Steven Wilson - THE FUTURE BITES (2021)
mijn stem
329 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Caroline
-
Unself (1:05)
-
Self (2:55)
-
King Ghost (4:06)
-
12 Things I Forgot (4:42)
-
Eminent Sleaze (3:52)
-
Man of the People (4:41)
-
Personal Shopper (9:49)
-
Follower (4:39)
-
Count of Unease (6:08)
-
Personal Shopper [Extended Remix] * (19:44)
-
Unself [Long Version] * (2:45)
-
Ha Bloody Ha * (5:07)
-
Move Like a Fever * (4:45)
-
King Ghost [Extended Remix] * (8:28)
-
I am Cliche * (2:55)
-
Wave the White Flag * (4:33)
-
Eminent Sleaze [Extended Remix] * (8:15)
-
In Pieces * (4:03)
-
Every Kingdom Falls * (4:06)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur:
41:57
(1:46:38)
1
geplaatst: 3 februari 2021, 22:01 uur
Gisteren kreeg ik deze Duitse toer-versie binnen: Steven Wilson The Futiue Bites (German tour edition) - YouTube
Deze kocht ik in voorverkoop midden 2019 als ik me niet vergis, nog nooit moest ik zo lang op een vinyltje wachten.
Er zit een 7 inch bij: Steven Wilson - Hey Sleeper - The Future Bites - YouTube (dit voor de mensen die toch een gitaar willen horen op zijn plaat
)
Deze kocht ik in voorverkoop midden 2019 als ik me niet vergis, nog nooit moest ik zo lang op een vinyltje wachten.
Er zit een 7 inch bij: Steven Wilson - Hey Sleeper - The Future Bites - YouTube (dit voor de mensen die toch een gitaar willen horen op zijn plaat
)
2
geplaatst: 3 februari 2021, 22:38 uur
Tja, respect wanneer je jezelf telkens opnieuw wilt en kunt uitvinden. Helaas vindt SW zich voor mij de verkeerde kant uit. Ik kan het jammergenoeg gewoon niet mooi vinden. Ach,, er zijn ergere dingen in de wereld. Nick en Simon, bijvoorbeeld. Of tofu.
2
geplaatst: 4 februari 2021, 05:43 uur
Aad Bannink schreef:
Wat ik wel interessant vind om te zien is dat liefhebbers van progressieve rock bij Steven Wilson toch het liefst hebben dat hij bijvoorbeeld in de lijn van "The Raven..." of "Hand Cannot..."doorgaat. Wie en wat is dan progressief, denk ik dan.
Wat ik wel interessant vind om te zien is dat liefhebbers van progressieve rock bij Steven Wilson toch het liefst hebben dat hij bijvoorbeeld in de lijn van "The Raven..." of "Hand Cannot..."doorgaat. Wie en wat is dan progressief, denk ik dan.
Ik vind dat je hiermee de discussie te makkelijk polariseert. Steven Wilson heeft, onder diverse namen, in uiteenlopende stijlen muziek gemaakt die ook door 'proggies' goed is ontvangen. Los van muzikale stijl is het niet vreemd dat er veel mensen zijn die nummers op TFB van een minder niveau vinden dan op de door jou gememoreerde klassiekers. Wat dat aangaat vind ik dat Steven Wilson met de laatste twee albums geen progressie maakt
.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 09:42 uur
Leptop schreef:
Het maakt niet uit hoe ze over je praten, als ze maar over je praten!
is dit de Trump-doctrine uitgeschreven? Het maakt niet uit hoe ze over je praten, als ze maar over je praten!
Ik vind dit album een heel stuk minder dan wat ik van meneer Wilson gewend ben, maar, het is nog steeds fijne muziek om naar te luisteren. Ik ben wel bang dat het wat sneller gaat vervelen, maar dat zal de tijd uitwijzen. Voorlopig start ik met een naar boven afgeronde 4*.
1
geplaatst: 4 februari 2021, 11:22 uur
Robertoooooh schreef:
Tja, respect wanneer je jezelf telkens opnieuw wilt en kunt uitvinden. Helaas vindt SW zich voor mij de verkeerde kant uit. Ik kan het jammergenoeg gewoon niet mooi vinden. Ach,, er zijn ergere dingen in de wereld. Nick en Simon, bijvoorbeeld. Of tofu.
