Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

All down the Line : er werd even gedacht om dat nummer als hitsingle uit te brengen ipv. Tumbling Dice.

Een plaat die zo goed is dat alles wat men hierna heeft uitgebracht in feite niets voorstelt.

Dat is wel erg cru gesteld zeg. Zeker, ik had Exile vandaag nog opstaan en het is een lekker rauw (ongepolijst zoals men dat dan noemt) blues en rock and roll album. Misschien het minst commerciële van de Stones-catalogus ook nog eens. Maar hierna zijn echt wel nog een paar hele flinke krakers uitgebracht door de heren.

Snakeskin stelt het wat extreem , want er zijn inderdaad nog best een aantal sterke Stones albums verschenen , maar zo goed als Exile ben ik ze ook niet meer tegengekomen van The Stones .

Goats Head Soup en It's Only Rock 'n Roll zijn redelijk , Black & Blue vind ik sterk evenals opvolger Some Girls . Emotional Resue is teleurstellend en de echte goede laatste plaat van The Stones vind ik nog altijd Tattoo You .
Daarna krijgen de heren het nog maar zelden voor elkaar om mij een heel album lang te overtuigen . Voodoo Lounge is trouwens een allerzins aardig album .

Dit album begint me steeds beter te bevallen .
Draai hem nu elke dag 2 keer .
Geweldige Stones nummers : Sweet Virginia , Let It Loose , Shine A Light en All Down The ine .
4* om te beginnen .

Wat een album zeg .
Ik ben blij dat ik hem een tijd geleden voor `n paar euri heb meegenomen .
Elk nummer is hier raak . Onder invloed van wat geest veruimende middelen klinkt ie nog beter .
Misschien wel het beste Stones album .
Volle mep 5 sterren.

Dat adviseren The Stones zelf op slinkse wijze dmv track 2 (mijn favoriet op dit album trouwens)

Adviseren The Stones dat niet op al hun nummers .
Dit is echt een groeialbum . Na 1 luisterbeurt vond ik er geen ruk aan maar nu na ong 15 beurten wordt ie steeds beter .
Komt denk ik door de variatie die op dit album te vinden is . Bij iedere luisterbeurt hoor je weer iets anders .
Dat typeert een erg goed album .

Dat gaat mij net te ver maar ik heb wel gisteren mijn aantal sterren met een halfje verhoogd

Beetje bij beetje Hans . Eens komt de dag dat je met de volle mep komt . Legendarische Stonesplaat . Uit hun beste tijdperk .

Hier sloten zij ook een tijdperk af. Het is de kroon op het werk, het sluitstuk van de reeks "Beggars banquet", "Let it bleed", "Sticky fingers". Een onwaarschijnlijk sterke reeks waarmee zij enerzijds krediet opgebouwd hebben en waarmee zij anderszijds telkens aan afgemeten zijn.

Kan iemand mij uitleggen waaarom dit als het stonesalbum wordt gezien.
Vind dit nogal middelmatig allemaal voor stones-maatstaven.
Heb ''Flowers'', ''Baggars Banquet'', ''Let it Bleed'' en ''Sticky Fingers'' en ''Bridges to Babylon'' en op die laatste na vind ik die stuk voor stuk, stukken beter. Vooral die eerste 3!

Vrij simpel, het is hun meest compromisloze album.

De essentie van de band is hier in overvloed aanwezig. Decadentie, wagonladingen drugs, rauwe rock en blues, vunzigheid, rioolstank, vuilnisbakkengeluid, sex, en dit gegoten in een afwisselende mix van sterke composities en charmante schetsen. Ergo: de essentiële Stones-plaat.

Thnx ; mooi uitgelegd johnfahig en itchy!

Draai dit album eens 5 keer achterelkaar en je weet het antwoord .
Schitterende Stones plaat waarop verschillende stijlen te horen zijn . Niet van die gelikte en grote hits erop .

Van dit album staan inderdaad niet veel nummers op hun verzamelaars.

Origineel bezit ik The Singles Collection, en Jump Back, en de live albums Get Yer Ya Yas Out en Live Licks uit 2004.

Volgens mij heb ik daar Stones muziek genoeg mee in huis, of zijn er meer essentiele Stones platen met deze die nog een goede aanvulling zijn op wat ik nu al heb?

