menu

Taylor Swift - Folklore (2020)

mijn stem
3,54 (177)
177 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Republic

  1. The 1 (3:30)
  2. Cardigan (3:59)
  3. The Last Great American Dynasty (3:50)
  4. Exile (4:45)

    met Bon Iver

  5. My Tears Ricochet (4:15)
  6. Mirrorball (3:28)
  7. Seven (3:28)
  8. August (4:21)
  9. This Is Me Trying (3:15)
  10. Illicit Affairs (3:10)
  11. Invisible String (4:12)
  12. Mad Woman (3:57)
  13. Epiphany (4:49)
  14. Betty (4:54)
  15. Peace (3:54)
  16. Hoax (3:40)
  17. The Lakes *
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:03:27
zoeken in:
avatar van herman
3,0
Op zich heeft ze hier een mooie sound te pakken. Het doet me voortdurend denken aan een soort ingetogen versie van Wilson Phillips. Nadeel is wel dat het zo consequent wordt doorgetrokken dat saaiheid op de loer ligt en wat mij betreft valt Taylor wel een paar keer in die valkuil. Een liedje of 10, misschien 12, was wel genoeg geweest.

Het helpt ook niet mee dat een van de uitzonderingen nu net met Bon Iver is, want ik heb helemaal niets met zijn stem. Hoewel Taylor hier vast wel indiecredibility-punten scoort bij liefhebbers van 'verantwoorde' muziek, had ze hem wat mij betreft best de deur van de studio mogen wijzen. Tekstueel staat het me ook een beetje tegen.

The Last Great American Dynasty vind ik vooralsnog het leukste nummer.

avatar van Slowgaze
4,0
Bon Iver die baritont; dat had ik even niet aan zien komen.

avatar van Johnny Marr
3,5
Geinig albumpie. Jammer dat ze niet wat zijn gaan knippen in sommige nummers. Die laatste twee bijvoorbeeld, wat een snoozefest. Hap maar hoor Swifties.

avatar van Leptop
3,5
coldwarkids schreef:
(quote)


Daar zijn popsterretjes goed in.


Skik popsterretjes ??

avatar van Rudi S
4,0
Johnny Marr schreef:
wat een snoozefest. Hap maar hoor Swifties.


Jij bent nu echt veel te ver gegaan.

avatar van EttaJamesBrown
Het moet niet gekker worden. Over dit album staat een behoorlijk positief verhaal in De Groene Amsterdammer, die ik zojuist in de tuin gelezen heb. Dan rest mij niets anders dit album ook te gaan proeven.

avatar van Slowgaze
4,0
EttaJamesBrown schreef:
Het moet niet gekker worden. Over dit album staat een behoorlijk positief verhaal in De Groene Amsterdammer, die ik zojuist in de tuin gelezen heb. Dan rest mij niets anders dit album ook te gaan proeven.

Wat een hoop bullshit in dat artikel trouwens, naast die volslagen onzin over Ryan Adams' mislukte hobbyprojectje ('Maar hoe goed veel van haar nummers werkelijk waren, hoe emotioneel geladen vooral, werd gek genoeg pas echt duidelijk toen iemand anders een volledig album van Swift coverde.' Dan heeft Verdonschot echt niet goed zitten luisteren). Ook heel raar hoe hij suggereert dat er een direct verband is tussen de coverplaat door Adams en het geluid van Folklore; alsof daar niet twee andere Swift-albums tussen hebben gezeten met een ander geluid.

Om nog maar te zwijgen van het volslagen ongelukkig geformuleerde 'Het door haarzelf geschreven [...] "my tears ricochet"': dat is het enige nummer dat ze in haar eentje schreef, maar Verdonschot laat het lijken alsof ze een speelbal is van de producers, ook door zo in te zoomen op Aaron Dessner: 'Maakte Adams van Swifts nummers zeer fraaie, maar ook vrij traditionele americana, Dessner kiest voor een nadruk op piano, en een soms dromerige, dan weer filmisch vervreemdende of tegenkleurende aanpak.' Eh nee, Swift bepaalt uiteindelijk hoe de nummers klinken en doet daarbij beroep op Dessner als arrangeur en producer - dus een ondersteunende rol - en niet andersom.

