Queen - A Day at the Races (1976)

Zo sla ik meestal de eerste 9 nummers van The Miracle over.

Ik moet zeggen dat ik de Tie your mother down versie van ADATR juist wel erg gaaf vind. Juist de eerder genoemde afwisseling op de hele plaat spreekt me erg aan. Daarnaast denk ik dat de volgorde van de nummers ook heel goed gekozen is. You take my breath away volgt zo ongelooflijk mooi op het laatste slotakkoord van TYMD! Door dat contrast is de emotionele werking van dat nummer veel groter...

Vroeger, toen er nog LP's waren, wist ik niet war er nou precies gaande was tussen de nummers You Take My Breath Away en Long Away.
Ik dacht dat het gewoon een intro van het nummer Long Away was.
Maar het is dus een overgang tussen de twee songs, waarbij de tekst 'Take My Breath' overgaat in 'Long Away' waarna het nummer Long Away start.

Ik kwam hier pas achter in de digitale tijd, dat het het eindstuk is van You Take My Breath Away. De vele websites van en over Queen bevestigen dat.

Ik vind overigens dat Long Away en You and I, twee ontzettend leuke songs zijn, die echt misschien wel de meest onbekende zijn van de band.
Althans, ik ken ze niet live.

Ik blijf de Millionaire Waltz nog steeds fenomenaal vinden!

Long Away werd door May acoustisch gespeeld tijdens de laatste Queen&Paul Rodgers Tour.
Maar met Freddie werd de song nooit vertolkt. You And I is nooit live vertolkt inderdaad.

Mooi dat Brian hem alsnog uit de kast heeft getrokken.

Ja, ik vind het echt een leuk nummer, net als Stormtrooper in Stilettos en Someday, Oneday.

A Night At The Opera voelt als een koelkast en A Day At The Races als een warme deken. Ben altijd een beetje huiverig om het woedende Death On Two Legs op te zetten. Dan is Drowse een lekker warm haardvuurtje! Past goed bij de feestdagen.
En het allermooiste Queen-album. Bij het zien van de hoes gaat het altijd kriebelen en is het weer 1976!

Heb dus alles van Queen opnieuw gekocht voor de zevende keer geloof ik! Ze bestaan 40 jaar.

Ik had alle lp's vanaf de eerste t/m Magic. Daarna de cd van The Miracle gekocht en toen tot de conclusie gekomen dat deze laatste het toch niet was. 12 jaar geleden alles verkocht, gaf niet wat er zaten toch allemaal krassen op. Ik heb nu gelijk alles op cd gekocht. De 30 cd box, alle 15 studioalbums + bonus disks.

Over deze plaat: Hij is achteraf gezien inderdaad beter dan A Night At The Opera.

Haha

Haha wie? Haha wat?

Beter dan, kijk naar de mening vd meeste lezers hier

Ik vind deze beter dan A Night at the Opera, dus ben het wel met Thuurke eens.

Deze plaat en A News at the World vatten precies samen waar ik van houd bij Queen: goede rock!

Kan natuurlijk altijd al zijn de meeste dat niet eens met jullie , getuige de waardering vd mm lezers

De kwaliteit van de Queenalbums 1974/1976 ligt akelig dicht bijelkaar.
De ideeen en de creativiteit ligt op een zeer hoog peil en daarom zijn de meningen best wel divers.
A Day At The Races werd destijds goed ontvangen( op enkele azijnpissers na) en werd beschouwd als het iets minder verrassende broertje van A Night At The Opera.
De in alle opzichten overdonderende ''Opera'' heeft er onbewust voor gezorgd dat ''Races'' altijd een beetje in de schaduw is blijven staan. De moeilijke opvolger zeg maar.
Maar feitelijk zet Queen de lijn voort met knappe afwisselende songs. Productioneel iets meer down to earth, maar uiteindelijk coherent genoeg voor een boeiende plaat.
Deze is voor mij niet beter dan de drie voorgangers, omdat die mij wat meer boeien, maar vind 'm wel constanter dan News Of The World, waar wel wat zwakkere broeders op staan.
Dan moet ik ingrijpen en 'm een halfje verhogen. van 4 naar 4.5 dus.
Dit is wel een album die uiteindelijk bij hun hoogtepunten behoort.

