menu

Alice in Chains - Dirt (1992)

mijn stem
3,99 (835)
835 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Them Bones (2:29)
  2. Dam That River (3:09)
  3. Rain When I Die (6:02)
  4. Sickman (5:29)
  5. Rooster (6:15)
  6. Junkhead (5:09)
  7. Dirt (5:17)
  8. God Smack (3:50)
  9. Iron Gland / Intro (Dream Sequence) (0:44)

    met Tom Araya

  10. Hate to Feel (5:16)
  11. Angry Chair (4:48)
  12. Down in a Hole (5:38)
  13. Would? (3:28)
totale tijdsduur: 57:34
zoeken in:
avatar van Korreltje Zout
4,5
Hebben jullie dat ook wel eens, dat je in een saaie discussie verzeild raakt en gewoon uit pure verveling roept "Yeaaah, they come to snuff the rooster"? Blijkt dus een heel handige methode om een discussie opnieuw op te starten. Werkt nog beter dan vragen of iedereen op de grond wil zoeken naar je 'verloren' contactlens.

Ik heb dat ook wel eens in de supermarkt, als ik lang moet wachten in de rij voor de kassa, en dan opeens heel hard "Chaos AD!!!!" wil roepen (van die ene andere band).

Cured
Chaos A.D., Tanks In The Street !! . Tsja, net als dat album ben ik soms in de stemming voor deze. Ik skip er wel een paar, maar ga dan ook heerlijk de afgrond in met deze zwaar deprimerende plaat; this is sick, man.

avatar van wizard
4,0
Mijn drie en een halve ster bij dit album is alweer 3 en een half jaar oud. Intussen is dit album toch wel gegroeid voor mij. Dat kan uiteraard ook andersom zijn: dat mijn smaak veranderd is en dat Dirt daar nu beter bij past.
Hoe dan ook, waar ik destijds de stem van Layne Staley niet heel goed kon verdragen, zie ik de samenzang tussen hem en Jerry Cantrell nu als een van de sterke punten. Daarbij vind ik de zanglijnen hier en daar nog steeds wel een beetje zeurderig overkomen. De nummers God Smack en Junkhead vind ik nog steeds de mindere broeders op deze plaat, hoewel ik ze wel beter ben gaan waarderen.
Blijft over een zware, donkere plaat die ik steeds meer ga waarderen.

4.0* (voor nu).

avatar van Kill_illuminati
4,5
Om de een of andere reden begon ik Junkhead pas na die live-versie echt te waarderen.

avatar van wizard
4,0
Dank, die versie klonk beter dan op het albums.

avatar van Kill_illuminati
4,5
wizard schreef:
Dank, die versie klonk beter dan op het albums.


Dat heb ik wel vaker bij Alice in Chains. Zo vind ik de live versies van bijvoorbeeld God Am en Man in the Box vele malen beter dan de album opnames. Ten eerste is de opname (klank van het drumstel, Layne's stem etc.) beter en ze barsten van de overtuiging en energie.

avatar van AstroRocker
4,5
Wat een heerlijk emotioneel zwartgallig stuk nageboorte;-)!

De cd heb ik allang in mijn bezit, maar in al die jaren amper gedraaid, waardoor het de waardering die deze plaat verdient niet echt kreeg. N.a.v. het laatste AIC album The Devil Put Dinosaurs Here heb ik deze nog eens opgezet.
WOW, klinkt zeker heftig en heavy. Dat is wat ik altijd gaaf vind: liever een zware gitaarrif dan een gitaarsolo. Het hele album staat vol met knallers. Het enige minpuntje vind ik Hate to Feel. Absoluut hoogtepunt is wel Rooster en in iets mindere mate Dam that river, Rain When I Die, Junkhead en Would?
Al dit mooi's geef ik 4,5 ster

avatar van viking1
Prima album,laaste tijd weer vaak beluisterd.
Heb alleen deze van alice in chains.
Heb de unplugged album van hun ook hoog staan moet ik nog eens kopen,maar deze lekker heavy gitaar werk!en klinkt rauw.
Naar al die jaren nog steeds een sterk album.
Moet maar es wat meer van hun beluisteren/kopen.
Eerst de unplugged album maar.
Maar deze is ijzersterk!
Draai deze en veel van audioslave de laaste tijd.

avatar van Kill_illuminati
4,5
Op de kijkbuis van het internet staat een demo van dit album. In sommige gevallen is die beter dan dit eindresultaat. Junkhead en Rooster klinken veel beter.