Tja, respect wanneer je jezelf telkens opnieuw wilt en kunt uitvinden. Helaas vindt SW zich voor mij de verkeerde kant uit. Ik kan het jammergenoeg gewoon niet mooi vinden. Ach,, er zijn ergere dingen in de wereld. Nick en Simon, bijvoorbeeld. Of tofu.
Dan heb je nooit tofu goed weten te bereiden! Maar goed, dat is een ander verhaal. Ben wel bij dat SW eindelijk eens een (echt) andere kant op gaat. Na Insurgentes een beetje uit het oog verloren, want de albums erna kon ik allemaal vrij weinig mee. Voorlopig 3,5, wellicht door naar 4* tzt.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 11:29 uur
venderkets schreef:
Dan heb je nooit tofu goed weten te bereiden! Maar goed, dat is een ander verhaal. Ben wel bij dat SW eindelijk eens een (echt) andere kant op gaat. Na Insurgentes een beetje uit het oog verloren, want de albums erna kon ik allemaal vrij weinig mee. Voorlopig 3,5, wellicht door naar 4* tzt.
(quote)
Dan heb je nooit tofu goed weten te bereiden! Maar goed, dat is een ander verhaal. Ben wel bij dat SW eindelijk eens een (echt) andere kant op gaat. Na Insurgentes een beetje uit het oog verloren, want de albums erna kon ik allemaal vrij weinig mee. Voorlopig 3,5, wellicht door naar 4* tzt.
Hey, leuk om eens iets meer genuanceerd over SW te horen. Hoe komt het dat dit album je meer overstag doet gaan dan vorig werk?
0
geplaatst: 4 februari 2021, 13:38 uur
Ondertussen wat meer tijd doorgebracht met het album. Het is bewonderenswaardig dat Wilson zo ver in zijn carrière op drastische wijze nieuwe muzikale horizonten opzoekt.
Voor mij persoonlijk niet altijd even geslaagd. Self, King Ghost en Eminent Sleaze raken me niet of vind ik zelfs ronduit vervelend. Personal Shopper daarentegen vind ik wel weer een dijk van een nummer. Je hoort vlagen van zijn vroegere werk bij zowel Porcupine Tree als Storm Corrosion (die synths!). Bij bepaalde gedeeltes doet me dit ook aan Italo Disco denken, jawel! Een genre dat een soort van guilty pleasure voor me is. Blijkbaar deed hij bij No-Man een volledig disco album, dringend eens beluisteren dus!
Daarnaast heb je dan nummers als Man Of The People en 12 Things I Forgot die iets dichter bij eerder werk aanleunen. Allebei leuk om te beluisteren, maar wellicht toch niet behorend tot zijn beste werk.
Blijft een feit dat de productie fenomenaal is. Op dat vlak blijft de man toch een onvervalste whiz-kid.
De laatste 2 nummers hebben nog wat tijd nodig.
Voor mij persoonlijk niet altijd even geslaagd. Self, King Ghost en Eminent Sleaze raken me niet of vind ik zelfs ronduit vervelend. Personal Shopper daarentegen vind ik wel weer een dijk van een nummer. Je hoort vlagen van zijn vroegere werk bij zowel Porcupine Tree als Storm Corrosion (die synths!). Bij bepaalde gedeeltes doet me dit ook aan Italo Disco denken, jawel! Een genre dat een soort van guilty pleasure voor me is. Blijkbaar deed hij bij No-Man een volledig disco album, dringend eens beluisteren dus!
Daarnaast heb je dan nummers als Man Of The People en 12 Things I Forgot die iets dichter bij eerder werk aanleunen. Allebei leuk om te beluisteren, maar wellicht toch niet behorend tot zijn beste werk.
Blijft een feit dat de productie fenomenaal is. Op dat vlak blijft de man toch een onvervalste whiz-kid.
De laatste 2 nummers hebben nog wat tijd nodig.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 14:25 uur
Het is jammer dat mensencdit album maar blijven vergelijken met zijn eerdere werk. Steven kondigde nota bene lang geleden al aan dat dit een heel ander album ging zijn. En nog blijven mensen er maar over vallen, en doen ze érg hun best om hun (negatieve) commentaar wereldkundig te maken...
Hulde aan de mensen hier die hun negatieve ervaringen wél goed kunnen onderbouwen trouwens
Steven uitte de laatste jaren regelmatig zijn frustraties over het uitblijven van een muzikale doorbraak.
