Tool - Fear Inoculum (2019)

Ik hoor heel veel muzikale stijlpassages die ik al eens eerder soortgelijk heb gehoord. Neemt niet weg dat dit album goed in elkaar zit, maar een klassieker wordt het niet. Subklassieker ook niet. Wel 4 sterren max en dat is een rapportcijfer van 8, dus goed.

Descending en Fear Inoculum de 2 favoriete tracks in mijn opinie.

Zie op de site van Rateyourmusic dat dit album eigenlijk niet zo heel best scoort. Ofja, niet slecht.. maar had wel een hogere score verwacht. Misschien door de hype rondom dit album dat veel mensen die Tool niet goed kennen dit luisteren.

Op Discogs maar liefst 4,73 / 5 (Ratings: 224).

Dan is de maker ofwel te lui om een goed verhaal te maken/bedenken, ofwel te bang om een keuze te maken en daarom maar opties voor keuzes open laat. Een enkele uitzondering is Black Mirror: Bandersnatch, daar is het maken van keuzes de hele clou van het verhaal en daarom werkt het. Soms word het ook opengelaten om juist discussies te starten, maar dat is bij mijn weten vooral voor kunstwerken en schilderijen. Een film of serie waar je zelf keuzes kan maken toont mij aan dat de maker niet goed weet wat hij moet doen, een enkele uitzondering zoals Black Mirror uitgesloten.

Bij muziek heb je volgens mij 2 keuzes, of je maakt een album of je maakt een collectie aan singles. Een album is iets waarover nagedacht wordt, wat is de volgorde, de opbouw, het effect en verhaal dat je wilt vertellen. Een collectie is simpelweg allerlei hits en singles op een plaat gooien. Bij Fear Inoculum zijn, imo de intermezzo's een onderdeel van het geheel en horen deze er ook bij. De reden dat ze niet op de cd staan is simpelweg omdat een cd maar beperkte ruimte heeft.

Wat iemand er trouwens niet van moet weerhouden ze wel of niet te luisteren.



Die interpretaties ontstaan omdat iedereen een ander idee heeft over wat hij hoort, de maker heeft in de meeste gevallen wel een duidelijk beeld voor ogen. Je kan het Beethoven alleen niet meer vragen en omdat mensen graag hun eigen interpretaties als 'waar' zien krijg je zoveel verschillende versies.

Met betrekking tot die schilderijen, deze dienen als decoratie, daar zal je dus al snel verschillende varianten in hebben. Op diezelfde fiets kan ik ook perzische tapijten aanhalen om maar iets te zeggen. Het ontgaat mij dan ook even wat je precies met die zonnebloemen wil zeggen.

Tegelijkertijd is dat natuurlijk het mooie van kunst, dat iedereen iets kan zien/horen in kunst wat hij wil. Zo ben ik altijd weer verbaasd dat mensen hele verhalen en ideeën krijgen bij zoiets als De stijl. Voor mij is het niets meer dan ingekleurde vakjes.

Hij heeft verschillende varianten geschilderd.


Als ze voor Tool zo belangrijk waren, er echt bij horen, dan hadden ze wel een dubbel cd gemaakt.
Ik denk ook niet dat die 7 in 7empest er toevallig staat.

Daarstraks heb ik het album trouwens nog eens met de soundscapes beluisterd. Voor mij doen ze afbreuk aan het geheel. Voor anderen horen ze erbij. Allemaal prima toch?

Snap dan alleen niet waarom ze chocolate cookie er niet ook afschoppen voor de uitgeklede versie, alleen maar om 7empest met een 7 te laten beginnen ? ...

Te veel geneuzel omtrent een topalbum dat makkelijk de 4,5 verdient net zoals alle andere platen van Tool, de tracks liggen qua niveau te dicht bij elkaar om er een grote schifting in aan te brengen.

Mensen die Tool niet kende net zoals ik kunnen onmogelijk teleurgesteld zijn in dit album. Ik heb inmiddels ook 10.000 days geluisterd en dat was ook een geweldige ervaring ?

