Bruce Springsteen - Magic (2007)

Raar, maar Girls in Their Summer Clothes, ik word daar vrolijk van, ik vind dat iets van het beste dat hij ooit maakte, en die opener, die sterke strakke Radio Nowhere, natuurlijk, wat gewoon een verbeterde versie is van het al niet misselijke "Murder Incorporated" één van de destijds 4 nieuw toegevoegde tracks op zijn "Greatest Hits".

Sterke teksten, straffe composities, en daar de stem van Bruce Springsteen bij... Wat wil een mens nog meer? Dit album beluisteren met de ogen dicht en de volumeknop helemaal open, geweldig...

The Boss is weer teruggegaan naar zijn roots. Ik vond The Rising al een hele sterke terugkomer. Dit album is ook echt zeer goed. Gewoon typisch Bruce Springsteen. Goede variatie, echt Bruce rock en Bruce ballads. Vooral Devil's Arcade is echt een pareltje.

Het album heet Magic. Het gaat mij te ver om dit woord te gebruiken om daarmee het album te beschrijven, maar het komt zeker in de buurt van Magic. Prachtplaat!

Ik heb deze plaat een jaartje links laten liggen, omdat ik alleen het openingsnummer goed vond en de rest vrij matig. Maar nu maar weer eens een kans gegeven en nu valt ie veel beter. Maar nog steeds heb ik Radio Nowhere als favoriet. Een 4*.

Ik heb hem toch maar verhoogd. Ik gaf hem in eerste instantie 4 sterren, maar nu worden het er 4,5. Dit is echt een heel goeie plaat. Als het album af is, wil ik hem opnieuw beluisteren. Prachtige songs. Echt The Boss.

En terugkomend op mijn eerdere opmerking: inmiddels heeft dit album toch wel iets magisch voor mij. Gewoon een superplaat. De beste die The Boss heeft uitgebracht, als je het mij vraagt.

Ik vind de plaat veel's te druk!!!!!.
geef mij de live versies maar!

Misschien wat vroeg, maar als er 1 nummer is wat ze zeker op mijn uitvaart mogen spelen dan is dat wel Terry's Song. Wat een prachtig nummer is dat zeg. Maar voorlopig hoop ik er nog zeker 70 jaar tegenaan te kunnen hoor

500e cijfer dat ik geef op musicmeter, 500e beoordeling ook, dat kan dan bij mij niet anders.

Speciaal bestemt voor een specifiek uitgezochte cd die ik 5 sterren wilde geven.

Omdat hij het ook waard is, uiteraard.

Ik heb nog nooit 5 sterren gegeven aan Bruce Springsteen, wat ik nog moet recenseren krijgt dat ook niet. Dus dat geldt ook voor Born to run, the River, Darkness on the edge of town en Born in the USA.

De beste Springsteen cd ooit?

Ja, ik ben daar niet zo moeilijk in. Hij heeft een cd gesmeed die wel op mij afgestemd lijkt. Hij rockt van begin tot het eind met aantstekelijke songs, waarbij je je afvraagt waar hij de inspiratie vandaan heeft gehaald voor het schrijven van dergelijke composities.

Niet houterig, geen skip momenten, geen raar modernisme. Niet langdradig. Gewoon recht toe recht aan.

Zowaar het mondharmonicaatje van The River weer eens van stal gehaald in Gypsy biker. Maar die laatste song is echt beter, geen slap, vals sentiment. Geweldige gitaar solo.

Maar elk nummer is fantastisch, ben ook helemaal weg van Last to die. Nogmaals, ik heb geen aandelen in Springsteen, het zijn werkelijk prima songs.

Bruce is fabelachtig bij stem en zijn werk lijkt een enorme evolutie te hebben doorgemaakt, die ik voor zijn leeftijd niet meer voor mogelijk hield.

TheBlackKeys vindt de plaat "veel's te druk!!!!!' Ik denk dat het idioom van deze cd Springsteen's redding is.

Toch aardig van hem, dat hij zich speciaal voor mij heeft afgevraagd wat ík nou eens het liefste van hem zou willen horen.

Ja, die Bruce is toch een fijne knul

Last To Die en Long Walk Home reken ik trouwens tot zijn allerbeste nummers.

Ik vind het titelnummer ook erg mooi, de sfeer en de instrumentaties... zoals de titel al zegt: magisch.

Het is vooral de algemene toonzetting/aanpak van de cd die het hem doet.

Ik heb trouwens wat ambivalente gevoelens over het einde van de plaat. Eindigen met Devil's arcade is een fantastisch einde. Later werd Terry's song toegevoegd.