In hoeverre dat heeft bijgedragen aan zijn nieuwe sound blijft natuurlijk grotendeels gissen.
Dit nieuwe album leunt veel op electronica, en de stem van Steven. Het moge duidelijk zijn dat hij zich als zanger wel meer heeft ontwikkelt, en het veel zoekt in de hogere regionen.
Dat er veel effecten op zijn stem zijn toegepast is evident, dus het is afwachten hoe dit live allemaal gaat klinken.
Ik moet zeggen dat je op dit album niet direct wordt doodgegooid met poprefreintjes. Laten we wel wezen: zijn eerdere solowerk en ook PT hadden veel nummers met een redelijk traditionele popstructuur.
Je kan ook in dit album de 'stempel' van Steven nog duidelijk herkennen.
Na een paar luisterbeurten ben ik wel positief. Het zal nog even duren voordat ik een definitief oordeel kan vellen. Het helpt wel om de plaat als geheel te beluisteren. Dan komen de nummers voor mij in ieder geval beter tot hun recht.
Positieve uitschieter tot nu toe is King Ghost met zijn heerlijke melodie. Ook het daaropvolgende 12 Things I Forgot kan mij zeer bekoren.
Als geheel vind ik kant A van de plaat beter dan de B zijde.
Ook leuk trouwens hoe wel bij de neus zijn genomen... Ik had de LP besteld in Duitsland als tour edition silver vinyl with exclusive artwork and bonus 7". Het is uiteindelijk gewoon zwart vinyl met een rode 7". Het oude PT nummer Hey Sleeper dat daarop staat is overigens wel de moeite waard
Overigens is de kwaliteit van de LP super, mooi helder.
Hulde aan de mensen hier die hun negatieve ervaringen wél goed kunnen onderbouwen trouwens
Steven uitte de laatste jaren regelmatig zijn frustraties over het uitblijven van een muzikale doorbraak.
In hoeverre dat heeft bijgedragen aan zijn nieuwe sound blijft natuurlijk grotendeels gissen.
Dit nieuwe album leunt veel op electronica, en de stem van Steven. Het moge duidelijk zijn dat hij zich als zanger wel meer heeft ontwikkelt, en het veel zoekt in de hogere regionen.
Dat er veel effecten op zijn stem zijn toegepast is evident, dus het is afwachten hoe dit live allemaal gaat klinken.
Ik moet zeggen dat je op dit album niet direct wordt doodgegooid met poprefreintjes. Laten we wel wezen: zijn eerdere solowerk en ook PT hadden veel nummers met een redelijk traditionele popstructuur.
Je kan ook in dit album de 'stempel' van Steven nog duidelijk herkennen.
Na een paar luisterbeurten ben ik wel positief. Het zal nog even duren voordat ik een definitief oordeel kan vellen. Het helpt wel om de plaat als geheel te beluisteren. Dan komen de nummers voor mij in ieder geval beter tot hun recht.
Positieve uitschieter tot nu toe is King Ghost met zijn heerlijke melodie. Ook het daaropvolgende 12 Things I Forgot kan mij zeer bekoren.
Als geheel vind ik kant A van de plaat beter dan de B zijde.
Ook leuk trouwens hoe wel bij de neus zijn genomen... Ik had de LP besteld in Duitsland als tour edition silver vinyl with exclusive artwork and bonus 7". Het is uiteindelijk gewoon zwart vinyl met een rode 7". Het oude PT nummer Hey Sleeper dat daarop staat is overigens wel de moeite waard
Overigens is de kwaliteit van de LP super, mooi helder.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 14:25 uur
Nyarlathotep schreef:
Het is jammer dat mensen dit album maar blijven vergelijken met zijn eerdere werk. Steven kondigde nota bene lang geleden al aan dat dit een heel ander album ging zijn. En nog blijven mensen er maar over vallen, en doen ze érg hun best om hun (negatieve) commentaar wereldkundig te maken...
Hulde aan de mensen hier die hun negatieve ervaringen wél goed kunnen onderbouwen trouwens
Steven uitte de laatste jaren regelmatig zijn frustraties over het uitblijven van een muzikale doorbraak.
In hoeverre dat heeft bijgedragen aan zijn nieuwe sound blijft natuurlijk grotendeels gissen.
Dit nieuwe album leunt veel op electronica, en de stem van Steven. Het moge duidelijk zijn dat hij zich als zanger wel meer heeft ontwikkelt, en het veel zoekt in de hogere regionen.
