The Beach Boys - Pet Sounds (1966)

Een primeur voor mij. Voor het eerst dat ik slechts één ster aan iets geef. Dit is echt te treurig voor woorden. En dan die hoes.

Heel snel wat goede muziek opzetten om mijn oren te spoelen.

Bij deze excuses aan mijn cd speler.

Jammer dat jouw cd speler geen mening kan geven, mijn cd speler verheugt zich als ik Pet Sounds in gooi.

@ haveman: Slechte beoordelingen bij de beatles, slechte bij deze... waar staan jóúw oren, man?

Heb ondertussen zelf ook gestemd, was dit vergeten te doen, 4 sterren voor dit meesterwerkje

@ haveman: GEFELICITEERD! Van de ruim 400 stemmen op deze klassieke popplaat behoor je tot de top3 die een 1 (of lager) als waardering heeft gegeven.....je snapt dat ik je niet serieus kan nemen als mume'r....toch jammer gezien je heel aardige top 10...

Eén iemand begint over mijn beoordelingen bij The Beatles en één iemand neemt me niet serieus meer vanwege één beoordeling.

Jammer jongens, maar ik heb gewoon mijn eigen smaak en die ga ik niet aanpassen omdat jullie het zo erg vinden.

Sorry.

Tis maar dat jouw beoordeling even belachelijk is als de commentaren erop hoor

Iedereen zijn meuk, maar ik kan me niet voorstellen dat je deze plaat een 1 geeft, al is het je smaak niet. En je kunt er natuurlijk donder op tegen zeggen dat er mensen zijn die over een dergelijke beoordeling als deze struikelen. Graag zou ik willen weten waarom je dit album als dermate desastreus betitelt dat het een 1 verdient. Graag een fatsoenlijke onderbouwing en laat de hoes even buiten beschouwing, het gaat om de inhoud, niet om het omhulsel.
Niet om te zeuren, ik ben gewoon zeer nieuwsgierig!

Kijk, van zo'n reactie kunnen veel mensen nog iets leren hier!

Laat ik eerst zeggen dat ik normaal gesproken niet op dingen stem waarvan ik vooraf al weet dat ik het niks vind. Maar The Beach Boys kende ik nog niet. Van de +- 250 stemmen die ik tot nu toe heb uitgebracht zijn er dan ook slechts drie onder de twee sterren.

Let op : De redenen waarom ik hier zo'n lage stem voor geef zijn persoonlijk en niemand hoeft het met me eens te zijn.

1)Het stemgeluid staat mij totaal niet aan. Ik voel geen emotie. Ik vind het wel weer passen bij de paar surfliedjes die ik weleens heb gehoord van The Beach Boys.

2)Muzikaal gezien vind ik het erg simpel en eentonig.

Voor mij minder goede redenen :de hoes en het emotionele aspect dat ik dit te hoog genoteerd vind.

Er is nog een sprankje hoop, want als ik de top 250 geluisterd heb krijgen alle onvoldoendes nog een tweede kans.

Is het echter niet. Het technisch aspect van de samenzang kan nauwelijks overschat worden.

Haveman, en toch is deze album van The Beach Boys een van de meest "influential" albums allertijden!

Muziek hoeft vaak niet ingewikkeld ze zijn - soms is het zelfs beter om "simpel" te zijn zoals je dat beschrijft

Dat is zeker noemenswaardig, maar het klinkt mij ook te zoetjes en liefjes allemaal, hoe knap gemaakt ook. Het is maar net wat voor gevoel je erbij hebt. Bij het eerste nummer heb ik vaak het gevoel van: jongens, ga alstublieft ergens anders vrolijk zitten wezen, het is me net even teveel allemaal.

Surf's Up vind ik wel weer geweldig

Prachtige vocale harmonieën, innovatieve geluidseffecten, ongebruikelijke instrumenten en een hoog aanzien bij andere popmusici, waaronder de Beatles, dat is Pet Sounds.

Simpel en eentonig is het bepaald niet. Dit album was een gewaagd project voor de Boys die men tot op dat moment alleen nog kende van de gladde surfsound.

Jammer, als mensen deze muziek niet kunnen loskoppelen van de domme bandnaam en een nogal idiote hoes.

Haveman doet dat wel, al neemt hij het als inferieure reden mee.
Dat het stemgeluid niet kan raken kan ik me ergens nog wel voorstellen, ik ervaar het niet zo, maar ik kan het me voorstellen, zeker na de release van Smile (niet de bootlegs). Brian Wilson moet niet meer proberen te zingen, hij kan het niet meer. Hij klinkt nu alsof hij een wiskundige formule aan het oplossen is, gevoelloos. Vroeger daarentegen vond ik z'n stem bij vlagen erg sterk, toch geef ik de voorkeur aan de stem van Carl, hij lijkt meer daar te zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Hoewel Brain in Surf's up een van de mooiste vocals ooit neergooit...

Wat betreft de simpelheid kan ik het enkel oneens zijn. Deze songs, m.n. Wouldn't it be nice, God only knows en (vooruit) Sloop John B. tonen een staaltje popcrafting van, zeker voor die tijd, uitzonderlijk hoog niveau. En dan Let's go away for a while...pfff.... Alle emotie van Brian zit in de muziek, nergens is dat zo goed hoorbaar als op deze plaat.

