The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

En die 'valse' solo is heerlijk .

en dat piepende geluid van die gitaar. ZOT!

groovy maaaaan!

Groovyy...

Stelletje ouwe hippies

Ja, laten we allemaal naar katmandu trekken!

Blowiewowie jemig de pemig man! Is dat niet te heavy?

Zelden zo'n boerenstampertje tussen twee zulke sublieme nummers als Venus in Furs en Tomorrow's Parties zien staan op een jaren 60 plaat echter..

Niet akkoord!

Maar het zij zo...

Run Run Run is inderdaad ietwat minder dan de nummers eromheen en neigt wat teveel naar Status Quo. Maar het past daar wel voor mij, dat nummer hoort daar thuis. Maar ja, ik geef dan ook 4.5* en geen 5*

Status Quo.. een treffende omschrijving Lukas! Mij ook altijd een raadsel waarom die ooit platen hebben verkocht, behalve dat een flink deel van de wereldbevolking waarschijnlijk de intelligentie van een erwt bezit
Maargoed, er staat verder nog genoeg moois op, daar niet van.

Een erwt? Ik dacht eerder aan een banaan!

Straks moet ik me nog schamen omdat ik het zeg maar 'Run Run Run' vind ik echt wel een heel goed nummer. Ook al doet het een heel klein beetje onder voor z'n twee buren op deze klassieker.

Wie weet vind je status quo dan ook wel wat Feeder

Neen hoor, schaam je niet. Run³ is een van mijn favoriet op deze plaat, dus je bent niet alleen (kijk ook maar naar de statistieken, er is al wat gestemt geweest op het nummer hoor).

Status Quo neigt dan naar Run Run Run, niet?
Maar die solo is een van de meest ongewone solo's die ik ooit gehoord heb, geweldig.

Veel bands uit deze tijd kunnen mij niet echt boeien, meestal luister ik die albums vanuit muzikaal historisch perspectief.
The velvet underground is om een of andere reden de uitzondering op de regel, en zeker als het gaat om dit album.
Terwijl nico mij eigenlijk behoorlijk irriteert, en er niet eens bijzonder veel nummers opstaan die voor mij de middelmaat overstijgen.
Toch wil ik dit album steeds opzetten en heb ik gewoon iets met the velvet underground, zonder dat ik deze band eigenlijk echt goed ken kwa achtergronden.
Vooral venus in furs is voor mij het absolute hoogtepunt, zeker in combinatie met de youtube filmpjes die hiervan te vinden zijn.
Ik krijg er bijna kippevel van (op een positieve manier), al ik heb eigenlijk geen idee waarom. Raar toch.

jaja, net zoals Pink Floyd was het visueel aspect van The Velvet Underground zeer belangrijk. Als ik PF of VU opzet beeld ik me steeds psychedelische projecten voor, het doet je de muziek beter begrijpen.

Het is inderdaad belangrijk dat je je een voorstelling kan maken bij muziek. Bij VU heb ik een bepaalde voorstelling die opzich best boeiend is. Achtergronden lezen is dan ook altijd leuk. Soms stel je je voorstelling dan bij.

Over het album, stuk voor stuk goede nummers, het laatste nummer kan ik echter niet uitstaan. Op de achtergrond gaat het nog wel, maar in een echte luistersessie word ik er echt kriebelig van.
Jammer dat ze dit aan het eind van de plaat gezet hebben, doet voor mij wat af aan de sfeer..

Toch een dikke 4*
(heb zojuist sgt. pepper een 4,5 gegeven en deze vind ik iets minder)

Bij Heroin verwoord hij eigenlijk al de beelden die het ibj me oproept
''on a big clippership'' dan beeld ik me ook in dat hij echt op zo'n oude houten schip is in het donker

Grappige verbeelding, bij "I'll be your mirror" stel ik me altijd een duistere psychedlicachtige studio vol met spiegels en een lieftallige Nico achter de microfoon voor....
Wat zijn jou beelden bij Venus in Furs dan?

Jah eerlijk gezegd is het geval bij deze plaat bij mij dat de teksten de beelden ook oproepen , ik denk niet dat ik dat ga zeggen hier wat dat is voor de jonge mede-Mumers onder ons
Venus in Furs is wel het hoogtepunt hier,1 grote hoogtepunt!

Haha 1 groot hoogtepunt
Het album is gewoon GOED, met een vreemde duistere lading, en daar draagt Nico's stem zeer positief aan bij.
Kwam dit nou voor of na Sgt. Pepper uit? (1967)

Ik weet het niet eigenlijk

Kwam dit nou voor of na Sgt. Pepper uit? (1967) vragen ze hierboven

deze parel verscheen al in januari van dat legendarische jaar dus een half jaar eerder.

heeft overigens weinig met elkaar te maken

en alle nummers zijn zo goed op mijn favoriete plaat.

sorry shiny
shiny peace of leather
you animal

Het boekje van de Deluxe-CD zegt maart '67

[inderdaad. Maart '67!

Vooral Run Run Run roept bij me die o zo geweldig psychedelische projecties op. Zoals in het clipje of in de film "Monterrey Pop Festival wnn Jefferson airplane optreedt.

http://www.barrychait.com/i...

http://www.barrychait.com/i...

Serieus? Ik associeer dit album totaal niet met psychedelia eigenlijk. Voor mij is dit album eigenlijk iets dat apart staat van de rest uit die tijd. Ik associeer het vooral met de kleur zwart, en niet met kleurrijke dingen ofzo.

Interessante discussies over Angus MacLise en het al dan niet psychedelisch zijn van The VU verplaatst naar The Velvet Underground

Feeback is heerlijk

we doen ons best he