Zelden zo'n treffende vergelijking gelezen, heel mooi verwoord !

Inderdaad, ik vind Queen en met name de 70's platen, niet echt iets om in de zomer op te zetten.
Vooral A Day is een beetje een winterse plaat. Lekker inderdaad, voor bij een haardvuurtje....

Ik heb deze in de "zomer" van ''77'' helemaal grijsgedraaid. Net zoals Hot Space, maar die lag een stuk korter op de draaitafel.

Acht van de tien songs vind ik tot Queen's beste stukken behoren. Daarmee vind ik het uiteindelijk hun meest constante album. Sheer Heart Attack en vooral Opera hebben wat meer vulmateriaal. Qua studiowerk was Queen hier op haar best, hoewel ik alle platen tot en met The Game tot de beste popmuziek vind horen die ik ken.

Niet hun meest vernieuwende. Ze waren hier lekker warm gedraaid. Volgens Roger Taylor noemden ze hun eigen voortbrengingsproces in deze periode ook wel "the saucage factory, because we became really good at it". Het ging van een leien dakje.

Ze zaten nog in de flow van het succes van A Night At The Opera, nu met de heerlijke wetenschap dat ze zich geen zorgen meer hoefden te maken over hun bankrekening. Dat opgeruimde en zorgeloze hoor je terug vind ik.

Als liveband vind ik ze hierna nog gegroeid, maar op plaat is dit Queen in haar beste vorm.

Da's een goede omschrijving: '' zorgeloos en opgeruimd''.
Je hoort het plezier en de creativiteit terug.
The Milionair Waltz( hoe toepasselijk) zit bijv. complex inelkaar, maar behoud de frivoliteit en het luchtige wat vooral Mercury heel goed kon.
Dat het behoorlijk over de top is, nemen we maar voor lief.
Het is inderdaad constant in kwaliteit, en de band pakt lekker uit met veel afwisseling.
Een logische, misschien meer gestructueerde opvolger van Opera.
Maar nogmaals, Queen overdondert hier wat minder.
Hun 5e plaat biedt veel kwaliteit, maar de verrassingen staan voor mij echt op II , Sheer Heart Attack en Opera.
Dus die zet ik (iets hoger) neer.

Als liveband groeiden ze inderdaad, maar de echte spontaniteit in hun livesets vond ik afnemen in de loop der jaren.
De wat oudere albumtracks werden even snel in een medley verwerkt en op een aantal kleine uitzonderingen na, ging de band vooral als een hitmachine te werk.
Iets wat ik altijd een beetje jammer vond, gezien hun verleden, maar het was nu eenamaal hun keuze en het werd gevreten door het onderhand steeds groter wordende Queenpubliek.

Deze vanmiddag gekocht de geremasterde 2011 uitvoering.
Ben totaal geen queen fan op wat nummers na.
Zag deze liggen voor 8euro.

Zeer aangename verrassing kon wel wat nummers hier van maar heerlijk geluid.
Sterke cd lekkere heavy nummers en mooie ballads.
Eerste nummer klap er gelijk lekker in.

Heb 2 cd's van hun een live album geloof in boedepst en miracal en nu deze.
Maar dit oudere queen spreekt me wel aan.

Vond hun vroeger te bombastisch,maar kan dit zeer waarderen.
Ben blij deze cd gekocht te hebben voor 8euro zeker geen miskoop!
Zeer goede kwaliteit en rockt lekker.

Mooi, en dan nu netjes bij het debuut beginnen.