Maar het verbaast me misschien nog het meest dat Verdonschot met de al te makkelijke vergelijking met Norman Fucking Rockwell aan komt zetten, terwijl deze nummers genoeg voorlopers in Swifts oeuvre hebben: de ballads op Red en 1989 bijvoorbeeld, en 'Betty' had minus het f-woord prima op Fearless gekund. Voor een muziekjournalist, bij een tijdschrift dat ik toch best hoog aansla, kan Verdonschot verdomd slecht luisteren en slecht zijn vooroordelen aan de kant zetten.

avatar van Yield
4,0
Het probleem is en blijft dat de dames en heren critici met enig dedain neerkijken op Taylor Swift. Het is gewoon not-done dat je als kritisch journalist een onbetekenend wichtje (popprinsesje) de egards geeft die zij al vanaf haar 14e jaar verdient. Kijk naar Miss Americana, daar zit een korte scène in het begin van de docu waarin zij tijdens een interview voor een radiostation aangeeft al 150 nummers te hebben geschreven. Hier is een groot schrijverstalent aan het woord dat aan het begin staat van een glanzende carrière die zijn weerga niet kent. Taylor Swift heeft het album Speak Now al volledig op haar naam staan. Natuurlijk moet de rol van producers als Antonov, Shellback en andere topjongens niet onderschat worden. Maar ga er van uit dat Taylor Swift het hier voor het zeggen heeft. Zij is de baas. De critici zitten nu in een lastig pakket. Jarenlang nauwelijks aandacht voor meesterwerken als Red, Speak Now en mijn favoriet 1989, maar nu schrikt men op van de keuze voor een indiealbum. Oh dear, die jongen van The National produceert, Bon Iver zingt een song mee, dan moet het wel goed zijn. Mooi ingezongen van Taylor noemde iemand het hier. Tot aan mijn dood zal ik Taylor Swift verdedigen tegen snobs en muziekintellectuelen die het allemaal beter weten. Zij is groot, zij is belangrijk, zij verkoopt miljoenen fysieke albums, zij speelt moeiteloos stadions vol. Ryan Adams mag haar dankbaar zijn dat hij de eer had haar nummers na te zingen, met zeer wisselend succes naar mijn mening. Taylor verdient meer respect, ook als je dit ruk vind of een snoozefest.

avatar van ArthurDZ
Nou dat valt wel mee hoor, Folklore scoort op dit moment 88/100 op Metacritic, best een nette score toch? En ach, dat er altijd wel mensen zullen zijn die het allemaal niet je van het vinden, of het vanuit hun luisterachtergrond minder begrijpen of op waarde weten te schatten... er is geen muzikant ter wereld die geen last heeft van dat soort volk

Ik vind het altijd wel mooi wanneer een artiest zo'n devotie oproept bij de fans, ook al kan ik er zelf minder mee, zoals in het geval van Taylor Swift. Tegelijkertijd verbaast het me ook hoe gemakkelijk Swifties soms de 'ach, ieder zijn smaak'-gedachte, die ze bij andere artiesten waarschijnlijk wel hebben, overboord gooien wanneer iemand Taylor niet goed vindt (of zelfs niet goed genoeg vindt, ocharme die Pitchfork-mevrouw). Het is hier al eens eerder gezegd, maar mensen die TayTay niet diggen zijn niet automatisch snobs. Beetje oneerlijk om bij mensen die iets op een minder positieve manier dan jijzelf beoordelen, meteen op zoek te gaan naar allemaal randzaken waarom dit zo zou kunnen zijn, vind ik zelf altijd.

Vandaar dat ik me aangesproken voel. Come at me Swift-leger, steek mijn huis dan maar in brand. Ik blijf bij mijn standpunt.

Maar goed, die Taylor-devotie. Zo moet het ook geweest zijn voor Morrissey in de jaren '80, of Franz Liszt in de jaren 1840. Liszties, noemden zijn diehard-fans zich toen naar het schijnt.

avatar van ni slecht
4,0
Ik denk dat het juist enorm veel voldoening moet geven als je als kritisch muziek journalist kan berichten dat een 'popprinsesje' nog meer dingen in haar mars heeft. Verdonschot had op 5 augustus, toen het zelfs in Noord-Korea nieuws was dat TayTay eens iets anders had uitgebracht, een nieuwe invalshoek nodig.

avatar van heartofsoul
2,0
De liedjes vind ik nogal monotoon en kunnen me, hoezeer ik ook mijn best doe, niet erg boeien. Dat verbaast me in het geheel niet, want van mij kan de meeste op het grote publiek gerichte popmuziek van pakweg de laatste 25 jaar over de schutting. Vakkundig geproduceerd, dát wel. Maar volkomen oninteressant blijft het.

avatar van Rudi S
4,0
ArthurDZ schreef:
Het is hier al eens eerder gezegd, maar mensen die TayTay niet diggen zijn niet automatisch snobs.


