Beach House - Once Twice Melody (2022)

Deze kwam voor mij uit het niets, zin in! Ben alleen niet zo’n fan van het releaseplan, de komende maanden kunnen we vier EP’s van vier nummers verwachten. De eerste EP is inmiddels te beluisteren, het zijn de eerste vier tracks van de lijst.

Hier heb ik ook zin in! Beach House is toch traag maar gestaag uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands.

Ik ben eigelijk wel fan. 18 nummers in 1 keer is vaak te veel ineens. Nu kan je focussen.
Ooh, wat klinkt dat eerste nummer al heerlijk. 1 van mijn favoriete bands is terug.

SURPRISE RELEASE!! (cc Johnny Marr)
Eerste vier nummers hier te beluisteren

Als je de ijzeren discipline hebt kun je de EP-releases allemaal negeren en gewoon wachten tot volgend jaar mei om in 1 ruk het album te kunnen beluisteren. Denk alleen dat er weinig fans zo gek zijn

Je moet wel gek zijn. In de jaren '20 die voorlopig bekend staan voor voortdurende wisselende corona-maatregelen is al wat je wilt, dit..Een houvast. Beach House werkt als geen ander kalmerend. Biedt warmte, zachtheid...hun grote kracht.
Dat strijkers ensemble geeft uiteraard een extra..zie het straffe "Pink Funeral". "Superstar" klinkt meteen als een classic.

Beste nieuws van deze week. ♥ Ikzelf ben eigenlijk ook wel blij dat ik telkens op 4 nummers kan focussen, en ik zou nooit kunnen wachten tot volgend jaar...

Eerste nummer lijkt heel erg op Jonathan Bree hHet overige klinkt vooralsnog eenvormig, zoals vaker bij Beach House

Natuurlijk is Beach House er niet de band naar om opvallend te wijzigen in stijl. Ik vraag je vriendelijk om dan beter te luisteren. Eenvormig wordt wel vaker ingeroepen als men voorbijgaat aan de subtiliteiten.
Los daarvan is Beach House vooral het gevoel laten spreken. Dat is natuurlijk persoonlijk, maar de Beach House is vibe is met geen andere band te vergelijken.

Wie het magistrale Pink Funeral niet direct bij eerste beluistering begrijpt, mag zich geen BH fan noemen.

EP 1 klinkt toch al erg lekker en maakt mij enthousiast uitkijken naar het volledige album.

Pink Funeral is alvast een hoogtepunt.

4x4 maakt 16, wat is het verhaal achter de laatste 2?

Ongetwijfeld de laatste twee om tegelijkertijd met het gehele album te presenteren. De kers op de taart?!

Bij JPC.de staat het dubbel-album (zilver en gouden schijven) en ook de dubbel-cd al als pre-order aangemerkt. Geen track listing!

Superstar❤

Ah het is al duidelijk. Op iTunes bestaan cd 1 en 2 uit elk 4 nummers en cd 3 en 4 uit elk 5 nummers.

Wat een fantastische song is die Superstar toch, deze band doet toch altijd iets met mij. Kan al niet wachten op vervolg

Superstar, raap me op hoor

Er is zelfs al op gestemd! Iemand met voorkennis of is de stem gebaseerd op EP1?

Wow, EP 1 zou ik zeker 4,5 sterren geven. Dat belooft wat.

Tot nu toe is alleen de eerste EP vrijgegeven, ook voor mij is het spannend wat de rest zal brengen. Maar wat is die EP toch geweldig!

Hele fraaie EP inderdaad. Soort van spacey dreampop. Ook erg benieuwd naar het volledige album.

Beach House – Once Twice Melody (Chapter One) review

Het havengebied van Baltimore heeft vooral in de avond iets betoverends. De skyline van het aan de Chesapeake Bay liggende Inner Harbor is een kleurrijke blokkendoos, die een overweldigende aantrekkingskracht uitoefent. Nu het reizen vrijwel onmogelijk is gemaakt halen Victoria Legrand en Alex Scally van Beach House de inspiratie noodgedwongen dicht bij huis. De zomerzon gaat geruisloos in stilte onder, de boulevard is verlaten, morgen weer een nieuwe dag in isolement.

