Alice in Chains - Dirt (1992)

Voor wat betreft de grunge-hype, ik heb de hele ophef over Nirvana nooit zo begrepen. Ik vind het een prima band, maar ze hebben mij eigenlijk nooit zo geraakt. Dit album wel. Wat mij betreft is "Dirt" de ultieme plaat van die tijd. Zeurderige, zwarte teksten met loodzware muziek die je compleet depressief kan maken. "Would?" leverde een hitje op maar mijn favorieten zijn toch "God Smack", "Rain When I Die", en "Down In A Hole". Ik zag ze een tijdje geleden nog in de Melkweg, met de nieuwe zanger, ik dacht daarvoor eerlijk gezegd dat AIC morsdood was. De nieuwe zanger is geen Layne Staley, maar ik vond het toch een prima optreden. Toch ook het nieuwe album gekocht daardoor.

Sean Kinney drumt hier echt geweldig. Neem Angry Chair bijvoorbeeld. Hij geeft de nummers hier net dat ene wat het nodig heeft. Jammer dat zijn naam nooit genoemt.

'Dirt' blijft als album na al die jaren nog steeds overind als een huis, AIC klinkt hier als een sterke eenheid. Deze muziek trekt zwaarmoedige mensen juist uit de depressie! Heb de band ontdekt dankzij 'Would?', dat destijds op verzamelaar 'What's up' stond. Met deze muziek in m'n discman was een krantenwijk niet zo erg meer. Parels blijven 'Down in a hole', 'Rooster' en 'God smack' (het meest up-tempo nr. van AIC, of zit ik er naast?)

Dit is zo'n strak album. Alice in Chains een superband, met geweldige duozang van Staley en Cantrell. Erg donkere, maar mooie teksten. Instrumentaal past het perfect. Gelukkig dat ze weer zijn doorgegaan. Dit album zal nooit overtroffen worden, maar dat is bijna onmogelijk

Jammer dat What The Hell I Have ( en met mindere maten A Little Bitter) hier niet op staat.

Ik heb deze nummers maar aan de tracklist van Dirt op mijn ITunes toegevoegd. En zo heeft mijn Dirt 15 geweldige nummers. A Little Bitter is uitgegroeit tot een echte topper.

Zijn die nummers dan niet pas veel later opgenomen?

Dat wel. Want die nummers zijn met Mike Inez op genomen maar rond de opnamen van dit album geschreven. Hoe dan ook ik heb ze graag op het album.

Wow dit album is een hele verassing voor mij ivm de in mijn ogen matige opvolger verstookt van enige power en groove.

Zeker 5 a 6 tracks zijn super.

Het hoogtepunt blijft voor mij het einde van Hate To Feel. Ik heb zelden een geluid gehoord dat zo heerlijk delinquent en verstoken van enige commerciële aspiraties klinkt!

op de kop getikt voor 2,50!

Dat is dan een misleidend geluidje. Als die commerciële aspiraties er niet waren was deze band altijd een hobbygroepje dat je eens in de mand in de lokale kroeg kon horen spelen gebleven .

Je hebt daar toch geen achttien jaar op zitten wachten?

Hij is 16...

Op aanraden van herman dit album beluisterd. Het zou wel redelijk gelijk zijn aan Ten.

De sfeer oogt inderdaad wel hetzelfde. Instrumentaal is het allemaal net iets minder, maar het is vooral de zang die mij niet kon raken. De tekst kon me niet bekoren, voelde bij sommige nummers zelf simpel (bv. bij het titelnummer en vooral bij Hate To Feel).

Sickman vond ik wel echt een goed nummer. Wat rustiger, mooi gitaarspel, goede zang en een echt rocknummer waar je mee kan gaan met het nummer.

Het luistert lekker weg, verveelt niet, maar weet bij slechts enkele nummers echt een hoog niveau te halen. Over het algemeen een degelijk album.

Leuk dat je er meteen werk van hebt gemaakt. Zelf vind ik met name Rooster een machtig nummer. Ik moet wel zeggen dat het me nu (net als Pearl Jam trouwens) wel minder doet dan in de jaren '90.

Rooster was inderdaad ook wel een goed nummer. Ik vond, en vind, het wel een rare titel. Evenals de tekst trouwens.

Ik heb hier ook nog Above van Mad Season liggen.

luister de unplugged cd van AiC, die is toch wel geniaal

Rooster was de bijnaam van Jerry Cantrells vader. Het nummer gaat dan ook over Jerry Cantrell Snr. Vietnam oorlog dagen. Daarnaast moet je Dirt gewoon wat vaker draaien om het te leren waarderen.