Een beetje vreemde redenatie, want je bent Swiftie of je bent een snob er zijn niet meer smaken.

ArthurDZ schreef:

Vandaar dat ik me aangesproken voel. Come at me Swift-leger, steek mijn huis dan maar in brand. Ik blijf bij mijn standpunt.



Oei, dat gaat wel ver, maar goed voor het geval: waar woont jouw huis ?

avatar van Thekillers87327
2,0
Jesus is Taylor swift een religie geworden ? Ik wist oprecht niet dat ze zulke volharde fans had haha.
Tja het kan aan mij liggen maar ik zie het verschil tussen popsterren als Taylor swift en al die andere hitpaardjes zoals katy perry niet. Catchy en daar is het mee gezegd voor mij. Op dit album vind ik Taylor dan daar wel iets meer van weg gaan.
Swifties, laten jullie mij nu heel of krijg ik een preek? ;P

avatar van Deranged
Zolang ze het niet bij Ed Sheeran gaan doen zie ik geen probleem.

Ik kan Taylor ook wel goed hebben. Als je meisje zegt gaan we naar een Sheeran concert geef je die bitch een backhand slap. Avondje Swift kan wel fun zijn.

Gelukkig zijn er ook nog pop sensaties die de adoratie wel waardig maken. Wat ik nu van het album luister klinkt erg smaakvol.

avatar van Slowgaze
4,0
ArthurDZ schreef:
Nou dat valt wel mee hoor, Folklore scoort op dit moment 88/100 op Metacritic, best een nette score toch? En ach, dat er altijd wel mensen zullen zijn die het allemaal niet je van het vinden, of het vanuit hun luisterachtergrond minder begrijpen of op waarde weten te schatten... er is geen muzikant ter wereld die geen last heeft van dat soort volk

Nee, maar 'dit soort volk' krijgt wel ruimte in een tijdschrift als De Groene Amsterdammer om dit soort clichés opnieuw op te braken en vervolgens Swift neer te zetten als een popprinsesje dat het van haar producers moet hebben. Dat is niet alleen snobisme, maar ook seksisme. Over pakweg Ed Sheeran zie ik dergelijke berichten namelijk niet, hoewel er natuurlijk ook wel kritiek op hem is, maar hij is nooit het popprinsje dat het van allerlei producers moet hebben. Nee, hij werkt samen - dus gelijkwaardig - met Pharrell wordt dan geschreven. Waar dit soort berichten op neerkomen is dat Swift én vrouw is én succesvol, en daarom geen visie kan hebben. Dat is gewoon respectloos, zoals Yield ook al aangaf. Zoiets kun je niet afdoen als 'allemaal randzaken', vooral niet als een professioneel journalist met constant dezelfde uilenbal aan komt zetten.

avatar van ArthurDZ
Hoi Slowgaze! Mijn bericht was eigenlijk vooral bedoeld als een reactie op dit stuk uit het bericht van Yield

Yield schreef:
Tot aan mijn dood zal ik Taylor Swift verdedigen tegen snobs en muziekintellectuelen die het allemaal beter weten. Zij is groot, zij is belangrijk, zij verkoopt miljoenen fysieke albums, zij speelt moeiteloos stadions vol. Ryan Adams mag haar dankbaar zijn dat hij de eer had haar nummers na te zingen, met zeer wisselend succes naar mijn mening. Taylor verdient meer respect, ook als je dit ruk vind of een snoozefest.