Dat er veel effecten op zijn stem zijn toegepast is evident, dus het is afwachten hoe dit live allemaal gaat klinken.
Ik moet zeggen dat je op dit album niet direct wordt doodgegooid met poprefreintjes. Laten we wel wezen: zijn eerdere solowerk en ook PT hadden veel nummers met een redelijk traditionele popstructuur.
Je kan ook in dit album de 'stempel' van Steven nog duidelijk herkennen.
Na een paar luisterbeurten ben ik wel positief. Het zal nog even duren voordat ik een definitief oordeel kan vellen. Het helpt wel om de plaat als geheel te beluisteren. Dan komen de nummers voor mij in ieder geval beter tot hun recht.
Positieve uitschieter tot nu toe is King Ghost met zijn heerlijke melodie. Ook het daaropvolgende 12 Things I Forgot kan mij zeer bekoren.
Als geheel vind ik kant A van de plaat beter dan de B zijde.
Ook leuk trouwens hoe wel bij de neus zijn genomen... Ik had de LP besteld in Duitsland als tour edition silver vinyl with exclusive artwork and bonus 7". Het is uiteindelijk gewoon zwart vinyl met een rode 7". Het oude PT nummer Hey Sleeper dat daarop staat is overigens wel de moeite waard
Overigens is de kwaliteit van de LP super, mooi helder.
Het is jammer dat mensen dit album maar blijven vergelijken met zijn eerdere werk. Steven kondigde nota bene lang geleden al aan dat dit een heel ander album ging zijn. En nog blijven mensen er maar over vallen, en doen ze érg hun best om hun (negatieve) commentaar wereldkundig te maken...
Hulde aan de mensen hier die hun negatieve ervaringen wél goed kunnen onderbouwen trouwens
Steven uitte de laatste jaren regelmatig zijn frustraties over het uitblijven van een muzikale doorbraak.
In hoeverre dat heeft bijgedragen aan zijn nieuwe sound blijft natuurlijk grotendeels gissen.
Dit nieuwe album leunt veel op electronica, en de stem van Steven. Het moge duidelijk zijn dat hij zich als zanger wel meer heeft ontwikkelt, en het veel zoekt in de hogere regionen.
Dat er veel effecten op zijn stem zijn toegepast is evident, dus het is afwachten hoe dit live allemaal gaat klinken.
Ik moet zeggen dat je op dit album niet direct wordt doodgegooid met poprefreintjes. Laten we wel wezen: zijn eerdere solowerk en ook PT hadden veel nummers met een redelijk traditionele popstructuur.
Je kan ook in dit album de 'stempel' van Steven nog duidelijk herkennen.
Na een paar luisterbeurten ben ik wel positief. Het zal nog even duren voordat ik een definitief oordeel kan vellen. Het helpt wel om de plaat als geheel te beluisteren. Dan komen de nummers voor mij in ieder geval beter tot hun recht.
Positieve uitschieter tot nu toe is King Ghost met zijn heerlijke melodie. Ook het daaropvolgende 12 Things I Forgot kan mij zeer bekoren.
Als geheel vind ik kant A van de plaat beter dan de B zijde.
Ook leuk trouwens hoe wel bij de neus zijn genomen... Ik had de LP besteld in Duitsland als tour edition silver vinyl with exclusive artwork and bonus 7". Het is uiteindelijk gewoon zwart vinyl met een rode 7". Het oude PT nummer Hey Sleeper dat daarop staat is overigens wel de moeite waard
Overigens is de kwaliteit van de LP super, mooi helder.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 14:38 uur
Edit: Net weer geluisterd. En eigenlijk doet kant B niet onder van A. Mooi hoe beide zijden anders klinken. Toch nog weer verder luisteren...
0
geplaatst: 4 februari 2021, 16:26 uur
Nyarlathotep schreef:
Het is jammer dat mensencdit album maar blijven vergelijken met zijn eerdere werk.
Het is jammer dat mensencdit album maar blijven vergelijken met zijn eerdere werk.
Volgens mij is dat voor velen überhaupt de reden om dit album te beluisteren. Voor mij in ieder geval wel. Wilson is een bekende naam voor mij. Als dat niet het geval was had ik dit niet eens een kans gegeven. Denk dat dit voor meerdere geldt. Dan ga je al snel een vergelijking maken met zijn eerdere werk, dat schept namelijk je verwachtingspatroon voor dit album.
