menu

The Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

mijn stem
4,16 (1065)
1065 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Blues
Label: Rolling Stones

  1. Rocks Off (4:31)
  2. Rip This Joint (2:23)
  3. Shake Your Hips (2:59)
  4. Casino Boogie (3:33)
  5. Tumbling Dice (3:45)
  6. Sweet Virginia (4:25)
  7. Torn and Frayed (4:17)
  8. Sweet Black Angel (2:54)
  9. Loving Cup (4:23)
  10. Happy (3:04)
  11. Turd on the Run (2:36)
  12. Ventilator Blues (3:24)
  13. I Just Want to See His Face (2:52)
  14. Let It Loose (5:16)
  15. All Down the Line (3:49)
  16. Stop Breaking Down (4:34)
  17. Shine a Light (4:14)
  18. Soul Survivor (3:49)
  19. Pass the Wine (Sophia Loren) * (4:54)
  20. Plundered My Soul * (3:59)
  21. I'm Not Signifying * (4:54)
  22. Following the River * (4:52)
  23. Dancing in the Light * (4:21)
  24. So Divine (Aladdin Story) * (4:31)
  25. Loving Cup [Alternate Take] * (5:25)
  26. Soul Survivor [Alternate Take] * (3:58)
  27. Good Time Women * (3:21)
  28. Title 5 * (1:47)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur: 1:06:48 (1:48:50)
zoeken in:
avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Zeker,leuk om dit soort berichten van Lennert & Ruud te lezen, kan me er alleen niet vinden

avatar van bikkel2
5,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
Zeker,leuk om dit soort berichten van Lennert & Ruud te lezen, kan me er alleen niet vinden


En Jelle78 natuurlijk!

avatar van west
5,0
lennert schreef:
Het White Album van The Rolling Stones. Hier bedoel ik vooral mee dat het te lang duurt en dat de fans er kennelijk dol op zijn, maar dat ik er weinig mee kan. Waar ik me bij The Beatles ergerde aan de hoeveelheid meuk naast toffe songs, erger ik me hier aan hoe ongelooflijk saai alles is. Waar ik bij Sticky Fingers op ieder nummer hooks en zanglijnen kon onthouden, heb ik door het voortkabbelende karakter van dit album echt moeite om mijn aandacht ergens op te focussen.

Hoe kom je erbij dat dit the White Album van the Stones zou zijn? Juist niet. Het is een album vol met rock, met flinke scheuten blues en soms country. De plaat heeft juist een duidelijke stijl, terwijl the White Album soms verschillende kanten op schoot. Jij noemt die bluesrock stijl saai, het is eerder rustiger dan op sommige nummers van Sticky Fingers. Maar rustiger is zeker niet persé saai.

avatar van Dirruk
4,5
west schreef:
(quote)

Hoe kom je erbij dat dit the White Album van the Stones zou zijn? Juist niet. Het is een album vol met rock, met flinke scheuten blues en soms country. De plaat heeft juist een duidelijke stijl, terwijl the White Album soms verschillende kanten op schoot. Jij noemt die bluesrock stijl saai, het is eerder rustiger dan op sommige nummers van Sticky Fingers. Maar rustiger is zeker niet persé saai.


Vind eigenlijk dat die vergelijking wel klopt. Althans, ik deel zijn mening. Muzikaal zijn het 2 totaal verschillende albums. Maar gezien de status/waardering van het album, de lange speelduur (dubbel LP) en de muzikale variatie op de plaat is het The White Album van de Stones.

avatar van west
5,0
Dirruk schreef:
(quote)


Vind eigenlijk dat die vergelijking wel klopt. Althans, ik deel zijn mening. Muzikaal zijn het 2 totaal verschillende albums. Maar gezien de status/waardering van het album, de lange speelduur (dubbel LP) en de muzikale variatie op de plaat is het The White Album van de Stones.

Dat het een dubbel LP is lijkt mij toch niet het allerbelangrijkste? Verder vind ik dus de muzikale variatie op the White Album van the Beatles veel groter. Op Exile hoor je bluesrock, classic rock, wat vleugjes country: het album heeft een herkenbare sound. Ik vind het trouwens allebei geweldige platen, maar dus heel anders.

avatar van Dirruk
4,5
Dat is niet het allerbelangrijkste, daarom noem ik nog een paar dingen . Dan zou ik er trouwens ook wat gospel en/of soul bij willen voegen. Dit album heeft inderdaad wel meer een eigen sound dan the White Album.

avatar van zaaf
nee dat dat even duidelijk is!

avatar van bikkel2
5,0
De Witte staat vooral vol met solowerkjes van de leden. Feitelijk hadden The Beatles al genoeg van elkaar. Wel een bijzonder album natuurlijk.
Exile is veel meer een eenheid. Keith en Mick die ook met de gitaren op schoot veel bedachten op die manier. Saai? niet echt naar mijn idee. Zover waren The Stones nog niet.

avatar van Funky Bookie
4,0
Fijn album. Op het eerste deel veel blazers te horen wat het geheel een soul geluid geeft dat de Stones goed past. Het 2e deel is meer bluesrock, bekend terrein, maar dat mag de pret niet drukken. Hoewel ik veel andere bands beter vind dan The Stones valt er voldoende te genieten.

