Interpol - Our Love to Admire (2007)

Ik heb een beetje een aparte band met dit album.
Vlak na de release heb ik hem helemaal grijs gedraaid, maar na een paar maanden was ik hem toen spuugzat (hetgeen niet erg verwonderlijk is, heb hem in de zomer van 2007 echt té veel beluisterd).
De laatste tijd merkte ik echter dat ik hem steeds vaker opzet, en nu ben ik op het punt dat ik denk dat ik de schoonheid van het album pas echt heb ontdekt.
Waar in 2007 het album in min belevingswereld nog erg afhankelijk was van The Heinrich Maneuver, Pace is the Trick, No I in Threesome en met name van Pioneer to the Falls (dit blijven trouwens wel mijn favorieten) staan ook de andere nummers (vooral met de laatste nummers had ik aanvankelijk veel moeite) nu op eigen benen.

Ik kan niet eindigen zonder een liefdesverklaring aan Pioneer To The Falls.
Als er een nummer bestaat dat je zonder pardon van je (school )stoel, fietszadel of wat dan ook regelrecht de hemel in katapulteerd dan is dit hem wel.

Na TOBL en Antics ga ik deze plaat een eerlijke kans geven. Ik deed er lang over om de andere platen écht goed te vinden. Hopelijk gebeurt dit ook met deze plaat. Het klink in ieder geval erg verfrissend.

Yippie! Met dit album van Interpol is het gewoon net zoals die andere van Interpol!!

Dan ontdek je Turn on th Bright Lights op je avonturen, en rolt er een traan over je wang omdat je zulke mooie muziek hebt ontdekt. Dan ga je luisteren naar Antics en denk je,'maar dit is toch lang niet zo goed als Turn on the Bright Lights', en je zet die weer op. Dan leef je zo een jaartje of wat en zet je spontaan Antics weer eens op, en daarna nog 100 keer, want verdraaid, dit is gewoon net zo goed als Turn on the Bright Lights. Zelfde korte verhaal met Our Love to Admire: Nou moe, ik zet Antics nog een keertje op. Jaartje later. Nou moe, dit is gewoon net zo goed als alles dat ze al gemaakt hebben (jnclusief b-sides), en weer rolt er een traan over mijn wang...

Interpol kicks ass!

Fijne Interpol ervaringen heb jij, ik zal Antics altijd wel wat minder vinden dan Bright Lights en Our Love. Sterk songmateriaal maar een iets te matte productie. Dit album is af, de cirkel is rond. Ik hoop dat er ooit nog een vierde Interpol verschijnt, hoewel die in vergelijking hiermee enkel kan tegenvallen. Hun zeldzame B-kantjes ( Specialist, Song Seven, Mind Over Time ) zijn ook voor mij van een zeer hoog niveau. Check als groot liefhebber ook eens Direction, een nummer dat ze ooit opgenomen hebben voor een Amerikaanse serie.

Six Feet Under!!!

Ik hoop ook dat er een vierde Interpol album komt, en een vijfde, en een zesde, en dat ze nog mooier zullen worden als de vorige, want zo goed zijn ze!

Ik vind b-side Precipitate ook zo een rete goed nummer van ze, en Interlude, een lief instrumentaal nummer om Turn on the Bright Lights vol voldoening mee af te sluiten, en een paar dagen geleden ontdekte ik dat er twee versies zijn van song seven, een ruwe en een geproduceerde, beide fantastisch! En om nog wat over There Love to Admire te zeggen: er is ook een orchestrale uitvoering van Pioneers to the Falls, maar die is dan weer niet al te best

Dan zal ik nog eens op zoek gaan naar Direction, en bedank ik jou alvast hartelijk voor de tip. Dank je wel

Dat is het enige nummer van Interpol waar ik bij denk: "Ja, dit is overduidelijk geinspireerd op Joy Division". Wel een goed nummer, daar niet van^^

Wat mij betreft kan nieuw toekomstig plaatwerk van Interpol niet donker genoeg zijn.Hopelijk een muzikale mix van : Bright Lights en Antics!

Fraai dat deze plaat al heel lang na release nog in de rotatielijst staat. Ik heb overigens de superdeluxe versie met dvd in de aanbieding voor 8,95 , nog 5 stuks over (ff reclame maken )

Als je dat nou een week eerder had gezegd, vorige week was ik nog in Breda

Om een of andere reden kende ik TOTBL al héél goed, maar de twee opvolgers niet. Heb ze allebei geluisterd en vind ze allebei prima, maar OLTA klinkt tot nu toe iets intenser en beter.

