen dat eerste nummer al is alle nekharen overeind, T.A. overdrijft niet als hij zegt dat het te vergelijken valt met de klasse van een klein stukje klassieke muziek. Antics is ook goed hoor, maar OLTA en TOTBL halen naar mijn mening over de ganse linie een duizelingwekkend niveau, zodat Antics ( als we gaan vergelijken ) iets minder uitvalt.

Toch heeft Antics wel iets knussigs. Wat ik mis bij de andere twee. Die inderdaad veel grootser klinken. Antics is wat dichter bij huis. Kan ik dan ook vrij regelmatig van genieten. Vaker dan de andere twee albums, die ik meer in fasen luister.

Wat je zegt: Antics is een stuk toegankelijker dan TOBL en OLTA, en wordt dan ook iets vaker opgezet dan de andere twee (al scheelt het zeker niet veel), ondanks dat het in mijn herinnering de minste van de drie is.

Ik kan daar een heel eind in meegaan. Het repetitief element vormt bij bijna alle nummers de basis. Dat is een kracht van Interpol, wat het ook herkenbaar maakt, maar geeft gaanderweg het album vorm krijgt een soort stamppot van muziek; Er zit veel in, maar als zodanig niet meer herkenbaar. Waardoor ik sommige nummers niet van elkaar kan onderscheiden.

Uitzonderingen voor mij zijn daarin; de sterke opener Pioneer to the Falls; Het opzwepende The Heinrich Maneuver; Het krachtige Mammoth en het laatste nummer The Lighthouse waar alleen de stem begeleid door een herhaling van akkoorden een sterke sfeer neerzet.
De stem van Paul Banks, heeft op momenten wel wat weg van Micah P. Hinson. Maar ik vind het niet veel kleur bevatten.

Our love to admire is wel een album waar ik van genoten heb, maar daarna heb ik het ook wel eventjes gehad met Interpol.

Hoogdringend tijd om mijn persoonlijke waardering voor één van mijn lievelingsbands van de laatste jaren te uiten! Als ik een beetje breed denk en de bands van laatste 5 jaren in beschouwing neem in dit genre (van Snow Patrol tot Kaiser Chiefs tot Editors tot Artic Monkeys tot Bloc Party tot Arcade Fire) vind ik Interpol toch wel het beste, ze staan net één trapje hoger in mijn persoonlijke ranking.
Ik heb ze paar keer live gezien en hun Belgisch zaaloptreden van verleden jaar is veruit beste concert die ik laatste jaren gezien heb!
Dit album is van begin tot eind een goede weergave voor wat Interpol staat en toont aan dat ze beter worden plaat na plaat. Ze hebben tot nu toe nog geen zwak album afgeleverd en met dit album scoren ze weer heel erg hoog, vooral dankzij enkele bijzonder ijzersterke nummers die ik vooral in eerste gedeelte van dit album vind.
Pioneers, Threesome en chemistry zijn mijn absolute favoriete tracks! Deze plaat kan ik dagenlang na mekaar aanhoren zonder stoppen, superplaat!

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik totaal geen overeenkomsten tussen deze bands (en Interpol) zie, afgezien van dat ze allemaal redelijk nieuw en populair zijn. Om dat nou een 'genre' te noemen, nee...

Verder ben ik het overigens wel met je eens dat dit gewoon een zeer goeie plaat is.

Elke keer als ik deze plaat draai, dan ondek ik een nieuw pareltje!!! Wrecking ball en the lighthouse zijn de nummers die ik twee keer per luister beurt moet horen!! Daarvoor war het rest my chemistry en daarvoor no in threesome....enz.

Wrecking Ball en The Lighthouse zijn de kers op de taart. De meeste albums die zo vernietigend beginnen zwakken af naar het einde toe ( kijk maar naar de laatste Kings Of Leon ). Op TOTBL lappen ze het ook, met ons op het einde nog eens te tracteren op The New en Leif Erikson. Er is geen tijd om na te genieten van Pioneer, Threesome of Pace, dit album moet je van begin tot einde aandachtig beluisteren, anders mis je heel wat moois. Eigenlijk is Our Love To Admire even sterk als Turn On The Brights Lights, misschien is deze wel nog veelzijdiger. Als dit de eerste Interpol was geweest, dan had OLTA de status gehad die TOTBL nu heeft. Moelijk keuze voor mijn top 10. Ofwel de soundtrack van het New Yorkse nachtleven, ofwel deze western soundtrack.

Rest My Chemistry is geweldig goed!

OLTA is was mij betreft echt sterker, ze hebben toch een enorme groei doorgemaakt op het produceren van prachtig doorwrochte, hecht gesmede songs. Maar ik geloof niet dat OLTA bij de meeste mensen de status van TOTBL had kunnen halen. Het is echt een heel andere CD en kennelijk houden veel mensen van het meer ongepolijste geluid op TOTBL.

Ik heb nog niet het gehele album geluisterd dus mijn stem zal ik zolang nog maar even achterwege laten, maar wat is Pace is the Trick toch een prachtig nummertje. Dat nummer trekt me iedere keer weer naar dit album toe al vind ik lastig om door het gehele album te komen.

Ik denk niet dat het ooit nog zo lang zal duren voordat ik volledig in een album gegroeid ben al bij OLTA. Het is eigenlijk pas sinds een paar weken dat ik Wrecking Ball en Lighthouse serieus weet te waarderen. En dat terwijl ik al meer dan een jaar luister naar OLTA.

Wrecking Ball en Lighthouse samen zijn eigenlijk gewoon de perfecte manier om een album als deze af te sluiten. Je voelt echt dat het einde er aan komt. Met name wanneer de drums op Lighthouse nog een keer inzetten weet je, dit is de laatste ademhaling. Er kan in mijn gedachte gewoon niets meer komen na Lighthouse. Vandaar ook dat ik bonus track Mind Over Time altijd los van dit album luister.

Nu ik over deze drempel heen ben, zie ik geen reden waarom ik geen halve ster extra zou geven. Dit album is qua sfeer en ook in muzikaal opzicht zeker beter dan Antics. Het enige kleine minpunt blijft Who Do You Think. Daar hadden ze echt meer uit moeten halen.

Ik volg je Dn!S. Als ik een minder nummer hier zou moeten aanwijzen dan zou dat absoluut bij mij ook Who Do You Think zijn. Een klein minpuntje op dit verder prachtige album

Grappig, ik vind Who do you think weer het strakste nummer op dit album samen met Rest my chemistry. Smaken verschillen dus.... haha

Op TOTBL staat voor mij geen enkele misser en daar staan absolute toppers op als Leif Eriksson, The New en Stella was...., het beste nummer van deze plaat (Pioneer to the falls) haalt het hier bij lange na niet bij. Nu is het niet zo vreemd dat TOTBL een trapje beter is dan dit album, want immers is een debuutalbum vaak een compilatie van de beginperiode, waarvan verschillende nummers al op E.P's zijn verschenen en dit geldt zeker voor TOTBL.

Blijft natuurlijk wel staan dat dit album gewoon over de hele lijn sterk is en voor mij nog steeds een zeer prettig album is.

Na herbeluisteren een halfje erbij voor mij, komt op sommige nummers toch dicht in de buurt van Turn On The Bright Lights. Vooral de opener is een erg sterk nummer. Niet mijn favoriet van deze band, maar wel een sterk album.