Dream Theater - Awake (1994)

Dream Theater heeft toch ook een eigen geluid?

Ik snap best dat het gefröbel niet iedereen aanstaat. En dat soms die fratsen de compositie zelf in de weg staan. Los daarvan vind ik Awake eigenlijk helemaal niet zo klinisch. Dream Theater combineerde in 94 enkele stijlen die binnen de metal maar moeilijk samen gingen. Nu kijken we er niet meer van op, maar het gemak waarmee zoetgevooisde melodieën van Innocence Faded of het kleine Silent Man omgeven worden door moddervette metalklodders als Lie of het epische Voices was iets dat je toen niet zo gek vaak tegenkwam.

De band is breekbaar en progressief tegelijk in Space Dye Vest. Lifting Shadows Off A Dream en Scarred zijn emotionele achtbaanritten en het reeds genoemde Silent Man is weer een klein slaapliedje. In die zin vind ik Awake getuigen van van een band die niet zo bang is om op de bek te gaan. Ofschoon het gladde ijs toch zeker wel opgezocht wordt.

Natuurlijk heeft dream theater een eigen geluid, want ik zeg immers niet voor niets dat ik het klinische en emotieloze alleen maar bij dream theater heb, en verder bij geen enkele andere band

Toto is gewoon een ander genre, maar heb ik een beetje hetzelfde gevoel bij.

Kijk, en dit is waar het om gaat! Gewoon 4*. Lijkt mij terecht. In mijn ogen de minst klinisch klinkende CD van DT. Gisteren nog gehoord op een heeeeel goed klinkende set met vette speakers: geweldig!

Nogmaals, de beste DT wat mij betreft zowel muzikaal als productietechnisch.

Na het fantastische concert in de HMH van maandag met o.a. een heerlijke versie van Space-Dye Vest deze na vele jaren weer geluisterd. Een klassieker, nog steeds, en na 'Scenes......' Het beste wat Dream Theater te bieden heeft. De nieuwe uitvoering van Space-Dye Vest van maandag was alleen misschien nog wel beter dan het origineel.

Goh! Hebben ze die gespeeld? Ik dacht dat ze dat niet wilden, omdat het echt een nummer van Kevin Moore was, en dat ze dat uit respect voor hem niet live wilden doen. Ben ik wel benieuwd naar, eigenlijk!

@ FrodoK, waarom uit respect is Kevin Moore overleden? Anders is het toch alleen maar gaaf dat een nummer van hem wordt gespeeld?

Verdorie kom er achter dat ik dit DT niet in m'n collectie heb. Ik wilde nav bovenstaande recensies het album vol trots uit de kast pakken...njet. Dat gaat veranderen.

Hé Broem, dat meen je niet. Hun beste product (in mijn ogen). Ik heb je een berichtje gestuurd

Thanx Neal. Inmiddels in bestelling om m'n DT verzameling compleet te krijgen. Voor de overbrugging toch maar even uit die grote iCloud geplukt. Idd een heerlijk "ouderwets" DT album wat dicht bij mijn favoriet Metropolis komt. Score volgt nog.

Nee, ik meen me te herinneren dat ze het niet wilden spelen, omdat het echt Kevin zijn song was. En dat ze het niet gepast vonden om het te spelen zonder hem, toen hij na Awake de band verlaten had. Ze wilden niet pronken met andermans veren.

Dat vond Mike Portnoy indd, de rest van de band blijkbaar niet want nu zit ie in de setlist.

Blijkbaar was het vooral Portnoy die er zo over dacht. Wel zonde dat ze zich met dit mooie bescheiden nummer live toch niet in kunnen houden. LaBrie gaat in de tweede helft van het nummer weer eens lachwekkend de hoogte in en Petrucci moet er een solo instoppen die dit nummer helemaal niet nodig heeft.

Ik heb wat op youtube zitten kijken, en ben dat wel met je eens. LaBrie is tenenkrommend...

Wanneer niet...

Nou ik moet zeggen dat gedurende het hele concert in de HMH, Labrie buitengewoon goed zong. Ik ben dan misschien als een van de weinige wel tevreden met James en kan zeker genieten van zijn stem, maar zelfs als het niet 'your cup of tea' is had je 'm in ieder geval op geen valse noot kunnen betrappen die avond.

Ik ben zeker niet afwijzend tegenover LaBrie zijn zangkwaliteiten; in de beginjaren had ik niks te klagen. Vanaf zijn voedselvergiftiging ging het natuurlijk mis, en het schijnt dat hij nu weer helemaal op zijn niveau zit. Ik volg DT de laatste jaren niet meer, omdat ze me niet meer weten te pakken, dus heb ze al 15 jaar niet meer live gezien en gehoord.
Maar wat ik op youtube hoorde, brrrr.....

