The Allman Brothers Band - At Fillmore East (1971)

Voor de liefhebbers, ik heb het fotoboek "Proof" van Jim Marshall. Een absolute aanrader met veel klassieke rockfoto's . Het mooie aan dit boek is dat je aan de ene pagina de zogenaamde sheet hebt, oftewel een print van het hele rolletje, en daarnaast de foto die uiteindelijk is gekozen. Op deze manier zie je dat er nog wel honderden geweldige foto's zijn gemaakt door deze fotograaf maar niet eens zijn afgedrukt. Een must have voor muziekliefhebbers in het algemeen en fotografen/liefhebbers van (rock)foto's in het bijzonder!

Wat is Whipping Post toch geniaal.

En niet alleen maar Whipping Post natuurlijk.

Dit is 1 van de beste live albums ever. Hij zou bij mij bij de beste 10 live albums staan als ik een live album top 10 zou mogen samenstellen.

Uiteraard niet alleen Whipping Post, maar de intro van dat nummer is misschien wel één van de beste ooit.

YouTube - The Allman Brothers Band with Duane - Whipping Post - Fillmore East - 09/23/1970 (Part 1)

Beeld!

Dit is absoluut niet bedoeld om te provoceren, maar zelfs als liefhebber van vele verschillende soorten gitaarmuziek (Hendrix, Dream Theater, Wishbone Ash, Johnny Marr, Slash, Dinosaur Jr) kom ik niet door grote stukken van deze plaat heen. De korte stukken zijn lekker en energiek, maar zodra de jams beginnen wordt alles opgerekt tot deprimerende lengte en is de zeggingskracht wat mij betreft totaal verdwenen. You don't love me, Whipping post en het echt onverteerbare Mountain jam, samen maar liefst vijf-en-ze-ven-tig minuten lang, ik heb het allemaal meerdere malen geprobeerd en ik word er gewoon letterlijk niet blij van. Eigenlijk onbegrijpelijk dat deze plaat buiten schot bleef toen tijdens de punkexplosie in de zeventiger jaren rock dinosaurs als Yes en Led Zeppelin op de korrel werden genomen.

Gezien het feit dat de meeste luisteraars hier vier-en-een-half of zelfs vijf sterren voor geven ben ik in de gruwelijke minderheid, maar ik wil toch even een tegengeluid laten horen. Terug naar de eerste twee platen wat mij betreft.

Ik ben het niet (geheel) met je eens, maar ik begrijp je wel... toen ik de uitgebreidere versie had aangeschaft ten faveure van de oudere gewone versie die ik al in bezit had ben ik bij de eerste 3 beluisteringen van Mountain Jam letterlijk weggedommeld, elke keer....

Later toch wel de schoonheid ontdekt in de extra toegevoegde tracks (de originele versie was al meesterlijk) en het klonk ook allemaal wat frisser en beter.... Mountain Jam vind ik nog altijd het minste stuk op de plaat en zelfs een skip-moment (ofschoon ik eigenlijk principieel tegen skippen ben...)

Ik, en de meeste hier lijkt me, beroep me op de eerste versie.

Minder is meer he...

Ik heb alleen "An evening with... 1 en 2", maar gezien de beoordeling van dit album is deze beter? Ik kom ook "The Fillmore Concerts", dus ga één van deze twee eens beluisteren. In tegenstelling tot BOHH's opmerking over grote stukken, houd ik juist wel van die langgerekte songs. Ben dan ook zeer benieuwd naar Mountain Jam

Ik ben het met hem eens dat ruim 2 uur van deze muziek wel erg vervelend gaat worden. Zelf vind ik Mountain Jam een mooi staaltje muziek, maar om die nou na 1,5 uur voor de kiezen te krijgen, is een beetje erg veel van het goede. Volgens mij zijn deze bonustracks er ook pas recent bij gekomen.

Ik heb ze alle drie: deze, en de twee Evenings with.... en ik moet je zeggen, die evenings with staan in geen vergelijk hiermee. Fillmore is veel en veel beter.

Krijgen we dit weer.

Alleen de bonustracks zijn verwijderd, laat de sterretjes bij de oorspronkelijke nummers dan staan..