Dat alles om 7 draait is wel duidelijk. Maar een intermezzo is dan ook niet specifiek een nummer natuurlijk. Ben benieuwd hoe ze het op de LP gaan fabriceren, die zal dan uitslag moeten geven denk ik.
Een dubbel CD is ook niet echt een optie, die willen ze dan ook volledig volproppen. Dan hadden we nog wat jaren langer mogen wachten.

Helemaal prima uiteindelijk moet je het doen zoals jij er het meeste plezier uithaalt. Ik vind ze wel fijn, het geeft Invincible een geïsoleerd gevoel. En Mockinbeat lijd me weer terug in 'normaal leven' modus.
Maar aangezien Recusant Ad Infinitum in de hoes van het album zit krijg ik het gevoel dat die intermezzos we met een reden zijn. Ach maar afwachten wat het internet er allemaal over gaat uitvinden. Bedenk me nu ook dat ze op deze manier voor zowel de digitale als de fysieke versie aparte 'bonus' nummer(s) erbij hebben.

Lp gaat gewoon 7 nummers zonder de bonus tracks zijn.

De bonustracks plus videonummer zijn onderdeel van een puzzel.

En CCtrip hoort op de CD omdat het spacey trippy is en past in de opzet om in het laatste nummer 7empest het gevecht met de deceiver aan te gaan.

Ik had helemaal geen hoge verwachtingen van dit album. Aenima is voor mij het beste album ooit, de twee albums daarna zijn voortreffelijk, maar toch iets minder. Een steengoed album gevolgd door steeds iets mindere, ik heb het al zo vaak gezien (Dream Theater, The Mars Volta, Faith No More, etc.). En dertien jaar wachten, ik word daar vooral cynisch van, het zal wel.

Maar wat is ie goed! Ik ben dol op lange trage nummers. De sound van Tool is geweldig. Zo goed als Aenima? Nee. Zo goed als Lateralus en 10,000 Days? Absoluut. Hij kruipt langzaam richting de 5 sterren. Held van het album is voor mij Adam Jones.

Daar is het de 59ste beste plaat van het jaar tot nu toe. Mag misschien wel hoger haha, maar zou het persoonlijk nog niet in m'n top 10 zetten. Wordt hier op Musicmeter wel heel erg bejubeld, maar Tool in het algemeen eigenlijk wel. Musicmeter bestaat voor het grootste deel uit gitaarfans heb ik het gevoel.

Eerlijk is eerlijk, de plaat begint nu toch te groeien. Descending (vond ik live maar slap nummer eerst), Culling Voices en 7empest zijn toch wel erg mooi. Er had nog wel wat meer gebeukt mogen worden als in het begin van 7empest, maar de grootste teleurstelling is er voor mij nu inmiddels wel vanaf . De plaat had nog zoveel beter kunnen zijn als Keenan nog eens ergens gemeen zong, bijv, in het einde van Culling Voices op het einde "Psychopathy dont you dare point that at me" nog een paar keer schreeuwde, maar dit is natuurlijk ook een beetje een opmerking in de trant van "Federer vertellen hoe hij moet tennissen".

Cijfer komt later.

Die 13 jaar heeft er wel voor gezorgd dat dit album nu een ongelooflijke hype is zeg.
Stiekem vraag ik me af of de score ook zo hoog geweest was als ze dit - pak em beet - 2 jaar na 10.000 Days hadden uitgebracht.

Het is absoluut een goed album geworden, maar ik blijf erbij dat de inzet van Maynard wat laag is.
Ik merk dat ik (nog) niet gek veel behoefte heb om het helemaal stuk te draaien. En dat is opmerkelijk, gezien ik ieder ander Tool album nog vaak de revue laat passeren.

De inzet van Maynard is juist geweldig. Zijn beste zang, meest verwoven met de muziek, etc
Zoveel top momenten : refrein en einde van Fear Inoculum, 'Once Invincible..', Descending vanaf 'Sound the dread alarm...', 'Calm before the 7empest comes to rain all over', en Pneuma van begin tot eind. Allemaal sterk sterk sterk.

Plus de emotie in de muziek zelf.