1
geplaatst: 4 februari 2021, 17:09 uur
Ik heb mijn rating een halfje omhoog gegooid. Naarmate je deze meer luistert kruipen de melodielijnen je hoofd in en komen ze er niet meer uit. Alleen Eminemt Sleaze haalt mij persoonlijk uit het ritme van het album.
Eerlijk gezegd verwacht ik dat meer mensen hem de komende tijd een halfje omhoog gaan gooien
Eerlijk gezegd verwacht ik dat meer mensen hem de komende tijd een halfje omhoog gaan gooien
2
geplaatst: 4 februari 2021, 19:12 uur
Met bange vermoedens opgezet na het belezen van diverse commentaren en recensies. En het eerste nummer leek dit te bevestigen. Maar toen ik eenmaal een paar nummers onderweg was werd het al een stuk beter.
Uiteraard, een heel andere geluid, maar tegelijk toch ook een duidelijk SW stempel en wmb een prachtige sfeer. De nummers zitten echt goed in elkaar en groeien per luisterbeurt. Ik snap dus niet helemaal dat mensen er zoveel moeite mee hebben. Voor mij gewoon een prima SW album, vooralsnog 4 sterren.
Uiteraard, een heel andere geluid, maar tegelijk toch ook een duidelijk SW stempel en wmb een prachtige sfeer. De nummers zitten echt goed in elkaar en groeien per luisterbeurt. Ik snap dus niet helemaal dat mensen er zoveel moeite mee hebben. Voor mij gewoon een prima SW album, vooralsnog 4 sterren.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 19:22 uur
Ik heb er geen moeite mee. Ik vind het gewoon niet goed.
Gelukkig kunnen anderen er wel van genieten.
Gelukkig kunnen anderen er wel van genieten.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 20:18 uur
JB7x schreef:
Ik heb mijn rating een halfje omhoog gegooid. Naarmate je deze meer luistert kruipen de melodielijnen je hoofd in en komen ze er niet meer uit. Alleen Eminemt Sleaze haalt mij persoonlijk uit het ritme van het album.
Eerlijk gezegd verwacht ik dat meer mensen hem de komende tijd een halfje omhoog gaan gooien
Ik heb mijn rating een halfje omhoog gegooid. Naarmate je deze meer luistert kruipen de melodielijnen je hoofd in en komen ze er niet meer uit. Alleen Eminemt Sleaze haalt mij persoonlijk uit het ritme van het album.
Eerlijk gezegd verwacht ik dat meer mensen hem de komende tijd een halfje omhoog gaan gooien
Tav74 schreef:
Met bange vermoedens opgezet na het belezen van diverse commentaren en recensies. En het eerste nummer leek dit te bevestigen. Maar toen ik eenmaal een paar nummers onderweg was werd het al een stuk beter.
Uiteraard, een heel andere geluid, maar tegelijk toch ook een duidelijk SW stempel en wmb een prachtige sfeer. De nummers zitten echt goed in elkaar en groeien per luisterbeurt. Ik snap dus niet helemaal dat mensen er zoveel moeite mee hebben. Voor mij gewoon een prima SW album, vooralsnog 4 sterren.
Met bange vermoedens opgezet na het belezen van diverse commentaren en recensies. En het eerste nummer leek dit te bevestigen. Maar toen ik eenmaal een paar nummers onderweg was werd het al een stuk beter.
Uiteraard, een heel andere geluid, maar tegelijk toch ook een duidelijk SW stempel en wmb een prachtige sfeer. De nummers zitten echt goed in elkaar en groeien per luisterbeurt. Ik snap dus niet helemaal dat mensen er zoveel moeite mee hebben. Voor mij gewoon een prima SW album, vooralsnog 4 sterren.
Nog een beetje door laten groeien en dan gaat dat zeker gebeuren...
0
geplaatst: 5 februari 2021, 12:21 uur
Betrap mezelf er op dat ik veel melodieën van dit album niet uit m'n hoofd kan krijgen. FOLLOWER en SELF groeien daarom (gelukkig) snel. 1e luisterbeurt vond ik maar matig.
Het is een groeier.
Het is een groeier.
1
geplaatst: 5 februari 2021, 12:59 uur
Check de 4-sterren recensie in de Volkskrant vanochtend.