avatar van muziekfreak1975
5,0
Een magistrale plaat die met name gedomineerd wordt door een junkie die in zijn existentiële crisis op zoek is naar de bodem van 'zijn' menselijke bestaan om vervolgens nooit meer naar boven te komen. RIP Layne Staley!

avatar van deric raven
4,5
Klopt helemaal, mooi verwoord.

avatar van Korreltje Zout
4,5
Heb nooit begrepen waarom dit in het grungevakje geduwd is. Dit is eerder metal, maar dan van het creatieve, geloofwaardige soort. Dit in tegenstelling tot die eind-1980s poseurs die alle cliches (muziek, tekst, uiterlijk, gedrag) combineerden om maar zo veel mogelijk op MTV gedraaid te worden (Whitesnake, Europe). Geen wonder dat men Alice in Chains in 1992 vernieuwend vond en er een nieuw labeltje op moest plakken. Metal was anno 1991 creatief bijna dood en Alice in Chains was een frisse wind. Daarna kwam er nieuw bloed (Tool, rage Against the Machine, Pantera en Sepultura) en ging het qua vernieuwing weer een tijdje goed, tot die nu-metal fuckers van Limp Bisquit en Korn eind 1990s de boel weer leegzogen en een hele generatie puisterige tieners op het verkeerde spoor zetten.

Dirt is een mijlpaal, een monument in de metalgeschiedenis. Ik vraag mij af hoeveel mensen zich dit realiseren.

avatar van deric raven
4,5
Soundgarden, Alice in Chains, Screaming Trees, Pearl Jam, en Nirvana hadden allemaal binding met Seattle, maar klinken ( gelukkig ) allemaal anders.
Die stroming uit dat gebied werd grunge genoemd.

avatar van Korreltje Zout
4,5
Juist, geografische oorsprong en kledingkeus waren de enige overeenkomsten. Muzikaal gezien was er geen enkele unieke overeenkomst tussen deze bands. Jammer dat de term grunge is blijven hangen want het is misleidend en doet geen recht aan de kwaliteit van dit album en deze band.

avatar van Ernie
4,0
Korreltje Zout schreef:


Dirt is een mijlpaal, een monument in de metalgeschiedenis. Ik vraag mij af hoeveel mensen zich dit realiseren.


Van bij de 1ste luisterbeurt had ik al door dat dit een heel speciaal schijfje was
Er staat eigenlijk niet 1 slecht nummer op dit album, ik moet er wel voor in de mood zijn want
het is verdomd duister en trekt je echt wel mee naar de leefwereld van Layne Staley.

Puur muzikaal gezien is deze 'Dirt' wel een paradepaard van jewelste! Die riffs van them bones en Dam that river zijn schitterend maar niet representatief voor het album. daarvoor wordt er hier op veel te hoog niveau gemusiceerd. Rooster, Down in a hole & Would laten veel meer experiment horen en verliezen nooit de ruimte in een song. Rooster ademt echt rustig en zachtjes in mijn oren als die mooie gitaarnoten geplukt worden maar je voelt de onderhuidse spanning bij de gitzwarte teksten om dan naar die schitterende climax te gaan.

Dirt is hun meesterwerk maar vergeet hun andere albums ook niet, Facelift vind ik persoonlijk ook heel sterk

avatar van Sleepy House
5,0
Korreltje Zout schreef:
Juist, geografische oorsprong en kledingkeus waren de enige overeenkomsten. Muzikaal gezien was er geen enkele unieke overeenkomst tussen deze bands. Jammer dat de term grunge is blijven hangen want het is misleidend en doet geen recht aan de kwaliteit van dit album en deze band.


Qua thematiek waren er ook overeenkomsten, hoor. Bijna alles wat onder de noemer 'grunge' viel was tekstueel vrij donker, op het depressieve af zelfs. Verder waren een traag tempo en veel distorsie ook karakteristiek aan de grunge.
Verder snap ik niet echt waarom de term grunge afbreuk zou doen aan dit album, m.i. is er niet mis met die term en duidt het vooral een belangrijk muzikaal tijdperk aan waarin AIC een grote rol speelde.

avatar van Korreltje Zout
4,5
OK, maar die kenmerken gelden ook voor veel muziek buiten het arbitraire groepje muzikanten dat door sommigen in het vakje 'grunge' geplaatst wordt. Ik schreef al, muzikaal gezien was er geen enkele unieke overeenkomst tussen deze bands. Dirt, Badmotorfinger, Nevermind en Ten zijn allemaal goede albums, die vrijwel tegelijkertijd uitkwamen uit dezelfde stad, maar er is geen uniek kenmerk dat deze muziek (als groep) onderscheidt van andere goede rockmuziek.