Hoe is het kwaliteitsverschil tussen CD en de streamingsdiensten zoals Spotify? loont het de moeite om de CD aan te schaffen, puur voor de kwaliteit van het geluid?

Hoe puristisch ben je en op wat voor apparatuur ga je luisteren.
Ja, er is kwaliteitsverschil.

Als je via HDtracks of Tidal luistert is er ook sprake van hogere kwaliteit dan Spotify, iTunes. YouTube ng wat eronder en google play iets boven spotify. In ieder geval voor wat betreft de oude albums.

Okay, helder. Dank!

Een paar keer geprobeerd er door te geraken, maar de nummers zijn te langdradig, te weinig vernieuwend en weinigzeggend. Hopelijk groeit het nog wat, want voorlopig snap ik niets van deze monsterscore hier.

Heb je in het verleden wel kunnen genieten van hun vorige albums? Tool is namelijk wel een band waarin je moet groeien. Als ik jouw profiel zo zie, kan dit voor jou ook echt een groeier worden. Zoals ik jouw smaak kan beoordelen hou je namelijk van post-rock. En als er één band baanbrekend is geweest voor de stroming van post-rock, dan is het Tool.

Ik merk aan mijzelf dat deze cd weer "ouderwets" gaat groeien. Het zijn toch weer de detail in de muziek die het hem doen. Ik ben alleen bang dat die intermezzo's mij gaan afhouden van de maximale score.

1) Stel je hebt de cd, luister je alleen die.
2) Stel je hebt digitaal maar wil cd benaderen maak je toch een playlist zonder intermezzo's.

Ja duh: Nee, een album zoals een band die bedoelt heeft moet/mag in mijn opinie een maximale score opleveren. Eén nummer die mij niet bevalt houdt de vijf punten al op een afstand.

Ik overweeg ook nog steeds m'n score te maximaliseren, want de waardering is na meerdere luisterbeurten alleen nog maar gaan groeien. Maar ik moet de 10 nummer versie nog checken; ben benieuwd, gezien de wisselende meningen hier over de invloed van de bonusnummers op het geheel...

Het album is - lijkt mij - bedoeld zoals het op de CD staat, dus zonder de intermezzo's van de streaming/download. Die worden hier op Musicmeter dan ook terecht aangegeven als bonustracks, immers: ze staan niet op alle versies. Mijn 5* zijn dan ook voor de 7 nummers hierboven aan de pagina.

Maar als je alleen cd speler hebt en geen toegang tot digitale wereld dan is de CD wat het is.
Ik ga thuis waarschijnlijk in 99% van de gevallen de cd luisteren, duz zonder bonustracks.

De LP zal hoogstwaarschijnlijk ook zonder bonustracks zijn.

Album, fysiek, is 7 nummers. Klaar.
Album, digitaal, is 10 nummers. Klaar.
Dat videoscreen nummer had ik niet eens als bonustrack opgenomen op musicmeter.

Hoe je het beoordeelt? Dat mag je helemaal zelf weten!

Ik zal het nog eens herhalen; additional material.

Niemendalletje 'Choco Trip' verwijderd van het album; nu 6 tracks van minstens 10 minuten te beluisteren.... Ik split 'm in half wanneer ik ga luisteren. Track 1 t/m 3 is Record I & Track 4, 5 en 7 is Record II.

Soort van dubbel LP, maar dan anders....

De circlejerks zijn helemaal terecht. Fantastische plaat, prachtig werkstuk. 7empest is één van de hoogtepunten uit de jaren '10.

Hulde aan Tool. Instant fucking classic.

Cd binnen. Artwork is weer uitzonderlijk. Het videoscherm is eh... zeg maar "weird" en met mooie visuals. En natuurlijk klinkt het album op cd ook tien keer beter.

Trek een FLAC versie van het net en je kunt zelf oordelen. Ik gok dat de CD echt wel beter klinkt dan die gecomprimeerde Spotify meuk. Op hoger volume merk je het wel denk ik. Zeker op een degelijke koptelefoon.

Voor de CD mag je hier in NL wel diep in de buidel tasten. Op Amazon is ie helaas al uitverkocht, daar kostte hij omgerekend een euro of 40.

Plus invoerrechten.