Captain Beefheart and His Magic Band - Trout Mask Replica (1969)

jij vergelijkt dit album met werk van Coleman en Sanders dat vanuit spontane (vrije) improvisatie is ontstaan (vandaar het riedeltje)

en dan stel ik je weer dezelfde vraag:

als dit spontane/vrije improvisatie is (net als Coleman en Sanders) waarom is er dan zo lang aan dit album gewerkt?

dat kan ik ook...dan ben ik dus net zo "geniaal" als beefheart?

In veel reviews wordt er [url=http://www.beefheart.com/datharp/reviews/troutrev2.htm]verwezen/url] naar de invloeden van coleman, Shepp, Taylor etc. Echter is hier zoals pretfrit zegt geen sprake van improvisatie. De lange opname enzo bewijzen volgens mij dat er over elke noot, geluidje op dit album in het dieste details over is nagedacht.

ik ben niet degene die beweert dat beefheart en deze plaat geniaal is

dus, geen id

het is overigens teveel chaos om over iedere noot nagedacht te hebben, daarbij was iig zappa toen zover nog niet dat hij dat wel deed

waar baseer je dat op? ik denk juist wel dat dit een heel doordacht concept is geweest. Als je al na gaat de dingen die zappa zelf toen al had uit gebracht of mee bezig was ( ik weet bijvoorbeeld niet of Ungle meat voor of na dit album werd opgenomen), als je tevens het eerdere werk van beefheart mee neemt, en hoe de avantgarde scene er toen uit zag. velen luisterde naar muzikanten als; Cecil Taylor, Archie Shepp en andere (zie mijn linkje maar) dan is dit album bijna "logische"voor de heren om te maken. Dat het de rest van de wereld shockeerde kunnen hun niks aan doen.

op mijn oren, daar baseer ik het op

als je denkt dat iedere noot is uitgedacht of uitgeschreven denk ik dat je oren verstopt zitten

de stijl van beefheart is daar veel te chaotisch en onberekenend voor, en veelal improvisatie

ok, het kan zijn dat iedere noot is uitgeschreven - vergezocht - maar die noten zijn dan niet door beefheart zodanig vertolkt

een doordacht concept, dat is wat anders, concepten waren zappa niet vreemd

Nee, dat is enthousiasme vanuit liefde voor de muziek.

o.k. dus het is improvisatie, hij zingt vals, gitaren zijn onstemt, teksten gaan nergens over. het is wel intens en op z'n tijd weet het ook nog wel te boeien

Waarom zijn er dan zoveel mensen die dit geniaal vinden?

dat is dan ook de vraag die ik keer op keer stel , ik zie het geniale namelijk nog steeds niet

en verder kan het me niet schelen al vinden 80 miljard mensen het geniaal, ik ga af op mijn eigen gehoor en gevoel

ik snap er niks meer van
....
Je hebt gelijk Joy...TMR is niet meer dan een hoop bagger. Er is ook niemand die kan uitleggen wat hier nu zo goed aan is.

Ik doe niet meer mee met de Hype

0,5*

Het moeilijke aan goede improvisatie is dat het een uiterst strak kader vereist. Iedereen kan zomaar wat op instrumenten rammelen. Het gevolg is geen muziek maar een en al chaos. Dat is op Trout Mask Replica niet het geval. Hoewel het op het eerste gehoor soms niets dan chaos kan lijken, valt daar opeens toch weer alles op precies de juiste plaats. Dat is grote kunst. De maat van vier tellen kan zowat iedereen. Daarbinnen echt vrij bewegen zonder verloren te lopen is nog wat anders.

het gaat er niet om dat ik gelijk heb

de kerndiscussie is dat er volgens de hoogstemmers sprake is van ware genialiteit, ik zie er dat niet in

bagger vind ik het ook niet, ik heb gemengde gevoelens

ik hoor zeker dingen die me aanspreken, maar ik hoor ook een hoop troep

dat maakt dat ik het nog maar een paar luisterbeurten geef, hoewel ik het in het verleden al meerdere keren heb geprobeerd, en toen heb opgegeven

@kronos

dus het is vrije improvisatie binnen een uiterst strak kader?

Niet zo bescheiden Joy....je hebt echt mijn ogen geopend Wat een baggerplaat is dit zeg

Muziek moet emotie zijn, recht uit het hart...zo in het hart van de luisteraar.

als ik het nu goed begrepen heb is dit album meer een soort martelgang, die je doorlopen moet hebben om bij een clubje personen te horen die ook allemaal niet begrijpen wat er nu zo goed is aan TMR

ik ben niet bescheiden, ik vond in den beginne dit niks, bagger, inmiddels heb ik een subtielere mening, ook ik kan het namelijk mis hebben

en ik vind het wel een uitdaging om dit nog en aantal keren te beluisteren om er toch achter te komen wat etcetc

na 10 keer is het wel genoeg denk ik,als het kwartje dan niet valt valt het nooit en leg ik hem voor eeuwig ter zijde

hmm...het blijft moeilijk.