Ik heb vandaag de versie met de bonusnummers nog gedraaid. Ok, toegeven, Mountain Jam heb ik overgeslagen.

Echt gruwelijk irritant. Dit is al de tweede keer deze week. Ik klik die sterretjes meestal aan terwijl ik de plaat draai. Net alsof ik van elk album dat ik ken alle titels uit m'n hoofd ken.

Bij liveplaten (van The Allman Brothers) toch wel? Bovendien heb je 4.5* gegeven. Dan moeten de nummers je toch bij zijn gebleven. Ik ga niet zulke hoge cijfers geven voor albums waarvan ik de hoogtepunten niet meer kan herinneren.

Ik kan me de muziek bijna altijd herinneren, maar de titels niet. Moet je eens zien hoeveel stemmen ik heb, ga er maar aan staan.

Ook bij jazzplaten, dus als je er meer dan 40 hebt gehoord, of klassieke muziek?

Stel jij dan nooit compilaties samen, of speel je losse nummers na elkaar? Ben zelf ook behoorlijk van de albums hoor, maar ik probeer ze (mits ik de albums goedvind) toch zo vaak te luisteren dat ik nummers kan onthouden. Met zoveel albums zou ik door de bomen het bos niet meer kunnen zien...

Nee, stel nooit compilaties samen. Luister zelden losse nummers. Maar snap wel wat je bedoelt hoor.

Maar bij sommige instrumentale muziek, is het gewoon erg lastig. Ze doen bij jazz weleens dubbele blindtest, en zelfs expert gokken dan iets van 40% goed welke artiest het is en welke plaat. En dan worden de samples uit hun eigen favorieten gekozen.

Compilaties maak ik ook nooit. Op de computer klik ik wel eens losse nummers aan, maar ik heb niet alles wat ik op cd heb op de pc staan (en omgekeerd). De Allmans zitten er niet tussen op de pc.

Ik zorg wel dat ik het onthoud als een album bijv. maar drie goede nummers heeft (al koop ik die plaat dan meestal niet) of als een nummer er echt heel ver bovenuit steekt of heel erg afwijkt. Hier is bijna alles even goed.

Welke onverlaat heeft de tracklist foutief aangepast (en daarmee onze sterretjes verwijderd)? Dit is de originele tracklist. Elizabeth Reed staat dus op de verkeerde plek en Stormy Monday is te lang. Bovendien is het label ook verkeerd. Ik stuur wel een nieuwe correctie in.

Sorry Korenbloem, reactie was op Stijn. Bij Jazz en klassiek ligt het bij mij ook anders. Daar onthoud ik ook niet alles van en herken ik als ik het als ik het hoor meestal de artiest/componist.

Overigens Stijn, als bij dit album alles even goed is hoef je ook geen sterren uit te delen, toch?

Mijn persoonlijke favoriet, die er bovenuitsteekt is de cover van Statesboro Blues. Verder staan er een aantal parels op maar ik heb deze versie van Whipping Post aangekruist vanwege het meeslepende epische karakter van het nummer. De dubbele plaat blijf ik beter vinden, mede vanwege de aanwezigheid van het hier ontbrekende Don't Keep Me Wonderin.

De versie van Frank & Dweezil Zappa vind ik nog beter : tracks te vinden op de Zappa Albums
Does Humor Belong In Music?
Them Or Us
What's New In Loreley?

groeten van Henk

Dank voor de tip, ik ga er achteraan!

Die van Does Humor Belong in Music? is verreweg de beste.... (vind ik)...

mee eens, maar ik heb ook een DVD-versie, te zien op YouTube - Frank zappa whipping post
met Frank Zappa op sologitaar

Frank was (vind ik) ook een van de meest expressieve en technisch vaardige gitaristen van de vorige eeuw

mvg Henk

mee eens....

Frank Zappa op sologitaar?The Bastard

Idem, does humor bevat de beste Whippin' Floss, hoewel ik deze ook erg charmant vindt

Oh ja zeker wel.... ik heb deze dan ook gekocht na Does humor belong in music..... ik was wel eens benieuwd naar het origineel.... wel wat lang, dat wel..... gaat ten koste van de spanning vind ik.