Old school DT album. Heerlijk beukende sound. Knap van de DT sound vind ik altijd dat er veel heftige instrumenten in de mix zitten maar het nooit dichtslibt. Alles blijft prima van elkaar te onderscheiden en de stem van James ligt er vet bovenop. Komt dicht bij mijn favoriet Metropolis album wat voor mij de standaard is voor al het DT werk. Ben weer helemaal 'awake'

Ik was afgelopen vrijdag in 013 bij Transatlantic. Een prachtige avond daar in Tilburg.

Het vreemde effect is wel dat ik - nadat ik thuis kwam - steeds deze 'Awake' aan het beluisteren ben.

En ik snap dus echt niet waarom..

De voorvibraties van 16 juli a.s., same place different band?

Joepie! Voor 16 juli in 013 heb ik ook tickets. Ik zie ernaar uit
Ik heb dat fanclub concert in juni 1998 in Night town in Rotterdam meegemaakt en dit concert staat op eenzame hoogte in mijn lijstje beste concert ooit! Er is later nog een fanclub cd uitgebracht met 7 of 8 nummers van dat concert en later kwam ik nog een bootleg tegen van het gehele concert dat bijna 3 uur duurde (Nighttown Nostalgia). Wel was het toen ontzettend heet daar....

Dan zie ik je daar! (Zelf eerder het Train of thought-concert in Ahoy' op 18 januari 2004 meegemaakt: *****)

Same place, very different band. Sorry, maar ik heb echt geprobeerd om de laatste DT album(s) te beluisteren, maar ze raken mij (helaas) niet meer.

Ooit een 21 jaar geleden gezien in Deinze (B) bij de 'Images and Words' tour - met trouwens een legendarische opening van Labrie: die kwam bij het eerste nummer met wapperende haren, onder dreigende muziek, het podium op. Pakte zijn microfoon en begon uit volle borst te zingen. Algehele verwondering in het publiek (?). Niemand hoorde hem…. Daarna een verbaasde Labrie. Keek naar de microfoon, duwde het on/off knopje aan (hoop gelach vanuit de zaal) en verder was het een Geweldige Avond !!

Ik heb ze daarna nog een aantal keren gezien, maar - vooral sinds Portnoy weg is - raken ze mij gewoon niet meer. Dat kan gebeuren..

Maar het enthousiasme wat ik afgelopen zaterdag hoorde bij Transatlantic hoor/voel ik ook bij dit album..! Misschien is Mike Portnoy daarin de verbindende schakel.

En ik ga verder DT niet afkraken want ze hebben veel gedaan/betekent voor de muziek in dit genre. Zowel muzikaal, live als performend. En daarvoor kan mijn dank niet groot genoeg zijn..

Hats off...

Mooi stuk. Ik kan het me helemaal voorstellen, hoewel ik er zelf geen last van heb (eigenlijk is hun laatste album het eerste dat ik –vooralsnog– echt minder vind), en ik ben ook wel benieuwd hoe ik ze in juli ga ervaren…

Ik heb ze eenmaal in de Maaspoort in den Bosch gezien al heel wat jaartjes geleden.....
Top concert, maar ook omdat ik hun laatste album minder vind laat ik ze even aan mij voorbij gaan.
Jammer dat Transatlantic niet deze kant op is gekomen...

Vroeger zong hij een stuk beter

Wat een duister album is Awake eigenlijk, heb ik me nooit zo gerealiseerd. En tekstueel steekt dit album uit boven de rest van hun oeuvre. Het begin is nog vrij energiek maar naarmate het album vordert wordt de toon steeds wat donkerder en introverter. Vanaf Voices heeft elk lied wel een sombere ondertoon, wat in schril contrast staat met Images & Words waar alles behoorlijk opgewekt klonk.

Weet niet zo goed wat het is met deze plaat van DT. Er staan een aantal favorieten van mij op (6:00, The Mirror en Erotomania) en de andere nummers is ook weinig mis mee, maar toch doet dit album me niet zoveel. Vind het allemaal ook wat iel klinken en Labrie's stem (waar ik uberhaupt al niet zo gecharmeerd van ben) klinkt op dit album bij veel nummers irritanter dan anders.

Wat bedoel je met iel klinken? Ik vind deze cd juist heel muzikaal en vooral ook prima geproduceerd.

Top(!) product zo niet hun beste!!

Leuk album idd, maar geld voor mij zelfde als met Queensryche.

Je moet er maar net zin in hebben, mocht dat zo zijn dan ist idd wel bijna altijd deze of Images And Words die in de speler geraken.