The Beach Boys - Pet Sounds (1966)

Natuurlijk een gewelige CD. Vandaag weer eens geluisterd, maar nu viel mij toch iets op.

Ik luister behoorlijk vaak Phil Spector Back tot Mono, vooral de eerste CD vind ik geweldig, enfin,

NU ik deze hoor vind ik het wel erg op Spector lijken, de instrumentatie, de galm, de songs en de meerstemmige zang, erg Spector viel mij op. Dit in tegenstelling tot en bijna net zo goede Smile van Wilson.

Maar hierdoor zeker niet minder goed, verhoogd.

Daar heeft Wilson ook heel erg zijn best voor gedaan.

Everybody wants to be The Beatles...

Schandalig? Misschien een te groot woord. "Kortzichtig" zou de lading kunnen dekken.
Zonder Rubber Soul geen Pet Sounds,
zonder Pet Sounds geen Sgt. Peppers.
De Beatles en de Beach Boys (lees: Brian Wilson) waren in een briljante concurrentieslag verzeild geraakt, men draaide elkaars singles en elpees grijs, jatte baslijnen en ritmes (zonder God Only Knows geen Penny Lane), orkestraties werden groter, nadruk kwam te liggen op productie. Zes maanden doen over het opnemen van een single...
Uiteindelijk verloor Brian WIlson de "oorlog" tegen de demonen in z'n hoofd, maar voor het zover was was dit de parel in zijn kroon.
De Beatles bestormden Bruce Johnston die met een acetaat van dit album naar Engeland kwam en de plaat verliet 24 uur de draaitafel niet meer terwijl de Beatles de schijf beluisteren in allerlei staten van geestverruiming..
Ik denk niet dat je de Beatles in hun '65-'67 op prijs stelt als je dit een 'redelijk goed' (3,5 *) album vindt

Af en toe luister ik nog eens naar de plaat omdat ik de schoonheid die vele criticasters en fans erin zien niet zie. Ik ga nu toch na een zoveelste luisterbeurt mijn cijfer naar 3.5 brengen (van 3) maar nu is het plafond toch wel bereikt denk ik.

De zang komt soms irriterend over en bij het volgende nummer redelijk geniaal. Bijvoorbeeld here today ,daarentegen vind ik caroline no fantastisch

Het gemiddelde per song komt bij tot 3.73 sterren. Ik rond niet graag af naar boven dus 3.5.

Kortom het is wel een leuke plaat maar toch een ietsiepietsie overroepen.

Zo te lezen doe je enorm je best om het geen 4**** te laten worden
Je moet nooit platen luisteren omdat anderen het een meesterwerk vinden, dat gaat niet werken.
Bovendien; welke versie beluister je? Er zijn matige mono- en stereo-versies; als je de nieuwste mix beluisterd (die van de de Pet Sounds box-set) dan klinken de vocalen ineens een stuk prettiger)...

iedereen beïnvloedt iedereen. Da's een feit. Alleen maakten de Beatles van de dingen die ze overnamen veel beter. Je brengt PennyLane/God Only Knows op. Penny Lane is veel succesvoller geweest dan God Only Knows. The Beatles hebben het dus eigenlijk beter gedaan.

Maar bon, nu komen we weer in dezelfde discussie terecht van "wie is de beste". Ik stop ermee.

Jammer dat je de discussie stopt...is een band 'beter' bij een hogere hitnotering? Is Michael Jackson dus beter dan de solo-artiest John Lennon? Ik vermoed dat je zelf die logica niet gelooft. (Rick Astley veel beter dan Nick Drake, James Last aanzienlijk meer kwaliteit dan Frank Zappa)
Pet Sounds is een album dat (i.t.t. Sgt Peppers) de laatste tien jaar gegroeid is in statuur. Misschien niet in de laatste plaats door een deugdelijke remix, maar ook omdat het geniale vakmanschap van Brian Wilson (de Lennon, McCartney en George Martin in één persoon verenigd) enorm aanwezig is.
Over smaak valt moeilijk te twisten, het kan zijn dat God Only Knows je weinig doet, maar 'feiten' doen nauwelijks terzake in dit soort vergelijkingen. Overigens heeft McCartney (de auteur van Penny Lane) God Only Knows de beste song aller tijden genoemd, geen gekke keuze!

Hmmm. Ik kan je best geloven. Hitnoteringen zijn inderdaad niet gelijk aan "goed zijn" (kijk nu maar wat die k*t Mika doet in de hitnoteringen!)

Nu begin ik wat te denken dat jij the Beachboys boven The Beatles kiest, of ben ik verkeerd?

Het verschil met the beatles is misschien gewoon dat zij vanaf Help tot Abbey Road wereldalbums gemaakt hebben en dat The Beachboys (Brian Wilson dus), Met ups en downs werkte. Erg onregelmatig. Terwijl de Beatles altijd wel een zeker niveau handhaafden.

Het gekke van de Beach Boys (of eigenlijk: Brian Wilson) is dat dit album (vind ik) hun enige echte meesterwerk is (daarvoor waren er goede albums en af en toe briljante singles, een paar albums daarna waren mooi, maar wat onevenwichtig). Wat dat betreft heb je gelijk.

Maar Pet Sounds evenaart qua visie en uitvoering Peppers en Revolver. Pet Sounds had veel minder productionele trucs (geen tape-loops, geen echo-effecten, weinig double-tracking), maar blinkt juist weer uit in de rijke orchestratie. Brian had de complete backing band van Phil Spector gekaapt en de kwaliteit druipt ervan af .
Er worden piano-snaren geplukt in I Still Believe in You, een bassolo van Carol Kaye in Here Today. Dit nog los van de hemelse vocalen in de achtergrond en bijvoorbeeld de prachtige zang van Carl Wilson in God Only Knows.