Kan ik me best in vinden, maar om deze nu onder de categorie Heavy te plaatsen...
Kan ik me best in vinden, maar om deze nu onder de categorie Heavy te plaatsen...
1
geplaatst: 5 februari 2021, 13:07 uur
Rick53 schreef:
Betrap mezelf er op dat ik veel melodieën van dit album niet uit m'n hoofd kan krijgen. FOLLOWER en SELF groeien daarom (gelukkig) snel. 1e luisterbeurt vond ik maar matig.
Het is een groeier.
Betrap mezelf er op dat ik veel melodieën van dit album niet uit m'n hoofd kan krijgen. FOLLOWER en SELF groeien daarom (gelukkig) snel. 1e luisterbeurt vond ik maar matig.
Het is een groeier.
, ik vind met name Unself / Self, King Ghost, Man Of The People en Count of Unease echt steeds boeiender.De hit Personal Shopper laat ik even buiten beschouwing, want die was al volledig "tot groei gekomen" vanaf vrijgave van dit nummer tot aan release van het gehele album...
0
geplaatst: 5 februari 2021, 13:28 uur
Dit is nu niet bepaald mijn stijl maar k wilde Wilson toch n kans geven dus had t album (keurig netjes via Spotify) gedownload voor mn hardlooprondje. Ik ben nog nooit zo snel thuis geweest 
. Ik hoor o.a. Coldplay, Saturday Night Fever en vleugjes van t latere Blackfield. Dat is gewoon allemaal niet zo mijn muziek. Ik weet ook niet of ik het goed of slecht vind, deze muziek is gewoon niets voor mij. Ik waardeer het wel dat Wilson niet elke keer hetzelfde kunstje wil doen, al kan heel hard roepen dat je niet steeds hetzelfde kunstje wilt doen weer een kunstje op zichzelf zijn natuurlijk. Al met al blijf ik toch veel respect hebben voor deze bijzondere paradijsvogel...en hoop ik, tegen beter weten in natuurlijk, gewoon de komende jaren weer op PT-achtig materiaal.
. Ik hoor o.a. Coldplay, Saturday Night Fever en vleugjes van t latere Blackfield. Dat is gewoon allemaal niet zo mijn muziek. Ik weet ook niet of ik het goed of slecht vind, deze muziek is gewoon niets voor mij. Ik waardeer het wel dat Wilson niet elke keer hetzelfde kunstje wil doen, al kan heel hard roepen dat je niet steeds hetzelfde kunstje wilt doen weer een kunstje op zichzelf zijn natuurlijk. Al met al blijf ik toch veel respect hebben voor deze bijzondere paradijsvogel...en hoop ik, tegen beter weten in natuurlijk, gewoon de komende jaren weer op PT-achtig materiaal.
0
geplaatst: 5 februari 2021, 14:01 uur
Hepie&Hepie schreef:
...en hoop ik, tegen beter weten in natuurlijk, gewoon de komende jaren weer op PT-achtig materiaal.
...en hoop ik, tegen beter weten in natuurlijk, gewoon de komende jaren weer op PT-achtig materiaal.
Genoeg andere bands met "PT-achtig" materiaal gelukkig (onderschrijft de kwaliteiten en invloed van SW destemeer natuurlijk), want bij SW zelf zul je dat niet snel meer vinden. Enerzijds vind ik dat ook jammer, maar ik leg me erbij neer en respecteer de keuzes van deze intrigerende Top-artiest
Het doorgronden en waarderen van z'n nieuwste richting / werk is misschien even onwennig en doorbijten en zal niet bij iedereen lukken, maar bij mij gaat het prima...
3
geplaatst: 6 februari 2021, 10:42 uur
Fijne plaat! Ik ben niet zo'n Porcupine Tree liefhebber, maar kan hier wel heel erg van genieten. Dat had ook ook al met Grace for Drowning (lijkt ook minder op Porcupine Tree). Ik ga andere platen van dhr Wilson met een lage score ook even checken, die worden waarschijnlijk minder gewaardeerd door de classic fans, goed teken
1
geplaatst: 6 februari 2021, 12:40 uur
Ik vind het vooral jammer dat Steven Wilson er niet voor heeft gekozen om net als met nummers als Sleep Together en The Incident meer electronica te introduceren in de muziek van Porcupine Tree... Met Richard Barbieri zou hij daar toch de perfecte toetsenman in huis moeten hebben..
