Interpol - Our Love to Admire (2007)

Ik zal eraan denken. Krijg wel de neiging zo nu en dan 1 nummertje van deze plaat op te zetten, Heimlich Manouver bijv.

Dat is precies de enige uitzondering op de regel van Lost Highway. Dat nummer ligt ook het meest in het verlengde van Antics. Coincidence? I think not!

Vooral aan te raden als je een visgraatje in de keel hebt natuurlijk!

Hahah helemaal mee eens!

Dat einde van Wrecking Ball..mannekelief, hemels

Hemels, als het album daar zou stoppen had ik het ook 5* toegekend. Nu krijgen we er nog The Lighthouse bovenop, een nummer van een (misschien) nog grotere schoonheid.

Het is weer zomer! Hoog tijd voor deze zwoele zweterige westernplaat met bezwerende gitaren en dito vocalen!

Nu heeft Interpol al een hoop naar de kop geslingerd gekregen, maar Western ?

Ja, niet western als in country. Maar deze plaat is cool. Pioneer, The Scale, Wrecking Ball en Lighthouse met name zijn erg filmische nummers. De muziek kan hard zijn maar kent ook rustmomenten en voelt op sommige punten zo leeg als een woestijn aan het oppervlak. Dat gecombineerd met de meer zomerse sfeer die ik hier waarneem maken dat ik dit prima vind passen bij een western film. Interpol heeft ook altijd iets dreigends over hun muziek. Er zijn twee gitaren, de 'hogere' en de 'lagere' en vooral die laatste zorgt voor een heel indringende, dreigende sfeer.

Er gaat inderdaad wel wat gevaar vanuit; indringend is het zeker en ook vol van dramatiek. Die vergelijking met western film, woestijn kan ik wel een beetje volgen. Misschien kun je ook zeggen dat ze na twee eerdere albums de grote stad (NY uiteraard) verlaten hebben, en hebben omgeruild voor de savanne (zie de hoes!) waar de strijd om het bestaan het dagelijks leven beheerst. Die strijd speelt bij Interpol met name in relaties / liefdesleven:

Through the storms and the lie
Baby, you stood by my side and life is wine
But there are days in this life
When you see the teeth marks of time, two lovers divide

Bedankt voor het begrijpen. Ik wist wel dat het niet heel gek gedacht was Inderdaad draagt ook de cover er wel wat aan bij. Maar de cover zal toch meestal ook wel iets weerspiegelen van de muziek? Of zou de cover een onbewuste waarde toevoegen aan de luisterervaring en mij een bepaalde richting in hebben geduwd?

Bovendien heeft zich een echte OLTA revival plaatsgevonden hierzo. Het blijft een geweldige plaat dat nog steeds groeit per luisterbeurt. Ik moet ook wel Lost Highway bedanken door zijn constante gehamer op de kwaliteit van Wrecking Ball en Lighthouse. Daardoor ben ik toch gaan doorzetten.

Pioneer to the falls
Wat een schitterend nummer.

Dit album weer eens opstaan, maar wat een plaat zeg! Toch wel een stuk beter dan Antics. Prachtig, meeslepend geheel met een lekker donker sfeertje. Soms desolaat, soms meer boos, dreigend. Dat westerngevoel wat Dn!S heb ik ook altijd bij deze plaat! Ik dacht dat dat aan mij lag, maar blijkbaar toch niet. Dat zal vooral met de dramatiek en eenzaamheid van de plaat te maken hebben.
En Pioneer to the Falls blijft een van mijn favoriete Interpol-nummers, vooral dat a capella-stuk geeft me elke keer weer kippenvel. Geniaal groeialbum (ik kan me nu niet meer voorstellen dat ik deze plaat in het begin vond tegenvallen) dat met gemak 4,5* bij elkaar sprokkelt.

Ik blijf er bij dat ik deze plaat enorm zwak vind voor een Interpol. Ik ben zwaar fan van zowel Turn On the Bright Lights als Antics, maar deze vind ik nog steeds tegenvallen. Nergens écht slechte nummers, over het algemeen zeker amusant, maar ook nergens classics als PDA, Narc, de Obstacles of Slow Hands. Overigens valt het me op dat het begin van Pioneer to the Falls en dat van Pace Is The Trick erg op elkaar lijken.

Interpol-classics op dit album: Pioneer to the Falls, No I in treesome, The Heinrich maneuver, Pace is the Trick en Rest my Chemistry. Dat zijn er naar mijn smaak meer als op Antics....

Rest My Chemistry is een erg tof nummer, maar toch mist dit album iets wat de voorgaande albums van Interpol wel hadden. Antics is op zich eigenlijk best wel een zwak album, vergeleken met Turn On The Bright Lights, maar weet op de een of andere manier toch meer te overtuigen dan deze.

Dan verschillen wij van mening wat betreft de term "classic". Geen enkel van die nummers vind ik namelijk die term waard. Pioneer en Pace is the Trick zijn sterke nummers, mits je zich in de juiste sfeer bevindt. De andere 3 vind ik maar matig at best. Allemaal zijn ze maar lauwe brol in vergelijking met de nummers die ik in mijn vorige post genoemd heb. Maar ja, da's dan weer mijn mening

Het is de lome broeierige sfeer die je moet vatten voordat je OLTA echt kunt waarderen. Pioneer, The Scale, Pace, Rest My Chemistry en ook zeker The Lighthouse bevatten allemaal die zwaarheid door het slome drumwerk. Hierdoor wordt het toch een heel ander soort Interpol van die band met de opzwepende beats van de vorige albums. De nummers zijn op een andere manier even sterk dan die op TOTBL.