Verder kan ik je bezwaren tegen dat stuk uit De Groene Amsterdammer goed volgen (en het was zeker niet mijn bedoeling om die recensie goed te praten), maar dat soort reacties uit de pers worden met elke nieuwe Taylor-release toch zeldzamer en zeldzamer lijkt me, iets wat me ten tijde van Lover ook al opviel. Heb het sowieso niet zo goed gevolgd als jij, maar in het merendeel van de gevallen is het toch een sterrenregen van jewelste als er over Folklore wordt bericht? Dat bedoelde ik toen ik stelde dat Swifties wel heel snel op de barricades gaan staan, en dat elke artiest, hoe getalenteerd ook, wel af te rekenen heeft met de nodige 'haters' en vooroordelen (al ga ik meteen toegeven dat sommige er in de pers meer last van hebben dan anderen, maar sinds wanneer hebben die het laatste woord?).

avatar van Ward
3,0
Nooit een liefhebber van Taylor Swift geweest. Sterker nog, ik heb haar muziek altijd vrij vervelend gevonden, terwijl ik op zich niet vies ben van goede popmuziek. De iets te fanatieke houding van de fans hier op de site, heb ik ook altijd als tamelijk irritant ervaren.

Toch was ik benieuwd naar dit album op basis van de recensies, de samenwerking met Aaron Dessner en Bon Iver en ook de black metal hoes intrigeert wel. De plaat is me na enkele luisterbeurten niet tegenvallen.

Ik sluit me wel beetje bij herman aan. De sound is zeker smaakvol en de hand van Dessner is duidelijk herkenbaar. Die sound is wat aan de brave kant en wordt zo consequent doorgevoerd dat het na een tijdje saai wordt. Mijn eerste indruk is dat het album beter 20-25 min korter had kunnen duren.

Neemt niet weg dat het best lekker wegluistert en ik wel gematigd positief ben.

Ook fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die bij Betty aan Skik moest denken

avatar van coldwarkids
3,5
EttaJamesBrown schreef:
Het moet niet gekker worden. Over dit album staat een behoorlijk positief verhaal in De Groene Amsterdammer, die ik zojuist in de tuin gelezen heb. Dan rest mij niets anders dit album ook te gaan proeven.


Zeer fraai artikel. Alleen de laatste van LDR een meesterwerk noemen gaat wel heel ver.

avatar van Don Cappuccino
3,0
Ward schreef:
Die sound is wat aan de brave kant en wordt zo consequent doorgevoerd dat het na een tijdje saai wordt. Mijn eerste indruk is dat het album beter 20-25 min korter had kunnen duren.


Dit is exact waarom ik niet hoger kan komen dan 3* voor deze plaat. Ik vind deze plaat '''degelijk'', maar er is niks dat er voor mij bovenuit springt. Taylor's vocalen zijn voor mij te netjes en komen (bij mij in ieder geval) niet over op een emotioneel niveau. De instrumentals zijn te veel in alleen maar grijstinten om maar liefst 63 minuten te boeien.

avatar van Edwynn
Ja, kan het wel zijn dat Swift zelf bepaalt hoe dingen geproduceerd moeten worden. Allemaal prima en respectabel. En je verwacht dat zo'n Verdonschot zich wat beter verdiept in wat hij schrijft. De waarheid is dat hij betaald wordt om onderhand overal een mening over te hebben dus dan schieten feiten er wel eens bij in. Maar dat terzijde.

Bij mij rijst de vraag wel waar de integere artieste Swift dan al die producers in hemelsnaam voor nodig heeft? Het resultaat is gewoon een vlakke, veel te gelikte plaat dat zich in een tergend tempo aan je voorbij trekt. Dat is soms een aanbeveling mijnerzijds maar hier niet.

Ik zag die docu op Netflix waar ze met tranen in de ogen vernam dat ze niet bij de eerste genomineerden zat voor een grammy van één of andere categorie. Dan ben je voor mij al af. Dat heeft niets meer te maken met muziek uit het hart maar met muziek dat vooral moet pleasen. En nu komt ze dus het indiepubliek pleasen.

Oja, als je je afvraagt wat ik hier doe: ik vind de berichten van de fans hier kostelijk om te lezen, de docu vond ik erg leuk om te zien en de blackmetal hoes spreekt me aan.

avatar van meneer
Nou, nou, nou ! Wat een gehakketak om Mw. Swift hier . En dat met zulke temperaturen . Haal iets verkoelends uit je koelkast, zet een - voor jou - genietend en waardevol album op en relax..