Misschien dat andere bandleden van PT dat niet zagen zitten...
Anders had jij dat toch kunnen verwerken in zijn solo werk; kwestie van de juiste toetsenman vinden.
Ik vind juist de afwisseling in stijlen vaak een interessant aspect van zijn albums ( In Absentia is ook mede daarom mijn favoriet denk ik ). Solo liet hij het gitaarwerk ook al meer en meer over aan anderen dus de weg naar meer variatie lag open voor hem denk ik dan waar hij de muziek meer kon gaan schrijven vanuit een elektronisch perspectief.
Ik verwacht uiteindelijk dit album nog wel te gaan kopen om volledig te zijn maar een top 5 album zal het toch bijna zeker niet worden voor mij.
Misschien dat andere bandleden van PT dat niet zagen zitten...
Anders had jij dat toch kunnen verwerken in zijn solo werk; kwestie van de juiste toetsenman vinden.
Ik vind juist de afwisseling in stijlen vaak een interessant aspect van zijn albums ( In Absentia is ook mede daarom mijn favoriet denk ik ). Solo liet hij het gitaarwerk ook al meer en meer over aan anderen dus de weg naar meer variatie lag open voor hem denk ik dan waar hij de muziek meer kon gaan schrijven vanuit een elektronisch perspectief.
Ik verwacht uiteindelijk dit album nog wel te gaan kopen om volledig te zijn maar een top 5 album zal het toch bijna zeker niet worden voor mij.
1
geplaatst: 6 februari 2021, 15:20 uur
Wilson lijkt hiermee een plaat af te leveren die zijn trouwe fans niet helemaal kunnen volgen. Ze willen dat hij blijft doen wat hij eerder deed. Ontwikkeling oké, maar dan wel in de richting die zij willen. De dwang van de fan. Maar feitelijk de beperking van de fan. Want de fan is een volger, hij loopt altijd achter de feiten aan. En als de feiten hem niet bevallen hebben de feiten het gedaan.
5
geplaatst: 6 februari 2021, 15:27 uur
Ik vind het altijd ontzettend arrogant van die 'fans' die maar denken dat ze hun idool aan kunnen sturen en bepalen wat hij of zij moet maken.
Excessen en fanatiek gedrag heb ik jaren geleden al los gelaten. Geeft een hoop rust. En het slaat gewoon allemaal nergens op. Geniet ergens van. En als het niet bevalt ga je verder. In plaats van je eigen én andermans tijd te verdoen met zielige internet rants.
Ik heb de commentaren bij diverse FB berichten van WIlson gelezen en het is soms echt schrikken. Zo veel mensen die smachten om aandacht en niets beters te doen hebben. Uitermate deprimerend.
Er zijn genoeg artiesten die vanwege hun fans dezelfde muziek blijven maken, en dat pakt lang niet altijd goed uit.
De muziek is van de artiest, en in de eerste instantie ook vóór de artiest.
Alle artistieke integriteit gaat overboord als je er voor kiest om muziek te maken die je eigenlijk helemaal niet wilt maken. En dat ga je altijd horen.
Maar over dit album: De eenvoudigere opzet is best wel verraderlijk, want het kost nog steeds meerdere luisterbeurten om alles te ontdekken
Excessen en fanatiek gedrag heb ik jaren geleden al los gelaten. Geeft een hoop rust. En het slaat gewoon allemaal nergens op. Geniet ergens van. En als het niet bevalt ga je verder. In plaats van je eigen én andermans tijd te verdoen met zielige internet rants.
Ik heb de commentaren bij diverse FB berichten van WIlson gelezen en het is soms echt schrikken. Zo veel mensen die smachten om aandacht en niets beters te doen hebben. Uitermate deprimerend.
Er zijn genoeg artiesten die vanwege hun fans dezelfde muziek blijven maken, en dat pakt lang niet altijd goed uit.
De muziek is van de artiest, en in de eerste instantie ook vóór de artiest.
Alle artistieke integriteit gaat overboord als je er voor kiest om muziek te maken die je eigenlijk helemaal niet wilt maken. En dat ga je altijd horen.
Maar over dit album: De eenvoudigere opzet is best wel verraderlijk, want het kost nog steeds meerdere luisterbeurten om alles te ontdekken
1
geplaatst: 6 februari 2021, 16:32 uur
Zeer fijn en toegankelijk album van dit productief heerschap. Deze plaat kan ik in één keer uitzitten, wat ik niet kan zeggen van de meeste PT albums. Voor alle duidelijkheid, ik vind het merendeel goed van PT, als ik in de stemming ben.