Goede keuze Ricco . Singles Collection en Jump Back heb ik ook in bezit .
Verder bezit ik nog : Voodoo Lounge , Flashpoint , Stripped , Bridges To Babylon en deze Exile .
Ik vind dat ik er genoeg van in huis heb maar hun essentiele Plaat Exile mag natuurlijk niet ontbreken in de collectie .Exile is 1 grote trip .Bij de eerste luisterbeurt vond ik er totaal niets aan maar na 5 keer intensief te luisteren en onder het genot van een stinkstok ben ik hem gaan waarderen .

Wat deze is voor The Stones is Abbey Road voor The Beatles natuurlijk.

Beide hun meest essentiele album van de beide oer grootheden.

Vergeet Sticky Fingers niet heren!!!!

Maar dan horen Let It Bleed, Beggars Banquet en Aftermath er natuurlijk ook nog bij.

Vanavond weer eens 'gedraaid'...maar wat een vette toevoeging die bonustracks!! Over het geheel als dat gebeurt zijn het outtakes, alternate mixes of tracks waarvan je vaak van mening kunt verschillen of ze daadwerkelijk iets toevoegen, of juist iets van de magie van het album ongedaan maken, maar niet met deze nummers. Van composities als Plundered my Soul, Following the River en Dancing in the Light hoor ik gewoon een verlengde van Exile on Main St. wat maar weer eens aantoont hoe puur deze jonge honden van toen bezig waren. Daar neem ik de alternate takes van Loving Cup en Soul Survivor er graag voor bij.
Zo hoor ik de Stones graag.

Dit zijn de stones in hun meest compromisloze vorm. Met dit album staken ze destijds 'n grote dikke middelvinger op naar de critici, die het album niet in 'n hokje konden plaatsen omdat het qua muziekstijlen alle kanten uitwaaierde, en het daarom maar afdeden als rommelig en inconsistent. Samen met Between the Buttons mijn favoriete stones-album.

En dan te bedenken dat de opvolger Goats Head Soup in het algemeen veel beter ontvangen werd . Aardig album hoor , maar Exile On Mainstreet is een majesteuze Stonesplaat . Wat mij betreft hun beste !

Een van de beste albums aller tijden wat mij betreft! Onlangs de lp zien liggen voor maar 10 euro en toen niet meegenomen want wou er geen hele dag mee rondsleuren. Paar dagen later was hij alweer weg. Nog altijd spijt van

Ik weet het niet. Het lijkt een beetje op een hype-je sinds de re-issue.
Sticky Fingers, Let it Bleed en ook Black and Blue zijn toch eigenlijk beter, of niet?

Ik vind deze echt de beste! Mischien moet ik de anderen ook nog eens beluisteren maar denk niet dat ik mij ga bedenken
Black and Blue ken ik wel niet dus die zou ik zeker nog eens moeten beluisteren.

En had deze al voor de re-issue denk ik, zag gewoon onlangs de lp liggen en vond dat die mooi had gestaan in mijn collectie

Black & Blue kan zich niet meten met dit album, Sticky Fingers of Let It Bleed vind ik. Een degelijk album, maar geen meesterwerk zoals de rest. In my opinion dan ;p
Exile heeft toch wel alles wat ik graag van de Stones hoor.

Het blijft allemaal heel persoonlijk want vanaf 1968 tot 1972 brachten The Stones kwalitatief sterke albums uit . Velen vinden ( ik ook overigens) dat dit de artistiek meest constante periode is . Sticky Fingers en Let It Bleed zijn albums die heel dicht in de buurt komen van Exile , maar Rizz hierboven verwoord het eigenlijk perfect ; Deze plaat heeft alles wat je van The Stones wilt horen .Hier zijn de heren op hun best met veel blues, soul, country en rock . Het past allemaal , de inspiratie is groots en als dubbelaar van een constant niveau .
Black & Blue is goed , maar van een ander kaliber . Deze wordt en werd afwisselend ontvangen . Ik heb er in ieder geval meer mee dan zijn 2 glammy voorgangers .

Ja, het blijft allemaal een kwestie van smaak. Er zullen vast ook re-issues komen van de andere Stonesplaten uit die tijd, met allerlei toeters en bellen.