Maar mischien is dat wel het grote mysterie van dit album..je kunt er eeuwig mee bezig blijven

Ik beluister deze muziek zo'n beetje hetzelfde als ik naar een film van David Lynch kijk. Ik ervaar hoe mijn geest houvast zoekt in een verhaal dat er schijnt te zijn maar altijd anders loopt dan de geconditioneerde geest zou verwachten. Het vraagt dus een soort openheid van geest, ontvankelijkheid. Op die manier kruipt er voor wie het kan toelaten toch iets onder de huid, eerder een intuïtief verhaal dat, hoewel er allerlei losse uiteinden aan zitten, je toch niet meer loslaat.

Lange opname? Slechts 8 uur duurde de sessie. De voorbereiding op die sessie daarentegen duurde wel heel erg lang. Maandenlang werd er twaalf uur per dag geoefend om de bizarre speelstijl eigen te maken.

en dat hoor je er dan ook echt aan af

dat bedoelde ik....

kan allemaal wel zijn maar ik denk toch dat het voornamelijk de verdienste is van zappa dat dit in deze redelijk volwassen en consistente vorm op plaat is verschenen

dat weet ik niet. Luister maar eens naar beefhearts debut, is na mijn mening veel toegankelijker en minder chaotisch als dit. Ik denk juist dat de combinatie van zappa, beefheart ( en kijken hoe beide zih muzikaal aan het ontwikkelen waren) en de avantgarde scene op dat moment er voor zorgen dat dit album is zo als ie is

laat ik eerst deze eens verwerken om dan later over te gaan tot ander werk van beefie

Waarop baseer je dit?

Ok dan..laat ik het nog 1x proberen

nee, ik ken het wel zo'n beetje

als jij me dan eerst eens verteld wat het beoogd uit te drukken dan kan ik oordelen of datgene wat uitgedrukt wordt ook datgene is wat beoogd wordt...is...ofzo.. snap je? of ben ik niet helemaal duidelijk

Oh vandaar! Ik dacht al, hoe komt het dat ik geen tot weinig waardering heb voor dit album. TMR draagt mijn waardering iedere keer weg...Maar hoe werkt dat dan, en kan ik het ook weer terugkrijgen?

weer neen Invalshoek blijft wel zo'n beetje hetzelfde. alleen hoor ik de TMR kenners iedere keer weer met nieuwe invalshoeken komen..dan is het blues en dan is het jazz ...dan is het improvisatie dan heeft het weer een strak kader. kunnen die lui niet eens gezamelijk afspreken wat er nu zo goed aan is

ergenis wel..dat wil wel groeien. En ja, dan heb je nog het mysterie wat er dan zo geniaal (of kunstig) aan is

nee, dat kost me geen moeite..ben ik nu geslaagd?



dat het kunst is?....mischien

Dus nu moet ik begrijpen wat er zo geweldig is aan TMR?....ok......

(wat een nonsens)

What Zappa said of the album and working with Beefheart;

"...The high point of our relationship (according to Rolling Stone -- and aren't they some kind of authority on these matters?) was making the Trout Mask Replica album together in 1969. Don [van Vliet] is not technically oriented, so, first I had to help him figure out what he wanted to do, and then, from a practical standpoint, how to execute his demands. I wanted to do the album as if it were an anthropological field recording -- in his house. The whole band was living in a small house in the San Fernando Valley (we could use the word cult in here). I was working with Dick Kunc, the recording engineer on Uncle Meat and Cruising With Ruben & The Jets.

To make remote recordings in those days, Dick had a Shure eight-channel mixer remounted in a briefcase. He could sit in a corner at a live gig with earphones on and adjust the levels, and have the outputs of the briefcase mixer feeding a Uher portable tape recorder. I had been using that technique with the M.O.I. for road tapes

After it was mixed, I did the editing and assembly in my basement. I finished at approximately 6:00 A.M. on Easter Sunday, 1969. I called them up and said, "Come on over; your album is done

@pretfrit: (toch jammer van die "onbegrip stem" )

ik vind het echt nonsens. die uitspraak van "the mona lisa van music" (ofzoiets) vond ik nog de beste.

ach..mijn waardering voor dit album varieert van dag tot dag dus wie weet staat er volgende week weer een ander cijfertje...who cares?

Ik ben het hier helemaal mee eens. Ergens in deze plaat zit een bepaalde uitdaging, waardoor ik hem niet zo snel afschrijf. Volgens mij koester ik dezelfde haat/liefde verhouding als Joy.

Of ik het licht of de duisternis ooit nog ga zien is echter de vraag. Gister zette ik em weer even op en toen viel het niet eens zozeer tegen. Hilarische stukjes (Fast And Bulbous; hoe kom je erop???) wisselen zich af met stukken onnavolgbare jazz/avant-garde/weet-ik-veel-wat-voor-genre, waar af en toe toch een bepaalde aanknopingspunt in lijkt te zitten.

De tijd (10 jr schat ik zo) zal het leren of dit ooit nog wat wordt. Tot dan, onthoud ik mij van stemmen.

pretfrit heeft nu wel genialiteit in dit album ontdekt? (Stem van 0,5 naar 4,5 gegaan...)