1
geplaatst: 6 februari 2021, 16:41 uur
Nyarlathotep schreef:
Alle artistieke integriteit gaat overboord als je er voor kiest om muziek te maken die je eigenlijk helemaal niet wilt maken. En dat ga je altijd horen.
Alle artistieke integriteit gaat overboord als je er voor kiest om muziek te maken die je eigenlijk helemaal niet wilt maken. En dat ga je altijd horen.
Wellicht is het dat wat sommigen (menen te) horen op The Future Bites. Niet dat Wilson deze muziek eigenlijk helemaal niet wil maken, maar wel dat er teveel wordt ingeboet op artistieke integriteit in de zoektocht naar een megagrote fanschare.
0
geplaatst: 6 februari 2021, 17:45 uur
Altijd interessant, discussies over integriteit. Hier bedoeld als (gebruikelijke definitie): zuiverheid en autonomie in het handelen van de betrokkenen vanuit de eigen artistieke oriëntatie.
Ik heb zelf nog niet ontdekt waar dat dan bij dit album mis gaat. Mede ook omdat het thema van TFB behoorlijk diep is uitgewerkt in allerlei uitingen.
Ik heb zelf nog niet ontdekt waar dat dan bij dit album mis gaat. Mede ook omdat het thema van TFB behoorlijk diep is uitgewerkt in allerlei uitingen.
1
geplaatst: 6 februari 2021, 18:30 uur
Heeft vooral met genre en stijl te maken denk ik. Op vlak van succes zat Steven Wilson met progressieve rockmuziek wel aan de limiet. Rockmuziek is überhaupt minder populair vandaag. Als dat dan redenen zijn om een popplaat te gaan maken kan dat ervaren worden als inboeten op artistieke integriteit. Maar we kunnen niet in zijn hoofd kijken. Kwestie van perceptie dus.
3
geplaatst: 6 februari 2021, 21:10 uur
Ik wederom voor de bijl en verhoog met een halfje. Wat een prachtalbum is het toch. Zoals ik al eerder aangegeven heb ben ik een aanhanger van zijn Grace For Drowning en H.C.E. albums.
Maar dit is andere koek, inderdaad. Mooi uitgewerkt thema (sluit me hier aan bij laptop) en prachtige zang, mooie melodielijnen, betoverende mooie keyboard ongetwijfeld 12 Things I Forgot.
Nee, geen Prog, maar o zo mooi. Blijft hangen in al zijn facetten.
Op dit moment is het Eminent Sleaze die me van de volledige mep afhoudt.
Laat Steven Wilson lekker Steven Wilson zijn, wat mij betreft is het dan dik in orde. Pop? Prog? Whatever! Voor mij levert hij niet in wat betreft artistieke integriteit, sterker nog, voor mij groeit zijn geloofwaardigheid wat betreft dit item.
Maar dit is andere koek, inderdaad. Mooi uitgewerkt thema (sluit me hier aan bij laptop) en prachtige zang, mooie melodielijnen, betoverende mooie keyboard ongetwijfeld 12 Things I Forgot.
Nee, geen Prog, maar o zo mooi. Blijft hangen in al zijn facetten.
Op dit moment is het Eminent Sleaze die me van de volledige mep afhoudt.
Laat Steven Wilson lekker Steven Wilson zijn, wat mij betreft is het dan dik in orde. Pop? Prog? Whatever! Voor mij levert hij niet in wat betreft artistieke integriteit, sterker nog, voor mij groeit zijn geloofwaardigheid wat betreft dit item.
0
geplaatst: 6 februari 2021, 21:34 uur
The Future Bites blijkbaar, maar doet het album dat ook? Dat valt gelukkig wel mee, al zullen veel verstokte Wilson-fans wellicht niet zoveel kunnen met de poppy electronica waaruit de meeste songs zijn opgebouwd. Ik vind het allemaal best fijn klinken, met het lange Personal Shopper als creatieve hoogtepunt. Het wat iele stemgeluid van de beste man gaat op gegeven moment een beetje tegenstaan, maar er is genoeg variatie binnen en tussen de songs aanwezig om de volle lengte te blijven boeien. En het helpt ook dat het album niet zo lang is...
* denotes required fields.