Het is zeker geen onaardig nummer, maar ik vind nu het einde opeens niet meer zo spectaculair. Tenzij ik de cd na Devil's arcade uitzet, natuurlijk. Maar dan lijkt het er weer op dat ik Terry's song niet waardeer, wat óók weer niet zo is.

Ik vind een cd die 43 minuten duurt overigens prima, qua lengte. Bruce Springsteen bewijst met Magic dat dat net zo'n beetje de maximale tijd is dat je op het puntje van je stoel blijft zitten.

Ik hou toch meer van de Bruce Springsteen van het titelnummer Magic en Terry's Song dan die van de rest van dit album. Op een of andere manier wordt ik altijd een beetje opgefokt van deze plaat. Het is alsof je een puddingbroodje eet met net te veel pudding en te weinig deeg.
De pudding is de volvette sound, de deeg is de compositie. Op Devils and Dust is dat veel beter in balans.

Een plaat die me van begin tot eind echt aanspreekt, ik hoor hier geen minder goede songs.
Gypsy BIker, Magic, Radio Nowhere (wàt een openingsknaller!), Your Own Worst Enemy, allemaal prima songs, maar mijn topfavoriet, mijn hart smelt keer op keer, is toch Girls In Their Summer Clothes! Zààààlig nummer.

En voor mij zijn Bruce Springsteen samen met Neil Young de allergrootste rockers ever!
Blij dat ik leef in hun tijd!

Ik vind wel, dat beide heren erg hun best blijven doen ook, of juist, in de 21e eeuw.

Ze brengen verrassend genoeg ook erg veel muziek uit.
Hun grootsheid is daarmee wel aangetoond.

Persoonlijk vind ik Bruce Springsteen anno nu, met alle muziek die hij in de 21e eeuw heeft uitgebracht, leuker dan in de jaren 80 en 90. Magic is echt groots.

De opzienbarende opleving geldt ook voor de oudjes Paul McCartney, Lindsey Buckingham (& Fleetwood mac) en anderen. Boeiende periode.

Ben blij dat ik met je mee-leef, Father!

Zoals The Boss ook vaak tijdens het concert het publiek inslingerd:

IS THERE ANYBODY ALIVE OUT THERE!!!

Nou ik mag hopen dat als ik de zestig nader, ik zo'n bulk aan energie heb. 23 september is het zover, dan word The Boss 60 jaar.

Wat is Girls In Their Summer Clothes toch een heeeerlijk nummer !!
De zon begint spontaan te schijnen als ik dit nummer draai . . .

Heel matig album.

Nadat ik 'radio nowhere' hoorde, keek ik erg uit naar deze cd, maar nadat ik de rest had gehoord, was ik zwaar teleurgesteld. In mijn ogen één van z'n zwakste cd's.

Dat vind ik dan weer van Human Touch, die jij dan weer een van zijn beste vind.
Deze heeft met Gypsy Biker, Devil's Arcade en het zomerse Girl in their Summer Clothes, toch wel wat moois te bieden naar mijn smaak.
Maar het ligt er ook een beetje aan wat je zo aanspreekt in The Boss. Mijn voorkeur gaat ook uit naar de sfeer van een Darkness on the Edge of Town

Ik (als Bruce fan) was bang dat na Devils & Dust (2005) het niet meer goed zou komen met zijn albums.
En bij het eerste vluchtige gehoord dacht ik dus ook dat die lijn zich op Magic doortrok.
Maar ik heb het album nu eens aan een grondige test (gehoor) onderworpen en ik moet zeggen dat dit toch weer een mooi album is gewoorden van The Boss.

Voorlopig 3,5 sterren, maar er zit misschien nog wat rek in.

Persoonlijke favoriet (van weinigen hier) is absoluut You'll Be Comin' Down en dan die lekkere (korte) intro op Gypsy Biker.
Om te smullen.

Dus Devils And Dust is niet je ding? Persoonlijk onbegrijpelijk ( is mijn favo plaat van hem )
Ik vind Magic zeker een goede plaat, maar de houdbaarheid is hier niet lang van de meeste nummers.

Vanochtend in de auto weer gedraaid en er meteen maar een half puntje bij gedaan.
Er staat werkelijk geen slecht nummer op deze plaat. En die opmerkingen over Brendan o'Brien, tja ik hoor het niet.
Ik vind dit eigenlijk een eigentijdse versie van zijn muziek uit de jaren '70. En omdat die muziek nou net een tikkeltje beter is (met briljante albums als Born to Run en Darkness..) krijgt deze geen 5*

Nou ben ik niet zo'n Springsteen kenner maar ik vind dit eèn van z'n betere platen voor mij staat er niet eèn zwak nummer op.