Wat is Alice in Chains toch een geweldige band. Daar is geen tweede van. Ik ben namelijk al tijden aan het zoeken voor nog een band als Alice in Chains, maar die bestaat volgens mij gewoon niet. Als iemand iets weet, kan die dan even een tip geven? Alvast Bedankt!

Maar nu over het album:

Er zitten geen minpunten op, alleen maar topnummers. Mijn favorieten zijn het lekker ruige Rain When I Die met een enigszins psychedelisch begin, het rustigere Rooster, en het prachtige Down in a Hole. Het was moelijk om een keuze te maken, want alle nummers zijn ronduit geweldig.

Er zit goede afwisseling in de nummers: Een lekker ruig nummer en daarna komt er een wat rustiger iets, dat is prachtig.
Layne zingt weer eens uitmuntend en het gitaarspel van Jerry is ook weer lekker. Niet te vergeten de bas en de drums, ook geweldig.

Ik vind zelf dat de begeleiding net zo belangrijk is als de zang, (komt enigszins bekent voor zeker: Jimmy Page) En dat is hier ook gedacht. Dit allemaal maakt Alice in Chains zo verschrikkelijk goed.

5 Sterren!!!

Het kan ook niet anders met Jerry Cantrell als gitarist.

Probeer Godsmack eens. Heeft heel veel AiC-invloeden!
(met een AiC titel als bandnaam...)

edit: en natuurlijk Mad Season (een zij-project van Layne Staley), maar die ken je waarschijnlijk al. Ook Jerry Cantrell heeft een aantal solo albums onder zijn eigen naam...

Ben zowel fan van AIC als Godsmack maar die vergelijking heb ik nooit echt begrepen.
Godsmack heeft een heel andere zangstijl en heeft veel meer groove dan AIC. Een standaard Godsmack riff is ver weg van een standaard AIC riff. Ik kan het echt niet snappen.
Welk nummers lijken dan op elkaar zonder dat je diep moet gaan graven in songs?

Hey bedankt! Ik zal er meteen naar luisteren!
En ik luister ook naar Mad Season, jammer dat ze maar 1 album hebben gemaakt.

En behoorlijk grappig dat ze Godsmack heten! Gaaf nummer is dat!

Nee, Haha, hij is een enorm goede gitarist!

Na elke luisterbeurt verhoog ik dit album naar 4*, om het vervolgens een aantal weken later weer op 3,5* te zetten. Zodra ik het album dan weer eens uit de kast trek (wat niet zo vaak gebeurd) verbaas ik me er over dat ik mijn stem verlaagd had.

Alice in Chains is één van de eerste bands waar ik naar luisterde, en waar ik een cd van had. Telkens als ik hier naar luister word ik overvallen door een gevoel wat ik bij haast geen enkele artiest/band heb. Uit jeugdsentiment verhoog ik 'm dan telkens weer naar 4*. Een tijdje later twijfel ik dan of dit gevoel mee mag spelen in de beoordeling, denk ik...

Eens zien hoelang die 4* deze keer blijft staan.

Het is, en blijft, in ieder geval een album dat ik heel erg koester, en nooit weg zal doen.

Ik heb deze cd al een tijd liggen en luister hem vrijwel nooit. Als ik AiC luister pak ik altijd de unplugged cd. Nu dacht ik, laat ik is hét album van AiC luisteren.

Natuurlijk zijn would?, Angry Chair, Rooster, Them Bones en down in a hole wereld nummers maar, Rain when i die vind ik ronduit vervelend. Ook van sickman ben ik geen fan, alhoewel ik die wel beter vind.

Junkhead, Godsmack en Dirt vind ik wel weer aardig goede nummers maar niet bijzonder.
Ik skip de bovenstaande nummers ook weleens naar het einde toe.

Al met al heb ik altijd gemengde gevoelens over dit album. Skip ik de bovengenoemde nummers niet is het 4 waardig maar skip ik ze wel, vind ik het album niet meer dan 3,5 ster waard.

In zijn totaal vind ik de cd te lang duren om er echt van te genieten, waardoor ik me vaker ga irriteren aan Dirt dan ik wil. Een 3,5 is voor mij dus op zijn plaats.

Ik heb de live versie van Junkhead een paar keer gezien en toen begon ik het nummer pas echt te waarderen. I don't go broke, and I do it a lot! Die solo is echt fantastisch.

Voor de liefhebbers: een uitvoering van Sickman samen met het Northwest Symphony Orchestra en het Northwest Girls Choir ten voordele van kinderen uit Seattle die het moeilijk hebben.

Sickman