Arbeidsdeskundige
Dit is een heerlijk album waar de energie vanaf spat. Heerlijk de combinatie van blazers, piano en Mick Jagger die alles eruit gooit.

avatar van Bloodcloth
geplaatst:
Ik heb de Stones pas relatief laat ontdekt, en heb nu dit album op vinyl gekocht afgelopen weekend.
Heb m nu voor de 4e keer opstaan sinds zaterdag, fantastisch album staat geen slecht nummer op.

avatar van Marco van Lochem
5,0
Ze werden in 1962 in Londen opgericht door gitarist Brian Jones, die zanger Mick Jagger, gitarist Keith Richards,bassist Bill Wyman, drummer Charlie Watts en pianist Ian Stewart wist te binden aan wat als de Rolling Stones de wereld zou gaan veroveren. Sinds het album “THEIR SATANIC MAJESTIES REQUEST” verschenen hun albums niet meer in verschillende uitgaven. Tot dat moment was er bij elk album een verschil in de release in Engeland en die van Amerika. “EXILE IN MAIN ST.” was het vijfde album sinds het genoemde album uit 1967 en verscheen op 12 mei 1972 en was het eerste dubbelalbum van de tot een 5 tal gereduceerd groep. Ian Stewart moest al snel het veld ruimen, volgens hun manager was een groep met 6 leden niet te verkopen, één te veel en dus werd Stewart verzocht te vertrekken. In 1969 overleed “founding member” Brian Jones en zijn vervanger werd Mick Taylor, die ook op dit album te horen is. Het overgrote deel van de tijd die de band stak in de opnames van dit album werd gedaan in het onderkomen van Keith Richards, villa Nellcôte in de Côte d’Azur in zuid Frankrijk. De 18 tracks klokken gezamenlijk 67 minuten muziek en nagenoeg elke track is van grote klasse. Ondanks, of misschien wel door het gebruik van verdovende middelen, was de creativiteit van de heren op een ongekend hoog niveau en ook de medewerking van gasten zoals Nicky Hopkins, Billy Preston en Ian Stewart op piano en Bobby Keys op saxofoon is een waardevolle toevoeging aan de toch al klasse songs. Van dit album bereikte in Nederland alleen de single “TUMBLING DICE” de Top 40, voor de rest deden de andere singles niets. Daarentegen is het album uitgegroeid tot een regelrechte klassieker. Opener “ROCKS OFF” geeft meteen een visitekaartje af. De typische Stones ritmes, blazers, zeer aanstekelijke melodie, geweldig nummer. “RIP THAT JOINT” is een rauwe uptempo rhythm & blues track waarbij je niet stil kunt blijven zitten/staan. “SWEET VIRGINIA” is een ballad waarvan de heren er in hun carrière wel meer gemaakt hebben, deze is ook weer onweerstaanbaar, vooral door het heerlijke refrein. “SWEET BLACK ANGEL” is een bijna 3 minuten akoestisch liedje waarbij de stemmen van Jagger en Richards mooi samen smelten, de akoestische gitaar van Mick Taylor prominent aanwezig is en Jagger laat horen een uitstekende harmonica speler te zijn. “HAPPY” wordt door Richards gezongen en is een traditionele Stones kraker, “VENTILATOR BLUES” is zoals de titel al aangeeft, een lekker mid tempo bluesy song, het slepende “LET IT LOOSE” is met zijn ruim 5 minuten het langste nummer van “EXILE ON MAIN ST.” en “SHINE A LIGHT” is ook weer een mid tempo bluesy rocker, waarin Jagger heerlijk zingt. Wat mij betreft scoort dit album samen met “AFTERMATH”, “LET IT BLEED”, “STICKY FINGERS” en “STEEL WHEELS” het maximum, omdat er geen zwakke song bij zit en het van nummer 1 tot aan einde van “SOUL SURVIVOR” allemaal erg goed gespeeld, gezongen en geschreven is. Top plaat!

avatar van dumb_helicopter
3,5
geplaatst:
Hier had ik meer van verwacht. Elk nummer is los zeker ok, maar helaas amper ook niet meer dan dat. Het album verwordt hierdoor tot één lange brei met te weinig uitschieters. De tijdsduur van het album is ook niet evenredig met de kwaliteit. Ik twijfelde om 3 sterren te geven, maar aangezien het album me ook niet per se stoort komt het toch iets hoger uit.

avatar van Dirruk
4,5
geplaatst:
Eerste luisterbeurt dumb_helicopter?

In dat geval: Het is voor velen een groeiplaat. Ik was in het begin ook wat teleurgesteld.

avatar van dumb_helicopter
3,5
geplaatst:
Dirruk schreef:
Eerste luisterbeurt dumb_helicopter?

In dat geval: Het is voor velen een groeiplaat. Ik was in het begin ook wat teleurgesteld.


Klopt! Ik ben mijn hiaten in de top-250 aan het opvullen. Misschien dat ik het ooit nog eens een herkansing geef, maar dat zal pas nadien zijn. Langs de andere kant spreken lang niet alle nummers van TRS aan dus mogelijk is het gewoon minder my cup of tea.

avatar van De buurman
5,0
On-Rolling Stones goeie plaat. Het klinkt als een grote groep vrienden die spontaan een heleboel ouwe evergreens aan het jammen zijn. Het zijn echter allemaal nieuwe nummers. Geweldige sfeer, en een paar van hun beste nummers ooit. By far hun beste werk.

avatar van spinout
3,5
Niet allemaal nieuwe nummers; Shake Your Hips is van Slim Harpo en Stop Breaking Down van Robert Johnson.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:45 uur

geplaatst: vandaag om 19:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.