Het titelstuk Once Twice Melody is de eerste albumtrack van het achttiental wat uiteindelijk tot de plaat Once Twice Melody zal leiden. Met de bijna anderhalf durende speeltijd heeft Beach House er goed aan gedaan om het geheel in etappes uit te brengen. Op 10 november is de eerste EP verschenen, welke de komende maanden gevolgd wordt door de overige drie EP’s, waarna op 18 februari de volledige plaat in de winkel hoort te liggen. Zo wordt de aandacht verspreid en vallen de nummers meer op hun plek. Een gedurfde aanpak van presenteren die flink afwijkt van het drie jaar geleden verschenen 7.

Glinsterende geluidsgolven houden koers door de pulserende beat. Melancholische onrustige nachtdromen verwelkomen titelsong Once Twice Melody. Victoria Legrand zingt gejaagd alsof ze de verloren tijd wil inhalen. De kenmerkende warmte is zo broeierig als een smeltende wereld, de instrumentatie nerveus en eighties gedateerd. Het mechanische vocoder randje op de vocalen gaat het gevecht met de geëgaliseerde emoties aan. Een oneerlijke strijd waar de georkestreerde begeleiding partij kiest voor het starre toekomstperspectief. De dreampop wordt stilletjes ingehaald door duistere jaren negentig triphop. Natuurlijk heeft het de tijd nodig om deze indrukwekkende opener in je op te nemen, des te begrijpelijk is de keuze voor de splitsing van het totaalplaatje.

Met de droomvlucht van het melancholische Superstar overtreft het duo zichzelf. De eenzaamheid van een uitgerangeerd popidool die zijn opgebouwde status aan het verliezen is. Afgezonderd aan de top kijkt hij als een schitterend hemellichaam neer op een verlaten wereld. Het nostalgische waardeoordeel laat de vergaanbaarheid afvlakken tot een bijna onzichtbaar stipje aan de horizon. Weggestopt in onze gedachtes, de opgedrongen stilstand van concertloze periodes. Een futuristische ruimtetrip welke voor eeuwig lijkt te verdwijnen in het grote zwarte postpunk gat van vergeten popklassiekers.

Pink Funeral duikt daadwerkelijk die diepte in. Het vernietigende liefdesverhaal over prins Siegfried en Zwanenkoningin Odette. Sterfelijkheid en jeugdig verlangen naar sprookjesachtige onsterfelijkheid komen samen in deze vluchtige romance, die de maagdelijke schoonheid bedekt met pekzwarte dramatiek. Victoria Legrand werkt haar rol als kille vertelster letterlijk tot in de puntjes uit, terwijl op de achtergrond het muzikale strijkersfundament uiteenspat in breekbare kristalletjes.

Hoe betrouwbaar kunnen vrienden zijn als de duistere schaduw van het bestaan verleidelijk wenkt en de violette krachtbron laat doven. Al het herkenbare vervaagd om de eigen identiteit in een herprogrammeringsfase zichzelf opnieuw te laten reformeren. Through Me, de zweverige ontdekkingsreis die nogmaals benadrukt hoe onbereikbaar hoog Beach House deze keer de lat gelegd heeft. Dit is pas het eerste hoofdstuk, er volgen er dus nog drie, dat belooft wat!

Beach House - Once Twice Melody (Chapter One) | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Dit album komt dus een week uit na het dubbelalbum van Big Thief.. wat een tijd wordt dat, muzikaal gezien...

Deel II is vanaf vandaag te beluisteren (track 5 t.e.m. 8 ).

Van de nieuwe batch is Over and Over een pareltje, de andere 3 zijn wel aardig.

Dat wordt weer genieten!

De nieuwe tracks klinken ook weer fijn. Dit gaat een prima album worden!

Chapter 2 is wel héél goed.

Over and Over is magisch