Zware distortion zag je al eerder bij Sonic Youth en My Bloody Valentine. En veel rock muziek, en bijna alle metal is donker (Christelijke hallelujah metal beschouw ik niet als metal maar als een persiflage).

Ten van Pearl Jam en Badmotorfinger van Soundgarden zou ik niet depessief willen noemen, op een enkel nummer na. Bij Dirt voert depressiviteit juist de boventoon.

Anders gezegd, Dirt heeft meer gemeen met andere metal dan met bijv. Ten van Pearl Jam.

avatar van deric raven
4,5
Korreltje Zout schreef:
Juist, geografische oorsprong en kledingkeus waren de enige overeenkomsten. Muzikaal gezien was er geen enkele unieke overeenkomst tussen deze bands. Jammer dat de term grunge is blijven hangen want het is misleidend en doet geen recht aan de kwaliteit van dit album en deze band.


Verdiep je maar eens in de achtergronden van deze bands, samenwerking van Pearl Jam en Soundgarden; Cobain en Lanegan, Mudhoney, Melvins, Green River, Mad Season e.d.
Nergens waren er zoveel samenwerkingsverbanden dan in Seattle in de jaren 90.

avatar van Korreltje Zout
4,5
Dat het allemaal matties waren is mij bekend, maar doet geen afbreuk aan wat ik schreef. Het gaat hier over de muziekstijl, niet over collegialiteit. Elton John en Eminem zijn ook dikke vrienden, maar dat maakt van Elton John geen rapper.

avatar van deric raven
4,5
Het kan zijn dat je de muzikale overeenkomsten niet hoort, die zijn er wel.
Nirvana heeft wel meer met Pixies, Screaming Trees met The Doors, Pearl Jam met Free.
Muzikaal liggen Alice in Chains en Soundgarden denk ik nog het dichtste bij elkaar.
Metallica klinkt ook totaal anders als Slayer of Guns 'n' Roses.
Het is niet zo als bij de Britse bands, dat elke band als Muse, Joy Division of Radiohead wilt klinken.
In Seattle hadden ze inderdaad allen andere voorbeelden, maar in de sound hoor je wel het depressieve van die streek terug.

avatar van Sleepy House
5,0
Wat Deric dus zegt...

En Korreltje Zout, de term 'grunge' is inderdaad ook (of voornamelijk) een geografische verzamelnaam voor rockmuziek die eind jaren 80/ begin jaren 90 in de Pacific Northwest werd gemaakt. Grunge was eigenlijk een 'scene', net zoals je een bijvoorbeeld in de jaren 80 een Glam Metal-scene in LA had. De muziek is zeer gevarieerd, maar er zijn ook - zoals Deric zegt - veel gelijkenissen tussen de sound van de verschillende bands.

AIC neigt misschien meer naar Metal, Nirvana is wat meer punk, Screaming Trees is wat psychedelischer, enz. Maar toch blijven het grungebands, of je dat nu wilt of niet. (*edit: Hiermee wil ik eigenlijk zeggen dat het één het andere niet uitsluit. AIC is bijvoorbeeld grungemuziek met veel metal invloeden, maar dat maakt het nog geen metal.)

Feit is dat het allemaal zeer goede muziek is. Maar daar zijn we het denk ik wel mee over eens.

avatar van Ernie
4,0
Sleepy House schreef:
Wat Deric dus zegt...

En Korreltje Zout, de term 'grunge' is inderdaad ook (of voornamelijk) een geografische verzamelnaam voor rockmuziek die eind jaren 80/ begin jaren 90 in de Pacific Northwest werd gemaakt. Grunge was eigenlijk een 'scene', net zoals je een bijvoorbeeld in de jaren 80 een Glam Metal-scene in LA had.

Feit is dat het allemaal zeer goede muziek is. Maar daar zijn we het denk ik wel mee over eens.


Om het even ronduit te zeggen haten alle hieronder al genoemde bands de term "grunge"
Is uitgevonden door de media omdat het beestje toch een naam moest hebben.
Alternative rock/punk of Alternative metal is in mijn oren de enige juiste benaming.