Mensen die ik beschouw als Springsteen kenners vinden het vaak een mindere Springsteen plaat.

Is er hier een kenner die deze plaat ook minder vind en mij kan uitleggen waarom?

Ik heb daar wel al eens eerder over gepost. Het heeft o.m. te maken met het feit dat op deze plaat het 'heilige moeten' van Born to Run ontbreekt, of de pijn van 'Tunnel of Love' of de ultieme passie van Darkness on the Edge of Town. M.i. kun je dat niet verlangen van een inmiddels al decennia gevierd artiest. Dit is gewoon een puike plaat waar menig ander artiest een puntje aan kan zuigen.

Daarnaast is de productie op deze cd voller, bombastischer dan op het oudere werk. Ik vind het wel mooi, maar ik weet dat er ook veel kritiek is op deze "brei van geluid."

Ik vind mijzelf toch wel een Springsteen kenner. Ik heb in ieder geval vrijwel al zijn muziek. Ik vind dit de beste plaat die hij uitgebracht heeft. Dit album is Springsteen op zijn best. Hij heeft natuurlijk een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Vergelijk Greetings from Asbury Park bijvoorbeeld met Nebraska, of Born to Run met Human Touch. Of Born in the USA met The Ghost of Tom Joad, Pete Seeger Sessions met The Rising. Zijn sound is ontwikkeld en is dus niet continu hetzelfde gebleven. Gelukkig niet. Hij heeft zijn eigen sound, maar daarbinnen wel enorm gevarieerd. En dat levert verschillende fans op. Veel Springsteen kenners vinden Nebraska een van zijn beste albums. En dat is echt volledig anders dan dit album. Nu hou ik niet zo van Nebraska en vind dit album weer grandioos.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik geen idee heb waarom mensen die tot de Springsteen kenners behoren dit misschien een minder album vinden. Ik vind het in ieder geval zijn beste plaat. Alles klopt aan dit album. Er staan geen zwakke nummers op, het zit strak in elkaar, het komt oprecht over, er zit variatie in tussen de wat steverige nummers en de gevoelige. En de melodielijnen zijn vaak fantastisch. LittleBox en comsic kid weten het beter uit te leggen dan ik. Het is zeker een bombastische plaat. Springsteen bewijst dat het 'niet meer heilige moeten' niet hoeft af te doen aan de kwaliteit.

Ieder zijn smaak, ik als Springsteen liefhebber, vind dit een magisch pareltje die bij iedere luisterbeurt beter wordt. Dit wordt vast nog wel eens 5 sterren waard.

Een waarheid als een koe ik kan mij er helemaal in vinden, zelfs in de vergelijking met Nebraska! Als je (bijna) alle reguliere albums van Springsteen hebt, vind ik je wel een kenner van zijn muziek. Het staat helemaal los van de vraag of je de man ook nog overal wil stalken, alles van hem verzamelt of alle 150 bootlegs hebt aangeschaft.

En inmiddels is het vijf sterren geworden. Het album verveelt nog steeds niet, verliest niet aan kracht. Superalbum van The Boss!

gaat bij mij een volle ster erbij krijgen. Ik had hem met 2,5 te laag gewaardeerd merk ik. Het heeft wel enige tijd nodig gehad om te groeien. dat kwam, denk ik doordat de voorganger, Devils and Dust, mij de hoop had gegeven dat Bruce op die weg door zou gaan: Rustige, donkere,geladen songs met verhalende teksten.

Dus viel Magic eerst wat tegen omdat het meer terug grijpt op vroeger werk, de tijd van Born in the USA. Het is natuurlijk dat Devils and dust zonder en Magic weer mét de E-Streetband is gedaan.
Ik ben Magic meer gaan waarderen na enkele keren op de I-Pod te luisteren. Een beetje bombastisch hier en daar, maar het is toch wel goeie Boss-rock, zij het zeker niet zijn beste.

Jawel, het is de betere Boss-rock en ook beter dan Born in the USA.

Maar een heel punt er bij, op termijn zal dat vast naar nog grotere hoogten stijgen, leve de I-pod! (hoe ziet zo'n ding er uit, eigenlijk )

Tja, musician, kijk eens in een electronicawinkel...
Maar serieus: het komt vaker voor bij mij dat ik een plaat opeens beter waardeer viua de koptelefoon dan op de geluidsinstallatie.
Misschien omdat ik met de koptelefoon op geconcentreerder luister terwijl ik vaak iets anders doe wanneer ik hem op de installatie speel. Ik weet het niet.