Maar akkoord, iedereen zijn mening, enkel vind ik het nog steeds geen reden voor een 1. Even kijken wat die herkansing met je doet

"i might not always love you.. "schitterende openingszin van mooiste nummer op album, God only knows. Een anti popsong van depri held brian wilson die thuiszat in het donker met de gordijnen dicht terwijl de rest op het strand lag . Hoes van de plaat is van een misplaatst luchtigheidsniveau die de inhoud niet weerspiegeld.
Vind lang niet alles leuk klinken maar de paar toppers halen de hele plaat heel erg omhoog

Het is misschien dan wel het meest vrolijke nummer van het hele album, maar ook Wouldn't It Be Nice heeft een diepere laag. Het gaat hier veel meer om escapisme en een romantiek verlangen naar dingen die waarschijnlijk niet meer komen gaan. De titel van de song is veelzeggend.

Hetzelfde geldt een beetje voor Sloop John B, dat klinkt in eerste instantie ook veel luchtiger en vrolijker dan het eigenlijk is.

Frivoliteit alom!

Omhoog naar de 4,5* jij!

Vorig jaar kwam Panda Bear in mijn leven. Vele malen is de vergelijking met de Beach Boys gemaakt. Nieuwsgierig genoeg ben ik begonnen aan Pet Sounds. Veel in de zomer gedraaid (trein, zon, landschap), de liedjes bleven onverbeterlijk in mijn hoofd zitten. In blije en minde blije buien kan -alleen de openingstracks al- mij vlagen van euforie bezorgen. Maar eigenlijk is ieder lied een parel. De Beatles hebben heel wat aan deze jongens gehad destijds.

Zelden zo'n brok blijdschap op 1 schijf gehoord, ook al zit er meer achter.
Ach, er kan zoveel worden gezegd over Pet Sounds.. Ik houd op

* * * * *
Max score.

ps. Extra tracks als Trombone Dixie zijn werkelijk geniaal.

Paul McCartney heeft zwaar onder de indruk van deze plaat gestaan en later als eerbeton aan Brian Wilson het Beach Boys achtige Back In The USSR geschreven.

..en..(op wat sutieler niveau) voor Penny Lane leende hij het ritme van God Only Knows..

Is me nog niet opgevallen en ik heb het lied net twee keer geluisterd en je hebt gelijk. Heel subtiel van Paul gemaakt.

Ik vind Back in the USSR meer als een parodie (van California Girls) klinken dan als een eerbetoon, maar het is op zich natuurlijk wel een eer als je zo geparodieerd wordt. Britse humor denk ik.

The Beach Boys - Pet Sounds ..

Pet Sounds

Sounds

Pet Vet

Een historische plaat.Een mijlpaal in alle opzichten.Brian Wilson is een genie.Gelukkig dat die man er weer boven op is gekomen.
Hier klopt alles;Arrangementen,de harmonie,de melodielijnen.Elk detaill is overdacht.
The Beatles hebben Sg.Peppers gemaakt met deze plaat als referentiekader,dat is duidelijk.
En wie God Only Knows verzint is geniaal.Prachtig nummer.
Eerlijkheidsgehalve moet mijn PET er wel naar staan,want dit is een plaat waar je moet voor gaan zitten.Er gebeurt zo veel.In een onrustige bui is dit niet aan mij besteed.

Je zou hoogstens kunnen zeggen dat de liedjes eenvoudig in het gehoor liggen, maar maar ze zijn weldegelijk zeer complex.
De akkoorden wisselingen, veranderingen in maat soort, de arrangementen over het geheel.

Plus nog de productie waarbij de multie tracks met een chirurgische precisie zijn vervaardigd met grootse creativiteit in instrumenten en geluiden keuze.

Volgens mij zijn het juist de beste songs die lekker in het gehoor liggen maar maar als je een beetje beter luistert en wat gaat analyseren toch zeer complex blijken te zijn.

Een mijlpaal in het oeuvre van the Beach Boys. De jongens hebben heel wat mooie albums uitgebracht, maar dit is hun hoogtepunt, waarmee ze zelfs invloed hadden op the Beatles.
Hier staan uitsluitend prachtige songs, geschreven en geproduced door Brian Wilson, het geniale brein van the Beach Boys. De voor die tijd zeer gewaagde arrangementen, de prachtige melodieën, de poëtische teksten en vooral de heldere en briljante vocalen en samenzang maken van dit schijfje een uitzonderlijk meesterwerk.

Na alle lovende kritieken gelezen te hebben kwam ik deze dan eindelijk laatst voor twee euro op een platenbeurs tegen. Erg goed, deze plaat, en toch geef ik nog steeds de voorkeur aan Surf's Up en Holland, maar ik geloof dat ik in de minderheid sta. Toch geef ik ook voor deze vier sterren vanwege de experimenteerzucht en de solide tracklisting. Helemaal 'raken' doet het me nog niet in de hevigheid als voornoemde platen.

Op vinyl?

Yep, ik was er ook erg blij mee moet ik zeggen. Heb 'em gevonden op de Jaarbeurs in Utrecht die onlangs werd gehouden tussen talloze bakken twee europlaten. Klopt het dat deze nogal moeilijk te vinden is normaal gesproken?

Overige vondsten van de afgelopen maand:

Holland: drie euro
Surfer girl: drie euro
Surf's Up: twee euro
Sunflower: twee euro
Friends/Wild Honey dubbelelpee zeven euro

Ik maak er altijd een sport van om de platen die ik graag wil hebben zo goedkoop mogelijk te bemachtigen. Veel zoeken, maar het lukt me meestal wel.

Je hebt ze allemaal voor een zeeeer schappelijke prijs. Pet Sounds is behoorlijk lastig te vinden, heb de monoversie zelf nog maar één keer gezien voor 30 euro. Aan Surfer Girl heb je ook een goeie, de oudere Beach Boys albums zijn over 't algemeen moeilijk te vinden. Maar een goede koop zou ik zeggen