Ik bedoel 'classics' binnen het Interpol-genre. Ach, OLTA spreekt mij qua sfeer meer aan als Antics en dat resulteert dus ook in meer nummer die ik hoog waardeer. Alhoewel ik ook Antics een geweldige plaat vindt, kwestie van nuances. Op deze plaat is men duidelijk de muzikale bakens aan het verzetten en ik vermoedt, al weet je het bij deze eigenzinnige jongens nooit, dat dit in de toekomst zal doorzetten. Tot die tijd zet ik nog eens Julian Plenti op...

Sorry hoor, maar naast Interpol luister ik af en toe ook naar post-rock, soms wat sludge, en trage, zware alt-rock als iLiKETRAiNS, dus het is niet het sfeertje dat me niet ligt.. Ik zeg niet dat het allemaal slechte nummers zijn, maar als het toch om het lome, trage moet gaan, bestaan er betere groepen voor. Pioneer vind'k heel goed - in de juiste sfeer - en The Scale was van vrij snel al m'n favoriet. Sterke nummers, maar zeker niet het beste van Interpols werk, en jammer genoeg wél het beste van deze plaat. Pace en Chemistry vind'k een beetje zwakjes, en Lighthouse en Wrecking Ball vervelen me zelfs.
Nuja, my two cents..

Akkoord. The Lighthouse duurde bij mij meer dan een jaar om te waarderen. Ineens was die vonk er toch! Pace is the Trick en The Scale vond ik ook pas na meerdere luisterbeurten goed. Soms duurt het even. Uiteindelijk ben in in ieder geval tot de conclusie gekomen dat dit album niet zo heel veel onderdoet voor TOTBL.

Dat laatste ken ik niet, maar ik kan me niet voorstellen dat het vergelijkbaar is zoals je het omschrijft. En Interpol is toch zeker geen GYBE (vind ik trouwens best goed)! Veel songs op OLTA zijn mid-tempo, maar niet zwaar en traag. Eerder elegant en mooi uitgesponnen!

Maar goed, dat is dan weer mijn bescheiden mening.

Ik vind dat dit album niet zo goed is als Antics of Turn On The Bright Lights. Ik hoop dat hun volgende album weer beter zal zijn. De beste nummers zijn 'All Fired Up' en 'Rest My Chemistry'.

Mag ik nogmaals uw attentie voor een van de meest intressante album van het afgelopen decennium?

Het valt me op dat hier weinig over Mammoth gesproken wordt, wat echt een lekkere single is. Het geluid is zo ontzettend rijk, dat hoor je bij het eerste couplet al. Ontzettend goed nummer is het.

Dat mensen moeite hebben om het album naar juiste waarde te schatten heeft te maken omdat men een 2de Antics wil horen of een 2de TOBL. OLTA is een super album, met stuk voor stuk goede nummers.

Nu ik de eerste 2 albums flink heb beluisterd is deze aan de buurt. Ben benieuwd!

Alweer een heerlijk album van een heerlijke band. Ik ben helemaal verkocht! Weet iemand wanneer een nieuw album van Interpol te verwachten is?

Dat zal nog even duren, Banks gaat als Plenti zijn nieuwe album promoten en zal misschien ook nog een eigen hip-hop album uitbrengen. De band zou wel al enkele nieuwe songs geschreven hebben, die behoorlijk afwijken van het eerdere materiaal.

Heb dit album (al)weer eens opstaan, en voel de behoefte het even de hemel in te prijzen.

Een van de meest onderschatte albums van het afgelopen decenium. Nee dit album lijkt inderdaad niet direct op zijn voorgangers...dat heet afwisseling, progressie, nieuwe wegen etc. Anders maar zeker niet slechter.

Stuk voor stuk geweldige nummers die weigeren om te gaan vervelen. Ze zitten sterk in elkaar en bezit naar mijn idee met Pioneer to the Fall een klasieker van megaformaat. Een van die zeer zeer weinige nummers die ik 10 maal achter elkaar kan horen zonder verveling en nog steeds kippenvel van de "gitaargolf" na de stilte...grote klasse!!

Dit album is inderdaad meer "pop" dan zijn voorgangers, maar als dat op dit niveau gaat dan is daar naar mijn idee weinig mis mee.

Artistiek gezien mischien geen mijlpaal maar als muzikaal entertainment naar mijn gevoel echt wereldklasse.

Steeds meer mensen die aandachtig dit album beluisteren om tot de conclusie te komen dat dit een onderschat album is? Het is geen debuutplaat en het bevat geen hitsingles, maar als geheel is en blijft dit een topalbum, daar heb ik nooit aan getwijfeld. Over Pioneer kunnen we niet genoeg lovend spreken.

Heb 'm vandaag ook weer gedraaid en ben het helemaal met je eens over de kwaliteit.
Al vind ik 'm overigens niet méér pop dan Antics.