Tsjonge.. die Taylor ! Knappe vrouw trouwens..

avatar van Edwynn
Seksist.

avatar van Yield
4,0
Edwynn schreef:
Ik zag die docu op Netflix waar ze met tranen in de ogen vernam dat ze niet bij de eerste genomineerden zat voor een grammy van één of andere categorie. Dan ben je voor mij al af. Dat heeft niets meer te maken met muziek uit het hart maar met muziek dat vooral moet pleasen. En nu komt ze dus het indiepubliek pleasen.
Scherp geobserveerd, en dat voor een metalhead , zelf denk ik niet dat ze wil pleasen, ze heeft wel een enorme geldingsdrang, ze wil goede muziek maken, maar ook prijzen pakken. Ze heeft er al genoeg, maar toch. Als vakvrouw, zeker als artiest, ga je toch voor het hoogste. De Grammy album of the year. We gaan zien of het nu wel lukt. Zo, en nu heb ik zin in Primordial. Ondanks de warmte.

avatar van Deranged
Kate Bush deed ook nog eens zelf produceren.

Dames als Taylor zijn nice maar ze komen niet in de buurt bij wat Kate ooit deed en dat is ergens wel jammer.

Ze heeft zeker een angelic aspect over zich als je haar bekijkt. Vooralsnog niet eens aangedurfd een onheuse blik haar kant op te werpen.

Ook wel vanwege de wijze waarop ze sommige ex-lovers afserveert in een aantal songs.

Moet er niet aan denken dat zoiets over mij zou gaan.

Iedereen op de radio die het dan zou horen.

Billie Eilish ging zelf zeggen dat ze haar lijf bedekt omdat het de bom zou zijn, sindsdien wel iets fysieker ingesteld wat haar betreft.

De grap van mij dat ik niet eens ooit bluf of overdrijf. De kans dat ik en Billie of ik een Taylor ooit in het huwelijk gaan treden lijkt me nihil, maar zeker niet uitgesloten.

Realistisch bekeken.

Cobie Smulders daadwerkelijk Nederlandse voor een aanzienlijk deel. Ik acht de kans wel reël dat ze mij de mooiste plekjes van Canada zou willen laten zien als ik haar in een passionele brief voorstel om haar de mooiste plekjes van Noord-Brabant te showen.

Zie haar nog wel een keer all natural gaan in de biesbosch of iets.

Waarom niet.

avatar van Edwynn
Oke.

avatar van meneer
Deranged: kijk uit hè ! Je kan niet met 2 dames gaan verkeren. Je poëzie bij La Bush is al zeer hartstochtelijk en ik weet niet of Lady Aerial jouw, toch wel ontluikende, avances met TayTay hier zal gaan pikken !

avatar van Deranged
Als het terecht is zal ze dat zeker begrijpen. Vooralsnog heeft ze van niemand iets te vrezen echter. Taylor is erg goed en heel leuk. Haters gonna hate of hoe die ook heet altijd een zeer prettige track gevonden, helemaal waar ook nog eens. Maar de wegen van Kate Bush daadwerkelijk ondoorgrondelijk.

Check die clip van en de song van Moments of Pleasure nog maar eens. Als Taylor ooit zoiets zou kunnen maken heel graag maar gezien hoe lang ze nu al onderweg is en waar ze nu is zie ik dat niet gebeuren.

Een zeer waardige hedendaagse vrouwelijke artiest, dat sowieso. Maar ook niet veel meer dan dat.

Misschien dat Billie nog een paar verassingen in petto heeft.

Wie weet.

avatar van Slowgaze
4,0
Edwynn schreef:
Oja, als je je afvraagt wat ik hier doe: ik vind de berichten van de fans hier kostelijk om te lezen

Ik deed het voor de lolz.

avatar van Rudi S
4,0
Lachen en vrolijk doen mag gerust zolang het maar niet spottend wordt, immers Taylor is verheven.
Zo'n eens per pak 'm beet 2000 jaar komt een fenomeen als Taylor Swift bovendrijven en dat moeten wij koesteren en dus terecht dat de devote swifties (straattaal voor discipelen) haar tot het einde der tijden verdedigen.

avatar van Thekillers87327
2,0
Rudi S schreef:
Lachen en vrolijk doen mag gerust zolang het maar niet spottend wordt, immers Taylor is verheven.
Zo'n eens per pak 'm beet 2000 jaar komt een fenomeen als Taylor Swift bovendrijven en dat moeten wij koesteren en dus terecht dat de devote swifties (straattaal voor discipelen) haar tot het einde der tijden verdedigen.

En toen werd je wakker

Gast
geplaatst: vandaag om 16:51 uur

geplaatst: vandaag om 16:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.