En als je de melodie-lijn van Still Believe volgt hoor je wel wat voor klasse-componist en -arrangeur Brian Wilson was!

Ietwat overdreven gesteld is dit na al die jaren nog altijd het album dat alle andere albums in mijn collectie tot prutswerk reduceert. Als ik 1 album uit moest kiezen dat ik tot in lengte van dagen zou moeten draaien zonder enige kans op afwisseling zou ik zonder twijfel voor Pet Sounds gaan.

helemaal vrij van jazz, blues en ruige mannen met ruige gitaren

The Warmth Of The Sun vind ik veel mooier dan God Only Knows.. maar helaas kennen de meeste mensen alleen maar laatstgenoemde

Da's meer een vroeg meesterwerkje, persoonlijk vind ik Sunflower hun op één na beste album met 'Till I Die en Our Sweet Love. Doet me qua sfeer denken aan de White Album van de Beatles qua sfeer.

Ik zal hem eens scoren, bedankt voor de tip! Mijn moeder is een verstokte BB fan, had al 40 jaar terug de genialiteit van deze band door

Zeker te weten, en niet overdreven wat mijn betreft
En voor de rest heb je een mooie top 10.
(Hoewel ik de mijne mooier vind, lol)

Om maar even te mierenneuken; Till I Die was afkomstig van Surf's up

Ik kan het overigens niet genoeg herhalen: Voor de mensen die enkel Pet Sounds (en wellicht het werk ervoor) kennen; beluister het werk erna t/m Holland uit 1973. Een aantal puike platen met als uitschieters Friends, Sunflower en Surf's up! Qua niveau niet de consistentie die Pet Sounds herbergt, maar elk album bevat een aantal absolute parels die de albums ruimschoots de moeite van het luisteren waard maken!

Je hebt gelijk! Dat krijg je met die 'twee albums op één-cd'.

Beach Boys ; ik heb er nooit zo veel aan gevonden , mijn ouders wel , die draaiden dit vroeger en toen vond ik het al vervelende muziek.
en nu 40 jaar later vind ik dat nog steeds , de BB zijn altijd `n beetje aan het dobberen geweest onder het rijtje Beatles, Stones , Bee Gees , en zijn daar jaren blijven hangen .
want wees nou eens eerlijk , je kan de BB toch niet in 1 adem noemen met eerder genoemde bands.
de inspiratie werd van het strand gehaald , en heeft tot op vandaag `n bijzonder hoog Star Sisters oftewel Paay gehalte .
ik kom niet verder dan 1,5 ster , en dat is nog mild.
ook die cover , die me doet denken aan Kinderen voor Kinderen die naar de kinderboerderij gaan is niet veel soeps.

Star Sis..... ? Wat?

Het enige inhoudelijk kloppende van rudiger was de opmerking over de hoes; volgens mij was ten tijde van het uitkomen bijna niemand erg gelukkig over de geiten-foto.
Het minst kloppende van Rudiger's tekstje was de relatie met het strand; op dit album staat niks over surf, strand of zee. Ik vermoed dus ook dat hij dit album niet kent en alleen naar Surfin' USA heeft geluisterd....

als mark knopfler eraan meegedaan had was de beoordeling anders uitgevallen

nee, dat is teveel eer voor die andere bands idd.

Ik denk dat de BB's en the Beatles zeker ten tijde van dit album redelijk gelijkwaardig waren, vandaar natuurlijk de creatieve concurrentiestrijd over en weer.

Maar wat betreft de Bee Gees ben ik het ruimschoots met je eens...

ja, het is altijd wat met de BB , ik was er ook niet zot van , vroeger niet en nu ook nog niet zo erg , maar toen ik een paar jaar geleden brian wilson 's smile hoorde , was ik zeer aangenaam verrast en heb ze maar weer eens op draaitafel gelegd , en deze pet sounds maakt terug duidelijk wat ik er vroeger van vond , buiten het machtige instrumentale let's go away , en verder god , caroline en sloopy vind ik er niet zo veel van
ja , raar maar waar

Ach, als het om smaak gaat is het altijd geheimzinnig wat 'klikt' of niet. Ik ben een redelijke BB-fan, maar een hoog gewaardeerde plaat als Holland vind ik niet veel aan.
Toch wel apart dat je sMile zo waardeert en dit meesterwerk niet zoveel vindt...
Voor mij maakte de geremixte versie het hele verschil; het is fantastisch om de harmonieeen van Wouldn't it be Nice in deugdelijk stereo te beluisteren!

Beste Ruud, af en toe begrijp je van goede muziek gewoon geen bal, sorry, maar Beach Boys zijn wel absolute toppers, en zeker in deze periode hier, dit is zulk klassiek album, màn toch !

De meningen over 'Sloop john B' zijn 'verdeeld'....voor mij een nummer dat in mijn persoonlijke top 100 komt....overigens een weergaloze plaat deze Pet Sounds...

Vwer uit het beste nummer van deze plaat voor mij.

Sluit me bij jou aan...wetende dat er mume'ers zijn die het nummer echt niks vinden en er liefhebbers zijn die zeggen dat op Pet Sounds 'het mooiste nummer ever' staat: en idd 'God Only Knows' is natuurlijk een ander MEESTERLIJK nummer op dit briljantje uit de pophistorie!