Ha,ja denk toch niet kaztor.
Deze cd bevalt me prima maar denk dat ik eerst wel genoeg cd's van hun heb.
Maar als ik wat van hun vroege werk goedkoop of in de aanbieding tegen kom,dan wie weet schaf ik me nog wat van hun aan.

Maar deze cd is prima luister voer,heerlijke gitaar sound.
Die may kon/kan der wel wat van ha.

Maar bedankt voort advies kaztor

Als je een album na een middagje al met 4.5 sterren beoordeelt, lijkt me dat toch naar meer smaken... Het debuut, Queen ll, Sheer Heart Attack... Prijs jezelf gelukkig dat je dat allemaal nog kunt leren kennen! En nu naar de platenboer!

Kon al wat nummers van deze cd.
Maar in deze kwaliteit klink het helemaal top.

Had vroeger wat lp's van hun gehad/biliotheek kon het wel maar lang geleden.
Maar nogmaals had niet zoveel met queen.
Tis niet zo dat ze onbekent voor mij waren.

Heb de cd 4keer beluisterd en laat ik het anders formuleren ik geef voorlopig 4.5ptn

Ja, als je deze 4,5 geeft (en terecht) dan zal het voorgaande werk je ook wel aangenaam verrassen.
En wie weet vind je het nu boeiender dan toen.

Je ziet het Loete, het fanatisme van de Queenliefhebbers is groot hier.
'' Netjes bij het debuut beginnen en nu naar de platenboer .''

Het is goed bedoeld hoor !

Je heb zeker gelijk bikkel2,ik kan queen nu beter waarderen dan vroeger.
Vondt ze toen ook best oke maar mijn voor keur ging en gaat meer uit naar hardrock,heavy metal,blues/rock bands,en wat singer/songwritters.

Maar mede door deze site leer veel nieuwe en oude bands/artisten te ontdekken en te her ontdekken waaronder ook queen.

Wat me opvalt is dat veel muziek wat ik vroeger niets vondt ik nu beter weet te waarderen.En
Verstand komt toch met de jaren ha.

Denk dat dat ook komt luister meer stylen en sta ook meer open voor andere stylen.
Vroeger vond ik bands als queen,the cure,rush niets.
Nu staan er diverse cd's van hun in mijn cd collectie.

Je leert in de jaren ook beter,anders naar muziek te luisteren.
Mede door deze site heb ik veel ontdekt/herontdekt.

En misschien is dit een goed begin queen weer te herontdekken.
Denk dat dit een goed begin is ,deze cd is naar zo'n 5 luisterbeurten erg goed.

Zal me ter zijner tijd es wat verder in vooral hun oudere werk verdiepen.
ik ren voorlopig nog niet naar de platenboer maar is lopen ook goed ha.

Goede muziek ontdek ik per toeval of via deze site.

Zo zit ik nu in een Rush-rush omdat ik de kringloop een verzamelaar op de kop wist te tikken.
Inmiddels heb ik daarvan Signals in huis dat naar meer smaakt en nu volgen er alweer 3 .

Met A Day At The Races heb je volgens mij een uitstekende Queen-instapper.
Het is het eerste in een trio albums dat een overgangsperiode vormt (de andere twee zijn News Of The World en Jazz) en daardoor klinkt het heel divers, waarbij de fellere aanpak van de oudere platen wordt gecombineerd met een iets luchtiger kenmerk.

Wat de andere (en vooral latere) platen betreft; Je moet er voor open staan. Queen was een band die niet bang was om met z'n tijd mee te gaan.
Zo zijn Flash Gordon en Hot Space de schietschijven van de discografie, maar ik hoor vooral een band die uitdagingen aan wilt gaan. Vooral Flash Gordon is in z'n soort uitstekend.

Het is het album The Game dat een nieuwe periode inluidt. Ook hevig bekritiseerd daarom, maar het is en blijft wat mij betreft een prima pop/rockplaat. De niet genoemde latere albums gaan dan weer terug naar het oude geluid, dus misschien is het goed om na het oude werk een album als The Miracle te checken.