In de Seatle- aflevering van Sonic Highways, de plaat suckt maar de docu is gewoonweg prachtig, werd dit mooi aangetoond door Chriss Cornell & Dave Grohl. De muziek was er eerst en toen sprongen de media erop met die term en begonnen zelfs grote Telecomoperatoren en koffiehuizen met "Grungegerelateerde" advertenties en producten. Elke orginele band uit de 1ste stroming haatte de benaming maar in die slipstream kwamen allerlei bandjes als Stone temple pilots, bush en silverchair het sucses uitmelken. Intussen draaide Kurt Cobain zich al om in zijn graf....

avatar van Sleepy House
5,0
Zeker Ernie, de term staat vooral voor commercialisatie. Wat grappig is aangezien Mark Arm het woord 'grunge' voor eerst - en met een kwinkslag - gebruikte toen hij het geluid van zijn band beschreef. Ik vond die term eerst ook maar niks, maar ik heb mij daar al lang geleden over gezet. Dergelijke muziekclassificatie komt nu soms eenmaal handig van pas wanneer je het over specifieke bands/muziek hebt.

avatar van blondegod
4,5
Heerlijk donker album! Je moet zoals ik hier wel meer lees wel in de stemming zijn. "Would" was volgens mij een klein hitje in nederland (?) "angry chair" is mijn favoriet.

avatar van Edwynn
4,5
Would? stond twee weekjes in de onderste regionen. Airplay kreeg het nummer niet veel. Op MTV werd je er wel mee doodgegooid.

avatar van luigifort
5,0
Geniaal moddervet album..sowieso een van mijn favoriete bands..wat mij betreft de interessantste uit de grunge periode om het zo maar te noemen. Een van de beste stemmen allertijden..gekwelder kan niet..logge riffs heerlijk zwaarmoedig..

Whats my drug of choice? Well..what have you got?

avatar van Sleepy House
5,0
Dit album heb ik een tijdje geleden uit mijn persoonlijke top-3 gehaald (vervangen door Mark Lanegan's Scraps at Midnight, voor de volledigheid). Dat was toen een heel moeilijke bevalling, eentje waar ik nog steeds over twijfel. Zeker omdat ik laatst geleden Dirt nog eens beluisterd heb en alle herinneringen terugkwamen van toen ik voor het eerst AIC (meer bepaald "Would?") hoorde.

Bij de geniale bass riff van Mike Starr spitste ik mijn oren al, maar het was bij de eerste klanken van Layne Staley dat ik letterlijk van mijn stoel werd geblazen. Zo'n krachtig stemgeluid! Toen het nummer ten einde liep voelde ik mij volledig verdwaasd, alsof er net een kudde bizons over mij heen had gedenderd. Toen wist ik het: 'Dit is liefde op het eerste gezicht'. Die liefdesaffaire flakkert zovele jaren later nog steeds fel op. Vooral als ik "Would?" hoor; dan raast die kudde bizons opnieuw voorbij en blijf ik altijd met een gelukzalige smile achter.

Hmm, misschien toch maar weer Dirt in mijn top-3 plaatsen...

avatar van ASman
5,0
Geweldig album inderdaad. Van de 'Big Five' Grunge-bands van de jaren '90 Nirvana, Pearl Jam, Alice In Chains, Soundgarden en Stone Temple Pilots -alle vijf verantwoordelijk voor 1 of meerdere sterke albums- vind ik AIC de meest drukkende sfeer hebben met het zwaarste geluid. Het album knalt er al meteen in met het schitterende "Them Bones" en laat je vanaf dan niet meer los.

Nirvana's "Nevermind", Pearl Jam's "Ten", Soundgarden's "Badmotorfinger"...stuk voor stuk sterk, maar deze "Dirt" is toch het Grunge-album waarnaar ik het frequentst teruggrijp.
Vind ik eigenlijk iets negatiefs? Eigenlijk niet, stem verhoog ik naar de volle pot: 5*

avatar van Sir Spamalot
4,5
Sir Spamalot (crew)
Bangelijk schitterend in die duisternis.

avatar van Johnny Marr
4,5
Wat een emotionele pletwals is dit. Vrijwel elk nummer is raak. De snijdende stem van Staley gaat recht door de ziel, al kan hij af en toe wel een beetje irriteren, toch verhindert het zeer sterke songmateriaal dat ik hier echt last van heb .

Dam That River en Rain When I Die zijn de verborgen juweeltjes; Them Bones, Angry Chair, Rooster en Would? de terechte klassiekers. Down In A Hole is dé grootste afwezige op de verzamelaar 'The Essential Alice In Chains'. Absoluut een essentiëel AIC-nummer, ik begrijp niet waarom hij er niet opstaat.

De nummers die ik niet heb genoemd zijn gewoon goede rockers, daarom verdient dit album niets minder dan 4,5* (al sluit ik de 5* in de toekomst zeker niet uit...)

Gast
geplaatst: vandaag om 14:20 uur

geplaatst: vandaag om 14:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.