Met welke band kan je dit vergelijken? want ondanks al deze positieve reacties had ik nog nooit gehoord van deze band

Interpol is Interpol, maar als het dan toch moet: Editors, Echo & The Bunnymen, Joy Division...

Diep onder de indruk ben ik nu van dit album. Waar Antics aan elkaar hing als los zand lijkt dit een geheel met stuk voor stuk prachtige nummers. Voor mij staat er niet één slecht nummer op. Het duurde wel even totdat ik tot deze conclusie kwam. Het laat zich anders beluisteren als de 2 voorgangers, omdat deze wat meer recht-toe-recht-aan zijn in vergelijking met dit. Uitgezonderd van een paar nummers wordt elk nummer zorgvuldig opgebouwd. Het resultaat is interpol at his bests!

4,5*

Na de releases van Our Love To Admire en An End Has A Start in de zomer van 2007 liet de pers het wedstrijdje Interpol-Editors maar weer eens van start gaan. Beide bands moeten schijnbaar nog steeds afrekenen met het Joy Division-imago. Hoe dan ook, de tussenstand was al snel 1-0 voor Birmingham.

Nou zijn de albums van het New Yorkse Interpol wel echte groeibriljanten. De incubatietijd tussen de eerste luisterbeurt en de dag dat het Interpol-virus je te pakken krijgt kan even duren. Maar uiteindelijk krijgt de koorts je te pakken, zo ook bij Our Love To Admire.

Het geluid is nog steeds uit duizenden herkenbaar, maar veel nummers missen aanvankelijk die scherpe hooks die Antics zo goed maken. Maar de schijn bedriegt. Ze zijn er wel degelijk, ze zitten goed verstopt en na vele luisterbeurten komt het toch weer goed.

En dan is de eindstand van Interpol-Editors weer 1-1. Of 7-7. Want beide albums bulken van de juweeltjes.

Zoals No1 In Threesome, Pace Is The Trick [/i]en Rest My Chemistry. Die worden na iedere draaibeurt weer een stukje mooier.

[i][i]De plaat begint veelbelovend met het spookachtige Pioneer To The Falls [/i]waar de climax op betoverende wijze wordt opgevoerd. Maar ook veel prima uptempo werk, met single The Heinrich Maneuver als de beste vertegenwoordiger.

Volgens zanger/gitarist Paul Banks was het schrijven en opnemen van Our Love To Admire een moeilijk proces. Dat geldt ook voor het luisteren. Wees niet te vroeg met je oordeel.

Inderdaad groeiertje, zie je ook aan de stemgeschiedenis.

Naast al die andere nummers een diepe buiging voor 'Pace is the trick', wat een g.e.w.e.l.d.i.g. nummer is dat, zeg (en in mijn aanwezigheid bij meerdere concerten van de heren nog steeds niet live gespeeld....)

Pace Is The Trick is inderdaad het onbetwiste meesterstuk. Een briljant nummer. Staat zeker in mijn Interpol top 5.

Zelfs Mind Over Time is een voortreffelijk nummer, al hoort deze Instant Classic zonder bonustracks gedraaid te worden; openen met Pioneer en afsluiten met Lighthouse, het blijft nog steeds magistraal. En zeggen dat dit album twee jaar geleden niet super positief werd onthaald. Als dit als derde album tegenvalt, dan heb je naar mijn mening als Interpol liefhebber, niet echt realistische verwachtingen.

MInste album van Interpol vind ik!
Het begint leuk maar na Rest My Chemistry zit er voor mij niks meer bij!
Wrecking Ball en LIghthouse kani k niet eens afluisteren zo erg vind ik deze..

Bericht over een nieuw album en extracurriculaire activiteiten verplaatst naar Interpol

Momenteel ben ik bezeten van The Wrecking Ball. Wat een hypnose onderga je als je deze hoort... Zeker een van de betere van Interpol.

Elke keer weer orgasme bij Pioneer to the Falls.

Toch een halfje erbij. Strakke en sterke nummers.

Geen pretje als je cd op repeat staat . Te veel van het goede is nooit ok..

Of het nummer zelf op repeat...

Ik wil deze cd graag leuk vinden, maar helaas; het blijft zo saai!

hmm, hebben ze misschien de verkeerde CD in het hoesje gedaan ..

Helaas niet. De CD heeft hetzelfde effect op mij als Antics; weg is het mooie geheel van het debuut, er blijven wat losse nummers over die voor het overgrote deel weer meteen worden vergeten.

Vreemd, dit album voelt bij mij net wel als een geheel, het zou zo de soundtrack van een film kunnen zijn. Dat gevoel bij Antics kan ik nog begrijpen, OLTA echter moet ofwel in zijn geheel ofwel helemaal niet geconsumeerd worden.